Ik ben niet van plan dit heel laat te maken of erg uit de hand te laten lopen
Dit is niet gelukt, hele nacht doorgehaald uiteindelijk weer... Het is alsof je in een soort roes terecht komt waarin je geen enkel besef hebt van tijd of wat je nou eigenlijk in godsnaam aan het doen bent. Pas als het licht wordt schrik je opeens van hoe laat het al is.
Anyway, heb de resterende drugs weggegooid inmiddels, dit gaat echt niet meer gebeuren. Het was even een goede herinnering aan hoe weinig zo'n nacht me eigenlijk brengt en hoe moe/slecht ik me de dagen erna voel. Ik had de nacht erna trouwens deze droom, die ik eigenlijk niet anders kon dan interpreteren in drugs context:
---
Ik droom dat we door een bos lopen, ik loop wat achter de andere twee (wie dit zijn is niet per se duidelijk, ben in ieder geval met anderen die ik ken). Bij mij is de hond die opeens blaft en als ik me omdraai zie ik dat er een wolf op me is afgeslopen en een paar meter van me vandaan is. Ik schrik een beetje maar herpak me meteen want is een kleine wolf en zie dat ik niet echt iets te vrezen heb zolang ik hem me niet van achter laat besluipen. Dus maak wat herrie en gebaren en hij loopt snel de andere kant op, richting de hond maar die laat de wolf helemaal met rust. Ik zie echter in de verte twee gloeiende ogen van een groter dier dat onze kant op komt. Ik roep de hond en we rennen naar het hek van het gebied, waar we overheen springen. De gloeiende ogen lijken niet meer dichterbij te komen.
Een stuk verderop is, nog steeds in het bos, de plek waar we overnachten, is een soort onafgemaakt leegstand huis, wel dak, kozijnen en muren maar geen deuren en ramen, er zit een soort hek om de tuin die we uit kunnen rollen zodat het geheel omheind is. We doen dit voor de zekerheid want we weten niet wat voor dieren hier toch nog leven buiten hekken waar we overheen zijn gesprongen (en of die wel hoog genoeg zijn ze buiten te houden).
Tijdens de eerste nacht horen we een keiharde klap. Ik ga kijken en schrik dat er een groot gat in het uitgerolde stuk hek zit, tot mijn schrik. Één van de anderen zegt 'ik zei toch dat ze hier doorheen zouden kunnen komen'. We pakken snel een stuk golfplaat om het gat te dichten maar de kans dat dat ze wel buiten houdt is klein.
'ze' blijken bij de volgende klap wolven te zijn, gigantische wolven het formaat van een koe. We panikeren want er zit er één klem tussen de golfplaat en het hek, met onze gezamenlijke kracht schoppen we hem eruit. Maar wat er gebeurt voelt super dreigend. De resterende tijd in dit huis loopt uit in een spel van muizen in de val, de wolven (of steeds dezelfde) dringen steeds verder binnen en wij werpen steeds blokkades op die ons slechts wat tijd winnen. Ik doe tussendoor nog een poging een wolf te intimideren zoals ik bij de kleine in het bos deed, maar dit is bij deze niet effectief want hij doorziet mijn bluf na een aarzeling.
De wolf lijkt steeds een soort van te proberen te communiceren door zijn gegrom en (nog) niet proberen ons te doden. Het komt wel extreem intimiderend over en duidelijk dat hij geen goede bedoelingen heeft. Hij blijft op gegeven moment heel standvastig op zijn plek staan hoe hard we ook duwen tegen de barrière die we tussen hem en ons hebben opgeworpen en hij lijkt te zeggen (dit is nu onze plek).
Hierna werd ik wakker.
---
Als je de wolven in dit verhaal ziet als drugs/verslaving/mijn neiging tot op deze manier gebruiken, kan je er een hoop uit halen.
Het voelde in ieder geval best heftig en intimiderend, en dit is precies wat ik even nodig had om de drugs door de wc te spoelen.