#1
Nou, ik ben dus bij een kliniek gericht op hyperventilatie geweest en die wilden me dus ademhalingsoefeningen leren. Dit leek even wat te helpen, maar dat was denk ik alleen zo omdat ik er even in geloofde. Het hielp uiteindelijk helemaal niets en ik denk dat als je gaat proberen je ademhaling te controleren, je de boel er alleen maar erger op kunt maken.
Ik hoor je heel vaak over drugs nemen voor dergelijke klachten. Ik hoop dat je wel begrijpt dat dit állemaal geen echte oplossingen zijn? Je lost het probleem niet echt op met het nemen van wat voor medicatie dan ook. Het kan zeker verlichten en soms is dat erg prettig, maar daar blijft het bij.
Meditatie kost doorzettingsvermogen ja, maar het is niet een doorzettingsvermogen van je persoonlijke wilskracht. Als je meditatie goed "doet", geef je juist je persoonlijke wilskracht op en geef je de processen in je lichaam die automatisch horen te verlopen (zoals bijvoorbeeld ademhaling, vertering, stoelgang, enzovoort) uit handen. Je geeft die controle op en laat het "gewoon" gebeuren. Er moet weer vertrouwen opgebouwd worden dat je lichaam al deze dingen moeiteloos en optimaal zelf allemaal kan uitvoeren, zonder dat jij de boel zit te "verbeteren" met ademhalingsoefeningen en pilletjes.
Ik geloofde het eerst zelf ook niet, maar mijn klachten kwamen puur voort uit geestelijke problemen. Werk daar aan (met meditatie) en je klachten zullen verminderen en uiteindelijk weggaan. Dat is in de meeste gevallen niet een directe oplossing van het probleem, maar het is wel dé lange termijn oplossing naar mijn mening. Uiteraard moet je wel fysieke klachten uitsluiten met onderzoek bij je huisarts en dergelijke, maar op een gegeven moment (na bij elke specialist en dokter langs te zijn geweest) moet je ook kunnen accepteren dat het misschien wel een strikt geestelijk iets is en dat de reguliere medicatie dat nooit echt zal gaan oplossen.
En ja, ik heb een aantal keren gedacht dat ik echt in levensgevaar was. Maar ik ben erachter gekomen dat deze gedachten zo heftig waren, juist door mijn geloof erin. Toen duidelijk werd dat ik fysiek gewoon gezond was, ben ik die gedachten gaan negeren en ging het weg, inclusief de klachten die eruit voortkwamen.
Zoals gezegd, ga wel dingen uitsluiten, maar probeer de oplossing niet in oefeningen en medicatie te vinden als de kern van het probleem geestelijk is. Veel succes verder.![:)]()
Ik hoor je heel vaak over drugs nemen voor dergelijke klachten. Ik hoop dat je wel begrijpt dat dit állemaal geen echte oplossingen zijn? Je lost het probleem niet echt op met het nemen van wat voor medicatie dan ook. Het kan zeker verlichten en soms is dat erg prettig, maar daar blijft het bij.
Meditatie kost doorzettingsvermogen ja, maar het is niet een doorzettingsvermogen van je persoonlijke wilskracht. Als je meditatie goed "doet", geef je juist je persoonlijke wilskracht op en geef je de processen in je lichaam die automatisch horen te verlopen (zoals bijvoorbeeld ademhaling, vertering, stoelgang, enzovoort) uit handen. Je geeft die controle op en laat het "gewoon" gebeuren. Er moet weer vertrouwen opgebouwd worden dat je lichaam al deze dingen moeiteloos en optimaal zelf allemaal kan uitvoeren, zonder dat jij de boel zit te "verbeteren" met ademhalingsoefeningen en pilletjes.
En ja, ik heb een aantal keren gedacht dat ik echt in levensgevaar was. Maar ik ben erachter gekomen dat deze gedachten zo heftig waren, juist door mijn geloof erin. Toen duidelijk werd dat ik fysiek gewoon gezond was, ben ik die gedachten gaan negeren en ging het weg, inclusief de klachten die eruit voortkwamen.
Zoals gezegd, ga wel dingen uitsluiten, maar probeer de oplossing niet in oefeningen en medicatie te vinden als de kern van het probleem geestelijk is. Veel succes verder.