LSD trip in 1993 ging bijna fout, nog steeds last van?

Hallo allemaal.

Ik heb in 1993 als jongen van 17 eenmalig een LSD trip genomen. Ik vraag me af of het mogelijk is dat ik hier nog steeds last van heb aangezien ik me mijn hele leven al enorm met mezelf worstel.

Ik zat destijds niet zo lekker in mijn velletje, vooral op sociaal voelde ik me mezelf vaak te kort schieten. Ik blowde vrijwel dagelijks met een groepje vrienden en het gebeurde dan regelmatig dat ik helemaal dichtklapte en er als een zombie bijzat. Stom natuurlijk om dan te gaan trippen. Maargoed, een vriend van me had dus een zegeltripje geregeld en ik voelde dat ik hem niet kon laten vallen en een beetje tegen mijn wil in namen we ieder de helft. Ik kan me nog herinneren dat er een pinguin op stond.

De avond begon eigenlijk best leuk. We waren met zijn drieen, 1 vriend had niets genomen om ons een beetje in de gaten te houden. Ik voelde alle energie lekker door mijn lichaam stromen. Ik had die middag mijn Zundapp helemaal opgepoetst en besloot die uit mn hoofd na te gaan tekenen. Ik pakte een zwarte stift en begon op de tafel mijn brommer tot in de kleinste details na te tekenen. We stonden alle 3 versteld van het resultaat, alles klopte precies tot in de kleinste details en kreeg continue complimenten hoe goed ik bezig was. Ik kreeg hier een enorme boost van en voelde me echt lekker Het gekke is dat ik normaal helemaal niet goed kan tekenen. Heb het daarna nog wel eens geprobeerd, en het is me nooit meer gelukt.

Tot zover het leuke gedeelte. Om een uur of 4 snachts maar eens met de brommer al trippend richting huis. Eenmaal thuis sloop ik zachtjes naar binnen om mijn ouders niet wakker te maken. Wat ik altijd deed was nog eventjes een eitje met kaas en paprikapoeder bakken. Dat deed ik dus nu ook weer en toen begon de ellende. Ik zat in de huiskamer te eten toen ik opeens doodsbang werd. Er zaten geesten in de kamer. Het waren kwaadaardige geesten en het was erg belangrijk dat ik niet niet liet merken dat ik hun aanwezigheid doorhad. Daar kwam nog eens bij dat ze mijn gedachten konden lezen Ik probeerde dus heel krampachtig aan andere dingen te denken om de geesten "om de tuin te leiden". Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat dit niet lukte en ik heb echt doodsangsten uitgestaan. Ik kon me op dat moment ook niet realiseren dat door de lsd kwam, voor mij was dat op dat moment de waarheid. Ik was zo bang dat ik op een gegeven moment op het punt stond naar de slaapkamer van mijn ouders te gaan en om hulp te vragen. Uiteindelijk naar mijn slaapkamer gekropen en daar waren ze gelukkig niet, nog wel heel lang wakker gelegen met hele rare gedachten en gedichten in mijn kop.

De volgende dag weer terug naar die maat van me. Hij had de poten van de tafel afgezaagd en mijn tekening hing nu als schilderij aan de muur. Vet!

Toch gaat het daarna steeds slechter met me. Ging me steeds meer afzonderen, had op een gegeven moment helemaal niemand meer, geen aanspraak, geen vrienden, zat de hele dag thuis weg te glijden in het grote niks. Elke avond blowen om in te kunnen slapen.

Heb nog een keer een soort flashback gehad denk ik. Een half jaar later werd ik snachts badend in het zweet wakker. Ik wist helemaal niet meer wie ik was. Ik was een soort ding geworden. Een heel raar ding dat op een bepaalde manier moest worden opgerold anders zou "het" niet passen en zou het hele universum uit elkaar spatten. Ik lag helemaal te rollen en te flippen door mijn slaapklamer en was alle realiteit kwijt. Heel soms nog wel eens van dit soort rare ervaringen als ik snachts in bed lig maar niet meer zo extreem gelukkig.

Ik vraag me dus af in hoeverre mijn LSD ervaring invloed gehad kan hebben op de rest van mijn leven. Ik heb uiteindelijk wel een HBO opleiding afgerond, maar heb mijn hele leven last van het gevoel ernstig tekort schieten op sociaal vlak. Ik ben nu 34 en het lukt me niet ergens langere tijd te werken omdat de interactie met andere mensen mij zo moeilijk af gaat, dit had ik echter voor mijn 17e ook al.

Ik loop momenteel bij een psycholoog en krijg groepstherapie, maar dit helpt voor geen meter. Zit er maar een beetje wezenloos bij en krijg vooral kritiek dat ik geen bijdrage lever aan de groep.

Ben erg benieuwd hoe jullie er tegen aan kijken, heeft de (bad?) trip iets getriggerd waardoor ik mijn draai niet kan vinden? En dat gevoel dat je een soort object bent geworden kan iemand me daar iets meer over vertellen. Een vriend van me had daar eens iets over gelezen op internet, maar kan er niks meer over vinden.

Ik zou het allesinds niet op de LSD steken, er zijn talloze mensen die tekort schieten op sociaal vlak die nooit LSD in hun leven genomen hebben. Ik zou het des te meer op de cannabis steken. Van dagelijks blowen krijg je achter een tijd geen levenslust meer neem dat van me aan . Persoonlijk; als ik thuiskom en heb geblowed of ben er al in ontnuchterd heb ik bijlange ook geen zin om op zelfs doodnormale en vriendelijke vragen van m'n moeder te antwoorden. Van wiet wordt je arrogant. Wat je dacht tijdens je bad trip was een gedachte die LSD voor je maakt. En van die nacht dat je wakker werd met het zweet; Dat noeme ze een nachtmerrie. Ik zeg niet dat het NIET kan maar als je een steekproef zou nemen denk ik dat maar hééél weinig mensen psychotisch etc. worden van 1 LSD trip (en dan nog een halfje). En persoonlijk vind ik zelf totaal niet dat je zo'n heftige bad trip hebt gehad; bedoel; er zijn al veel meer mensen wat ergers doorgekomen. Iedereen heeft wel eenseen slechte gedachte van LSD, je moet er dan gewoon over zetten. En de setting met je vrienden lijkt mij ook 100% normaal.

Ik wil niet aanmoedigen, maar wiet is niet zo'n softdrug als iedereen denkt. Neem je leven weer op man, t is al kort genoeg.

Een nieuwe LSD trip kan sommige mensen terug anders doen denken (Werd oa uitgevoerd op mensen voor medische doeleinden) maar dit houdt risico's in denk er aan.

LSD kan psychoses triggeren, maar als dat zo was dan zou je niet pas 17 jaar na dato deze vraag stellen. In dat geval had dat de dagen na de trip al duidelijk geworden. Ik denk dat je het teveel buiten jezelf zoekt. Je voelt je kut, je wilt er wel van af, maar je durft niet goed naar jezelf te kijken.

Bananenbennie zei:

Ik vraag me dus af in hoeverre mijn LSD ervaring invloed gehad kan hebben op de rest van mijn leven. Ik heb uiteindelijk wel een HBO opleiding afgerond, maar heb mijn hele leven last van het gevoel ernstig tekort schieten op sociaal vlak. Ik ben nu 34 en het lukt me niet ergens langere tijd te werken omdat de interactie met andere mensen mij zo moeilijk af gaat, dit had ik echter voor mijn 17e ook al.

Ik loop momenteel bij een psycholoog en krijg groepstherapie, maar dit helpt voor geen meter. Zit er maar een beetje wezenloos bij en krijg vooral kritiek dat ik geen bijdrage lever aan de groep.

Klik om te vergroten...

Uit dit stukje maak ik op dat je wel degelijk iets in je mars hebt; je hebt immers je HBO gehaald. Ook lees ik dat de LSD er niets mee te maken heeft (hooguit dat jij de LSDervaring nog altijd een plekje moet geven), je had immer bepaalde klachten al voor je 17e. Verder lees ik, en dat is misschien wel de kern van de zaak, dat je therapie krijgt en dat voor geen meter helpt. Wat denk je? Dat de groep jou beter gaat maken zonder dat je er iets voor hoeft te doen? Geloof mij, zo werkt dat niet. Pak je zaakjes aan en ga ervoor. Een groep kan heel veel helpen, maar jij moet het doen! Helpt het niet (genoeg) kijk dan verder of zoek er iets individueels naast. Zeg het overigens niet zomaar op; het heeft tijd nodig. Misschien is haptotherapie iets voor je, maar wat je ook doet: jij moet er voor gaan. Er wezenloos bij zitten en na gaan denken welke externe redenen er kunnen zijn heeft geen zin. Simpelweg omdat, als er al een externe reden is, je toch zal moeten kijken wat dat gevolgen heeft voor jou zelf.

Hee Bananenbennie,

Ik vind de reactie van langeman erg goed en ik hoop dat je zijn raad gaat opvolgen.

Als je een probleem hebt in je leven, en iedereen heeft problemen, dan kan je die alleen oplossen als je erin gelooft dat ze kunnen worden opgelost. Dat is na het herkennen van het probleem de eerste stap die je moet volgen. Als je er niet in gelooft dat de groepstherapie kan helpen, dan gaat hij niet helpen. Wat moet je dan doen? Zorgen dat je er wel in gelooft dat er een oplossing voor jeproblemen zijn. En die oplossing is er ook echt.

Veel succes

+1 Voor Langeman.
Ik denk als ik zo je verhaal lees dat het niet echt de LSD is. Blow je nog veel? LSD is slechts een spiegel dat je karakter uitvergroot. Een trip vergroot dus ook de 'negatieven' in je leven. Toch denk ik niet dat je je klachten hebt door de LSD trip. Ik moet nu weg, zal morgen nog even een langere reactie typen. Maar ik denk dat het vooral door het blowen komt. Je geeft aan dat je al last had van derealisatieverschijnselen. Dit is normaal bij vaak blowen, en zeker als jongere ben je er extra vatbaar voor. Ik merk het bij mezelf ook, als ik een langere tijd vaak blow dan wordt je een apatische ongeinterreseerde zombie. Let er mee op want op het moment zelf heb je dat helemaal niet door. Zoek eens derealisatie op, blow je nog veel?

Bedankt voor de berichten, kan ik zeker wat mee.

Ik blow vrijwel niet meer, heel sporadisch op een feestje ofzo als iemand toevallig wat aanbiedt. Maar heb het erg veel gedaan, denk van mn 16 tot mijn 20e bijna dagelijks. Daarna ook nog wel periodes dat ik het frequent deed, maar laatste jaren dus nauwelijks meer. Toen ik het dagelijks deed, was ik echt een zombie ja, had het ook nodig om te kunnen slapen.

heb je adhd ?
als dat niet goed wordt begeleid eindig je als een pakketje die woont in de cluster IV groep.

ADHD
ASPS
Borderline
narcistischte gedrag trekjes

heeft niets te doen met LSD

Ik heb genoeg únieke'tips meegemaakt wie wil zich nou niet afzonderen van deze verootte planeet.
In ieder mens zit een agromaniac.

Ik zou zegggen:

Neem de LSD op de juiste manier en laat de LSD je psyche is onderzoeken.
Voor 80% van de LSD gebruikers gaat deze vlieger op.
LSD is een versnelde therapie die al je tekortkomingen een voor een zal behandelen.
of een nachtmerrie richting de hel.

bonnie

Liesette zei:

LSD is een versnelde therapie die al je tekortkomingen een voor een zal behandelen.

Klik om te vergroten...

OT: Lijkt me vooral de cannabis inderdaad, hoewel de combinatie niet lekker in je vel+LSD ook nooit heel handig is. Verder +1 voor langeman.

Liesette zei:

heb je adhd ?
als dat niet goed wordt begeleid eindig je als een pakketje die woont in de cluster IV groep.

ADHD
ASPS
Borderline
narcistischte gedrag trekjes

heeft niets te doen met LSD

Klik om te vergroten...

Heb ik geen last van. Misschien wel Asperger of iets dergelijks, sta op de wachtlijst voor een onderzoek. En nog een keer LSD nemen vind ik geen goed advies aan iemand die niet lekker in zijn velletje zit. Het zou natuurlijk goed kunnen uitpakken maar ook heel fout..

Bananenbennie zei:

En nog een keer LSD nemen vind ik geen goed advies aan iemand die niet lekker in zijn velletje zit.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk niet, maar Liesette is onze huis-LSD-predikante, zij kan het ook niet laten

Bananenbennie zei:

Het zou natuurlijk goed kunnen uitpakken maar ook heel fout..

Klik om te vergroten...

Dit dus

Het elke dag blowen + het gebruik van lsd heeft misschien een psychose getriggerd, probeer je zinnen op het positieve te zetten, de wereld is logisch en zal altijd logisch blijven, probeer dat gewoon in te zien en geniet van je leven!

Greets Herbalisme

Ik geloof dat er al genoeg gezegt is.
Kan me moeilijk voorstellen dat een LSD trip jou de rest van je leven zo beïnvloed. Ik denk dat het dagelijks blowen véél meer kapot maakt.

Ik heb zelf geen psychische klachten, ben vrolijk, spontaan en heb goede sociale vaardigheden. Zodra ik blow word ik: stil, paranoïde en moe. Zo ken ik nog meer mensen die hetzelfde ervaren. Kortom wiet geeft mijn psyche elke keer weer een flinke klap.

Gebruik ik LSD dan klap ik ook dicht voor mijn buitenwereld, maar heb bijna nooit angsten. Ook ik heb een keer geesten gevoeld tijdens mijn trip. Nu heb ik het geluk gehad dat mijn vriend destijds ze ook zag/voelde en we er samen niet meer bang voor waren.

Ik hoop dat je je flink aan het werk gaat met je zelf, ook hoop ik voor je dat je tegenwoordig niet meer blowt, ik kan me niet voorstellen dat het je uberhaupt ook maar iets goeds brengt.