Ik ga beginnen met zeggen dat ik het wel een beetje vreemd vind dat jullie allemaal lijken te denken dat mijn vriendin aan de drugs moet of haar moet inlezen in iets wat haar totaal niet interesseert.
Ik denk niet dat je vriendin aan de drugs moet, dat was maar een grapje.
Maar over het inlezen: Ik begon daarover omdat als iemand liever heeft dat iemand stopt met iets, dat diegene in mijn ogen dan op z'n minst zich even in zou kunnen lezen en zo een meer genuanceerd beeld krijgt over iets waar toch nog steeds een vrij groot stigma op rust.
Ze weet wat ik allemaal al geprobeerd en gedaan heb qua drugs en ze laat me dan ook niet staan omdat ik heel af en toe eens iets van drugs doe. Ik denk net dat dat het mooie is aan mijn vriendin ze neemt me zoals ik ben en het feit dat ik wel eens iets gebruik neemt ze er “graag” bij.
Okee, dat is mooi. Je begrijpt dat communiceren via tekst wat gelimiteerd is en dat ik je eerder zag schrijven dat je vriendin liever had dat je geen lsd gebruikt en dat ik daarop reageerde.
Ik heb een lang pad afgelegd voor ik überhaupt een benzo in mijn smikkel stopte. Hier in België zijn ze niet zo snel met hè voorschrijven van benzo’s voor jonge volwassene. De waarheid is dat de dokters me maar al te graag aan de pillen zouden zien. Als het aan de dokters lag dan was ik nu verslaafd aan mirtazapine of fluoxetine en dat wil ik niet.
Okee, goed dat je daar tegenin ging.
Benzo's zijn echter nog steeds middelen die het probleem onderdrukken en niet beter maken, vaak juist slechter.
Ik begrijp dat jullie denken te weten dat mindfulness of mediteren kan helpen om van mijn angst af te komen maar dat is pure nonsens! Ik heb een weg afgelegd met 3 psychologen 2 psychiaters een kinesist voor ademahalingstherapie en verschillende boeken gelezen over paniek aanvallen maar dat heeft allemaal niet geholpen. als ik bijvoorbeeld zo’n boek lees dan begin ik angstig te komen voor zo’n paniek aanval te doen. Het heeft bij mij een beetje averechts effect al die therapie en die boeken! Hoe meer ik over angst praat hoe harder ik angst voel aanwezig zijn!
Het is zeker geen pure nonsens.
Maar het werkt niet zoals veel andere dingen. Het maakt je niet instant-rustig, het haalt je angst niet weg op een directe manier. Maar het is een manier om te leren omgaan met je angst. Angst is er, maar angst vóór die angst kun je aan werken. Maar het is de lange termijn oplossing, het kost in de praktijk vaak heel veel inzet en tijd. Hoe dieper je mediteert, hoe meer je je angst aanvankelijk ook zult gaan voelen. Het is geen manier om je angst mee weg te drukken, maar juist een manier om jezelf ermee te confronteren. En dán, wanneer die confrontatie diep genoeg is, zal die angst op een fundamentele manier beginnen te verdwijnen.
Dus ja als ik een aanval heb dan moet ik een alprazolam nemen en als ik nog maar begin te denken over mijn ademhaling dan loopt het fout. Niet iedereen heeft baat bij die Buddhist bul****. Begrijp me niet verkeerd voor jullie kan dat allemaal goed zijn dat dat helpt maar mocht mindfulness en meditatie echt de sleutel zijn tot kalmte dan had ik dat al lang ondervonden! Ah ik ben zelf nog zo naïef geweest en ik ben zelf naar India afgezakt om daar een beetje als een onnozelaar te zitten mediteren tussen een bende ego trippers maar voor mij is dat geen oplossing! Nu zijn we wel serieus van het topic aan het we dwalen. Ik laat het gewoon voor wat het is en ga me er niet meer aan riskeren. Ik denk dat ik beter naar mijn vriendin luister dan naar wat er hier op dit forum word gezegd. Jah het is jammer maar zo zit mijn laatste trip er al op zonder hem onder de tong te leggen😂. Ik ga me wel een beetje bezig houden met mijn hobby! Toch bedankt voor de goede raad als ik het topic zo lees dan denk ik zelf dat ik gek zou zijn om het nog te gaan doen! Thx
Misschien is het het beste dat je het niet meer doet nee. Trippen met zo'n grote weerstand is nooit een goed idee en het risico op een paniekaanval tijdens een trip is gewoon te groot en het niet waard.
Je kunt een leven lang proberen te mediteren, maar zolang je in weerstand blijft tegen je pijn of angst, heb je wellicht nog geen moment echt gemediteerd. Ik zou het alleen nooit helemaal afschrijven als iets dat je nooit zal kunnen helpen. De frustratie over het tot nu toe niet werken ervan is begrijpelijk, maar een harde negatieve conclusie erover maken, daar heb je echt alleen jezelf maar mee. Uiteindelijk zul je toch de confrontatie moeten aangaan met je angst en dan is het fijn om te weten dat er methoden zijn om dat te doen. Het blijft altijd aanwezig als optie.
Het was maar welgemeend advies hè.