#1
AD(H)D.
38 antwoorden
5 weergaven
18-5-2026
#2
Oh gefeliciteerd!!!
![:blushing:]()
#3
Hoe ervaar je het, hoe ga je er mee om, heb je tips? Hier kun je praten over AD(H)D.
Wat is AD(H)D?
ADHD betekent Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel aandachtstekort/hyperactiviteitstoornis.
Het "aandachtstekort" slaat niet op onvoldoende aandacht krijgen. Wel kan iemand met ADHD onvoldoende aandacht schenken aan zijn of haar omgeving. Daardoor is het niet goed mogelijk om de aandacht bij één ding tegelijk te houden (concentratiegebrek). Een ADHD'er wordt snel afgeleid.
Hyperactiviteit kan zich uiten door lichamelijke onrust, maar ook door innerlijke onrust en impulsiviteit. Bij hyperactiviteit kan er ook sprake zijn van overmatige beweeglijkheid. Deze beweeglijkheid is door ADHD'ers vaak moeilijk te onderdrukken. Sommige ADHD'ers lijken zelf weinig tot niet bewust van hun eigen beweeglijkheid tot hen hierop gewezen wordt. De mate en manier van beweeglijkheid is voor elke ADHD'er verschillend. Sommigen maken voornamelijk grote bewegingen met benen of armen, sommigen friemelen meer met de vingers en handen. De beweeglijkheid kan in verschillende situaties ontstaan of verergeren. Over het algemeen zijn dat situaties met stress of een drukke omgeving (een situatie waarin veel prikkels moeten worden verwerkt).
Impulsiviteit ontstaat doordat teveel indrukken worden gevolgd door bijbehorend handelen. De handelingen moeten direct plaatsvinden en kunnen niet worden uitgesteld. Handelingen die eenmaal in gang zijn gebracht kunnen niet meer worden gestopt en moeten eerst worden afgemaakt. Er kan vaak minder goed onderscheid worden gemaakt tussen belangrijke en minder belangrijke zaken. Bij taken worden dan verkeerde prioriteiten gelegd.
Het voortdurend reageren op de omgeving en gevolg geven aan impulsen veroorzaakt het kenmerkende drukke gedrag van personen met ADHD.
Wat is AD(H)D?
ADHD betekent Attention Deficit Hyperactivity Disorder, oftewel aandachtstekort/hyperactiviteitstoornis.
Het "aandachtstekort" slaat niet op onvoldoende aandacht krijgen. Wel kan iemand met ADHD onvoldoende aandacht schenken aan zijn of haar omgeving. Daardoor is het niet goed mogelijk om de aandacht bij één ding tegelijk te houden (concentratiegebrek). Een ADHD'er wordt snel afgeleid.
Hyperactiviteit kan zich uiten door lichamelijke onrust, maar ook door innerlijke onrust en impulsiviteit. Bij hyperactiviteit kan er ook sprake zijn van overmatige beweeglijkheid. Deze beweeglijkheid is door ADHD'ers vaak moeilijk te onderdrukken. Sommige ADHD'ers lijken zelf weinig tot niet bewust van hun eigen beweeglijkheid tot hen hierop gewezen wordt. De mate en manier van beweeglijkheid is voor elke ADHD'er verschillend. Sommigen maken voornamelijk grote bewegingen met benen of armen, sommigen friemelen meer met de vingers en handen. De beweeglijkheid kan in verschillende situaties ontstaan of verergeren. Over het algemeen zijn dat situaties met stress of een drukke omgeving (een situatie waarin veel prikkels moeten worden verwerkt).
Impulsiviteit ontstaat doordat teveel indrukken worden gevolgd door bijbehorend handelen. De handelingen moeten direct plaatsvinden en kunnen niet worden uitgesteld. Handelingen die eenmaal in gang zijn gebracht kunnen niet meer worden gestopt en moeten eerst worden afgemaakt. Er kan vaak minder goed onderscheid worden gemaakt tussen belangrijke en minder belangrijke zaken. Bij taken worden dan verkeerde prioriteiten gelegd.
Het voortdurend reageren op de omgeving en gevolg geven aan impulsen veroorzaakt het kenmerkende drukke gedrag van personen met ADHD.
#4
Als iemand betere info heeft betreft AD(H)D stuur me dan een PB, dan pas in de eerste post aan!
#5
Wat is precies het verschil tussen ADHD en ADD?
#6
De H in ADHD staat voor hyperactief en ADD-ers missen dat hyperactieve.
#7
@ Petrovic:
T is maar heel beknopt wat je schrijft, je hebt het alleen over hyperactiviteit en eenzijdige concentratieproblematiek.
Ik heb zelf ADD, kan er een heel boek over schrijven maar ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik ben wie ik ben, en ik ga niet meer zo de nadruk leggen op die ADD zoals zovelen dat dus wel constant doen.
Overigens zijn er al topics over AD(H)D op dit forum, gebruik de zoekfunctie maar eens.
T is maar heel beknopt wat je schrijft, je hebt het alleen over hyperactiviteit en eenzijdige concentratieproblematiek.
Ik heb zelf ADD, kan er een heel boek over schrijven maar ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik ben wie ik ben, en ik ga niet meer zo de nadruk leggen op die ADD zoals zovelen dat dus wel constant doen.
Overigens zijn er al topics over AD(H)D op dit forum, gebruik de zoekfunctie maar eens.
#8
Ik heb zelf ADD, kan er een heel boek over schrijven m
Ben wel benieuwd eigenlijk...Heb je het er moeilijk mee gehad?
#9
Ja best wel eigenlijk.
ik het kort:
in de pubertijd vooral concentratiegebrek, een wonder dat ik nog de HAVO heb afgemaakt. de vervolgopleiding liep helemaal de mist in. Toen ben ik maar gaan werken, simpele baantjes.
Op me eigen wonen was ook al een ramp, ik kon geen structuur aanbrengen, was zo chaotisch en het was bijna altijd een bende. Het ging maar net.
Toen sloeg het concentratiegebrek over naar overconcentratie en heb ik een jaar of 15 mijn ballen er afgedraaid voor een ander met uiteindelijk een burnout tot gevolg.
Toen kreeg ik dus de diagnose ADD (heb als kind ook bij psychiaters gezeten, maar toen konden ze nog alleen ADHD en ik was niet hyperactief) aan de ritalin gegaan en daarvan zag ik ze uiteindelijk vliegen, dus nog verder van huis. Uiteindelijk ging het weer wat beter en ben ik weer gaan werken...
Om 4 jaar later mijn tweede burnout te krijgen. Toen weer een jaar er tussenuit geweest. Uiteindelijk een ander ADHD medicijn geprobeerd, Wellbutrin, en daar doe ik het best goed op. De ADD is veel minder aanwezig, Ik kan mijn concentratie beter sturen, kan me wat structuur opleggen, geen angst/paniekaanvallen meer en mijn humeur is ook weer opperbest. De kwaliteit van mijn leven is enorm toegenomen.![:)]()
ik het kort:
in de pubertijd vooral concentratiegebrek, een wonder dat ik nog de HAVO heb afgemaakt. de vervolgopleiding liep helemaal de mist in. Toen ben ik maar gaan werken, simpele baantjes.
Op me eigen wonen was ook al een ramp, ik kon geen structuur aanbrengen, was zo chaotisch en het was bijna altijd een bende. Het ging maar net.
Toen sloeg het concentratiegebrek over naar overconcentratie en heb ik een jaar of 15 mijn ballen er afgedraaid voor een ander met uiteindelijk een burnout tot gevolg.
Toen kreeg ik dus de diagnose ADD (heb als kind ook bij psychiaters gezeten, maar toen konden ze nog alleen ADHD en ik was niet hyperactief) aan de ritalin gegaan en daarvan zag ik ze uiteindelijk vliegen, dus nog verder van huis. Uiteindelijk ging het weer wat beter en ben ik weer gaan werken...
Om 4 jaar later mijn tweede burnout te krijgen. Toen weer een jaar er tussenuit geweest. Uiteindelijk een ander ADHD medicijn geprobeerd, Wellbutrin, en daar doe ik het best goed op. De ADD is veel minder aanwezig, Ik kan mijn concentratie beter sturen, kan me wat structuur opleggen, geen angst/paniekaanvallen meer en mijn humeur is ook weer opperbest. De kwaliteit van mijn leven is enorm toegenomen.
#10
Maar hoe vroeg begon je bijvoorbeeld met blowen? Daar kan je geest ook redelijk verknipt door raken, zeker op vroege leeftijd. Ik herken dat chaotische wat je beschrijft wel, ze hebben me wel eens getest op onderliggende persoonlijkheidsproblematiek. Ik zou eventueel ADD hebben, maar dat wist men dan weer niet zeker enzo... Allemaal gelul imo. Je bent gewoon uniek persoon met een gebruiksaanwijzing. Daar moet je dan maar mee zien te dealen.
#11
Op mijn 14e ongeveer.
Blowen was voor mij een openbaring. Ik raak heel snel overprikkeld en blowen hielp daar wel tegen.
T is echt ADD hoor, geen enkele twijfel mogelijk.
Blowen was voor mij een openbaring. Ik raak heel snel overprikkeld en blowen hielp daar wel tegen.
T is echt ADD hoor, geen enkele twijfel mogelijk.
#12
@ Petrovic:
T is maar heel beknopt wat je schrijft, je hebt het alleen over hyperactiviteit en eenzijdige concentratieproblematiek.
Ik heb zelf ADD, kan er een heel boek over schrijven maar ik ben er wel een beetje klaar mee. Ik ben wie ik ben, en ik ga niet meer zo de nadruk leggen op die ADD zoals zovelen dat dus wel constant doen.
Overigens zijn er al topics over AD(H)D op dit forum, gebruik de zoekfunctie maar eens.
Voila, zo denk ik er ook over. Bij mij werd er op de basisschool heel sterk de nadruk op gelegd. M'n leraren en ouders zaten met hun handen in het haar. Ik tekende veel liever de vogeltjes die ik door het raam zag voorbijvliegen of ik maakte een stripalbum waardoor mijn klasgenootjes dan weer afgeleid waren. Elke ouderavond werden mijn ouders getrakteerd op een klachtenregen van begin tot eind over mijn gedrag. Voor hen was dat etiketje van ADD dan ook een hele opluchting.
Mijzelf boeide het niet zozeer. Ik weet wel nog dat ik niet begreep waarom ik altijd het laagste van het laagste scoorde op luistertoetsen. Dan vroeg ik aan vriendjes: "Hoe doen jullie dat toch, zo luisteren en jullie aandacht erbij houden? Geef mij eens tips!". Uiteraard begrepen zij mijn probleem niet
Hoe je je AD(H)D ervaart heeft, volgens mij, veel te maken met hoe je je leven inricht. Met het ouder worden, leer je jezelf sowieso beter kennen en ga je betere en bewustere keuzes maken. Als ik een saaie kantoorjob zou hebben zonder kans op creatieve inbreng, als er thuis een man op me zou wachten die heel punctueel en rigide denkt en redeneert, tja, dan zou ik problemen hebben met m'n ADD. Maar anderzijds zou je kunnen zeggen dat het een stuk van m'n persoonlijkheid betrekt. Wat het ook moge zijn; ikzelf en m'n omgeving staan er al lang niet meer bij stil. Beetje overdreven al die 'blabla' errond.
#13
#14
Sofia, het is niet goed om je unieke creatieve kant te tonen hoor. Je moet je medicatie nemen en precies zoals anderen zijn. Hup, in het gareel jij. ![:wink:]()
Het schoolsysteem is fucked up...
Het schoolsysteem is fucked up...
#15
@Mindless
Ik ben het met je eens dat er veel te snel medicatie aan zogenaamd 'lastige' kinderen gegeven wordt, maar als volwassene mag je hier gewoon zelf een afweging in maken.
Je neemt trouwens geen medicatie om precies hetzelfde te worden als anderen (zo werkt het dus niet), maar om je handvaten te geven om er beter mee om te kunnen gaan en verder te komen in het leven.
Ik weet dat het sarcastisch bedoeld is maar ik heb een grafhekel aan die stereotype ADHD-ers die fel anti medicatie zijn en er een soort van kruistocht tegen begonnen zijn. Als het voor jou niet werkt of wellicht tegen je principes is, OK. Maar laat ADHD-ers die het dus wel heel goed doen op medicatie en daarmee de kwaliteit van hun leven enorm verbeterd zien (o.a. ik dus) a.u.b. in hun waarde.
Ik ben het met je eens dat er veel te snel medicatie aan zogenaamd 'lastige' kinderen gegeven wordt, maar als volwassene mag je hier gewoon zelf een afweging in maken.
Je neemt trouwens geen medicatie om precies hetzelfde te worden als anderen (zo werkt het dus niet), maar om je handvaten te geven om er beter mee om te kunnen gaan en verder te komen in het leven.
Ik weet dat het sarcastisch bedoeld is maar ik heb een grafhekel aan die stereotype ADHD-ers die fel anti medicatie zijn en er een soort van kruistocht tegen begonnen zijn. Als het voor jou niet werkt of wellicht tegen je principes is, OK. Maar laat ADHD-ers die het dus wel heel goed doen op medicatie en daarmee de kwaliteit van hun leven enorm verbeterd zien (o.a. ik dus) a.u.b. in hun waarde.
#16
Zo serieus was het inderdaad niet bedoeld.
#17
Je zou die documentaire van Kyteman maar eens moeten kijken. Hij heeft een zeer moeilijke jeugd achter de rug, waarin hij merkte dat ie 'anders' was, hij werd gepest en kreeg het label ADHD opgeplakt, maar had wel een enorm muzikaal talent. Zijn ouders hebben hem doelbewust nooit Ritalin toegediend, omdat zij het talent in hem herkenden. Colin (Kyteman) geeft meermaals toe dat hij zeer blij is dat zijn ouders hem nooit hebben volgepompt met een medicijn als Ritalin, omdat hij er zeker van geweest zou zijn dat zijn muzikale talent hierdoor een deuk had opgelopen.
Ook had ik een vriendin die ADHD had, en die werd volgepompt met Concerta. Haar eens zo frivole persoonlijkheid werd volledig de kop in gedrukt en er was geen persoonlijkheid meer over. Ook zij is gestopt en achteraf is ze daar enorm blij mee. Ze neemt nu genoegen met het feit dat ze 'afwijkend' gedrag vertoont, en ze voelt zich er gelukkig bij.
Ongetwijfeld zijn er een hoop mensen die wel excelleren bij een medicijn.
Ook had ik een vriendin die ADHD had, en die werd volgepompt met Concerta. Haar eens zo frivole persoonlijkheid werd volledig de kop in gedrukt en er was geen persoonlijkheid meer over. Ook zij is gestopt en achteraf is ze daar enorm blij mee. Ze neemt nu genoegen met het feit dat ze 'afwijkend' gedrag vertoont, en ze voelt zich er gelukkig bij.
Ongetwijfeld zijn er een hoop mensen die wel excelleren bij een medicijn.
#18
@Langspeelplaat
Dat weet je dus niet. Je hebt het over een mogelijke bijwerking (remmen van creativiteit) van een specifiek medicijn. Ik vind die aanname dus behoorlijk kortzichtig.
Zelf heb ik een medicijn zonder enkele bijwerking behalve enige vorm van obstipatie.
Dat weet je dus niet. Je hebt het over een mogelijke bijwerking (remmen van creativiteit) van een specifiek medicijn. Ik vind die aanname dus behoorlijk kortzichtig.
Zelf heb ik een medicijn zonder enkele bijwerking behalve enige vorm van obstipatie.
#19
Medicatie is gewoon drugs toch? Laten we daar niet te moeilijk over willen doen. Als jij je er goed bij voelt is dat prima. Ik zeg niet dat je het niet moet doen. Ik geloof wel dat het afbreuk doet aan je wezenlijke persoonlijkheid. Tja, mijn mening tegenover de jouwe. Feit is dat ik geen ervaring heb met dit soort middelen en jij wel. Hoewel ik 1 keer Concerta genomen heb en ik er toch ook wel een soort hyperfocus van kreeg. Werd er niet per se gelukkiger van. Maar dit middel kreeg ik dan ook niet voorgeschreven door een psychiater.
#20
@Langspeelplaat
'ik ken iemand die....'
Tja, zo werkt dat niet hoor. ADHD medicatie geeft bij iedere ADHD-er weer een ander effect. Het is waar dat sommigen er een soort zombie van worden, maar dat wil nog niet zeggen dat dit bij iedereen het geval is. De fout die echt velen maken is dat ze een bijwerking zien bij een of een paar mensen (of zichzelf) en er dan maar van uit gaan dat die bijwerking standaard is bij iedereen die dat medicijn gebruikt en dat is dus gewoonweg niet waar.
Draai het eens om. Medicatie doet mij ongelooflijk goed, maar ik weet dus wel dat dit specifiek mijn situatie is dus ik ga geen pleidooi houden dat ADHD medicatie in het algemeen fantastisch is en dat iedere ADHD-er aan de medicatie zou moeten. Maar omgekeerd zie ik dus wel ADHD-ers zonder medicatie die daar zo ongelooflijk mee lopen te pochen en mij bijkans veroordelen omdat ik dus wel medicatie gebruik. En dat ben ik dus een beetje beu.
Overigens werkte ritalin bij mij ook helemaal niet goed. Ik kreeg wel meer structuur, maar mijn toch al sterk aanwezige hyperfocus werd ongelooflijk versterkt waardoor het me veel meer kwaad deed dan goed. Maar dat is nog geen reden om ADHD medicatie in het algemeen te veroordelen.
Ritalin deed bij mij helemaal niks met mijn persoonlijkheid, die bleef gewoon hetzelfde dus ik weet honderd procent dat persoonlijkheidsverandering niet standaard is bij dat specifieke medicijn.
'ik ken iemand die....'
Tja, zo werkt dat niet hoor. ADHD medicatie geeft bij iedere ADHD-er weer een ander effect. Het is waar dat sommigen er een soort zombie van worden, maar dat wil nog niet zeggen dat dit bij iedereen het geval is. De fout die echt velen maken is dat ze een bijwerking zien bij een of een paar mensen (of zichzelf) en er dan maar van uit gaan dat die bijwerking standaard is bij iedereen die dat medicijn gebruikt en dat is dus gewoonweg niet waar.
Draai het eens om. Medicatie doet mij ongelooflijk goed, maar ik weet dus wel dat dit specifiek mijn situatie is dus ik ga geen pleidooi houden dat ADHD medicatie in het algemeen fantastisch is en dat iedere ADHD-er aan de medicatie zou moeten. Maar omgekeerd zie ik dus wel ADHD-ers zonder medicatie die daar zo ongelooflijk mee lopen te pochen en mij bijkans veroordelen omdat ik dus wel medicatie gebruik. En dat ben ik dus een beetje beu.
Overigens werkte ritalin bij mij ook helemaal niet goed. Ik kreeg wel meer structuur, maar mijn toch al sterk aanwezige hyperfocus werd ongelooflijk versterkt waardoor het me veel meer kwaad deed dan goed. Maar dat is nog geen reden om ADHD medicatie in het algemeen te veroordelen.
Ritalin deed bij mij helemaal niks met mijn persoonlijkheid, die bleef gewoon hetzelfde dus ik weet honderd procent dat persoonlijkheidsverandering niet standaard is bij dat specifieke medicijn.