LSD & Depressie

Chillax zei:

Wat @Neo-Shulginist en @Mindless zeggen klopt zeker, maar je hoeft helemaal niet meteen een hoge trip dosis te nemen. Als je een lage dosis neemt, net meer dan een Micro dose dus pak hem beet 40ug, dan ervaar je wel de verhoogde waardering en inzicht, maar ben je nog erg helder. Ik denk dat dat beter is dan een echte trip dosis als je depressief bent en dit wilt aftasten. Met Micro dosering melden mensen ook een stemming die opgewekter is.

Maar mijn idee is LSD op drie manieren te gebruiken;

Micro dose met weinig verandering van je bewustzijn. Goed als moodlift, maar geeft waarschijnlijk geen blijvende effecten zoals inzichten. Mensen hebben niet door dat je wat op hebt.

Mini dose (35 - 55ug) met weldegelijk verandering van je bewustzijn, verhoogde zintuigen, net tegen trippen aan. Hier kun je ook zeker al inzichten krijgen. Hierbij zit er al best wat verschil tussen 35ug en 65ug. bij 50ug begin ik al redelijk vaag en onder invloed te raken maar echt trippen is het ook weer niet.

Echt trippen (60ug+). Dit lijkt mij minder geschikt als je niet lekker in je vel zit.

Klik om te vergroten...

Ik doelde meer op het gaan trippen om stiekem eigenlijk te gaan vluchten van jezelf (je angsten en problemen) en dat kan ook met zo'n mini dosering. Zelfs met een micro-dosering. Uiteindelijk wil je je niet voelen zoals je je voelt.

Inzichten krijgen ben ik wat sceptisch over geworden. Het is altijd mooi natuurlijk en het kán blijvende invloed op je hebben. Maar belangrijker is de frequentie waar je van jezelf op zit. In wat meer normalere taal: hoe happy je van jezelf bent. Anders kan het mogelijk iets intellectueels worden. Dan wordt het een soort verzamelen van inzichten uit trips, zonder op diezelfde frequentie te zitten toen je de originele inzichten had tijdens de tripervaring. Hier geldt het "beware of unearned wisdom" sterk denk ik.

Zeelanddude zei:

helemaal mee eens, content zijn is de basis, om het zo maar te nomen. Maar door middel van leuke activiteiten is het goed mogenlijk om naar 1joy enz
te komen. Is dat afgelopen zak je werr terug naar content.

Klik om te vergroten...

Mooie afbeelding!

Ik vind de uitspraak "Happiness is peace in motion, peace is happiness at rest." hier ook erg passend.

Vreugde keert inderdaad weer terug naar zijn oorspronkelijke staat van vrede/contentheid. Je kunt niet altijd uitzinnig gelukkig zijn. Zelf denk ik wel dat liefde beter niet als een emotie gezien moet worden. Liefde is altijd al aanwezig als dat wat het mogelijk maakt om content te zijn in élke situatie. Wat Osho zei over liefde:

"The greatest miracle in life is love, and it is the greatest mystery also; greater than life itself, because love is the very essence for which life exists.

Love is the source, and love is the end also. So one who misses love misses all.

But don’t misunderstand love as an emotion – it is not. Love is not an emotion, is not a feeling. Love is the subtlest energy; subtler than electricity. The very substratum of all energies is love.

It manifests in many ways. First try to understand love, then the other treasures will be easy to understand."

Urenlang gelezen omtrent ervaringen van tripmiddelen op Engelse fora; Van trauma's oplopen tot mentale genezing en een totale nieuwe visie op het leven.. kan ik het nog steeds totaal niet opvatten. Had eens graag gehoord naar ervaringen van Nederlandstaligen.

Zijn er mensen die lijden aan een depressie en die na LSD gebruik positieve resultaten hadden? Zo ja, hoe ging dat juist in zijn werk; wat waren uw gedachten/ervaringen onder invloed van LSD?

Andere meningen, inzichten zijn altijd welkom.

Senseo zei:

Urenlang gelezen omtrent ervaringen van tripmiddelen op Engelse fora; Van trauma's oplopen tot mentale genezing en een totale nieuwe visie op het leven.. kan ik het nog steeds totaal niet opvatten. Had eens graag gehoord naar ervaringen van Nederlandstaligen.

Zijn er mensen die lijden aan een depressie en die na LSD gebruik positieve resultaten hadden? Zo ja, hoe ging dat juist in zijn werk; wat waren uw gedachten/ervaringen onder invloed van LSD?

Andere meningen, inzichten zijn altijd welkom.

Klik om te vergroten...

Ik heb geen depressie maar zit in een burn-out, beetje vergelijkbaar wellicht... LSD heeft op mij een zeer positieve werking. Ik kan sommige dingen beter een plekje geven en maak mij eigenlijk niet zo druk meer LSD geeft een gevoel van liefde dat erg positier voelt.

Het is wel oppassen met LSD en een depressie. Een tripsitter is wel aan te raden.

Sure

Wat er gebeurt tijdens LSD doen (of vergelijkbare psychedelica) is dat je even uit je normale denken stapt. Veel van wat je normaal denkt en ook doet komt voort uit gewoonten. Denkpatronen die erin gesleten zijn en zo je persoonlijkheid vormen. Maar tijdens bijvoorbeeld het trippen op LSD begin je die patronen te zien, zodat je er van op een afstand komt te staan. Dit zorgt ervoor dat je niet meer je normale programma uitvoert als het ware, maar dat je daarvan vrij komt en veel meer programma's ziet, meer mogelijkheden. Maar dat niet alleen, je begint ook te zien hoe die programma's uitgevoerd kunnen worden. Zo zie je dus even heel helder hoe je jezelf normaal misschien saboteert met een "verkeerd" programma, dat leidt tot lijden en depressie. En je ziet alternatieve betere mogelijkheden.

Zo zou ik zelf op het moment omschrijven hoe LSD helpt tegen depressie. Het is niet dat de LSD je geneest of zo, maar het stelt je in staat om te zien hoe je jezelf moet genezen. Daarna begint het echte werk pas. Die helderheid van zien tijdens een trip is natuurlijk tijdelijk, dus in het dagelijks leven zul je aan jezelf moeten werken om op eigen kracht meer naar die helderheid terug te komen.

LSD werkt o.a. Op je serotonine receptoren. Juist bij depressieve mensen is hier vaak een tekort aan (serotonine) waardoor ze niet meer kunnen genieten van bepaalde dingen. Het is gewoon fysisch niet mogelijk omdat ze te weinig serotonine hebben.

LSD past ook in deze receptor, maar net niet helemaal waardoor je verdraaide perceptie krijgt. Maar zeker op wat lagere dosis krijg je wel het effect van meer serotonine zonder echt te trippen waardoor ook depressieve mensen weer kunnen genieten van bijvoorbeeld een mooie zonsondergang. Er zijn diverse proeven gedaan met LSD tegen depressiviteit in de jaren 60 maar daarna helaas gestopt want drugs zijn slecht.

Ik denk dat LSD beter te doen is als je depressief bent dan MDMA. MDMA werkt ook op je serotonine receptoren, maar verbruikt je eigen serotonine. Hierdoor is het op het moment van gebruik super goed, maar krijg je de dagen er na de rekening omdat je dan een tekort hebt. Overigens zijn ook daarmee veelbelovende proeven gedaan, met name bij mensen die depressief zijn en niet goed bij hun gevoel kunnen komen. Ook bij PTSS zijn zeer veel belovende resultaten geboekt en zowel in de US als hier in Nederland gaan ze daar nu verder mee.


Ik vind het wel tricky om te doen zonder begeleiding van een psychiater, zeker MDMA. Een lage dosis LSD (max 40ug) valt denk ik redelijk veilig te proberen maar nogmaals ik ben geen dokter.

Ik ben zelf niet depressief of dat geweest. Maar ik kan wel bevestigen dat er dingen zijn die ik door LSD weer heb weten te waarderen. Tijdens een wandeling met een lage dosis LSD vond ik een eenvoudig weiland zo mooi....en zelfs nu, maanden later, waardeer ik zo iets eenvoudigs als een weiland meer dan voorheen. Het laat je je oogkleppen afdoen en leert je weer te genieten van de kleine dingen. Vroeger dacht ik altijd "oja een weiland, boeien". Ik denk dat dat zeker een positief effect kan hebben op depressiviteit.

Ik geloof zelf wel meer in LSD gebruiken als therapeutische sessie dan het dagelijks gebruiken met heel lage dosis. Ik denk dat je daarmee wel de klachten weg haalt maar niet de oorzaak aanpakt. Bij microdoseren voel je eigenlijk zo weinig dat je het niet heel bewust moet voelen maar wel goed in je vel zit die dag en een leuke dag hebt. Dat is mooi, maar de volgende dag (of dag er na) ben je weer terug bij af. Ik denk niet dat je met micro doseren zo snel een "Weiland ervaring" zult hebben. Ik heb overigens zowel microdoseren gedaan als hogere dosis nemen. Daar zit echt een wereld van verschil in.

Je kan wel degelijk de oorzaak aanpakken van psychische klachten met psychedelica. Ik ben daar zelf een voorbeeld van.

Een precieze handleiding kan ik niet geven want ik heb alles beetje op gevoel gedaan. Maar psychedelica op een wat hogere dosis zorgt bij mij vaak voor inzichten in mezelf, (h)erkennen dat er bepaalde blokkades zijn en inzien dat ik vastgeroest zit in bepaalde aspecten in het leven. Maar dat is dus pas het begin, want er zal met die dingen ook nog het een en ander gedaan moeten worden. Wat ik in ieder geval kan zeggen is dat het mogelijk is om bepaalde traumatische ervaringen te herbenoemen en zo uit je systeem te krijgen.

Het is dus niet LSD er in gooien en je beter voelen en klaar, nee je zal jezelf aan het begin van de trip af moeten vragen waarom je depressief bent, en met wat geluk krijg je dan precies te zien wat je ongelukkig maakt. Wat je dan bijvoorbeeld kan doen is de dingen tijdens je trip van je afschrijven en dat papiertje dan ritueel verbranden. Vergeven van wat anderen jou hebben aangedaan, jezelf vergeven dat je verkeerde keuzes hebt gemaakt door in te zien dat dit alleen maar leermomenten waren in plaats van mislukkingen.

Het is een proces waar je meerdere trips voor nodig hebt die je steeds een stukje verder brengen, althans zo is het bij mij gegaan.

Let wel, zeker de eerste trips kunnen donker en angstaanjagend zijn aangezien ze je confronteren met de duistere en minder leuke kanten van jezelf, maar hoe verder je in het proces komt, hoe positiever en vrolijker je trips zullen worden.

Ik wil deze hier even neerleggen, gaat niet specifiek over depressies maar wel over het bewust gebruiken om aan jezelf te werken, vind het zelf een hele heldere inzichtgevende video en dit persoon in het algemeen erg verstandig en interessant in zijn videos.

Chillax zei:

Ik ben zelf niet depressief of dat geweest. Maar ik kan wel bevestigen dat er dingen zijn die ik door LSD weer heb weten te waarderen. Tijdens een wandeling met een lage dosis LSD vond ik een eenvoudig weiland zo mooi....en zelfs nu, maanden later, waardeer ik zo iets eenvoudigs als een weiland meer dan voorheen. Het laat je je oogkleppen afdoen en leert je weer te genieten van de kleine dingen. Vroeger dacht ik altijd "oja een weiland, boeien". Ik denk dat dat zeker een positief effect kan hebben op depressiviteit.

Klik om te vergroten...

Ja tripmiddelen hebben mij er ook op gewezen meer bewust te zijn van de natuur of misschien eerder van schoonheid. Hoe belangrijk het is om schoonheid te ervaren. Voorheen was de omgeving voor mij ook iets waar je doorheen moest om naar je bestemming te komen, niets meer dan dat. Maar dan mis je zoveel. De manier hoe golfjes op water bewegen bijvoorbeeld. (ik zit op het moment op mijn balkon met uitzicht op water) De manier waarop de wind met het water speelt. Hoe zonlicht fonkelt over die bewegende golfjes. Of hoe de wind de bomen laat bewegen. Je kunt het gewoon zien als de omgeving, maar je kunt er ook een grote schoonheid en waarde in zien. En dat is belangrijk voor een mens om te doen denk ik. Het haalt je uit je hoofd en in het hier en nu.

En tripmiddelen zoals LSD kunnen je eraan herinneren om dit vaker te doen dus.

The Quentin Experiment is een super goed interessant kanaal voor psychonauten!

Hmmm serotonineslurpers hebben geen positief effect op stemming, maar over het algemeen kan ik denk ik wel zeggen dat sommige momenten tijdens drugsgebruik me wel geholpen hebben met m'n psychische problemen, bijv. een keer met truffels, LSD, maar ook verschillende xtc-momenten. Ik zou niet zeggen dat het mijn depressies heeft verholpen want ik ben nog steeds in therapie Maar zoals hierboven wel gezegd wordt, ander licht schijnen op wat je voelt en waar iets afstand van kunnen nemen is natuurlijk wel iets dat kan helpen, mits je een beetje stevig in je schoenen staat. Maar ja, hoe sta je stevig in je schoenen áls je depressief bent?

Ik blijf 't wel een beetje tricky vinden.. Misschien kan het wel helpen als je een redelijke basis hebt, maar als je erg instabiel bent, of heel erg depressief, of er komen nog allerlei andere problemen bij kijken, dan lijkt het me niet de allerbeste optie. En bij trauma moet je het zeker niet doen, want dan kun je gehertraumatiseerd raken. Trust me, die hebben we langs zien komen in de GGZ..

ZERO- zei:

Hmmm serotonineslurpers hebben geen positief effect op stemming, maar over het algemeen kan ik denk ik wel zeggen dat sommige momenten tijdens drugsgebruik me wel geholpen hebben met m'n psychische problemen, bijv. een keer met truffels, LSD, maar ook verschillende xtc-momenten. Ik zou niet zeggen dat het mijn depressies heeft verholpen want ik ben nog steeds in therapie

Klik om te vergroten...

Ik denk ook dat niemand dat moet verwachten van druggebruik. Ik zou het zelf ook niet willen op die manier. Als je je depressie zo kwijt kan raken, kun je dus zo ook weer een nieuwe krijgen. Beter nuchter leren hoe je jezelf in een depressie denkt, (als de depressie psychosomatisch is) dan kun je die gedachten een volgende keer onderscheppen en ben jij degene in "controle". Natuurlijk kunnen psychedelica je eventueel een zetje in de goede richting geven.

ZERO- zei:

Maar zoals hierboven wel gezegd wordt, ander licht schijnen op wat je voelt en waar iets afstand van kunnen nemen is natuurlijk wel iets dat kan helpen, mits je een beetje stevig in je schoenen staat. Maar ja, hoe sta je stevig in je schoenen áls je depressief bent?

Klik om te vergroten...

Ik dacht hier van de week nog over na. Hoe kun je tot geluk (gewoon content zijn, niet per se uitzinnig geluk) komen middels depressie? Dit kan niet... Je moet beginnen vanuit geluk. Dit klinkt heel raar, zeker voor iemand in een depressie, maar ik geloof hier sterk in. Probeer je vanuit een depressie tot geluk te komen, dan zal je resultaat steeds weer meer depressie zijn. Alleen geluk leidt tot meer geluk. We zijn feitelijk in staat om dit te doen, (mits er lichamelijk niet iets mis is i guess...) alleen kan er heel sterk het geloof zijn dat we dat niet kunnen.

Eigenlijk is het ook heel logisch. Hoe kan geluk nou ooit een product zijn van depressie?

ZERO- zei:

Ik blijf 't wel een beetje tricky vinden.. Misschien kan het wel helpen als je een redelijke basis hebt, maar als je erg instabiel bent, of heel erg depressief, of er komen nog allerlei andere problemen bij kijken, dan lijkt het me niet de allerbeste optie. En bij trauma moet je het zeker niet doen, want dan kun je gehertraumatiseerd raken. Trust me, die hebben we langs zien komen in de GGZ..

Klik om te vergroten...

Nee bij stevige instabiliteit zeker niet doen...

Mindless zei:

Ik dacht hier van de week nog over na. Hoe kun je tot geluk (gewoon content zijn, niet per se uitzinnig geluk) komen middels depressie? Dit kan niet... Je moet beginnen vanuit geluk. Dit klinkt heel raar, zeker voor iemand in een depressie, maar ik geloof hier sterk in. Probeer je vanuit een depressie tot geluk te komen, dan zal je resultaat steeds weer meer depressie zijn. Alleen geluk leidt tot meer geluk. We zijn feitelijk in staat om dit te doen, (mits er lichamelijk niet iets mis is i guess...) alleen kan er heel sterk het geloof zijn dat we dat niet kunnen.

Eigenlijk is het ook heel logisch. Hoe kan geluk nou ooit een product zijn van depressie?

Klik om te vergroten...

Ligt eraan wat je definitie is van depressie. Als je je afvraagt of geluk een product kan zijn van depressie, dan stel je dus dat depressie een op zichzelf staand begrip is dat er wel en niet kan zijn. Terwijl wij bij mensen zien: somberheid, aankomen/afvallen, lusteloosheid, suïcidaliteit, en we nóemen die klachten depressie. Het is gewoon maar een naam van gedrag maar uiteindelijk toch een begrip wat een heel eigen leven gaat leiden. (De depressie epidemie van Trudy Dehue gaat hierover, goed boek als het je interesseert!)

Bedoel je dat je momenten van geluk tijdens een depressieve periode moet 'uitbreiden' om meer geluk te creëren? Ik kan je half wel en half niet volgen, haha. Het is natuurlijk wel zo dat als je depressief bent en je bent alleen maar dwangmatig bezig om jezelf goed te voelen, dat niet gaat werken, want jezelf goed voelen is niet het einddoel. Uiteindelijk gaat het om voelen wat je voelt en in dat gevoel zorgen voor jezelf.

ZERO- zei:

Bedoel je dat je momenten van geluk tijdens een depressieve periode moet 'uitbreiden' om meer geluk te creëren? Ik kan je half wel en half niet volgen, haha. Het is natuurlijk wel zo dat als je depressief bent en je bent alleen maar dwangmatig bezig om jezelf goed te voelen, dat niet gaat werken, want jezelf goed voelen is niet het einddoel. Uiteindelijk gaat het om voelen wat je voelt en in dat gevoel zorgen voor jezelf.

Klik om te vergroten...

Ja, het is wat lastig uitleggen wat ik bedoel.

Om het dan gewoon even heel simpel te zeggen en niet over definities van depressie te beginnen:

Je voelt je niet goed: niet happy, Als je probeert vanuit dat niet gelukkige gevoel tot geluk te komen, dat lukt niet. Geluk kan geen resultaat zijn van ongelukkigheid. In plaats daarvan moet je beginnen bij geluk. Dit kan zoals jij zegt tijdens 'momenten van geluk', maar wat nou als je momenteel schijnbaar niet in zo'n moment zit? Geen probleem, want je kunt altijd content worden met de situatie. Content zijn is de minst spectaculaire, minst uitzinnige vorm van geluk, maar alsnog geluk. Op een bepaalde manier is het denk ik de meest belangrijke vorm van geluk, want het is de meest stabiele. Hogere expressies van geluk blijven meestal niet lang hangen, ze zijn sterk veranderlijk en vluchtig.

Je kunt jezelf de vraag stellen over je huidige situatie: "Kan ik voor altijd met dit gevoel leven?" Als het antwoord een oprechte ja is, dan ben je werkelijk content met je huidige situatie, ook al ben je in pijn bijvoorbeeld. Maar het moet een oprechte 'ja' zijn, anders ben je niet echt content. Ik gebruik deze methode (die ik overigens ergens anders vandaan heb, maar weet niet meer waar) weleens vaker en oefen er zo min of meer mee. Het brengt me dan in die basis vorm van geluk (contentheid) en vanaf daar kan geluk verder "groeien" naar hogere niveau's, maar behoudt die stabiele contentheid. Maar het belangrijkste is, dat ik de stap van me ongelukkig voelen tot me gelukkig voelen heb gemaakt, door content te zijn met de situatie, wat voor vorm deze ook heeft. Het content worden is hetzelfde als uit weerstand (tegen de situatie) komen, of: het accepteren van de situatie.

Psychedelica hebben een onvoorspelbare uitkomst. Het klopt dus dat je een inzicht kan krijgen wat je leven verandert, maar dat je ook zo erg in paniek kunt raken dat je nog heel lang last hebt van die angst.
De omgeving speelt gewoon een heel grote rol bij de ervaring, net als de mindset.

Wetenschappelijk gezien zijn er zeker wel interessante dingen te melden over LSD. In Nederland is er tientallen jaren mee geëxperimenteerd als middel om trauma's mee te behandelen. Ook nu worden er nog allerlei interessante ontdekkingen gedaan zoals de rol van tripmiddelen in het Default Mode Network, en neuroplasticiteit.
Maar het is dus heel belangrijk dat zulke experimenten gedaan worden onder professionele omstandigheden. Want de uitkomst van een trip is onvoorspelbaar en als de omgeving niet goed is dan kan dat onbedoelde gevolgen hebben. Als je zelf gaat experimenteren met LSD dan heb je die professionele controle over de omgeving niet. Dat is dus een gokje.

Ik kies er zelf altijd voor om niet te trippen als ik down ben. Meestal heb ik juist de meeste behoefte om te trippen als ik niet zo lekker in mijn vel zit. Maar ik herken die zin dan al snel voor wat het is: willen ontsnappen naar een droomwereld die leuk en spannend en alles verklarend en hemels is. Ik heb ook wel eens LSD genomen toen ik niet lekker in mijn vel zat, en toen had ik een zeer duistere trip meegemaakt. Ik zat 6 uur lang alleen in een tent te wensen dat de trip weg ging. Zulke ervaringen kan ik niemand aanbevelen.

Aan de andere kant heb ik ook best ervaringen meegemaakt dat ik me opgelucht voel na een trip, of vredig, of gedefragmenteerd, zeg ik soms.

Wat mij betreft is het belangrijkste de reden waarom je willen trippen. Ben je oprecht benieuwd naar een andere kijk op jezelf? Of verlang je meer naar het ontspannen moment erna? Het kost soms tijd om eerlijk tegenover jezelf te zijn en erachter te komen dat je om de verkeerde redenen middelen wil nemen.

Neo-Shulginist zei:

Meestal heb ik juist de meeste behoefte om te trippen als ik niet zo lekker in mijn vel zit. Maar ik herken die zin dan al snel voor wat het is: willen ontsnappen naar een droomwereld die leuk en spannend en alles verklarend en hemels is.

Klik om te vergroten...

Dit is een van de grootste redenen dat ik tegenwoordig vaak toch niet ga trippen als ik me niet echt goed voel. Jaren geleden kon ik mezelf veel beter voor de gek houden. Mezelf vertellen dat een trip goede therapie is, maar stiekem eigenlijk gewoon naar die wonderlijke wereld te willen vluchten. Ik heb het hierbij dan eigenlijk over exclusief (1P-)LSD/ALD-52. Iets als truffels of paddo's weet ik van tevoren al dat het me niet gaat geven wat ik wil, maar me juist alleen maar meer met mijn neus in mijn problemen gaat duwen... (wat ik dan eigenlijk juist nodig heb)

Aan de ene kant jammer dat je jezelf niet of minder goed kunt voorliegen, om zo toch lekker je tripje te hebben. Aan de andere kant is het natuurlijk alleen maar goed om dit zo te onderscheppen, want dat is trippen om de verkeerde redenen. (vluchten)

Wat @Neo-Shulginist en @Mindless zeggen klopt zeker, maar je hoeft helemaal niet meteen een hoge trip dosis te nemen. Als je een lage dosis neemt, net meer dan een Micro dose dus pak hem beet 40ug, dan ervaar je wel de verhoogde waardering en inzicht, maar ben je nog erg helder. Ik denk dat dat beter is dan een echte trip dosis als je depressief bent en dit wilt aftasten. Met Micro dosering melden mensen ook een stemming die opgewekter is.

Maar mijn idee is LSD op drie manieren te gebruiken;

Micro dose met weinig verandering van je bewustzijn. Goed als moodlift, maar geeft waarschijnlijk geen blijvende effecten zoals inzichten. Mensen hebben niet door dat je wat op hebt.

Mini dose (35 - 55ug) met weldegelijk verandering van je bewustzijn, verhoogde zintuigen, net tegen trippen aan. Hier kun je ook zeker al inzichten krijgen. Hierbij zit er al best wat verschil tussen 35ug en 65ug. bij 50ug begin ik al redelijk vaag en onder invloed te raken maar echt trippen is het ook weer niet.

Echt trippen (60ug+). Dit lijkt mij minder geschikt als je niet lekker in je vel zit.

Mindless zei:

Geen probleem, want je kunt altijd content worden met de situatie. Content zijn is de minst spectaculaire, minst uitzinnige vorm van geluk, maar alsnog geluk. Op een bepaalde manier is het denk ik de meest belangrijke vorm van geluk, want het is de meest stabiele. Hogere expressies van geluk blijven meestal niet lang hangen, ze zijn sterk veranderlijk en vluchtig.

Klik om te vergroten...

helemaal mee eens, content zijn is de basis, om het zo maar te nomen. Maar door middel van leuke activiteiten is het goed mogenlijk om naar 1joy enz
te komen. Is dat afgelopen zak je werr terug naar content.

Chillax zei:

Micro dose met weinig verandering van je bewustzijn. Goed als moodlift, maar geeft waarschijnlijk geen blijvende effecten zoals inzichten. Mensen hebben niet door dat je wat op hebt.

Klik om te vergroten...

Niet helemaal mee eens, of ik ben er gevoelig gen idee, microdosering verandert wel degelijk je bewust zijn. (heb zelf meerdere sessie's gedaan. uiteenlopen van 2 tot 6 weken. elke maandag,woensdag en vrijdag in de ochtend een microdose 1p-lsd) En dan zonder andere drugs tussendoor gebruiken. niks noppes.
na 1,5 week merkte ik toch wel duidelijke positieve gedragsveranderingen.
Het geeft ook niet perse een moodlift, soms juist het tegenover gestelde. dan was ik halverwege de dag al moe, en door de microdose voelde ik dat 2x zo erg. Het was gewoon een teken dat een paar avondjes vroeg naar bed gaan een slim plan was.
Het geeft niet echt duidelijke blijvende inzichten, maar onbewust doe je wel dingen die positief uit blijken te pakken.
Het grootste voordeel is indd dat niemand wat opmerkt, tenzij je na 3 a4 weken constant met een glimlach op je gezicht rondlooopt. Of dat positief is of negatief mag je zelf invullen.
oke, ik geef toe, ik ben echt wel fan van MD van 1p-lsd.