#1
veel zitten en werkdruk, speelt een rol, ook de plicht om bij een groep te horen
angst,hyperventileren,paniek toename?
30 antwoorden
15 weergaven
18-5-2026
#2
Psychedelibee zei:MeejheM zei:Psychedelibee zei:Kan echter geen ondersteuning voor de theorie van Jixx (vinden?) zi zijn dat steeds meer mensen hier last van hebben de laatste tijd. Het aantal rokers is namelijk aanzienlijk gedaald ten opzichte van bijvoorbeeld 50 jaar geleden.
Vinden.. bedoel je.
Het aantal rokers zegt niet zo heel veel over de gezondheid van de individuele roker. ik denk trouwens niet dat dat de oorzaak is, maar meehelpen doet het natuurlijk niet.
Ik zeg helemaal niet dat ik het ergens wel of niet mee eens ben. [...]
ik bedoel dat het woordje vinden ontbreekt in je eerste quote.
#3
Ik heb wel het idee dat er misschien iets veranderd is aan de sigaretten en tabak, ik heb ooit gehoord dat er een hele coctail OTC medicijnen inzitten. ik heb geen idee of dat 50 jaar(om maar iets te noemen idd) hetzelfde gebleven is of positief of negatief veranderd.
daarvoor kan ik geen serieuze bronnen vinden, alleen aluminium hoedjes gezwets.
lol, als ik overleden ben aan de kut tabak van nu en dit nog steeds op internet rondzwermt, lachen ze zich stuk. en terecht.
@Jixx: Denk je dat het je nu meer opvalt dan 5 jaar geleden, of denk je echt dat er een verandering is in het aantal gevallen?
als je bijvoorbeeld kijkt naar hoevaak de diagnose Hysterie bijvoorbeeld vroeger al werd gesteld lijkt het toch al lang voor te komen.
als iets er invloed op heeft is het misschien de vordering in techniek. 20 jaar geleden had bijvoorbeeld ongeveer 80 procent van de mensen het idee dat ze helemaal geen auto of mobiele telefoon wilden hebben. het argument was dat ze er thuis al een hadden, de deurbel ook werkte en zelfs dat een feitsbel al mobiel genoeg is.
tegenwoordig kan je de hele dag lastiggevallen worden met waardeloze berichten, spreekt men samen af om gezellig ergens met andere mensen digitaal te delen dat ze gezellig samenzijn. nieuws, reclame en ander ongewenst materiaal zijn bijna niet meer te omzeilen, je kan niet meer meedraaien in de maatschappij zonder computer en mobiel.
autisme, adhd en andere afwijkingen worden ook steeds meer vastgesteld en op steeds jongere leeftijden. of dat betekend dat ze nu meer voorkomen? ik weet het niet maar ik denk dat ze steeds sneller en duidelijker opvallen door de veranderende maatschappij.
daarvoor kan ik geen serieuze bronnen vinden, alleen aluminium hoedjes gezwets.
lol, als ik overleden ben aan de kut tabak van nu en dit nog steeds op internet rondzwermt, lachen ze zich stuk. en terecht.
@Jixx: Denk je dat het je nu meer opvalt dan 5 jaar geleden, of denk je echt dat er een verandering is in het aantal gevallen?
als je bijvoorbeeld kijkt naar hoevaak de diagnose Hysterie bijvoorbeeld vroeger al werd gesteld lijkt het toch al lang voor te komen.
als iets er invloed op heeft is het misschien de vordering in techniek. 20 jaar geleden had bijvoorbeeld ongeveer 80 procent van de mensen het idee dat ze helemaal geen auto of mobiele telefoon wilden hebben. het argument was dat ze er thuis al een hadden, de deurbel ook werkte en zelfs dat een feitsbel al mobiel genoeg is.
tegenwoordig kan je de hele dag lastiggevallen worden met waardeloze berichten, spreekt men samen af om gezellig ergens met andere mensen digitaal te delen dat ze gezellig samenzijn. nieuws, reclame en ander ongewenst materiaal zijn bijna niet meer te omzeilen, je kan niet meer meedraaien in de maatschappij zonder computer en mobiel.
autisme, adhd en andere afwijkingen worden ook steeds meer vastgesteld en op steeds jongere leeftijden. of dat betekend dat ze nu meer voorkomen? ik weet het niet maar ik denk dat ze steeds sneller en duidelijker opvallen door de veranderende maatschappij.
#4
Dat vind ik een hele goeie vraag MeejheM. Daarom dat ik die vraag ook stelde.
Zelf merk ik wel eens met kleding als ik in de stad iets koop, en ik heb dat merk nog nooit eerder gezien, en koop het dan, dan ineens zie je meer mensen lopen met dat merk. Herkenbaar? Dus zo gek lijkt het me nog niet dat het slechts een verbeelding is dat er een toename lijkt te zijn.
Maar ik heb er ook wel eens bij stilgestaan of het voorschrijven van allerlei farmaceutische middelen in combinatie met drugsgebruik leidt tot een toename.
Zelf merk ik wel eens met kleding als ik in de stad iets koop, en ik heb dat merk nog nooit eerder gezien, en koop het dan, dan ineens zie je meer mensen lopen met dat merk. Herkenbaar? Dus zo gek lijkt het me nog niet dat het slechts een verbeelding is dat er een toename lijkt te zijn.
Maar ik heb er ook wel eens bij stilgestaan of het voorschrijven van allerlei farmaceutische middelen in combinatie met drugsgebruik leidt tot een toename.
#5
ik denk dat i dit specifieke geval je verbeelding je parten speelt. maar een andere opkomende ziekte is COPD, dat is iets met je longen en vuile lucht. mijn vader had er last van, heeft 2 jaar lang 2 maal daags aan zo'n discus liggen inhaleren om de klachten te verminden. toen is ie verhuisd naar achteraf, echt het platte land, en kwamen we 2 jaar later ineens die discus en tabletten weer tegen. die heeft hij dus al die tijd niet nodig gehad.
na een check in het ziekenhuis bleek zijn "longleeftijd" exact overeen te komen met zijn echte bouwjaar. dat terwijl in de stad er iets meer als een decenium tussen zat.
heeft allemaal niks met angst of paniek te maken, maar een voorbeeldje van ziekten die waarschijnlijk een steeds grotere rol gaan spelen. jouw specifieke klacht lijkt me weinig tot niks met de luchtkwaliteit te maken te hebben.
na een check in het ziekenhuis bleek zijn "longleeftijd" exact overeen te komen met zijn echte bouwjaar. dat terwijl in de stad er iets meer als een decenium tussen zat.
heeft allemaal niks met angst of paniek te maken, maar een voorbeeldje van ziekten die waarschijnlijk een steeds grotere rol gaan spelen. jouw specifieke klacht lijkt me weinig tot niks met de luchtkwaliteit te maken te hebben.
#6
Natuurlijk heeft dat niks met de kwaliteit van de lucht te maken. Voor mij zelf geldt hoogstwaarschijnlijk gewoon een optelsom.
Dat jij het als quasi medische klachten en vaag omschrijft, dat klopt. De klachten die ik omschrijf passen bij een hoop verschillende ziektebeelden. En omdat het ene (hyperventileren) niet onderzocht en erkend of uitgesloten wordt, triggert dat juist mijn angst denk. Want het is een specifieke soort angst. Ik schiet bij alles wat ik lichamelijk voel gelijk in paniek. En er speelt een hele reeks van lichamelijke klachten, die zich continu herhaalt. Pijn in de onderrug, veel spierkrampen, duizeligheid (gevoel van flauw vallen) , steken op de borst, trillende armen, gevoel van algehele malaise , hoofdpijn , verkrampende schouderbladeren, soms kokhals neigingen. Zodra sommige van deze dingen op beginnen te komen zetten, dan wordt ik angstig. Vooral als mijn armen beginnen te trillen en ik begin me duizelig en misselijk te voelen, dan gaan er soms wel 4 van die alprazolammetjes naar binnen. Dan ga ik op bed liggen. En dan verdwijnt alles weer langzaam. (behalve rugpijn en spierkrampen) Soms voel ik me zo naar dat ik tegen het randje van een paniekaanval kom. Maar met 2 mg alpra gebeurd dat meestal niet. Soms heb ik ook het idee dat ik kei veel moet eten, om staande te blijven of de angst te verminderen. Daardoor komen deze symptomen ook wel redelijk overeen met die van een hypo.
Aan de ene kant vind ik dat ook wel een beetje het gevaarlijke aan benzo´s. Ik negeer hiermee
de symptomen. Bang voor mijn klachten ben ik dan ineens niet meer. Aan de andere kant: De buikklachten die ik een aantal weken terug erboven op kreeg, kon ik wel een tijdje uitstellen met alprazolam, maar na een tijdje vertrouwde ik het toch echt niet, en ben ik toch maar naar de dokter gegaan die vervolgens PDS constateerde.
Dat jij het als quasi medische klachten en vaag omschrijft, dat klopt. De klachten die ik omschrijf passen bij een hoop verschillende ziektebeelden. En omdat het ene (hyperventileren) niet onderzocht en erkend of uitgesloten wordt, triggert dat juist mijn angst denk. Want het is een specifieke soort angst. Ik schiet bij alles wat ik lichamelijk voel gelijk in paniek. En er speelt een hele reeks van lichamelijke klachten, die zich continu herhaalt. Pijn in de onderrug, veel spierkrampen, duizeligheid (gevoel van flauw vallen) , steken op de borst, trillende armen, gevoel van algehele malaise , hoofdpijn , verkrampende schouderbladeren, soms kokhals neigingen. Zodra sommige van deze dingen op beginnen te komen zetten, dan wordt ik angstig. Vooral als mijn armen beginnen te trillen en ik begin me duizelig en misselijk te voelen, dan gaan er soms wel 4 van die alprazolammetjes naar binnen. Dan ga ik op bed liggen. En dan verdwijnt alles weer langzaam. (behalve rugpijn en spierkrampen) Soms voel ik me zo naar dat ik tegen het randje van een paniekaanval kom. Maar met 2 mg alpra gebeurd dat meestal niet. Soms heb ik ook het idee dat ik kei veel moet eten, om staande te blijven of de angst te verminderen. Daardoor komen deze symptomen ook wel redelijk overeen met die van een hypo.
Aan de ene kant vind ik dat ook wel een beetje het gevaarlijke aan benzo´s. Ik negeer hiermee
de symptomen. Bang voor mijn klachten ben ik dan ineens niet meer. Aan de andere kant: De buikklachten die ik een aantal weken terug erboven op kreeg, kon ik wel een tijdje uitstellen met alprazolam, maar na een tijdje vertrouwde ik het toch echt niet, en ben ik toch maar naar de dokter gegaan die vervolgens PDS constateerde.
#7
Ik gebruik ademhalingsoefeningen i.c.m. het hardloopschema van sportrusten (zie hun website) en dat werkt best wel goed eigenlijk. Ook als ik in bed lig en niet in slaap kan komen, doe ik zo'n oefening, zakt m'n hartslag en word ik automatisch in mijn hoofd ook rustiger (meestal dan hè, er zijn uitzonderingen).Mindless zei:Nou, ik ben dus bij een kliniek gericht op hyperventilatie geweest en die wilden me dus ademhalingsoefeningen leren. Dit leek even wat te helpen, maar dat was denk ik alleen zo omdat ik er even in geloofde. Het hielp uiteindelijk helemaal niets en ik denk dat als je gaat proberen je ademhaling te controleren, je de boel er alleen maar erger op kunt maken.
#8
Mijn theorie is dat het aan de leeftijd ligt. De adolescentie is vaak de leeftijd waarop dit soort problemen naar voren komen met oog op de ontwikkeling die je dan doormaakt. Dat is op zich niet iets geks. Bijvoorbeeld persoonlijkheidsproblematiek kan pas vanaf 18 jaar worden vastgesteld omdat dit zich nog moet ontwikkelen. Het is een kwetsbare periode, waarin je opgroeit, meer verantwoordelijkheden krijgt, begint te reflecteren op de jeugd die je hebt gehad, veel bezig bent met het sociale leven en de druk van de maatschappij. Niet vreemd dat het voor velen zo loopt, zeker in onze veeleisende maatschappij die gericht is op tijd en geld en vooral: functioneel en nuttig zijn.Jixx zei:Ik baseer mijn theorie dan ook helemaal nergens op. In die 5 jaar tijd heb ik wel steeds meer mensen leren ontmoeten met dezelfde soort klachten en ook kampen met paniekaanvallen etc... Maar daarvoor was het muisstil, en kende ik helemaal niemand met die klachten.
Ik heb de afgelopen 4 jaar ook opgemerkt dat steeds meer mensen in mijn omgeving te maken kregen met psychische problemen.
Het nemen van medicatie op momenten dat je je niet lekker voelt, is trouwens gewoon het onderdrukken van je klachten. Zo leer je er niet mee omgaan en komt het waarschijnlijk ook veel harder terug dan daarvoor. Ik heb MBCT gehad (ja dus veel meditatie) en er zaten heel wat mensen met lichamelijke (somatische?) klachten bij mij in de groep. Therapie gericht op desensitisatie zou je ook best eens wat aan kunnen hebben. Of lichaamsgerichte therapie.
#9
paniek, angst en hyperventileren
-ik heb 2 mogelijkheden nog niet gelezen;
1. de mensen worden ouder en blijven langer onzeker en kwetsbaar en lijdend
2. het multiculturele drama; veel meer nadeel dan enig voordeel
-ik heb 2 mogelijkheden nog niet gelezen;
1. de mensen worden ouder en blijven langer onzeker en kwetsbaar en lijdend
2. het multiculturele drama; veel meer nadeel dan enig voordeel
#10
Ik wil wel even melden dat roken op zich, cannabis of geen cannabis, hyperventilatie triggert he. Roken is een grote oorzaak van hyperventilatie, alsmede stress en vele andere oorzaken.
Daar ben ik het voor mij persoonlijk niet helemaal mee eens. Dan vooral op het cannabis stukje.
Vroeger had ik op het hoogtepunt iedere week wel last van aanvallen, toen ik weed ontdekte kwam er rust in mijn kop en sindsdien heb ik nog maar 2 aanvallen gehad de afgelopen 13 jaar.
Daarmee wil ik dus ook zeggen dat het bij mij een psychische trigger is, zodra mijn kop meer op orde kwam ging dat puntje dus ook weg. De dokter stuurde mij ook door voor ademhalingsoefeningen.
#11
Ik wil wel even melden dat roken op zich, cannabis of geen cannabis, hyperventilatie triggert he. Roken is een grote oorzaak van hyperventilatie, alsmede stress en vele andere oorzaken.
#12
Misschien verbeeld ik met dit gewoon. Maar waarom lijkt er een toename te zijn aan angst en paniekaanvallen sinds het laatste decennia? Welke suggesties hebben jullie daarover?
Inmiddels lijkt het wel een beetje duidelijk dat paniekaanvallen meestal vanuit burn-outs ontstaan, maar ander mensen beweren dat burn-outs slechts een mode ziekte is, of geven er niet eens aan toe dat het bestaat.
Op internet staan wel eens van die artikels dat mensen met allerlei vage klachten rondlopen met name op betrekking van het lichaam, door de medische molen heen gaan, en er zonder diagnose uitkomen. Bijna in al die verhalen komt 1 ding steeds terug naar voren. Stress!
Meestal lees je dat het mensen zijn die het ´ṕerfecte leven´ lijken te leiden. Eten gezond, sporten, heb zoveel carriere switchen meegemaakt en alleen maar hogerop gekomen, springen daarnaast vaak nog voor iedereen in binnen de familie en vriendenkringen, en willen graag bij alles vooraan staan, dan hebben ze nog vaak kinderen enzovoorts.
Hoe goed iemand met stress om kan gaan lijkt mij ook heel verschillend per persoon?
Mijn eigen stress niveau ligt er laag, daarom was het ook zo fijn toen ik het heerlijke kruit cannabis ontdekte dat het stressniveau behoorlijk liet dalen. Ik kon veel meer hebben, dan normaal.
Maar ook in mijn leven kwam een zware omslag. Zoals ik al in meerdere topics heb geschreven werd mijn zus geestelijk erg ziek, en dat heeft de afgelopen jaren behoorlijke stress opgebouwd.
Daarom moet ook ik eraan toegeven dat cannabis geen wondermiddel is, al leek dat 17 jaar lang wel het geval te zijn.
Doordat ze mij diagnoseloos lieten, vanwege mijn cannabisgebruik, heb ik mezelf te pleuris gezocht naar mijn vage klachten. En ze passen bij meerdere ziektebeelden zoals even een voorbeeldje: vitamine B12 tekort. Nou ben ik daar op geprikt, en dat is gewoon in orde. Dus dit kan al uitgesloten worden. Daarnaast zijn er nog een aantal bizarre complottheorieen waarin mijn vage klachten ook omschreven staan. Maar volgens mij vinden sommige het leuk om de symptomen van (chronisch) hyperventileren en stress te koppelen aan het complete verandering in het universum. (ons dna veranderd staat er dan) Tegenwoordig worden er al kinderen geboren die bijzondere gave´s hebben, en dingen met hun gedachten kunnen verplaatsen. Ik weet niet wie die onzin allemaal verzonnen heeft?
Zelf op pad gaan via internet heeft een duistere kant. Het kan behoorlijk beangstigend werken als je allerlei symptomen die je hebt kunt koppelen aan verschillende ziektebeelden. Maar uiteindelijk kom ik toch weer elke keer bij 1 punt uit waarin mijn klachten zo precies staan omschreven, en dat is bij (chronisch) hyperventileren.
Een vrouwelijke arts die onder supervisie stond bij mijn huisarts zei tegen mij dat je niet kan meten of iemand hyperventileert. Ze zei dat je dat alleen maar aan iemand kan zien, waarop ik meteen de vraag stelde: Kun je het bij mij zien? Waarop ze antwoorden: Gezien wat er allemaal speelt op dit moment met je zus, kan ik me wel voorstellen dat je daar last van kan hebben.
Nou had ik ergens gelezen dat ze het wel kunnen meten d.m.v. een EMG (ElektroMyoGram)
Dus ik mijn huisarts opgebeld en gevraagd of ik doorverwijzing kon krijgen voor een EMG.
Schijnt het zo te zijn dat hier geen indicatie voor is, en dus niet vergoed wordt door de verzekering.![:(]()
Ik had ergens gelezen dat een mens in rust maar gemiddeld 6-7 keer minuut hoeft te ademen. Ik weet zeker dat ik daar ver overheen zit. Maar dan nog zit ik zelf te dokteren, en wil dus ook graag bevestiging of uitsluiting ervan hebben door deskundige. Bij uitsluiting, komt dan natuurlijk wel de volgende vraag: Wat is het dan? Maar zover vooruit kijken wil ik nog niet.
Bij chronisch hyperventileren heeft de patient zelf niet door dat hij of zij verkeerd ademhaalt. Dit leidt meestal niet tot paniekaanvallen, maar brengt wel een hoop vage klachten met zich mee.
Een paar voorbeelden hiervan zijn: loodzware benen hebben, het gevoel hebben of de grond onder je voeten beweegt, angst, trillen, zweten, doemscenario´s , prikkelbaar , versnelde hartslag , depersonalisatie/desorientatie , vervreemd voelen , maar er zijn nog een hele hoop meer symptomen die vanuit hyperventileren ontstaan.
Ik ken geen andere ziekte waarbij je het gevoel hebt of de grond onder je benen beweegt, en dat heb ik dus wel ervaren, en daarom kom ik steeds weer bij hyperventileren uit.
Ik heb een keer op bed gelegen, en toen begon ik me ineens ook zo raar te voelen, dat ik automatisch een signaaltje kreeg om me bed uit te springen, en op straat rond te gaan lopen. Voor mijn gevoel, als ik dit niet gedaan had, dan had ik waarschijnlijk een gigantische paniekaanval gekregen.
Voor mijn gevoel zit er een stijgende lijn in het aantal mensen die te maken krijgen met dit soort vage symptomen zoals angst en paniekaanvallen. Oke, we leven in een wereld vol angst verspreid via de media (internet) . Laten we dat even voorop stellen? Er vinden ook veranderingen plaats zoals de crisis die er gekomen is, terroristische aanslagen, de komst van de vluchtelingen etc. Maar aan de andere kant. In wat voor een angst moeten mensen wel niet geleefd hebben toen de 1ste en 2de wereldoorlog uitbrak? Zijn wij dan gewoon niks meer gewend?
Dus daarom ook graag jullie visies , suggesties, meningen etc hoe jullie hierover denken?
Inmiddels lijkt het wel een beetje duidelijk dat paniekaanvallen meestal vanuit burn-outs ontstaan, maar ander mensen beweren dat burn-outs slechts een mode ziekte is, of geven er niet eens aan toe dat het bestaat.
Op internet staan wel eens van die artikels dat mensen met allerlei vage klachten rondlopen met name op betrekking van het lichaam, door de medische molen heen gaan, en er zonder diagnose uitkomen. Bijna in al die verhalen komt 1 ding steeds terug naar voren. Stress!
Meestal lees je dat het mensen zijn die het ´ṕerfecte leven´ lijken te leiden. Eten gezond, sporten, heb zoveel carriere switchen meegemaakt en alleen maar hogerop gekomen, springen daarnaast vaak nog voor iedereen in binnen de familie en vriendenkringen, en willen graag bij alles vooraan staan, dan hebben ze nog vaak kinderen enzovoorts.
Hoe goed iemand met stress om kan gaan lijkt mij ook heel verschillend per persoon?
Mijn eigen stress niveau ligt er laag, daarom was het ook zo fijn toen ik het heerlijke kruit cannabis ontdekte dat het stressniveau behoorlijk liet dalen. Ik kon veel meer hebben, dan normaal.
Maar ook in mijn leven kwam een zware omslag. Zoals ik al in meerdere topics heb geschreven werd mijn zus geestelijk erg ziek, en dat heeft de afgelopen jaren behoorlijke stress opgebouwd.
Daarom moet ook ik eraan toegeven dat cannabis geen wondermiddel is, al leek dat 17 jaar lang wel het geval te zijn.
Doordat ze mij diagnoseloos lieten, vanwege mijn cannabisgebruik, heb ik mezelf te pleuris gezocht naar mijn vage klachten. En ze passen bij meerdere ziektebeelden zoals even een voorbeeldje: vitamine B12 tekort. Nou ben ik daar op geprikt, en dat is gewoon in orde. Dus dit kan al uitgesloten worden. Daarnaast zijn er nog een aantal bizarre complottheorieen waarin mijn vage klachten ook omschreven staan. Maar volgens mij vinden sommige het leuk om de symptomen van (chronisch) hyperventileren en stress te koppelen aan het complete verandering in het universum. (ons dna veranderd staat er dan) Tegenwoordig worden er al kinderen geboren die bijzondere gave´s hebben, en dingen met hun gedachten kunnen verplaatsen. Ik weet niet wie die onzin allemaal verzonnen heeft?
Zelf op pad gaan via internet heeft een duistere kant. Het kan behoorlijk beangstigend werken als je allerlei symptomen die je hebt kunt koppelen aan verschillende ziektebeelden. Maar uiteindelijk kom ik toch weer elke keer bij 1 punt uit waarin mijn klachten zo precies staan omschreven, en dat is bij (chronisch) hyperventileren.
Een vrouwelijke arts die onder supervisie stond bij mijn huisarts zei tegen mij dat je niet kan meten of iemand hyperventileert. Ze zei dat je dat alleen maar aan iemand kan zien, waarop ik meteen de vraag stelde: Kun je het bij mij zien? Waarop ze antwoorden: Gezien wat er allemaal speelt op dit moment met je zus, kan ik me wel voorstellen dat je daar last van kan hebben.
Nou had ik ergens gelezen dat ze het wel kunnen meten d.m.v. een EMG (ElektroMyoGram)
Dus ik mijn huisarts opgebeld en gevraagd of ik doorverwijzing kon krijgen voor een EMG.
Schijnt het zo te zijn dat hier geen indicatie voor is, en dus niet vergoed wordt door de verzekering.
Ik had ergens gelezen dat een mens in rust maar gemiddeld 6-7 keer minuut hoeft te ademen. Ik weet zeker dat ik daar ver overheen zit. Maar dan nog zit ik zelf te dokteren, en wil dus ook graag bevestiging of uitsluiting ervan hebben door deskundige. Bij uitsluiting, komt dan natuurlijk wel de volgende vraag: Wat is het dan? Maar zover vooruit kijken wil ik nog niet.
Bij chronisch hyperventileren heeft de patient zelf niet door dat hij of zij verkeerd ademhaalt. Dit leidt meestal niet tot paniekaanvallen, maar brengt wel een hoop vage klachten met zich mee.
Een paar voorbeelden hiervan zijn: loodzware benen hebben, het gevoel hebben of de grond onder je voeten beweegt, angst, trillen, zweten, doemscenario´s , prikkelbaar , versnelde hartslag , depersonalisatie/desorientatie , vervreemd voelen , maar er zijn nog een hele hoop meer symptomen die vanuit hyperventileren ontstaan.
Ik ken geen andere ziekte waarbij je het gevoel hebt of de grond onder je benen beweegt, en dat heb ik dus wel ervaren, en daarom kom ik steeds weer bij hyperventileren uit.
Ik heb een keer op bed gelegen, en toen begon ik me ineens ook zo raar te voelen, dat ik automatisch een signaaltje kreeg om me bed uit te springen, en op straat rond te gaan lopen. Voor mijn gevoel, als ik dit niet gedaan had, dan had ik waarschijnlijk een gigantische paniekaanval gekregen.
Voor mijn gevoel zit er een stijgende lijn in het aantal mensen die te maken krijgen met dit soort vage symptomen zoals angst en paniekaanvallen. Oke, we leven in een wereld vol angst verspreid via de media (internet) . Laten we dat even voorop stellen? Er vinden ook veranderingen plaats zoals de crisis die er gekomen is, terroristische aanslagen, de komst van de vluchtelingen etc. Maar aan de andere kant. In wat voor een angst moeten mensen wel niet geleefd hebben toen de 1ste en 2de wereldoorlog uitbrak? Zijn wij dan gewoon niks meer gewend?
Dus daarom ook graag jullie visies , suggesties, meningen etc hoe jullie hierover denken?
#13
Ik denk dat onze maatschappij veel te druk wordt en alles draait om presteren en geld verdienen en alles moet zo snel mogelijk met zo min mogelijk kosten. Ondertussen wil iedereen alles in het leven en het liefst zsm en tegelijkertijd want oh wee als je zus of zo niet hebt. Resulterend in dat zga iedereen stress heeft. Maar die stress wordt genegeerd omdat er geen ademruimte is en de mensen die er niet goed tegen kunnen krijgen angst en paniekaanvallen. Dat denk ik.
Mja hey we want it all en ik doe ook gewoon mee.
En geen enkel leven is perfect, alleen social media doet dat zo lijken. En daarnaast is er inmiddels ook gewoon veel meer kennis over psychische problemen waardoor deze eerder benoemd worden. Vroeger belandde je gwn ergens in de goot. Niet dat overdiagnose en stigmatisering geen probleem is... Het heeft twee kanten (of drie of vier of vijf).
Anyway, mijn huisgenootje was erg geholpen met bezoek aan een mesoloog toen ze rondliep met vage klachten en dokters niks konden vinden. Misschien voor jou ook een idee? Zij heeft medicijnen gehad en kan nu zga alles weer.
Mja hey we want it all en ik doe ook gewoon mee.
En geen enkel leven is perfect, alleen social media doet dat zo lijken. En daarnaast is er inmiddels ook gewoon veel meer kennis over psychische problemen waardoor deze eerder benoemd worden. Vroeger belandde je gwn ergens in de goot. Niet dat overdiagnose en stigmatisering geen probleem is... Het heeft twee kanten (of drie of vier of vijf).
Anyway, mijn huisgenootje was erg geholpen met bezoek aan een mesoloog toen ze rondliep met vage klachten en dokters niks konden vinden. Misschien voor jou ook een idee? Zij heeft medicijnen gehad en kan nu zga alles weer.
#14
Thanks voor je toelichting(en) ZERO!
#15
Ik denk dat je quasi-wetenschappelijke/medische en zeer onbewezen bronnen en klachten beschrijft.
Ook vind ik je situatie op het moment moeilijk in te schatten vanwege het grote aantal topics dat je aanmaakt en kaapt, en de verschillende beschijvingen van je problemen.
Daarnaast denk ik dat je professionele zorg niet serieus neemt, en vaak hier verhaal komt halen.
De meeste members zullen ervaring hebben op vlakken, maar er zijn er weinig die medisch geschoold zijn op de juiste gebieden die jou leven en problematiek dekken.
Ik vind het jammer te zeggen, maar gezien je eerdere posts(uit mn hoofd), heb je al verschillende professionele zorgverleners afgeschreven... Hoe je het wend of keert, dat zijn de professionals waar je het mee moet doen, als je niet verder komt met zelfmedicatie.
Volgens mij zit je geestelijk een beetje op een rare plek op het moment, en is de uitgang ver te zoeken...
Ook vind ik je situatie op het moment moeilijk in te schatten vanwege het grote aantal topics dat je aanmaakt en kaapt, en de verschillende beschijvingen van je problemen.
Daarnaast denk ik dat je professionele zorg niet serieus neemt, en vaak hier verhaal komt halen.
De meeste members zullen ervaring hebben op vlakken, maar er zijn er weinig die medisch geschoold zijn op de juiste gebieden die jou leven en problematiek dekken.
Ik vind het jammer te zeggen, maar gezien je eerdere posts(uit mn hoofd), heb je al verschillende professionele zorgverleners afgeschreven... Hoe je het wend of keert, dat zijn de professionals waar je het mee moet doen, als je niet verder komt met zelfmedicatie.
Volgens mij zit je geestelijk een beetje op een rare plek op het moment, en is de uitgang ver te zoeken...
#16
Dan heb jij mijn topics niet goed doorgenomen?
In vele topics meld ik juist dat mijn vorige huisarts al mijn klachten aan het blowen verweet. Dus mijn rugpijn onderin, mijn spierkrampen kwam volgens hem door het roken van cannabis. Vervolgens is meneer mij ervan gaan weerhouden om psychologische/psychiatrische hulp te laten doen door bijvoorbeeld een GGZ instelling, omdat het volgens hem totaal geen zin had om mij te laten onderzoeken zolang ik cannabis gebruikte. Want ik zat daar wel met wat meer klachten dan alleen lage rugpijn en spierkrampen. Hij wist ook wel van het ziektebeeld van mijn zus af, en wist gewoon dat ik overspannen aan het raken was. Voor jou is het moeilijk inbeelden wat er de afgelopen 5 jaar heeft afgespeeld, en nog steeds speelt met mijn zus. En dat neem ik je ook helemaal niet kwalijk.
Maar mijn vorige huisarts had nog wel 1 oplossing voor mijn verkrampte spieren, en dat was antipsychotica voorschrijven. De rest van het verhaal is bekend in andere topics, en ik heb ook geen zin om dat constant weer te moeten herhalen.
In vele topics meld ik juist dat mijn vorige huisarts al mijn klachten aan het blowen verweet. Dus mijn rugpijn onderin, mijn spierkrampen kwam volgens hem door het roken van cannabis. Vervolgens is meneer mij ervan gaan weerhouden om psychologische/psychiatrische hulp te laten doen door bijvoorbeeld een GGZ instelling, omdat het volgens hem totaal geen zin had om mij te laten onderzoeken zolang ik cannabis gebruikte. Want ik zat daar wel met wat meer klachten dan alleen lage rugpijn en spierkrampen. Hij wist ook wel van het ziektebeeld van mijn zus af, en wist gewoon dat ik overspannen aan het raken was. Voor jou is het moeilijk inbeelden wat er de afgelopen 5 jaar heeft afgespeeld, en nog steeds speelt met mijn zus. En dat neem ik je ook helemaal niet kwalijk.
Maar mijn vorige huisarts had nog wel 1 oplossing voor mijn verkrampte spieren, en dat was antipsychotica voorschrijven. De rest van het verhaal is bekend in andere topics, en ik heb ook geen zin om dat constant weer te moeten herhalen.
#17
[...]ik heb ook geen zin om dat constant weer te moeten herhalen.
lees zelf je topics een terug of je dat doet of niet.
#18
Dat denk ik ook. En als mensen er eens bij stil stonden waar we mee bezig zijn, dan zagen we dat allemaal kristalhelder in. Maar dat gebeurt niet, want in deze maatschappij hebben en nemen we geen tijd om bij dingen stil te staan. Dit is een tijd van extreme onbewustheid en oppervlakkigheid. Maar ja, tijden veranderen altijd en dat zal ook een keer over gaan.ZERO- zei:Ik denk dat onze maatschappij veel te druk wordt en alles draait om presteren en geld verdienen en alles moet zo snel mogelijk met zo min mogelijk kosten. Ondertussen wil iedereen alles in het leven en het liefst zsm en tegelijkertijd want oh wee als je zus of zo niet hebt. Resulterend in dat zga iedereen stress heeft. Maar die stress wordt genegeerd omdat er geen ademruimte is en de mensen die er niet goed tegen kunnen krijgen angst en paniekaanvallen. Dat denk ik.
@Jixx
Ik heb zelf chronische hyperventilatie gehad. In dit topic heb ik het daar over.
#19
Mindless zei:Dat denk ik ook. En als mensen er eens bij stil stonden waar we mee bezig zijn, dan zagen we dat allemaal kristalhelder in. Maar dat gebeurt niet, want in deze maatschappij hebben en nemen we geen tijd om bij dingen stil te staan. Dit is een tijd van extreme onbewustheid en oppervlakkigheid. Maar ja, tijden veranderen altijd en dat zal ook een keer over gaan.ZERO- zei:Ik denk dat onze maatschappij veel te druk wordt en alles draait om presteren en geld verdienen en alles moet zo snel mogelijk met zo min mogelijk kosten. Ondertussen wil iedereen alles in het leven en het liefst zsm en tegelijkertijd want oh wee als je zus of zo niet hebt. Resulterend in dat zga iedereen stress heeft. Maar die stress wordt genegeerd omdat er geen ademruimte is en de mensen die er niet goed tegen kunnen krijgen angst en paniekaanvallen. Dat denk ik.
@Jixx
Ik heb zelf chronische hyperventilatie gehad. In dit topic heb ik het daar over.
Ik heb je topic over hyperventileren even doorgenomen. De pech heb je inderdaad dat als je met deze vage klachten bij de huisarts komt, vaak de arts zijn schouders ophaalt. Zoals eerder gezegd wordt je dan op van alles getest (lichamelijk) en dan blijf je nog diagnoseloos. Elke dag heb je weer het gevoel alsof het je laatste dag is, en er morgen niet meer bent. Is dit ook herkenbaar?
En dan twee jaar later leef je nog steeds. Op ten duur moet er wel een lampje gaan branden dat je helemaal niet dood gaat, en dat het alleen zo voelt? Voor mensen die in angst leven kan het erg lang duren voordat ze dit realiseren. Ik zelf reageer op alprazolam, en dat zegt natuurlijk ook al wat? Als ik alprazolam slik, en ik ga op bed liggen rusten, dan nemen de klachten altijd af.
Mediteren kan goed helpen. Je zou ook eens kunnen vragen of ze je ademhalingsoefeningen willen leren bij een fysio? Dit kost wel heel veel doorzettingsvermogen, maar dat is met mediteren niet anders?
Zoals je al zegt kun je je afvragen wat het ergste is wat er kan gebeuren tijdens een paniekaanval.? Helemaal niets. Maar uiteraard belemmerd het je kwaliteit van leven behoorlijk gezien er zoveel symptomen kunnen ontstaan.
Bedankt voor je toelichtingen , en fijn om te horen dat het nu weer beter met je gaat!
#20
Nou, ik ben dus bij een kliniek gericht op hyperventilatie geweest en die wilden me dus ademhalingsoefeningen leren. Dit leek even wat te helpen, maar dat was denk ik alleen zo omdat ik er even in geloofde. Het hielp uiteindelijk helemaal niets en ik denk dat als je gaat proberen je ademhaling te controleren, je de boel er alleen maar erger op kunt maken.
Ik hoor je heel vaak over drugs nemen voor dergelijke klachten. Ik hoop dat je wel begrijpt dat dit állemaal geen echte oplossingen zijn? Je lost het probleem niet echt op met het nemen van wat voor medicatie dan ook. Het kan zeker verlichten en soms is dat erg prettig, maar daar blijft het bij.
Meditatie kost doorzettingsvermogen ja, maar het is niet een doorzettingsvermogen van je persoonlijke wilskracht. Als je meditatie goed "doet", geef je juist je persoonlijke wilskracht op en geef je de processen in je lichaam die automatisch horen te verlopen (zoals bijvoorbeeld ademhaling, vertering, stoelgang, enzovoort) uit handen. Je geeft die controle op en laat het "gewoon" gebeuren. Er moet weer vertrouwen opgebouwd worden dat je lichaam al deze dingen moeiteloos en optimaal zelf allemaal kan uitvoeren, zonder dat jij de boel zit te "verbeteren" met ademhalingsoefeningen en pilletjes.![:wink:]()
Ik geloofde het eerst zelf ook niet, maar mijn klachten kwamen puur voort uit geestelijke problemen. Werk daar aan (met meditatie) en je klachten zullen verminderen en uiteindelijk weggaan. Dat is in de meeste gevallen niet een directe oplossing van het probleem, maar het is wel dé lange termijn oplossing naar mijn mening. Uiteraard moet je wel fysieke klachten uitsluiten met onderzoek bij je huisarts en dergelijke, maar op een gegeven moment (na bij elke specialist en dokter langs te zijn geweest) moet je ook kunnen accepteren dat het misschien wel een strikt geestelijk iets is en dat de reguliere medicatie dat nooit echt zal gaan oplossen.
En ja, ik heb een aantal keren gedacht dat ik echt in levensgevaar was. Maar ik ben erachter gekomen dat deze gedachten zo heftig waren, juist door mijn geloof erin. Toen duidelijk werd dat ik fysiek gewoon gezond was, ben ik die gedachten gaan negeren en ging het weg, inclusief de klachten die eruit voortkwamen.
Zoals gezegd, ga wel dingen uitsluiten, maar probeer de oplossing niet in oefeningen en medicatie te vinden als de kern van het probleem geestelijk is. Veel succes verder.![:)]()
Ik hoor je heel vaak over drugs nemen voor dergelijke klachten. Ik hoop dat je wel begrijpt dat dit állemaal geen echte oplossingen zijn? Je lost het probleem niet echt op met het nemen van wat voor medicatie dan ook. Het kan zeker verlichten en soms is dat erg prettig, maar daar blijft het bij.
Meditatie kost doorzettingsvermogen ja, maar het is niet een doorzettingsvermogen van je persoonlijke wilskracht. Als je meditatie goed "doet", geef je juist je persoonlijke wilskracht op en geef je de processen in je lichaam die automatisch horen te verlopen (zoals bijvoorbeeld ademhaling, vertering, stoelgang, enzovoort) uit handen. Je geeft die controle op en laat het "gewoon" gebeuren. Er moet weer vertrouwen opgebouwd worden dat je lichaam al deze dingen moeiteloos en optimaal zelf allemaal kan uitvoeren, zonder dat jij de boel zit te "verbeteren" met ademhalingsoefeningen en pilletjes.
En ja, ik heb een aantal keren gedacht dat ik echt in levensgevaar was. Maar ik ben erachter gekomen dat deze gedachten zo heftig waren, juist door mijn geloof erin. Toen duidelijk werd dat ik fysiek gewoon gezond was, ben ik die gedachten gaan negeren en ging het weg, inclusief de klachten die eruit voortkwamen.
Zoals gezegd, ga wel dingen uitsluiten, maar probeer de oplossing niet in oefeningen en medicatie te vinden als de kern van het probleem geestelijk is. Veel succes verder.