Oehoeboeroe heeft Bad Karma

Zeelanddude zei:

Klinkt alsof je van een enorme last af bent man

Klik om te vergroten...

Ja, zo voelt het wel een beetje. Ik ben gewoon opgelucht dat niet mijn hele rechterkant is uitgevallen, in een rolstoel terecht ben gekomen of weet ik wat er wel niet wat had kunnen gebeuren. Ik had wat uitval aan mijn rechterhand wat gelukkig al weer is genezen. En, ik heb geweldige ondersteuning aan mijn vriendin. ik ben haar eeuwig dankbaar. Zonder haar had er allemaal heel anders uitgezien. Had ik i.i.g. een heel stuk moeilijker gehad. Nu nog uitzicht op een plekje waar ik voorgoed kan blijven wonen en dan zie ik het wel weer goed komen.

Ben trouwens bezig om te stoppen met roken en dat is pas zwaar. Zwaarder dan stoppen met blowen. En ook mijn verslaving aan xylometazoline (neusdruppels) ben ik aan het aanpakken en dat valt ook niet mee, damn. maar het gaat me lukken. Ik ben verslavingen meer dan zat, ik wil niet meer afhankelijk zijn van stofjes. En daarbij, mijn bloeddruk is nog steeds te hoog en van neusdruppels krijg je hoge bloeddruk.

Enige tijd geleden (oktober 2019) werd ik min of meer verplicht om na dertig jaar te stoppen met blowen. Met hulp van mensen op dit forum is dit gelukt. Ik had last van vermoeidheid en dacht dat dit kwam door het afkicken van de wiet. In een later stadium kwam ik erachter dat ik al een hele tijd rondliep met bloedarmoede. Gerust was ik er niet helemaal op omdat bloedarmoede geen ziekte op zich is maar een symptoom van iets anders.

Pas enkele dagen geleden kwam ik erachter wat er werkelijk aan de hand was. Op een avond kreeg ik moeite met het bedienen van de computermuis. Met moeite kon ik nog een muisknop induwen en de muis heen en weer bewegen. Ik dacht gewoon aan vermoeidheid en ging slapen. "s nachts werd ik wakker en zette een kopje thee. Ik merkte dat ik het kopje niet meer kon oppakken met mijn rechterhand. Alle kracht was uit mijn rechterhand verdwenen.

Ik belde de spoedpost van het ziekenhuis waar ik ogenblikkelijk terecht kon en èèn van de eerste dingen die de arts deed was mijn bloeddruk opmeten. Hij keek er opmerkelijk bij terwijl hij de bloeddruk nog een keertje opnam, nu aan mijn andere arm. "Je wordt opgenomen" was zijn resolute antwoord. Even later werd ik opgenomen op de eerste hulp met een bloeddruk van 250/122. Het duurde niet lang voordat ik in een ambulance werd gestopt en naar een ander ziekenhuis werd getransporteerd. Daar aangekomen werd ik opgenomen op de afdeling 'interne geneeskunde' en artsen liepen af en aan. Even later werd overgebracht naar de Intensive Care afdeling.

Ik schrok best wel. Je komt niet zomaar op de afdeling Intensive Care terecht. Na een nacht op de Intensive Care kwam ik weer op de 'interne' terecht omdat ze mijn bloeddruk via een infuus met medicatie onder 200 wisten te brengen. De schrik zat er wel een beetje in. Ik voelde me kiplekker maar kwam uiteraard tot het besef dat er iets goed mis was. Ik heb ongeveer een week in het ziekenhuis doorgebracht en ik ben goed 'door de mangel gehaald'. Bloedtesten, CT scans, MRI scans, alles hebben ze nagekeken. Het bleek dat ik meerdere kleine herseninfarcten heb gehad. Dit kwam omdat ik dus lange tijd heb rondgelopen met een erg hoge bloeddruk.

Ik ben op dit moment weer thuis en met veel medicatie overigens. Bloedverdunners, cholesterolverlagers, maagwandbeschermers en een sleur aan andere middelen moet ik nu slikken om de bloeddruk onder de 180 te houden. De langdurige hoge bloeddruk die voortkomt uit jarenlange spanning, stress en een slechte levensstijl hebben meteen hun tol geëist. 50% van mijn nieren zijn uitgevallen, Ik heb hersenschade opgelopen en mijn rechterhand is uitgevallen. Ik ben vergeetachtig geworden.

Ik heb een rits aan afspraken staan voor meer CT scans, MRI scans (niet leuk) en bloedonderzoeken. Mijn lichaam heeft een behoorlijke knauw gehad en op dit moment is het enige wat ik doe slapen en eten. Mijn eetlust is verschrikkelijk. Alleen al in het ziekenhuis ben ik behoorlijk aangekomen. Ik zal moeten revalideren om mijn rechterhand weer te genezen, wat lange tijd duren zal.

Ik had grote moeite om te stoppen met roken maar na dit 'gebeuren' is het eigenlijk erg makkelijk. In het ziekenhuis rookte ik natuurlijk niet en eenmaal weer thuis smaakte het roken echt niet meer en stopte ik eigenlijk zonder problemen. Vreemd dat er eerst "iets" moet gebeuren met je maar dat wel degelijk mogelijk een jarenlange verslaving met gemak achter je kan laten. Maar over het algemeen zit de schrik er goed in. Damn.

Gelukkig gaat het nu al iets beter met mijn hand en kan ik alweer stukjes typen. Ik hoop dat mensen met een verslaving of een slechte levensstijl dit lezen en hier een voorbeeld aan nemen zodat hun dit niet overkomen gaat. Beweeg, eet gezond, zorg voor stabiliteit in je leven en neem dan pas stofjes of pillen voor je genot. Geniet maar gebruik met mate zodat je niet terecht komt in een situatie waarin ik terecht ben gekomen. Zorg goed voor jezelf.

Tijdenlang zo niet jarenlang heb ik depressief rondgelopen en het lijkt er op of aan die depressiviteit in 1 klap een einde gekomen is. Heel raar. maar ik besef me volkomen dat ik heel erg veel geluk gehad heb. Ik had makkelijk in een kasplantje kunnen veranderen. Gelukkig is dat niet gebeurd. Voorkom deze ellende bij jezelf en neem het maar aan van een oude bokkenees, nogmaals, zorg goed voor jezelf. Eet gezond, zondig niet te veel (drugs) en beweeg! Gebruik drugs recreatief en niet om je problemen te vergeten!!! Dat loopt geheid fout.

Holy shit man... Ik wens je heel erg veel sterkte en kracht toe met je verdere herstel. Beterschap!

Jeetje wat ontzettend schrikken zeg! Heftig dat je dit is overkomen. Heel veel beterschap en sterkte met revalideren!

Wow @Oehoeboeroe, wat knap dat je van zo'n situatie een dergelijk inzicht hebt gekregen. Dat vereist een boel zelfreflectie en wilskracht. Petje af voor jou!

De grote klap kwam nadat ik uit het ziekenhuis kwam. Ik heb ik zo'n 10 dagen liggen slapen. Ik was helemaal kapot. Gelukkig gaat het nu een stuk beter. Een goede vriendin van vroeger hoorde wat er gebeurt was en besloot een helpende hand toe te steken. Ze is werkelijk geweldig voor me. Drie a vier keer per week komt ze langs. Ze kookt voor me, doet de was, maakt schoon en maakt eten voor me. Ze koopt zelfs de boodschappen die ik nodig heb en het kost me geen cent. Die heb ik overigens ook niet omdat ik in de schulddienstverlening zit. We chatten met elkaar, bellen vaak en enkele keren per week gaan we een stukje wandelen, erg leuk. Zonder haar had ik het vreselijk moeilijk gekregen. Ze is ambulant medewerker geweest en is voedingsdeskundige. Ze weet precies wat goed voor me is.

Met de hersenschade valt het gelukkig mee, dat kon natuurlijk ook niet anders. Hahaha. Om veel schade aan mijn hersens over te houden moet je ze in de eerste plaats hebben. Mijn rechterhand kan ik al weer goed gebruiken en met de vergeetachtigheid valt het het gelukkig ook mee. Ik kom alleen aan als een malle. Misschien komt het door het lekkere eten wat mijn vriendin maakt. Ik ben in enkele weken kilo's aangekomen en ontwikkel een stevige buik. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Met mijn conditie gaat het ook stukken beter al gaat het maar heel langzaam vooruit. Ik slaap voor mijn doen nog steeds erg veel maar heb gelukkig overdag steeds meer energie. Het zal nog wel even duren voordat ik de oude ben.

Degene die mijn verhaal, wat ik schreef onder de naam Bad Karma, nog kunnen herinneren weten dat ik in een sloopwoning woon waar ik eind van het jaar uit zou moeten. Dat gaat gelukkig niet door en de sloop van mijn woning is weer met een jaar uitgesteld. Dat geeft gelukkig ook wat rust. Samen met het gezonde eten wat ik krijg en de vele rust lijkt het er op dat het toch beetje bij beetje steeds beter gaat.

Blowen doe ik niet meer. Het was met name Syl maar ook veel anderen hier op dit forum die mij er vanaf hebben geholpen, ik ben jullie daar nog steeds erg dankbaar voor. Roken, helaas, kan ik nog niet laten. Ik ben wel heel erg geminderd maar stoppen krijg ik nog niet voor elkaar. Dat gaat wel gebeuren, roken is natuurlijk niet best als je een herseninfarct heb gehad. Steeds een beetje minder en dan moet het lukken.

Het rondwarende coronavirus zorgt ervoor dat ik me nog niet in sociale kringen kan begeven maar het contact wat ik nu heb doet me erg goed en ook een opgeruimd huisje helpt mee moet ik zeggen. Hopelijk gaat het steeds meer de goede kant op. Het lijkt wel of aan mijn depressie een eind gekomen is. Ik voel me helemaal niet slecht alleen nog slapjes maar gelukkig gaat het goed en zie ik de zon weer schijnen. Dat was wel anders. Of dat door het infarct komt weet ik niet maar ik zie de toekomst met positiviteit tegemoet en ben ook een stuk vrolijker dan ik eerst was.

Ik ben erg blij dat ik weer in staat ben stukjes te schrijven. Ik ben over het algemeen een stuk positiever dan dat ik was en ik hoop dat het zich voortzet en wie weet wat de toekomst nog brengen gaat maar uitkijken moet ik wel. Ik fietste laatst langs de coffeeshop en rook de heerlijke geur van cannabis. Dat deed me wel wat. Ik zal toch nog goed moeten uitkijken omdat ik niet weer verslaafd aan de cannabis wil raken.

Wat heftig om te lezen, maar ontzettend fijn dat het nu beter gaat en er goed voor je gezorgd wordt! Ik vermoed dat het feit dat er door verschillende factoren heel wat stress van je schouders geheven is ook wel je genezingsproces enigszins zal verspoedigen.

@Salvia

Bedankt voor je reactie! Er is inderdaad wel wat stress van mijn schouders geheven. Gelukkig maar. Er waren momenten dat ik het echt niet meer zag zitten. Het feit dat er voor me gezorgd wordt en dat ik elke dag een gezonde warme maaltijd eet doet ook veel. Ook vertelde iemand van het sociale wijkteam me dat ik in aanmerking kom voor huishoudelijke hulp. Nu kan ik zelf al weer een heleboel maar ik denk dat ik dat toch maar een beetje warm probeer te houden. Haha.

Oehoeboeroe zei:

Degene die mijn verhaal, wat ik schreef onder de naam Bad Karma,

Klik om te vergroten...

jup, i do.

Oehoeboeroe zei:

Blowen doe ik niet meer. Het was met name Syl maar ook veel anderen hier op dit forum die mij er vanaf hebben geholpen,

Klik om te vergroten...

Respect hoor, het is geen makkelijke weg geweest voor je

Oehoeboeroe zei:

Ik ben erg blij dat ik weer in staat ben stukjes te schrijven.

Klik om te vergroten...

Het is 'leuk' om weer eens een update van je te lezen ouwe :P
Hoe gaat het met slapen btw?

Heftig verhaal! Misschien nog geluk dat je erachter bent gekomen door je hand en niet een grotere infarct. Het was blijkbaar tijd om er iets aan te doen mooi dat t stoppen met roken je makkelijk af gaat. Beter nooit meer proberen. Sterkte met sterker worden. En maak je geen zorgen over die kilo's die erbij zijn. Die zijn makkelijker weg te werken dan een verslaving

GroetJessss ✌️

@Zeelanddude

Zeelanddude zei:

Hoe gaat het met slapen btw?

Klik om te vergroten...

Ik slaap hele gaten in de dag. Het is tijden geleden dat ik zoveel geslapen heb. Hopelijk gaat dat in de toekomst wat minder worden maar er zijn veel mensen die een infarct hebben gehad en daar vermoeidheid aan over houden. Ik heb nu ook momenten dat de "man met de hamer" langskomt en moet ik gewoon even gaan liggen.

De herstelperiode na een infarct bedraagt zo'n zes tot tien weken. Daarna zal er nog maar weinig herstellen en zal je er mee moeten leren leven. Ik bevind mezelf nu in week vier en het gaat een stuk beter dan ik dacht. Wat dat betreft ben ik hoopvol gestemd. Nu ga ik echt naar mijn bedje toe mijn ogen vallen dicht. bedankt voor je reactie.

Doorzetter💪💪💪💪💪

Heftig verhaal hoor..😯 Ik wens je heel veel sterkte met je herstel, maar zo te lezen gaat dat al aardig de goede richting op🙂. Soms moet er iets gebeuren om je wakker te schudden, alles gebeurd met een reden toch? Tenminste dat geloof ik ergens wel, vind het in ieder geval heel knap van je hoor na 30 jaar🤯 stoppen met blowen, wouw👍🏻Goed bezig man, en goed om te lezen dat je alles nu ook wat positiever kan inzien.. Nogmaals veel sterkte met je herstel!💕

Klinkt wel heftig allemaal en ook een beetje sneu dat het zo ver is gekomen. Aan de andere kant lijkt het er op dat jij en de huisarts er net op tijd bij waren voordat er kritieke schade is ontstaan van wat ik begrijp en zit de realisatie er goed in dat er iets anders moet. Hoef je je broodnodige energie ook even niet aan onbenullige baantjes te besteden waartoe je jezelf meermaals forceerde destijds, je hebt al genoeg gedaan dat je soms ook je rust mag nemen. Om eerlijk te zijn kan ik mij wat boos maken om je context waarin je vaak alsnog de druk op jezelf legt.

Oehoeboeroe zei:

Met de hersenschade valt het gelukkig mee, dat kon natuurlijk ook niet anders. Hahaha. Om veel schade aan mijn hersens over te houden moet je ze in de eerste plaats hebben.

Klik om te vergroten...

Het zelf herstellend en plastisch vermogen van de hersens (en het lichaam) is vrij opmerkelijk mits je jezelf voldoende rust gunt wat nog wel eens een dingetje lijkt te zijn voor jou naar mijn inzien. Je bent te jong voor dit soort geouwehoer, als ik jou was zou ik principieel om die huishoudelijke hulp vragen. Waarschijnlijk mag je sowieso wel vaker om hulp vragen.

Succes met je herstel opa.

Ik denk trouwens dat wietdruppels nog steeds een betere optie zijn dan roken maar kijk maar wat haalbaar voor je is.

Bedankt voor al jullie reacties, doet me goed.

Ik kom steeds een stapje verder met wat er precies mis is. Het blijkt nu dat de hoge bloeddruk of hypertensie waarmee ik te kampen heb een duidelijke oorzaak heeft. Nadat ik weer een CT scan heb gehad zijn de artsen er achter gekomen dat mijn buikslagader 'verstopt' is en gedotterd moet worden. Dit zou verklaren waarom ik zo'n hele hoge bloeddruk heb en dat ik snel vermoeid ben en een infarct heb gekregen. Een nier wordt niet goed doorbloed en zorgt voor achteruitgang van mijn nierfunctie. In de aankomende dagen moet ik dus worden gedotterd in het AMC. Daar wordt mijn buikslagader opgerekt of schoongemaakt zodat er weer een goede doorbloeding van mijn nier kan plaatsvinden. Hiermee zou ook mijn nierfunctie verbeteren. Ik hoop het maar.

Ik moest ogenblikkelijk stoppen met het medicijn Valsartan omdat dit medicijn mijn nieren nu al aantast. Er volgt nog een MRI scan van de hersenen. Ik zie daar erg tegenop omdat ik (licht) claustrofobisch ben. Ik heb al een MRI scan gehad en was daar niet blij mee. Opgesloten in een "buis", het nare harde geluid en een metalen masker over mijn gezicht maakte dat ik me niet erg lekker voelde tijdens de scan. Maar ik weet nu wat me te wachten staat en kan ik me er dus psychisch een beetje op voorbereiden. Ik krijg nog diverse bloeddruk metingen in het ziekenhuis en nog wat afspraken met andere artsen. Ik hoop maar dat dit goed gaat komen, ik wacht met spanning af.

@Jmths

Ik zou graag wietolie maken of kopen, heel graag. Ik beschik alleen niet over de financiële middelen om het te maken of kopen. Jaren geleden heb ik al wietolie gebruikt, ergens in 2013. Het werkt voor mij als een tierelier. Ik vond het geweldig spul tenminste de CBD en THC olie samen. Alleen CBD-olie doet voor mij niet zoveel maar de "echte" wietolie, zoals ik het maar noem, werkt geweldig.

Je hebt volkomen gelijk. Ik ben erg goed in mezelf onder druk zetten. Ik wou dat het niet zo was. Maar ja, aard van het beestje.....

Eindelijk, eindelijk. Ein-de-lijk!!! Ja, ik loop nog steeds rond met hoge bloeddruk. Maar, ik heb mijn energie terug. Gisteren op mijn fietsje gesprongen en een flink eind tegen wind in lopen beuken. Bezweet kwam ik thuis, heerlijk. Sinds ik ben gestopt met blowen, na dertig jaar gebruikt te hebben, klaag ik op dit forum over dat ik zo vermoeid ben en geen energie nergens meer voor heb, ik bedoel had. Het lijkt er op dat daar sinds kort een eind aan is gekomen. Sinds dat herseninfarct ben ik wel mijn conditie kwijtgeraakt maar komt wel weer. Ik heb weer de kracht om er iets aan te doen. Ik kan jullie niet vertellen hoe goed het voelt als je energieloos door het leven gaat, nergens geen energie voor hebt en je krachten komen langzaamaan terug. Wat een genot.

Wat zullen de mensen wel niet hebben gedacht, tegen de wind in trappend met een grote glimlach op mijn gezicht. Gisteren was ik niet kapot te krijgen, geweldig gevoel. Ik moet nog wel een dotterbehandeling ondergaan. De artsen hopen dat als dat gebeurt is mijn bloeddruk wat omlaag gaat en mijn nier weer goed wordt doorbloed. Ik slik nu wel een zooitje medicijnen maar goed, dat neem ik maar voor lief. De artsen hopen ook dat ik na de dotterbehandeling wat minder medicijnen hoef te slikken. Ik zie het wel. Ik krijg mijn medicijnen nu in een Baxter (medicijnrol) dus daar heb ik geen omkijken meer naar. Geen gekloot met allerlei doosjes pillen zoals ik mijn pa jaren heb zien doen....

Het regent hier al de hele dag. Daar zit je dan met je goede gedrag en je energie. Haha. het enige wat nog rest is dan wat energie gaan verbranden. Het voelt alsof de donkere dagen achter me liggen en ook al heb ik geen cent te makken er wordt goed voor me gezorgd door een pracht van een vrouw. Gisteren kwam ze langs om lekker te snacken. had ze allemaal lekkers van FEBO meegenomen. En wat fruit waaronder een bakje aardbeien. Ze kent me goed. Rest mij niets anders dan te vragen: Doe even mee. Kijk niet naar buiten! Maak je hoofd leeg! Laat alles uit je handen vallen! Daar gaan we.....

Oehoeboeroe zei:

Eindelijk, eindelijk. Ein-de-lijk!!! Ja, ik loop nog steeds rond met hoge bloeddruk. Maar, ik heb mijn energie terug. Gisteren op mijn fietsje gesprongen en een flink eind tegen wind in lopen beuken. Bezweet kwam ik thuis, heerlijk. Sinds ik ben gestopt met blowen, na dertig jaar gebruikt te hebben, klaag ik op dit forum over dat ik zo vermoeid ben en geen energie nergens meer voor heb, ik bedoel had. Het lijkt er op dat daar sinds kort een eind aan is gekomen. Sinds dat herseninfarct ben ik wel mijn conditie kwijtgeraakt maar komt wel weer. Ik heb weer de kracht om er iets aan te doen. Ik kan jullie niet vertellen hoe goed het voelt als je energieloos door het leven gaat, nergens geen energie voor hebt en je krachten komen langzaamaan terug. Wat een genot.

Wat zullen de mensen wel niet hebben gedacht, tegen de wind in trappend met een grote glimlach op mijn gezicht. Gisteren was ik niet kapot te krijgen, geweldig gevoel. Ik moet nog wel een dotterbehandeling ondergaan. De artsen hopen dat als dat gebeurt is mijn bloeddruk wat omlaag gaat en mijn nier weer goed wordt doorbloed. Ik slik nu wel een zooitje medicijnen maar goed, dat neem ik maar voor lief. De artsen hopen ook dat ik na de dotterbehandeling wat minder medicijnen hoef te slikken. Ik zie het wel. Ik krijg mijn medicijnen nu in een Baxter (medicijnrol) dus daar heb ik geen omkijken meer naar. Geen gekloot met allerlei doosjes pillen zoals ik mijn pa jaren heb zien doen....

Het regent hier al de hele dag. Daar zit je dan met je goede gedrag en je energie. Haha. het enige wat nog rest is dan wat energie gaan verbranden. Het voelt alsof de donkere dagen achter me liggen en ook al heb ik geen cent te makken er wordt goed voor me gezorgd door een pracht van een vrouw. Gisteren kwam ze langs om lekker te snacken. had ze allemaal lekkers van FEBO meegenomen. En wat fruit waaronder een bakje aardbeien. Ze kent me goed. Rest mij niets anders dan te vragen: Doe even mee. Kijk niet naar buiten! Maak je hoofd leeg! Laat alles uit je handen vallen! Daar gaan we.....

Klik om te vergroten...

Eindbaas!

Oh ja, voor ik het vergeet. Jordan Peterson is terug! Gelukkig maar. De uiterst intelligente welbespraakte man die ik zeer hoog heb zitten is gelukkig afgekickt van de meest vreselijke drugs en laat zich interviewen door zijn dochter Mikhaila. Deze man zou een rode cape moeten dragen en boven de stad moeten vliegen. Ik ben erg blij dat hij weer onder ons is al ziet hij er tien jaar ouder uit....