AD(H)D.

Op mijn 14e ongeveer.

Blowen was voor mij een openbaring. Ik raak heel snel overprikkeld en blowen hielp daar wel tegen.

T is echt ADD hoor, geen enkele twijfel mogelijk.

acht.zes zei:

@ Petrovic:

T is maar heel beknopt wat je schrijft, je hebt het alleen over hyperactiviteit en eenzijdige concentratieproblematiek.

Ik heb zelf ADD, kan er een heel boek over schrijven maar ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik ben wie ik ben, en ik ga niet meer zo de nadruk leggen op die ADD zoals zovelen dat dus wel constant doen.

Overigens zijn er al topics over AD(H)D op dit forum, gebruik de zoekfunctie maar eens.

Klik om te vergroten...

Voila, zo denk ik er ook over. Bij mij werd er op de basisschool heel sterk de nadruk op gelegd. M'n leraren en ouders zaten met hun handen in het haar. Ik tekende veel liever de vogeltjes die ik door het raam zag voorbijvliegen of ik maakte een stripalbum waardoor mijn klasgenootjes dan weer afgeleid waren. Elke ouderavond werden mijn ouders getrakteerd op een klachtenregen van begin tot eind over mijn gedrag. Voor hen was dat etiketje van ADD dan ook een hele opluchting.
Mijzelf boeide het niet zozeer. Ik weet wel nog dat ik niet begreep waarom ik altijd het laagste van het laagste scoorde op luistertoetsen. Dan vroeg ik aan vriendjes: "Hoe doen jullie dat toch, zo luisteren en jullie aandacht erbij houden? Geef mij eens tips!". Uiteraard begrepen zij mijn probleem niet .

Hoe je je AD(H)D ervaart heeft, volgens mij, veel te maken met hoe je je leven inricht. Met het ouder worden, leer je jezelf sowieso beter kennen en ga je betere en bewustere keuzes maken. Als ik een saaie kantoorjob zou hebben zonder kans op creatieve inbreng, als er thuis een man op me zou wachten die heel punctueel en rigide denkt en redeneert, tja, dan zou ik problemen hebben met m'n ADD. Maar anderzijds zou je kunnen zeggen dat het een stuk van m'n persoonlijkheid betrekt. Wat het ook moge zijn; ikzelf en m'n omgeving staan er al lang niet meer bij stil. Beetje overdreven al die 'blabla' errond.

@Mindless

Ik ben het met je eens dat er veel te snel medicatie aan zogenaamd 'lastige' kinderen gegeven wordt, maar als volwassene mag je hier gewoon zelf een afweging in maken.
Je neemt trouwens geen medicatie om precies hetzelfde te worden als anderen (zo werkt het dus niet), maar om je handvaten te geven om er beter mee om te kunnen gaan en verder te komen in het leven.

Ik weet dat het sarcastisch bedoeld is maar ik heb een grafhekel aan die stereotype ADHD-ers die fel anti medicatie zijn en er een soort van kruistocht tegen begonnen zijn. Als het voor jou niet werkt of wellicht tegen je principes is, OK. Maar laat ADHD-ers die het dus wel heel goed doen op medicatie en daarmee de kwaliteit van hun leven enorm verbeterd zien (o.a. ik dus) a.u.b. in hun waarde.

@Langspeelplaat

'ik ken iemand die....'

Tja, zo werkt dat niet hoor. ADHD medicatie geeft bij iedere ADHD-er weer een ander effect. Het is waar dat sommigen er een soort zombie van worden, maar dat wil nog niet zeggen dat dit bij iedereen het geval is. De fout die echt velen maken is dat ze een bijwerking zien bij een of een paar mensen (of zichzelf) en er dan maar van uit gaan dat die bijwerking standaard is bij iedereen die dat medicijn gebruikt en dat is dus gewoonweg niet waar.

Draai het eens om. Medicatie doet mij ongelooflijk goed, maar ik weet dus wel dat dit specifiek mijn situatie is dus ik ga geen pleidooi houden dat ADHD medicatie in het algemeen fantastisch is en dat iedere ADHD-er aan de medicatie zou moeten. Maar omgekeerd zie ik dus wel ADHD-ers zonder medicatie die daar zo ongelooflijk mee lopen te pochen en mij bijkans veroordelen omdat ik dus wel medicatie gebruik. En dat ben ik dus een beetje beu.

Overigens werkte ritalin bij mij ook helemaal niet goed. Ik kreeg wel meer structuur, maar mijn toch al sterk aanwezige hyperfocus werd ongelooflijk versterkt waardoor het me veel meer kwaad deed dan goed. Maar dat is nog geen reden om ADHD medicatie in het algemeen te veroordelen.

Ritalin deed bij mij helemaal niks met mijn persoonlijkheid, die bleef gewoon hetzelfde dus ik weet honderd procent dat persoonlijkheidsverandering niet standaard is bij dat specifieke medicijn.

Mindless zei:

Sofia, het is niet goed om je unieke creatieve kant te tonen hoor. Je moet je medicatie nemen en precies zoals anderen zijn. Hup, in het gareel jij.

Het schoolsysteem is fucked up...

Klik om te vergroten...

Idd, ons schoolsysteem is op vele vlakken voor verbetering vatbaar. Maar daar ga ik hier geen boompje over opzetten.
De discussie rond wel of geen medicatie gebruik verdient, naar mijn inziens, toch enige nuance. Het is geen zwart-wit verhaal.

Na mijn ADD-diagnose kregen mijn ouders het advies om 'de klachten' met medicatie te behandelen. Zij hebben dit advies bewust genegeerd. Vooral omdat er eigenlijk tijdens mijn hele jeugd twijfel was over deze diagnose. De hamvraag bleef: is het add OF hogere begaafdheid? Er zijn nl. veel overlappingen. Pas aan de universiteit werd die twijfel opgeheven en bleek dat het geen OF-verhaal is, maar een EN-verhaal. 2 etiketjes dus. Ondanks het feit dat ik ondertussen al redelijk goed mijn eigen weg had gevonden, heb ik er voor mijn Master-studies toch voor gekozen om medicatie een kans te geven. Sinds enkele jaren neem ik Dextro-amfetamine, niet dagelijks, het hangt een beetje af van de situatie. En voor mij is dit een meerwaarde. Het gebruik moet niet opgebouwd worden, het geeft instant focus wanneer ik dat nodig heb.
En waarom zou het me niet toelaten om m'n creatieve kant te blijven laten zien? Ik doe niets anders in m'n eigen bedrijf. Elke dag opnieuw. Het is net dankzij het gepast gebruik van medicatie dat ik én succesvol kan ondernemen én mijn privé-leven op orde kan houden. Dat heeft niets te maken met in of uit het gareel lopen. Dat heeft te maken met je passie volgen en je dromen najagen. Wat heb je aan een excellent idee als de focus ontbreekt om het in de praktijk te brengen ...?

Langspeelplaat zei:

Ook had ik een vriendin die ADHD had, en die werd volgepompt met Concerta. Haar eens zo frivole persoonlijkheid werd volledig de kop in gedrukt en er was geen persoonlijkheid meer over. Ook zij is gestopt en achteraf is ze daar enorm blij mee. Ze neemt nu genoegen met het feit dat ze 'afwijkend' gedrag vertoont, en ze voelt zich er gelukkig bij.

Klik om te vergroten...

Er wordt veel te veel nadruk gelegd op dat zogenaamde 'afwijkende' gedrag. Wat is afwijkend? Wat is normaal? Frivole persoonlijkheid de kop ingedrukt? Geen persoonlijkheid meer over? Met alle respect; als ik niet wist dat het over Concerta ging, ik had gedacht dat het cocaïne misbruik betrof.

Het punt is dat het helemaal niet over afwijkend gedrag gaat. Het gaat over bepaald gedrag in een bepaalde context. Nuancering is belangrijk.
Laat me jou een voorbeeld geven uit het leven gegrepen. Als ondernemer geef ik regelmatig workshops en opleidingen over een bepaald product. De klant betaalt voor een kwaliteitsvol afgewerkt product. In zo'n situatie is Dextro-amfetamine, voor mij, een absolute meerwaarde. Wil dat zeggen dat ik zonder Dextro al mijn kennis over mijn producten kwijt ben? Dat ik al mijn vaardigheden verloren heb? Nee, tuurlijk niet. Maar ... zonder Dextro word ik sneller afgeleid en wijk ik teveel af van mijn verhaal. En betaalt de klant om het verslag van mijn laatste reis naar pakweg Guatemala te horen? Ik dacht het niet.

Langspeelplaat zei:

Medicatie is gewoon drugs toch? Laten we daar niet te moeilijk over willen doen. Als jij je er goed bij voelt is dat prima. Ik zeg niet dat je het niet moet doen. Ik geloof wel dat het afbreuk doet aan je wezenlijke persoonlijkheid. Tja, mijn mening tegenover de jouwe. Feit is dat ik geen ervaring heb met dit soort middelen en jij wel. Hoewel ik 1 keer Concerta genomen heb en ik er toch ook wel een soort hyperfocus van kreeg. Werd er niet per se gelukkiger van. Maar dit middel kreeg ik dan ook niet voorgeschreven door een psychiater.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk werd je niet gelukkiger van Concerta of wat voor middel dan ook. Gelukspillen zijn, voor zover ik weet, nog niet uitgevonden. Het gaat erom wat je doet (of laat) door het effect van een medicijn of drugs (noem het zoals je wil). En dat kan momenten van geluk voortbrengen.

Sinds 2014 heb is de diagnose Ad(h)d, en sinds dien ben ik mijzelf steeds meer aan het begrijpen waarom ik doe zoals ik doe. Veel mensen met onder andere mijn vriendin hadden in het begin veel moeite omdat het zo raar bestempeld wordt, zovan oh wat is hij ongeduldig en oh zit nou is stil. Altijd hadden psychiaters verkeerde stempels en etiketten op mijn hoofd geplakt, wat lijden tot verkeerde medicatie. Mijn adhd gaat gepaard met sociale faalangst.. waardoor het meer leek of dat ik een heel erg teruggetrokken mannetje was met een paar lichamelijke tics en een druk koppie. En toen ik voor het eerst speed gebruikte (sorry als het off-topic is) kwam de rust in mijn hoofd de tics waren voor de duur van de werking weg ik had me nog nooit zo vredig gevoeld, ik durfde meer te praten en kwam zelfverzekerder over. Ik ging toen voor de grap een boek lezen nog nooit zo gefocust en heerlijk zonder moeite een boek gelezen. Toen heb ik zelf opgezocht van wat kan het zijn zou het dan toch?? En jahoor na 5afspraken met de psychiater en heel wat testen was het EINDELIJK duidelijk ik heb adhd. Het is hoe het is en ik ben blij eindelijk mezelf meer en meer te kunnen begrijpen..
Ik hoop dat mensen die het zelfde probleem kwa verkeerde stempels en alles eruit komen want niks is zo *** dan jezelf niet kunnen begrijpen


Greetz

(Sorry voor de fouten ben al weer te lang wakker door studie haha)

Gefeliciteerd!!!!

Als iemand betere info heeft betreft AD(H)D stuur me dan een PB, dan pas in de eerste post aan!

Wat is precies het verschil tussen ADHD en ADD?

De H in ADHD staat voor hyperactief en ADD-ers missen dat hyperactieve.

@ Petrovic:

T is maar heel beknopt wat je schrijft, je hebt het alleen over hyperactiviteit en eenzijdige concentratieproblematiek.

Ik heb zelf ADD, kan er een heel boek over schrijven maar ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik ben wie ik ben, en ik ga niet meer zo de nadruk leggen op die ADD zoals zovelen dat dus wel constant doen.

Overigens zijn er al topics over AD(H)D op dit forum, gebruik de zoekfunctie maar eens.

Je zou die documentaire van Kyteman maar eens moeten kijken. Hij heeft een zeer moeilijke jeugd achter de rug, waarin hij merkte dat ie 'anders' was, hij werd gepest en kreeg het label ADHD opgeplakt, maar had wel een enorm muzikaal talent. Zijn ouders hebben hem doelbewust nooit Ritalin toegediend, omdat zij het talent in hem herkenden. Colin (Kyteman) geeft meermaals toe dat hij zeer blij is dat zijn ouders hem nooit hebben volgepompt met een medicijn als Ritalin, omdat hij er zeker van geweest zou zijn dat zijn muzikale talent hierdoor een deuk had opgelopen.

Ook had ik een vriendin die ADHD had, en die werd volgepompt met Concerta. Haar eens zo frivole persoonlijkheid werd volledig de kop in gedrukt en er was geen persoonlijkheid meer over. Ook zij is gestopt en achteraf is ze daar enorm blij mee. Ze neemt nu genoegen met het feit dat ze 'afwijkend' gedrag vertoont, en ze voelt zich er gelukkig bij.

Ongetwijfeld zijn er een hoop mensen die wel excelleren bij een medicijn.

In geval van de kinderen vind ik wel dat het ongelooflijk is doorgeslagen. Er rust een ongelooflijke druk vanuit de medische wereld en de school op de ouders om elk kind wat ook maar een beetje druk is of afwijkt vol te proppen met medicijnen en dat is een zeer kwalijke zaak. Maar dat is nog geen reden om medicatie in het algemeen te veroordelen.

Wat hier word gezegt spreekt mij erg aan, ik moet binnen kort ook naar de psycholoog.
waarschijnlijk heb ik ook add en ik ben indd wie ik ben maar mijn leven lijd er momenteel erg onder sinds 2 jaar.
ik weet niet meer hoe ik mij moet voelen voel mij wazig, angst aanvallen kan niet nadenken concentratie van niks kan niks onthouden. sociaal slecht niet op woorden kunnen komen. 1 opleiding verpest nu bezig met een nieuwe opleiding niveau lager. ik weet niet of iemand tips heeft ik word namelijk helemaal gek.

Mr.Pilska zei:

Wat hier word gezegt spreekt mij erg aan, ik moet binnen kort ook naar de psycholoog.
waarschijnlijk heb ik ook add en ik ben indd wie ik ben maar mijn leven lijd er momenteel erg onder sinds 2 jaar.
ik weet niet meer hoe ik mij moet voelen voel mij wazig, angst aanvallen kan niet nadenken concentratie van niks kan niks onthouden. sociaal slecht niet op woorden kunnen komen. 1 opleiding verpest nu bezig met een nieuwe opleiding niveau lager. ik weet niet of iemand tips heeft ik word namelijk helemaal gek.

Klik om te vergroten...

Naar de psycholoog is natuurlijk een uitstekend begin, eens kijken of er bij jou een diagnose te vinden is.

Van daar uit kan het alle kanten op. Standaard ADHD bestaat niet, bij iedereen is het weer net anders. Je kunt medicatie proberen, maar bij een gedeelte van de mensen werkt het voor geen meter en een ander deel ervaart bijwerkingen die erger zijn als de stoornis. Maar wie weet slaat het bij jou wel goed aan, je weet maar nooit.

Angstklachten komen erg vaak voor bij ADHD-ers, maar die zijn wel te behandelen en bij mij zijn die zelfs geheel over gegaan.


Zoals @Langspeelplaat al meldde, het hoeft niet altijd ADHD te zijn. Het is ook mogelijk dat je door langdurig/overmatig drugsgebruik klachten kan ontwikkelen die wat op ADD lijken, zoals slecht geheugen, slechte concentratie en angststoornis.

Speedy wolf zei:

Ik ben net een paar uur geleden papa geworden van onze mooie dochtertje jaylin

Klik om te vergroten...

Gefeliciteerd!!!!!!!!!

Gefeliciteerd @Speedy wolf !