blaadjeboom

"Buddha Cheese zei: *het lange verhaal* Klik om te vergroten... Ja, je hebt gelijk."

"Ik denk dat je zo'n ervaring alleen in jezelf kunt vinden. Het hele begrip "jezelf" loslaten en 1 worden met alles, tja plaatjes van 't universum zijn wel mooi maar ik denk niet dat het veel uitmaakt :P"

"Dit is iets uit een trip van een tijd geleden We waren eerst naar het bos geweest, toen het wat kouder werd besloten we naar binnen te gaan, maar om onverklaarbare redenen lukte het ons niet om muziek op te zetten. Wat we ook probeerden, alles stopte ermee of werkte gewoon helemaal niet. Toen kwam iemand op het idee om trommels te pakken. Het kwam er later op neer dat ik in mijn eentje de hele nacht heb zitten trommelen, en in die uren kon ik mijn geluk niet op vanwege de wereld die voor me openging Het universum (hoe je 't ook wil noemen) is een soort fractal van trillingen, van ritme. Het is 1 groot ritme, met daarin oneindig veel kleine ritmetjes die jij, ik, alles vormen. Met bijvoorbeeld een trommeltje kun je "inzoomen" op die ritmes en ze spelen. Het grote geheel, met alle kleine dingetjes daarin die het vormen. Het werkt blijkbaar net zo in je lichaam. Ik merkte dat wanneer iemand op de trip een beetje een moeilijk moment had, ik het ritme kon zoeken in die persoon wat op dat moment niet harmonisch was, en door het te harmoniseren, het voelde soms een beetje alsof ik een puzzeltje aan het oplossen was, kon ik die persoon erdoorheen loodsen. Toen ik het de volgende dag vroeg, of zij dat hetzelfde hadden ervaren, werd dat ook inderdaad bevestigd. Toen ik op de fiets naar het station ging de volgende ochtend, hoorde ik overal om me heen de ritmes die ik de vorige nacht had gespeeld. De wind in de bomen, regen, vogels.. Dit was voor mij zo magisch en mooi en bijzonder, ik vraag me gewoon af of er meer mensen zijn die dit soort dingen ervaren, en of ze die willen delen, elke trip tot nu toe is een les geweest waarin ik steeds weer nieuwe inzichten kreeg, het heeft mijn leven zo positief veranderd, daar ben ik heel dankbaar voor"

"Het liefst in het bos, in de natuur, zo ver mogelijk weg van paden gebouwen en auto's, en dan weer weten wat het mens-zijn eigenlijk is. Alleen altijd zo'n klap om dan weer terug te moeten."

"tomz0r zei: quote blaadjeboom Klik om te vergroten... Ik doe er niet aan mee, omdat het mij niet gelukkig maakt. Ik heb het wel geprobeerd, dat is het punt niet. En tot op zekere hoogte kan ik er ook niet omheen, omdat ik hier nou eenmaal woon. Toch probeer ik zoveel mogelijk daarbinnen de dingen te doen die ik zinvol vind in mijn persoonlijke leven. Leren over geneeskrachtige planten en dergelijke, hoop ooit een stukje land met een boerderijtje zodat ik mijn eigen eten kan verbouwen, gewoon proberen te leven van de natuur, zoals het in mijn oogpunt hoort, voor zover het mogelijk is. En natuurlijk zijn er heel veel mensen die ook nadenken, het zou niet best zijn als het niet zo was. Maar over het algemeen, als ik naar de jongeren kijk, mijn generatie, vinden ze TV, auto's, en discotheken belangrijker dan zich afvragen wat de essentie is van het leven. :P Al het "I love America" gedoe, wat wel veroorzaakt wordt door de media. Gelukkig zijn er ook genoeg die wél nadenken, maar het is gewoon heel makkelijk om beïnvloed te worden. In de maatschappij zal ik gewoon nooit iets vinden wat mij gelukkig maakt. Omdat de "maatschappelijke denkwijze" gewoon niet overeenkomt met de mijne. Wel ben ik van plan om naar de Amazone te reizen om daar te leren van shamanen en misschien dan ooit in Nederland mijn eigen Ayahuascaceremonies te organiseren, zodat ik hier toch nog iets goeds bijbreng in de maatschappij. Dan doe ik iets wat in mijn hart ligt, en toch help ik er mensen mee. Naar mijn idee is deze westerse leefwijze gewoon heel erg destructief voor de mens en de planeet, daarom distancieer ik mij ervan. Ik mag er misschien niks mee opschieten, maar als iedereen zo denkt en daarom maar doorgaat, dan verandert er toch nooit iets? Elke persoon die vindt dat het anders moet is er 1. Ik zeg niet dat alle mensen slecht zijn, en vind het heel tof om te horen dat je pa zoiets overheeft voor zijn werknemers, er zijn genoeg goede mensen maar het gaat niet om de goed- of slechtheid van de mensen, het gaat om de manier van leven die gewoon niet langer kan. En die manier van leven wordt wel overal om je heen benadrukt door de media. En nu zie je boven alle grote steden en industriegebieden al vieze grijze smogwolken, over 20 jaar ziet misschien de hele planeet er zo uit! Dat is toch gewoon vreselijk? In zo'n wereld wil ik niet leven, dus ga ik het niet versterken door er maar gewoon aan mee te doen. Ook al ben ik maar één nietig klein mensje."

"tomz0r zei: Ik hoop dat je snel beseft dat er niet 1 maatschappelijke denkwijze is. Mensen zijn verschillend en als je ze eens goed spreekt kom je er achter dat ze niet allemaal zo zijn. Bovendien weet ik wel zeker dat er ook een plekje voor jou is in de maatschappij. Is dat niet in de industrie, dan is het wel bij een organisatie. Je leeft nu hier, en hebt geen eigen stuk land om dingen op te verbouwen, en hebt daar waarschijnlijk ook geen concrete plannen voor, dus dan kan je het beste hier iets zoeken. En ik weet zeker dat je wat leuks vindt, als je goed je best doet. Klik om te vergroten... Ik heb het ook niet over de mensen, maar over de autoriteiten. "hetgeen er van je verwacht wordt, en wat er belangrijk is in het leven" Dat komt gewoon niet overeen met wat ik wil in mijn leven. En ik heb me scheel gelezen aan opleidingen, beroepstesten, wat dan ook, maar er kwam gewoon niks uit. Zelfs de arbeidsdeskundige had geen idee. Die zei tegen me dat ik gewoon niet gelukkig zou worden als hij me waar dan ook zou plaatsen. Mijn denkwijze komt meer overeen met die van de mensen die in het bos leven, mensen die hun kennis niet uit boeken halen maar uit de wereld om hen heen, die één zijn met de omgeving om hen heen en het niet verstoren zoals in de westerse samenleving wel vaak het geval is. Ik heb dat altijd al gehad, zolang ik me kan herinneren, losstaand van psychedelica, dat kwam automatisch op mijn pad, later, toen ik op zoek ging naar mezelf. Jij ziet het een beetje alsof ik mensen persoonlijk aanval heb ik het idee. Dat is het helemaal niet. Ik ken zoveel goede lieve mensen die wél in de maatschappij meedoen. Maar dat wil niet zeggen dat ik het eens ben met de manier waarop ze in het leven staan. En ik snap dat je het goed met me voorhebt door te zeggen dat ik niet goed bezig ben en eigenlijk mijn plekje in de maatschappij moet zoeken. Maar dat is wat jou gelukkig maakt, en bij mij is dat niet het geval."

"Samen trippen, niet meer weten of je nou door je eigen ogen kijkt of de zijne, telepathie, elkaar tegenkomen op een plek buiten de tijd, samen door de kosmos reizen en weten dat je nooit meer iets anders wilt."

"Ik had het vroeger altijd, dat in de laatse uren van mijn trip het voelde alsof er een bankschroef op mijn achterhoofd en nek was gezet. Nu nooit meer, ik denk dat het komt doordat bepaalde energie niet doorstroomt, dingen als stress e.d. worden opgeslagen in je nek en schouders, volgens mij heeft het daarmee te maken."

"Apparat zei: Ik ben het overigens wel eens met blaadjeboom dat je uiteindelijk zulke ervaringen toch in jezelf moet zoeken zonder psychedelica en met behulp van bijvoorbeeld meditatie. Ik denk dat de spirituele ervaringen die door meditatie zijn opgewekt positiever zijn dan de ervaringen opgewekt door tripmiddelen, omdat je bij meditatie je geest er echt in hebt getraind en je het tijdens een trip eigenlijk min of meer in je schoot krijgt geworpen. Klik om te vergroten... Maar psychedelica wordt wel al duizenden jaren gebruikt, de eerste natuurreligies zijn erop gebaseerd, het is een soort sleutel, het laat je zien dat bepaalde dingen bestaan zodat je er in je verdere leven iets mee kunt doen. Denk ik :P Bij mij werkte het in ieder geval zo."