Messed up fetish

Goedenavond, ik zag dit topic en wil graag vertellen wat ik gelezen heb en een paar tips geven.
Er is een psychologe/onderzoekster geweest die bij zichzelf ging uittesten hoe een pornoverslaving zich ontwikkelt. Ze ging elke dag porno kijken en masturberen. Soms wel 9 keer achter elkaar. Na enige tijd merkte ze dat ze steeds grovere en hardere porno nodig had om nog opgewonden te raken, en ook dingen opwindend begon te vinden waar ze voorheen niet naar taalde. Haar conclusie was dat het het veelvuldig kijken naar porno bewerkstelligt dat je er immuun voor wordt en steeds meer prikkels nodig hebt om een staat van opwinding te kunnen bereiken. Dit had ze niet verwacht, want het ging om het onderzoeken van de verslaving. Die bleek dus als bijverschijnsel het nodig zijn van hardere beelden te hebben. Op zich wel passend bij een verslaving, want het criterium is toch dat je er steeds meer van nodig hebt om hetzelfde effect te bereiken, nou dan kun je hardere beelden (want de porno is visueel) hieronder scharen. Of zou een langere benodigde kijktijd naar 'normale' beelden tot opwinding volgt ook voorkomen? (dit is een zijspoortje).

Ik ben zelf veel met jongere mensen naar bed geweest en 25% behandeld mij als object en de meesten hadden wensen die ik bij mensen van gelijke leeftijd of ouder niet/nauwelijks ben tegengekomen. Ook de bepaald soort fysieke objectbehandeling in bed ontbreekt bij de laatste groep.
Wat is het verschil? De jongere generatie van nu is geyoupornt. De andere niet.
Dus kun je zeggen dat het er invloed op heeft? Ik zeg ja mile:. (over de wetenschappelijkheid hiervan valt nog te twisten, maar dit is wat ik gemerkt heb).

Dan nu over het onderwerp fetish.
Ik zelf ben vaak boos, en als ik heel boos ben geweest voor een langere tijd, ben ik bang dat ik met een bedpartner ga vechten en agressief ga doen. En dan wil ik dat het ook omgekeerd gebeurd. Ik wil dan ook zelf bijvoorbeeld mijn arm op mijn rug gedraaid hebben. Maar, ik word er niet opgewonden van als ik dit zie in porno filmpjes, integendeel.
Bij mij komen deze wensen naar voren als het slecht met me gaat. Het is dus niet een voortdurend aanwezig iets.
Ik heb een vriend gehad die van extreme dingen hield en er voortdurend aan dacht. Hij ervaarde dit als vervelend maar ging er steeds verder in en hierdoor is het ook uitgegaan.
Alleen, mijn 'kennis' is dus; ja het kan door porno kijken komen, je hebt het bekende principe van harder-better-faster-stronger, ontstaan door immunisatie, en de achterliggende drijfveren die mensen ergens toe aanzet in bed.

In jouw geval, je vind iets waar je veel aan denkt vervelend. Je wilt ervanaf en vraagt om tips.
Ik heb de volgende voor je bedacht, sommigen hebben ik en mijn exvriend getest en hadden effect.

1. Tegen jezelf zeggen; denk er niet aan en jezelf dwingen om aan andere dingen te denken en jezelf te trainen om hier opgewonden van te worden. De computer moet je even weglaten. HTK dingen, denk maar aan de beste beelden en fantaseer erop los. Als de fetish terugkeert in je gedachten, moet je ophouden met masturberen. En weer aan de gewone dingen denken, of terugdenken aan geweldige ervaringen die niet met de fetish te maken hebben. Dan weer doorgaan. Ook al duurt het uren
2. het omgekeerde; jezelf dwingen om er zoveel mogelijk aan te denken en te masturberen, en tegelijkertijd denken aan giraffen, kunstgebitten, de vuilnisvak of een hamburger. Een plaatje ervan ophangen kan ook. (wel ernaar kijken dan)
Hierdoor ga je de fetish koppelen aan iets onbenulligs wat er niets mee te maken heeft.
En hopelijk de fetish wat stommer vinden. (ik zeg niet dat dit moet maar je vroeg hoe je ervanaf komt).

3. Toch iemand zoeken waarmee je graag naar bed gaat en andersom, en dan met die persoon naar bed gaan als mens. Het moet iemand zijn waar je echt de goede kriebels van krijgt, maar je hoeft geen relatie ermee te hebben perse.
Het is een training. En, dan moet je de fetish helemaal achterwege laten en geen 1 keer uitproberen samen. Als je eraan denkt tijdens de seks, denk dan weer aan de giraffen of vuilnisbak en richt je op de andere persoon en de connectie.

4. Je kunt ook iemand zoeken die de fetish andersom bij jou gaat uitvoeren. Dus omgekeerd. Dus wat jij altijd wilt doen of gedaan wil hebben (ik weet niet wat het is natuurlijk en of dit mogelijk is), dat diegene dat dan bij jou doet of jij juist bij de andere persoon. Je moet het een paar keer doen, ook als je er geen zin in hebt. Het is een training. Waarschijnlijk vind je het inhoudelijk niet leuk, nu jij de ander bent zeg maar. En dat is ook precies de bedoeling, want daardoor ga je je verplaatsen in de andere persoon (die jij dus tijdelijk bent geweest) en gaat het je tegenstaan, want als jij de volgende keer jouw eigen fetish weer terug voelt komen, moet je denken aan hoe stom jij het vond en krijg je een soort weerzin ertegen. Ik heb dit uitgeprobeerd en dit werkte, in ieder geval tijdelijk, bij mijn exvriend.
(mocht je de omgekeerde wereld wel leuk vinden en nu 2 liefhebberijen hebben, schrijf dan maar weer en dan gaan we over naar de Maple Town methode, maar hopelijk komt het zover niet want daar krijg je erg veel last van met pasen).

5. zet tijdens het masturberen of de seks afschuwelijke muziek op die je echt niet om aan te horen vind of waar je heel hard om moet lachen. Een schreeuwende kinderserie of carnavalskrakers zijn ook goed. Maar, maak af waar je aan bent begonnen. MET de ongewenste gedachten/activiteiten. Dit kan resulteren in 2 dingen; of je bent zo blij dat je het weer kunt doen/denken dat je wel went aan 'Er staat een paard in de gang' op de achtergrond, of je leert je hersens; oh nee, als ik dit doe/denk, dan moet ik dat ene weer aanhoren, nee dankjewel. (en dat de lust voor het ene daardoor minder wordt en je het wel uit je hoofd laat).

Als je het niet met seks activiteiten wil aanpakken, of er last van hebt tijdens gewone bezigheden, dan kun je het volgende proberen:
- maak een lijst met dingen die je kunt doen die 'actief' zijn, dus die enige lichamelijke of hersencapaciteit vergen.
Het moet niet iets zijn wat op de computer of je telefoon is.
(zoals sport, naar een cafe gaan, puzzelen, een computerspel op een playstation kan wel, schoonmaken, of een leuke hobby die je hebt, misschien schilderen of schrijven). Leuke en nuttige dingen die niet zo leuk zijn.
En een lijst met dingen die NIET actief zijn, zoals tv kijken, op bed liggen en muziek luisteren, lezen kan misschien, allerlei vrij passieve dingen, een oplossing voor een ander probleem bedenken, piekeren of juist mediteren; allemaal niet met de computer of telefoon.
Als je denkt aan de fetish, kies je, afhankelijk van de mogelijkheden en je bui, iets uit lijst 1 of 2. Niet elke keer hetzelfde, en je moet ook dingen erop zetten die je echt leuk vind want het is geen straf lijst.

Nou, er kunnen 3 dingen gebeuren; of er staat iets bij wat helpt, of het helpt niet, of het wordt erger/anders.
Indien dit laatste, dan mijn welgemeende excuses, maar het was goed bedoeld mile:.
Kijk misschien krijg je het nooit helemaal weg, maar misschien lukt het wel om het in te dammen tot een door jou gewenst niveau.

missWappie zei:

Hi Sally,

Lastig dat je ff in de knoop zit met je seksuele verlangens. Ik denk helemaal niet dat het erg is om een bepaalde voorkeur of fetish te hebben. Je geeft zelf ook al aan dat het gaat om handelingen met een volwassen partner die daar consent voor geeft (en dus waarschijnlijk zelf ook van geniet). Probeer je niet te schamen voor je eigen verlangens, die zijn er nu eenmaal. Ik geloof zeker dat er uiteindelijk een manier zal zijn waarop je kunt genieten van je brute lust (of dat nou is in je fantasie, porno of real life) en daarnaast ook een liefdevolle intieme band met iemand aan kunt gaan waarin je ook tedere momenten samen hebt. Die twee (liefde en lust) sluiten elkaar toch helemaal niet uit?

Dat het in je vorige relatie is misgegaan wil toch niet zeggen dat dit de volgende keer weer zal gebeuren? Jij hebt ervan geleerd, en misschien was die partner gewoon niet de juiste voor je. En dat je in je fantasie iemand objectiveert wil toch niet zeggen dat je een echt persoon uiteindelijk (buiten dat seksspel) niet meer als volwaardig zou zien? Als je geen geweten of gevoelens had gehad, dan had je dit issue überhaupt niet. Probeer wat meer vertrouwen te hebben in jezelf

Maar goed, jij zit nu met gedachten erover die obsessief beginnen te worden en waar je graag iets aan wilt doen. Nou om te beginnen schrijven, zoals je hier ook al doet, kan erg goed werken. Erover praten ook natuurlijk. Cognitieve gedragstherapie zou misschien kunnen helpen, alleen moet je dan maar net het geluk hebben dat je een beetje open minded hulpverlener treft die jou ook echt begrijpt, anders ben je nog verder van huis.

Ik weet dat er wel eens praatgroepen over fetishes georganiseerd worden. Ben je aangemeld bij fetlife? Hou dan die event-list in de gaten. Er zijn ook coaches/hulpverleners die gespecialiseerd zijn in dit onderwerp (in de meeste gevallen omdat ze zelf ook kinky-minded zijn). Ik kan je wel helpen zoeken naar een geschikte coach als je wilt?

Succes ermee!

Klik om te vergroten...

Ik heb met interesse je bericht gelezen, en zit persoonlijk met eenzelfde problemen in de knoop als de topic starter. Ik ben nieuw op dit forum, en dit is voor het eerst dat ik een reactie durf te plaatsen omdat ik het idee heb dat ik hier goed advies kan krijgen, zoals jij eerder gaf. Ik ben zelf 21 jaar oud, en heb ontzettend last van een fetish die mijn leven op een negatieve manier beïnvloed. Ik wil en zoek hulp, maar voel me eigenlijk te beschaamd om er met iemand over te praten. Mocht jij een coach weten, of bepaalde praatgroepen kennen, zou je mij dit alsjeblieft kunnen laten weten?
Zoals een andere reageerder ook aangaf, de fetish is niet het probleem, maar het is een persoonlijk probleem waar ik erg veel moeite mee heb en depressief van raak.

Oakland2 zei:

Ik heb met interesse je bericht gelezen, en zit persoonlijk met eenzelfde problemen in de knoop als de topic starter. Ik ben nieuw op dit forum, en dit is voor het eerst dat ik een reactie durf te plaatsen omdat ik het idee heb dat ik hier goed advies kan krijgen, zoals jij eerder gaf. Ik ben zelf 21 jaar oud, en heb ontzettend last van een fetish die mijn leven op een negatieve manier beïnvloed. Ik wil en zoek hulp, maar voel me eigenlijk te beschaamd om er met iemand over te praten. Mocht jij een coach weten, of bepaalde praatgroepen kennen, zou je mij dit alsjeblieft kunnen laten weten?
Zoals een andere reageerder ook aangaf, de fetish is niet het probleem, maar het is een persoonlijk probleem waar ik erg veel moeite mee heb en depressief van raak.

Klik om te vergroten...

Hi Oakland,

Ik heb me sinds ik dit topic ben gestart wat meer bezig gehouden met fetisjisme en ben zelf inmiddels in het reine gekomen met de voorkeuren die ik heb. Uit jouw bericht lijkt naar voren te komen dat hetgeen waar jij mee zit je leven een stuk meer beïnvloedt dan bij mij het geval was. Hopelijk begrijp je jezelf inmiddels ook wat meer, of heb je stappen gezet om uit te zoeken hoe er van oprechte seksuele problemen af te komen valt. Hoe dan ook, hopelijk helpt deze post ook nog een beetje. Je bericht was me ontgaan, en ik ben me ervan bewust dat dit een erg late reactie is.

Het belangrijkste onderscheid wat je moet maken is of hetgeen waar je je druk over maakt/hebt gemaakt een fetisj of een parafilie is.
Een fetisj is een seksuele voorkeur voor een voorwerp, een niet-genitaal lichaamsdeel of een ritueel. Dit kan bijvoorbeeld leren kleding zijn (voorwerp), voeten (niet-genitaal lichaamsdeel) of een verkrachtingsfantasie (ritueel) die je samen met je partner tot leven brengt.
Een parafilie is een seksuele voorkeur die wordt beschouwd als een seksuele afwijking, omdat er fysiek en/of mentaal leed wordt berokkend aan jezelf of aan een ander die geen toestemming heeft verleend voor de handeling. Een voorbeeld kan zijn dat je de dwang niet kunt weerstaan om je kruis tegen de leren broek van een vrouw in de metro aan te drukken; wanneer je enkel klaar kunt komen wanneer je je partner tijdens geslachtsgemeenschap slaat, terwijl je daar dagen later nog verdrietig over bent; wanneer je enkel opgewonden raakt van geslachtsgemeenschap met iemand die je daartoe gedwongen hebt, ofwel, wanneer je diegene verkracht.

Voordat je hulp zoekt is het goed om erover na te denken in hoeverre je fetisj je leven op een negatieve manier beïnvloedt. Twijfel je over je voorkeuren en laat dat je achter met negatieve gevoelens, zoals in mijn geval, of kun je aantonen dat de seksuele voorkeur de fysieke en/of mentale gezondheid van jou en/of een ander in het geding brengt, of je leven compleet domineert, terwijl dit niet de bedoeling is? Als je gevoelens van schuld ervaart, komen die dan vanuit de wetenschap dat je iets schadelijks doet, of vanuit de wetenschap dat anderen het mogelijk afkeuren? Ik denk dat dit vragen zijn die belangrijk zijn om jezelf te stellen, zodat je vast kunt stellen hoe serieus je moet nemen waar je mee kampt.

Mocht er echt iets aan de hand zijn wat je als schadelijk acht, dan kun je wel echt het beste naar hulp gaan zoeken, hoe oncomfortabel dat ook lijkt. Je bent begin twintig en mijn ervaring is dat je dan nog heel erg zoekende bent naar je identiteit en naar wat normaal en abnormaal is. Ik was zelf op die leeftijd veel meer bezig met wat anderen wel niet van me moesten denken en veel minder open dan ik nu ben, ook tegenover psychische hulpverlening waar ik rond die periode enkele maanden gebruik van heb gemaakt. Achteraf heeft dat me toen helemaal niet geholpen, omdat ik hetgeen waar ik me het meest voor schaamde niet durfde te delen met de hulpverlener. Dit, terwijl die aspecten waar je je voor schaamt juist een grote bron van het probleem kunnen zijn. De waarheid is dat een ervaren hulpverlener alles al heeft gehoord, echt nergens meer van opkijkt en alleen maar dankbaar zal zijn dat je zoveel mogelijk informatie durft te bieden om naar een oplossing te zoeken. Daarnaast maken hulpverlengers geen deel uit van je leven en zie je ze zodra de behandeling stopt nooit meer. Alles wat je met de hulpverlener deelt blijft geheim, dat is de hulpverlener verplicht. Het kan een hoop inzicht geven waarom je hiermee kampt, of er kan een behandelplan worden opgezet om je te helpen van een parafilie af te komen. Jezelf kwetsbaar opstellen schaadt je ego, maar helpt je uiteindelijk om een betere versie van jezelf te worden. Hoe beter die versie wordt, hoe makkelijker je weer om kunt gaan met bedreigingen voor je ego. Het is op de korte termijn misschien pijnlijk, maar zal je op de lange termijn dus zeker helpen.

Om je wat perspectief te geven wil ik wel aangeven op welke fetisj ik met dit topic precies doelde, ondanks dat ook ik dit wat ongemakkelijk vind.
Ik heb een seksuele voorkeur voor zeer dominant seksueel gedrag, wat zich voornamelijk uit in verkrachtingsfantasieën en wurgseks. In mijn geval is dit een fetisj in plaats van een parafilie, aangezien ik de drang niet ervaar om zonder toestemming naar deze voorkeuren te handelen en dit in het verleden ook enkel met instemmende (seks)partners heb gedaan. Dit kan bijvoorbeeld door een rollenspel te verzinnen waarbij het lijkt alsof één van de twee partijen de ander dwingt om seks te hebben. Daarnaast zou het mijn seksleven ook niet per definitie verstoren als ik iemand zou daten die hier niet voor openstaat; geslachtsgemeenschap waarbij ik deze seksuele voorkeuren niet uit kan oefenen vind ik opwindend genoeg.

Inmiddels heb ik via lectures en talks van seksuologen een wat duidelijker beeld gekregen waar dit vandaan zou kunnen komen. Het grootste deel van het wetenschappelijk veld lijkt het erover eens te zijn dat deze voorkeuren grotendeels een natuurlijke oorzaak kennen en een minder sterke sociaal aangeleerde oorzaak. Over het algemeen kun je er vanuit gaan dat de seksuele voorkeuren waar je je gewaar van wordt zullen blijven tijdens je volwassenheid. Seksuologen bevelen over het algemeen aan dat je het beste gewoon op zoek kunt gaan naar een partner met dezelfde voorkeuren, omdat je dus niet kunt verwachten dat de seksuele voorkeuren die je hebt veranderen. Wellicht moet je eerst afwachten totdat je hersenen helemaal volgroeid zijn voordat je echt kunt stellen dat er sprake is van stabiele seksuele voorkeuren, maar dit is puur speculeren van mijn kant.

De reden dat ik inmiddels goed met mijn seksuele voorkeuren kan leven is dat ik vermoed dat ze een sterke biologische oorzaak kennen. Toen ik geslachtsrijp werd en voor het eerst opgewonden raakte was er ergens binnen dat eerste jaar al een moment in mijn leven dat ik opgewonden raakte van de fetisjen die ik heb genoemd. Ik keek naar een documentaire over een serie-verkrachter, die zijn slachtoffers vast bond en wurgde, en maakte voor het eerst kennis met de associatie die tussen seks en lust voor dwang en wurging kan bestaan. Het was erg choquerend voor me op die leeftijd om te leren dat er mensen zijn die tot zoiets vreselijks in staat zijn, maar gelijktijdig merkte ik onmiddellijk fysiek en psychisch dat ik het concept opwindend vond. Dat concept is me altijd bijgebleven, heb ik altijd zo ervaren en is nooit tot een parafilie/seksuele afwijking ontwikkelt, zoals bij die serie-verkrachter. Ik raakte in mijn puberteit überhaupt erg geïnteresseerd in seriemoordenaars en heb bij diverse seksuele afwijkingen van seriemoordenaars die ik bestudeerd heb nooit gevoelens van lust ervaren. Dit wijst er voor mij op dat mijn genetische opmaak niet simpelweg volledig blanco was en mijn seksuele voorkeuren vervolgens gecorrumpeerd werden door iets wat ik niet had moeten zien, maar dat deze voorkeur al grotendeels aanwezig was en ik me er bewust van werd toen ik voor het eerst ermee geconfronteerd werd. De seksuologen die ik over de oorsprong van seksuele voorkeuren en de ontwikkeling van parafilieën heb aangehoord zouden dit beamen.

Ik hoop dat dit je perspectief biedt en je het kunt spiegelen aan waar jij precies mee kampt. Misschien is het een soortgelijke vertwijfeling die ik ervoer, of misschien is het iets wat meer serieus is. Hoe dan ook, ik hoop dat dit correct geïnterpreteerd wordt en niemand de stuipen op het lijf jaagt, dat is niet de bedoeling. Beschouw het als een eerlijke uiteenzetting van de seksuele belevingswereld van een man van bijna 28, die op het oog afschrikwekkend en ongezond lijkt, maar klinisch niet als ongezond wordt gezien.

Ciao,

Vroeg me af hoe jullie tegen het volgende aankijken en of jullie zinnig advies kunnen bieden:

Door het jarenlang bekijken van porno vanaf jonge leeftijd (de typische zoektocht naar steeds extremere handelingen) en door mijn eigen seksuele ervaringen ben ik nogal een nare fetish gaan ontwikkelen. Ik vind het niet zo relevant om te benoemen wat het is, en daarbij is dit account voor bekenden van mij bekend. Niet dat ik me schaam of iets dergelijks, maar ik zie de meerwaarde er niet van in om het te delen op een publiek forum. Het is in principe een handeling waarmee een man zeer veel dominantie over een vrouw uit kan oefenen. Het is geen handeling die ik afkeur, zeker omdat ik het altijd met consent gedaan heb en niet als iets ongezonds zie. Het enige wat ik naar vind is dat ik de balans helemaal kwijt lijk te zijn tussen verschillende manieren van seks. Ik heb op het moment geen sekspartner en heb ook even wat anders aan mijn hoofd waardoor ik niet op zoek ben. Ik kijk geen porno en masturbeer ook niet zo veel. De momenten dat ik dit wel doe, dwalen mijn gedachten altijd af naar extreme manieren van seks. Met name die ene fetish, maar ook andere dominante shit. Omdat ik het niet daadwerkelijk doe met iemand, vind ik het erg objectificerend en gevoelloos. Dit ben ik ook in de fantasieen die ik erover heb. Ook voor het einde van mijn laatste relatie vond ik dat ik (of we, eigenlijk) de balans verloren tussen liefdevolle, 'casual' seks en geveinsde dwang, die fetish en andere dominante shit.
Het neigt een beetje obsessief te worden, en daar heb ik totaal geen trek in. Weet iemand hoe je je cognities op dit vlak succesvol aan kan passen? Ik heb hier zelf natuurlijk wel een idee bij en weet in ieder geval wat ik niet moet doen, maar ben toch benieuwd of er members zijn die hier kennis van hebben of een soortgelijke ervaring hebben opgedaan.

Ik hoor het graag. Have a good one!

EDIT: Ik vind de titel wat overdreven, maar kan 'm inmiddels volgens mij niet meer veranderen. Sorry, een beetje clickbaiterig (als dat al een ding is op een forum).

Hi Sally,

Lastig dat je ff in de knoop zit met je seksuele verlangens. Ik denk helemaal niet dat het erg is om een bepaalde voorkeur of fetish te hebben. Je geeft zelf ook al aan dat het gaat om handelingen met een volwassen partner die daar consent voor geeft (en dus waarschijnlijk zelf ook van geniet). Probeer je niet te schamen voor je eigen verlangens, die zijn er nu eenmaal. Ik geloof zeker dat er uiteindelijk een manier zal zijn waarop je kunt genieten van je brute lust (of dat nou is in je fantasie, porno of real life) en daarnaast ook een liefdevolle intieme band met iemand aan kunt gaan waarin je ook tedere momenten samen hebt. Die twee (liefde en lust) sluiten elkaar toch helemaal niet uit?

Dat het in je vorige relatie is misgegaan wil toch niet zeggen dat dit de volgende keer weer zal gebeuren? Jij hebt ervan geleerd, en misschien was die partner gewoon niet de juiste voor je. En dat je in je fantasie iemand objectiveert wil toch niet zeggen dat je een echt persoon uiteindelijk (buiten dat seksspel) niet meer als volwaardig zou zien? Als je geen geweten of gevoelens had gehad, dan had je dit issue überhaupt niet. Probeer wat meer vertrouwen te hebben in jezelf

Maar goed, jij zit nu met gedachten erover die obsessief beginnen te worden en waar je graag iets aan wilt doen. Nou om te beginnen schrijven, zoals je hier ook al doet, kan erg goed werken. Erover praten ook natuurlijk. Cognitieve gedragstherapie zou misschien kunnen helpen, alleen moet je dan maar net het geluk hebben dat je een beetje open minded hulpverlener treft die jou ook echt begrijpt, anders ben je nog verder van huis.

Ik weet dat er wel eens praatgroepen over fetishes georganiseerd worden. Ben je aangemeld bij fetlife? Hou dan die event-list in de gaten. Er zijn ook coaches/hulpverleners die gespecialiseerd zijn in dit onderwerp (in de meeste gevallen omdat ze zelf ook kinky-minded zijn). Ik kan je wel helpen zoeken naar een geschikte coach als je wilt?

Succes ermee!

missWappie zei:

(...) Maar goed, jij zit nu met gedachten erover die obsessief beginnen te worden en waar je graag iets aan wilt doen. Nou om te beginnen schrijven, zoals je hier ook al doet, kan erg goed werken. Erover praten ook natuurlijk. Cognitieve gedragstherapie zou misschien kunnen helpen, alleen moet je dan maar net het geluk hebben dat je een beetje open minded hulpverlener treft die jou ook echt begrijpt, anders ben je nog verder van huis.(...)

Klik om te vergroten...

Ik sluit me aan bij missWappie; als aanvulling daarop (en noot: ik ben zelf Cognitief GedragsTherapeut...): het hebben van een fetish is geen probleem, net zozeer als dat het hebben van een obsessie geen issue is/hoeft te zijn. Het wordt pas vervelend (en zo klinkt je mail wel) als JIJ ZELF ER EEN PROBLEEM MEE KRIJGT, dwz als er LIJDENSDRUK aanwezig is VOOR JOU (of evt. anderen in je omgeving...). Maw; als jij er zelf last van hebt en jij wilt er iets aan doen, dan zou ik zeggen, zoek een goede CGT therapeut. Check idd goed of deze persoon comfortabel is met dergelijke onderwerpen en daar neutraal mee om kan gaan (verbazend mss, maar veel collega's zijn helemaal niet zo tolerant als we van psychologen zouden mogen erachten...). Als eea dan 'goed voelt', ga je zeker geholpen worden ermee! By the way; CGT is grotendeels de enig goed onderbouwd psychologische interventie die echt werkt. Dus niet met een psycho-analyticus gaan praten Succes!

Trinity

Trouwens, even helemaal los van jouw hulpvraag, puur wetenschappelijk gezien, vind ik dat je hier een erg interessante uitspraak doet:

Sally Tessio zei:

Door het jarenlang bekijken van porno vanaf jonge leeftijd (de typische zoektocht naar steeds extremere handelingen) en door mijn eigen seksuele ervaringen ben ik nogal een nare fetish gaan ontwikkelen

Klik om te vergroten...

Je geeft zelf heel duidelijk aan dat jouw fetish is ontstaan door het bekijken van porno en het opdoen van steeds extremere ervaringen.

Terwijl het in theorie ook best andersom zou kunnen zijn. Jouw 'voorbestemde voorliefde' voor dominante seks zou je er toch toe hebben kunnen aanzetten om steeds extremere dingen te kijken en/of te doen?

Bij de meeste van dit soort kwesties is de (eeuwige oersaaie) conclusie dat het een samenspel is tussen nature en nurture. Dat zou betekenen dat het kijken van porno op z'n minst deels een effect heeft op de seksuele ontwikkeling van een individu.

Tegenwoordig krijgen jongeren, en zelfs kinderen steeds makkelijker porno te zien. Vroeger hadden ze misschien stiekem een stapel playboys onder hun kussen verstopt. Maar nu kijken ze massaal naar deeptroaten, gangbangs en weet ik veel wat allemaal. Ik ben erg benieuwd of dat bij de volgende generaties veel effect zal hebben op de beleving van seksualiteit.

Ik krijg een beetje een naar gevoel bij dit topic. Het nare gevoel komt omdat ik lees dat je iets wat je leuk vind aan wil passen en het dus eigenlijk niet leuk vind. Het voelt een beetje alsof je tegen jezelf aan liegen bent? Jij bent jij, met je extreme gedachten en al. Het voelt alsof je in een twee strijd zit.
Om het even kort te zeggen, als je homo bent kun je ook allerlei therapieën volgen maar daar word je niet hetero van. Het is een verlangen wat in je zit, het wegstoppen kan wellicht alleen maar voor meer problemen gaan zorgen.

Ik heb eigenlijk een paar vragen, waarvan ik denk dat het belangrijk is dat je die voor jezelf heel duidelijk hebt.
Laat ik beginnen met zeggen dat een fetish niet erg is, die van mij kunnen ook vrij extreem gaan.

Je noemt het een nare fetish, maar het is wel iets wat je opwind. Waarom vind je het een nare fetish? Omdat je er obsessief mee bezig bent? Is het erg om er obsessief mee bezig te zijn? Omdat je denkt dat het niet geaccepteerd is om die dingen te denken? Schaam je je dat je er opgewonden van word? Ben je bang een toekomstige partner weg te jagen door de fetish te vertellen?
Is het erg dat je voorkeur voor maar 1 ding hebt? Wat is precies de reden dat
Als je weinig actie in de slaapkamer krijgt is het niet zo raar dat liefdevolle seks niet op je prioriteiten lijstje in je hoofd staat maar de extreme vorm. Denk je dat als je regelmatig seks hebt je dan wel het liefdevolle en gewone weer kan doen?
Als ik naar mezelf kijk dan hebben wij praktisch geen gewone seks, ik vind het saai en het doet weinig voor me. Maar af en toe ben ik daarvoor in de stemming. Ik zie dit absoluut niet als iets raar's ofzo, het een heeft gewon simpelweg mijn voorkeur.

Objectiverend en gevoelloos zijn wel 2 dingen die juist veel bij fetishen komen kijken, het geeft de sub een gevoel van hopeloosheid en vaak is dat wel een deel van waar de sub naar op zoek is. Een dom die met een bloemetje bij wijze aan komt, word uitgelachen en niet serieus genomen. Subjes willen ook graag de macht proberen terug te pakken van de dom. Geld natuurlijk niet voor iedereen, maar objectiverend en gevoelloos zijn in mijn ogen dus helemaal niet slecht. Zodra de act voorbij is komen die knuffel momenten, dan komt de liefde aan de oppervlakte. Maar in het spel past dat niet altijd even goed. Sub heeft te luisteren naar de dom, zo niet, dan gebeurt dat nog wel .
Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

"Kijkt nog even naar de blauwe plekken op de polsen en geniet weer even terug"

Is dat zo raar Zweibeiner? Je kunt toch lust naar/plezier in iets hebben, maar op een ander niveau zien dat het niet goed voor je is en daarom conflicterende gevoelens hebben?

Uuhm, ik ga proberen om het uit te leggen.
Ik leef al een tijdje in het wereldje en ik kom mensen tegen die zich hiervoor schamen. Net zoals er homo's zijn die zich ervoor schamen. Ik vind dat heel erg jammer om te zien omdat je jezelf dan echt tegen kan gaan werken, wat dan ook weer psychische problemen met zich mee kan nemen. Omdat je in principe jezelf een waarheid aanpraat die niet waar is en dat zorgt voor conflict. Ik heb gelezen dat ts geschreven heeft zich er niet voor te schamen, soms is het moeilijk herkennen bij jezelf wat nu de echte emotie is.
Vandaar ook mijn vragen aan ts. Puur om er zeker van te zijn dat ts niet tegen zichzelf liegt en ts er goed over na gedacht heeft waar het conflict vandaan komt. Ik wilde dat even zeker hebben voordat ik met adviezen kom, zodat ik ook precies weet waar ik advies over moet geven.


Op zich is het niet raar dat je plezier met iets hebt en op een ander niveau ziet dat het niet goed voor je is. Daar zijn ook honderd voorbeelden van te noemen.

D/s zou ik geen messed up thing noemen.
Het is in mijn ogende normaalste zaak van de wereld .
Een manager werkgever oid moet dominant zijn om voor elkaar te krijgen wat er moet gebeuren.
Een sub wilt veel maar heeft sturing nodig om er te komen. Dat is de taak van de Dom.
Een sub die de macht over wilt nemen wilt dat niet echt, maar wil teasen en verder uitlokken.

Dus wat maakt iets messed up?
Gaat erom wat jij vind!
Zolang je er geen negatieve gevolgen aan overhoud in het 'normale' leven hoef je je in mijn ogen er niet druk over te maken.

Ik haak nu in op zweibeiner,
Ik weet niet zeker of jij over hetzelfde onderwerp praat.

Jij zegt; "Het neigt een beetje obsessief te worden, en daar heb ik totaal geen trek in".

Is het inderdaad zo'n belemmering voor jouw dagelijkse leven of ben je niet iets te streng voor jezelf?

Wanneer je bv iets heel lekker vindt, dan wil je dat ook vaker Helemaal als het gaat om seks dan kan dat best wel een prominente rol innemen van je leven. Welke man wil er nou niet dagelijks van bil -of het ook gebeurd is vraag 2- en denkt er ook meerdere keren op een dag aan?! En dat mag? Zou niet weten waarom je niet dagelijks aan een fetisj mag denken of doen. Maar ja dat is mijn mening

Liefhebbertje zei:

D/s zou ik geen messed up thing noemen.
Het is in mijn ogende normaalste zaak van de wereld .
Een manager werkgever oid moet dominant zijn om voor elkaar te krijgen wat er moet gebeuren.
Een sub wilt veel maar heeft sturing nodig om er te komen. Dat is de taak van de Dom.
Een sub die de macht over wilt nemen wilt dat niet echt, maar wil teasen en verder uitlokken.

Dus wat maakt iets messed up?
Gaat erom wat jij vind!
Zolang je er geen negatieve gevolgen aan overhoud in het 'normale' leven hoef je je in mijn ogen er niet druk over te maken.

Ik haak nu in op zweibeiner,
Ik weet niet zeker of jij over hetzelfde onderwerp praat.

Klik om te vergroten...

Om het dan even bot te doen. Ik praat over pijn doen, vatsbinden, rapeplay, keel dichtknijpen, klemmen, gaatjes vullen. En zo kan ik nog wel even doorgaan .
Ik merk dat er verschillende subjes zijn. Ik ben er zo een die graag gebroken word. Ik wil angst en hopeloosheid voelen. SLaafs luisteren naar mijn dom doet weinig voor me, terwijl dat voor andere juist wel weer tof kan zijn. Het gaat mij ook niet zozeer om de pijn maar om het mentale deel. Doe mij maar zoveel pijn dat ik graag naar je luister met absolute tegenzin. Dat mijn dom mij iets kan laten doen wat ik niet wil (begrijp me niet verkeerd, mijn dom doet nooit iets wat ik niet wil ik bedoel dit puur in spelvorm) dat vind ik heerlijk aanvoelen in mijn hoofd en lichaam. Het punt dat je meegaat en niet meer tegenstribbelt door te willen vechten of door woorden te gebruiken. BAng genoeg zijn en pijn genoeg hebben gevoelt dat je trots aan de kant gaat en je doet wat hij wil voor zijn plezier.
Ik bond mezelf vanaf mijn 8ste al aan mijn bed vast, toen was het nog niks sexueels maar ik wist toen al wel dat ik het heerlijk vond. Ik zou het echt niet weg kunnen denken uit mijn leven. Laatst hebben we een paar lips boeien gekocht, ik vind die dingen zo vet!

Ik ben aan het afdwalen volgens mij.

Wat in mijn ogen messed up is: Seks met dieren of met kinderen omdat die geen consent kunnen geven. Voor de rest doe wat jij en je partner willen.

Dus wederom kom ik eigenlijk voor ts terug bij mijn eerste post. Zoek uit wat het is dat je dwars zit, en ga daarmee aan het werk. Maar verander jezelf niet omdat je denkt dat wat jij leuk vind slecht is, of dat je dan door andere uitgekost wor ofzo. Het zou zonde zijn om een deel van jezelf te verliezen.

Misschien heeft ts hier ook iets aan. Ik ben altijd wel ergens obessief mee bezig in mijn leven, soms word ik ook gek van mezelf want 5 minuten naar een film of serie kijken lukt niet omdat mijn gedachtes afdwalen naar de obsessie van dat moment. Ik weet dat ik zo ben en ik accepteer het. Daar is waarschijnlijk mijn weed verslaving vandaag gekomen want die laten mijn gedachtes wel wat rustiger gaan. Het is vaak positief mijn obsesief gedrag maar kan ook zeker negatief zijn. Wel alleen voor mij, de mensen om mij heen hebben er weinig last van over het algemeen.

(sorry voor de vele spelfouten, zit op mijn tab zonder spellingscontrole en met een minder prettig toetsenbord, dank voor het begrip)

Hoop goede reacties en gekke reacties hierboven. Ik denk niet dat je meteen een therapeut nodig hebt en de opties die zephyr noemt klinken mij raar in de oren.. Ik begrijp wel wat Zweibeiner bedoelt.

Het zou best eens kunnen dat de angst dat dit een obsessie wordt, je meer stuurt dan de 'obsessie' zelf. Waarom ben je hier bang voor? Op zich is er niets mis met een fetish en gedachten daaraan. Het valt wel op dat je jezelf negatief beoordeelt op het hebben van die fetish (waarom het messed up en naar noemen?). Als je op die manier gaat denken kom je in een spiraal terecht van er nog meer aan denken en jezelf steeds waardelozer gaan vinden.

Denk ook dat het goed is om even na te gaan hoe je verder in het leven staat, zit je op andere gebieden wel lekker in je vel, gaat het goed op je werk en heb je verder chille tijdsbesteding? Ben je aan het vermijden door met deze gedachten bezig te zijn? Zijn de momenten dat je deze gedachten hebt, momenteel alleen tijdens het masturberen? Want dan valt de hoeveelheid tijd je eraan besteedt best wel mee. En dan zou ik me ook echt niet zo'n zorgen erom maken.

Ik kan me wel voorstellen dat het uit proportie voelt wanneer al je seksuele gedachten telkens naar het extreme neigen. Is het niet interessant af en toe eens te onderzoeken wat er gebeurt als je je gedachten juist laat gaan, of wat er gebeurt als je ze juist elke keer terughaalt naar bijvoorbeeld je lichamelijke ervaringen (als je masturbeert)? Of als je je gedachten terughaalt naar plaatjes van 'normale' seks?

Respect voor je openheid trouwens!

Hihi, ik besefte me net waar mijn nickname vandaan komt. Buck dich van Rammstein
Der Zweibeiner hat sich gebückt
In ein gutes Licht gerückt
Zeig ich ihm was man machen kann
Und fang dabei zu weinen an

Zweibeiner,

Dat klinkt toch best messed up moet ik zeggen, maar dat is mijn mening. Ik denk ook weer niet dat mensen zulke dingen per se niet zouden moeten doen. Doe waar je je goed bij voelt inderdaad.

Maar voor sommigen (en daar reken ik mezelf ook bij) geeft hedonisme niet meer wat ze er eerst wel in vonden. Het kan je achterlaten met een leeg gevoel. Dan is objectificatie en lust/plezier zoeken niet meer slechts het spelletje wat het eerst wel was. Dan kan het pijnlijk worden omdat het niet meer strookt met een nieuwe kijk op de wereld bijvoorbeeld. Uiteindelijk tot op het punt dat je conflicterende gevoelens je lijken te verscheuren.

Ik denk dus dat er niets inherent verkeerd aan is en dat het een van de vele menselijke ervaringen is, maar dat het wel goed is om vraagtekens bij je hedonistische gedrag te zetten wanneer dit een intern conflict in je oproept, zoals Sally Tessio hier dus ook doet.

Zweibeiner zei:

Ik ben altijd wel ergens obessief mee bezig in mijn leven, soms word ik ook gek van mezelf want 5 minuten naar een film of serie kijken lukt niet omdat mijn gedachtes afdwalen naar de obsessie van dat moment. Ik weet dat ik zo ben en ik accepteer het.

Klik om te vergroten...

Dat klinkt helemaal niet als acceptatie maar als je erbij neerleggen. Echte acceptatie geeft je vrede, niet gekte en obsessie. Vrede (of liefde) lijkt me ook het hogere goed waarvoor iemand hedonisme op zou willen geven.

Zweibeiner zei:

Om het dan even bot te doen. Ik praat over pijn doen, vatsbinden, rapeplay, keel dichtknijpen, klemmen, gaatjes vullen. En zo kan ik nog wel even doorgaan .
Ik merk dat er verschillende subjes zijn. Ik ben er zo een die graag gebroken word. Ik wil angst en hopeloosheid voelen. SLaafs luisteren naar mijn dom doet weinig voor me, terwijl dat voor andere juist wel weer tof kan zijn. Het gaat mij ook niet zozeer om de pijn maar om het mentale deel. Doe mij maar zoveel pijn dat ik graag naar je luister met absolute tegenzin. Dat mijn dom mij iets kan laten doen wat ik niet wil (begrijp me niet verkeerd, mijn dom doet nooit iets wat ik niet wil ik bedoel dit puur in spelvorm) dat vind ik heerlijk aanvoelen in mijn hoofd en lichaam. Het punt dat je meegaat en niet meer tegenstribbelt door te willen vechten of door woorden te gebruiken. BAng genoeg zijn en pijn genoeg hebben gevoelt dat je trots aan de kant gaat en je doet wat hij wil voor zijn plezier.
Ik bond mezelf vanaf mijn 8ste al aan mijn bed vast, toen was het nog niks sexueels maar ik wist toen al wel dat ik het heerlijk vond. Ik zou het echt niet weg kunnen denken uit mijn leven. Laatst hebben we een paar lips boeien gekocht, ik vind die dingen zo vet!

Ik ben aan het afdwalen volgens mij.

Wat in mijn ogen messed up is: Seks met dieren of met kinderen omdat die geen consent kunnen geven. Voor de rest doe wat jij en je partner willen.

Dus wederom kom ik eigenlijk voor ts terug bij mijn eerste post. Zoek uit wat het is dat je dwars zit, en ga daarmee aan het werk. Maar verander jezelf niet omdat je denkt dat wat jij leuk vind slecht is, of dat je dan door andere uitgekost wor ofzo. Het zou zonde zijn om een deel van jezelf te verliezen.

Misschien heeft ts hier ook iets aan. Ik ben altijd wel ergens obessief mee bezig in mijn leven, soms word ik ook gek van mezelf want 5 minuten naar een film of serie kijken lukt niet omdat mijn gedachtes afdwalen naar de obsessie van dat moment. Ik weet dat ik zo ben en ik accepteer het. Daar is waarschijnlijk mijn weed verslaving vandaag gekomen want die laten mijn gedachtes wel wat rustiger gaan. Het is vaak positief mijn obsesief gedrag maar kan ook zeker negatief zijn. Wel alleen voor mij, de mensen om mij heen hebben er weinig last van over het algemeen.

(sorry voor de vele spelfouten, zit op mijn tab zonder spellingscontrole en met een minder prettig toetsenbord, dank voor het begrip)

Klik om te vergroten...

Je hoeft me geen voorbeelden te noemen
De sub heeft eigenlijk de touwtjes in handen he...

Het word een beetje ingewikkelder gemaakt dan het is denk ik! Als iemand een vraag heeft en concrete tips wil, dan geef je die toch als je wat weet . Iemand vraagt om advies, nou, dan vertel ik wat ik weet. (wat ik met iemand die dit ook probeerde heb meegemaakt).Het is een interessant onderwerp want het gaat om een soort zelfbeheersing maar dan met opwinding erbij wat weer een apart hoofdstuk is. De vraag was niet of het wel of niet goed is om aan deze dingen te denken. Maar de meeste mensen zeggen: het geeft niet joh en waarom accepteer je het niet gewoon. Wat ook kan maar dat was de vraag niet toch? Ik ben zelf heel benieuwd naar wat een goede methode is om dit naar tevredenheid van de vraagsteller op te lossen en degenen die het het beste weten zijn de mensen die hetzelfde hadden en wilden en er verder mee zijn gekomen . Vergelijkbare mensen .Dus: hoe hebben jullie dat gedaan, tot nog toe onbekende personen? Want de beste stuurlui....staan aan wal.

mindless: Verbaast me niks dat je het messed up vind, is ook niet erg, ieder zijn eigen ding. Maar ik vind dit dus serieus wel erg tof, ik zou niet zonder kunnen.
Erbij neerleggen is inderdaad misschien de betere omschrijving. Maar ik ervaar het niet als vervelend, alleen wanneer mijn gedachte echt niet stil kunnen blijven. Ik was van plan om meditatie eens te gaan proberen, misschien helpt dat wat met het leeghalen van mijn hoofd als het wat te druk word.

Liefhebbertje: Sorry, ik raakte wat te enthousiast, mijn post is misschien wat te beeldend geworden. Sub heeft zeker de touwtjes in handen, ik beslis. Als ik rood zeg dan stopt het spel direct. Mijn partner en ik zijn goed op elkaar ingespeeld en weten hoe ver we kunnen gaan en wat de ander wil. Het is echt heel erg fijn om dit spel te spelen met iemand waar je het al 5 jaar mee speelt, de vertrouwnsband en de liefde zijn ook puur. Ik kan me niet voorstellen ooit nog met iemand anders dan hem te spelen. Na het spel knuffelen wij en besteden we nog een tijdje liefdevolle aandacht aan elkaar.

Bedankt voor de reacties allemaal. Ik ben ook door meerdere members persoonlijk benaderd, erg aardig. Ik heb alles vluchtig doorgelezen en zal er één dezer dagen een wat serieuzere blik op werpen en reageren. Mijn laptop heeft er helaas de brui aan gegeven en ik zal even iets anders moeten regelen. Reageren via mijn telefoon gaat een enorme klus worden, dus ik wacht even totdat ik een tijdelijke vervanger heb gevonden.