#1
Ik ben helaas totaal niet met je eens dat 6-APB een volwaardig alternatief is voor MDMA.
6-APB is lang niet zo emotioneel, verbindend en empathisch is als (goed gedoseerde) MDMA (in een goede settinf). MDMA is ook geselecteerd uit een hele rij empathogene fenetylamines juist vanwege die emotionele helderheid die het een therapeutisch effect geeft. Mede daardoor wordt MDMA wel onderzocht als hulpmiddel bij psychotherapie en andere empathogene amfetamines of benzofurans niet.
Tuurlijk, als je op een feestje bent en je 12 uur lang waus wil zijn zodat het goed in de planning past dan is 6-APB een prima tijdverdrijf. Maar de magie mist 'ie nou net.
Maar dan moet ik ook bekennen dat MDMA vaak op zo'n manier wordt gebruikt; in hoge doses in warme feestzalen met steeds weer bijpakken, veel met de ogen trillen en dan zwetend praten met een onbekende aan wie je dan per ongeluk allerlei geheimen vertelt waar je dan later spijt van hebt. Dat is natuurlijk ook niet een heel therapeutische ervaring. Dus dan kan je net zo goed 6-APB nemen, ja. Dat ben ik dan weer wel met je eens 🤣
Beetje late reactie. Maar ik kan me wel vinden in je oordeel dat 6-APB niet zo verbindend en emotioneel is als MDMA. Alleen dan is dat bij mij eerder ‘net niet zo’ dan ‘lang niet zo’. Ik vind het over het algemeen ook net wat helderder, iets minder spacend. Voor mij is dit verschil met MDMA echter zo relatief klein dat ik de lange werkingsduur als voordeel groot genoeg vind om het als volwaardig alternatief van MDMA te ervaren, op feestjes zeker.
Het is sowieso heel persoonlijk. Toen ik voor het eerst 6-APB introduceerde aan mijn zusje en een vriendin op een feest had ik het vantevoren als ‘iets subtieler’ beschreven dan MDMA. Dat was misschien ook achteraf niet zo’n handige beschrijving, maar ik doelde dus op wat jij nu beschrijft, het heeft van alles een klein tandje minder dan MDMA (behalve de duur). Dat heb ik de hele avond nog moeten horen. Hoe ik het subtieler had kunnen noemen. Zij vonden het dus absolúút niet minder sterk in de effecten dan MDMA. Die vriendin ging er in eerste instantie super hard op trippen (echt serieus hallucineren, ik dacht even dat dat niet goed kwam, maar ze ging er knap mee om), terwijl zij al een veel lagere dosis had gekregen. Mijn zusje ging er ook als een speer op. In de come down beschreef zij ‘2C-B-achtige effecten’. Ik was de nuchterste van ons drie en moest zorgen dat we de trein haalden, want er was geen land met die twee te bezeilen. Ze waren wel enthousiast en hadden beide toch wel ruime ervaring met MDMA. De kater was wel groter, bij mijn zusje in ieder geval. Tot vandaag wordt er nog af en toe gelachen om het woord ‘subtiel’ in de context. Nogmaals, misschien geen goed gekozen woord. Maar om maar even aan te geven dat ik niet de enige ben die vindt dat 6-APB toch wel een voldoende volledig effect geeft. Het mist niet voor iedereen de magie. Een groot voordeel vind ik het gebrek aan craving, door het meer consistente effect. Je neemt één dosis, doseert misschien nog iets bij als het te weinig is, maar dat is het dan. Bij MDMA speelt continu door je hoofd dat je het effect wel eens kwijt zou kunnen raken.
Ik hou beide stoffen graag in mijn stash.
Waar ik dan weer niet van snap dat het door sommigen als MDMA-achtig wordt beschreven is 3-MMC. Het heeft milde serotonine effecten en die doen op heel hoge dosis wel iets aan MDMA denken, maar dan ook echt zeer mild. Verder vind ik het meer een soort speed- of misschien eerder cocaïneroesje. Daarom niet perse niet leuk, want ik vind het best chill voor een avondje thuis af en toe, maar ik ben altijd verbaasd als ik zie dat mensen het beschrijven als alternatief voor MDMA.
