Ik meldde me aan op verschillende BDSM-fora en zo leerde ik een man kennen met wie ik mijn eerste D/s relatie kreeg. Hij was begin 30 en had al wat meer ervaring in het wereldje. Ik ontdekte dat ik vooral erg masochistisch ben en van pijn houd. Dus we speelden vooral pijnspellen en hij gebruikte me voor de lust. Dat deden we niet alleen thuis, maar we zijn toen ook 2 keer met een groep mensen van dat forum naar de Showboat geweest. Daar ontdekte ik dat het spelen in het openbaar op zo'n feest me wel echt een extra kick gaf.
Ook deze relatie duurde niet heel lang, maar het voelde erg fijn om nu ook gewoon met een partner aan BDSM te doen en een intense band samen op te bouwen. Als ik met iemand aan BDSM doe is de connectie toch wat "dieper" dan wanneer ik gewoon vanilla seks heb. Omdat BDSM nóg meer draait om vertrouwen, communicatie, grenzen, overgave etc.
Na die eerste D/s relatie en bezoekjes aan de Showboat was ik weer vrijgezel, maar ging ik toch gewoon weer alleen naar feesten toe. In die tijd ben ik vooral op veel jongerenfeesten van Samarium geweest. Daar heb ik ook wat "losse" spellen gespeeld met mensen die ik via het forum of zo'n feest ontmoet had.
Het draaide nog steeds vooral om pijn en lust, maar ik leerde ook bondage kennen. En dat gaf toch wel weer een extra dimensie aan het hele gebeuren. Nog afhankelijker zijn, geen kant op kunnen, je echt moeten overgeven aan wat er gebeurt en het maar ondergaan. Heerlijk om die controle uit handen te kunnen geven! En pijn is fijn en dan kan ik echt heerlijk in subspace raken en echt alles loslaten. Daarna heb ik echt zo'n rust in mijn hoofd en kan ik voor mijn gevoel de hele wereld weer aan.
Maar iets heel waardevols wat ik hierbij wel geleerd heb is dat ik als sub toch mijn grenzen kon aangeven en dat er niet overheen gegaan werd. Ik heb helaas ook veel nare ervaringen gehad in het verleden waarbij dat niet zo was. Maar binnen het BDSM-wereldje heb ik dat gelukkig nooit gehad en dat heeft me echt veel opgeleverd.
Op mijn 20e leerde ik via een normale datingsite mijn ex kennen met wie ik 10 jaar een relatie heb gehad, waarvan 7 jaar samengewoond. Hij wist van mijn interesse in BDSM af en was zelf ook wel geïnteresseerd, maar had geen ervaring. Dus ik heb hem in het wereldje geïntroduceerd en we speelden af en toe in het weekend en gingen samen naar speelfeesten waar we ook in het openbaar speelden. Maar helaas bleek zijn behoefte aan BDSM toch veel minder te zijn dan ik had. Hij vond het wel leuk voor af en toe, maar had het niet echt "nodig" verder. Terwijl ik juist steeds meer en heftiger wilde. Dus dat werkte na een tijd toch niet echt meer.
Samen spelen zat er dus niet echt meer in. Maar helemaal zonder kon ik ook niet. Maar hij vond het lastig om me de vrijheid te geven om met anderen te spelen dan. Inmiddels woonden we al samen en ik wilde de relatie niet hierom verbreken. Want verder hadden we het wel goed samen. Dus het heeft heel veel gesprekken gekost over onze behoeftes, verlangens en angsten. Maar uiteindelijk kreeg ik toch toestemming om mijn BDSM-behoefte door anderen te laten bevredigen. Wel hadden we een aantal afspraken gemaakt over wat wel en niet mocht. Alles ging in alle openheid en vaak was hij er ook gewoon bij, maakte hij foto's of keek hij gewoon. Want dat vond hij wel leuk. Hij ging ook gewoon mee naar speelfeesten, in die tijd gingen we nog steeds naar de JF's van Samarium, maar ook naar de VSSM in Nijmegen.
Het liefst had ik gewoon echt een vaste D/s ernaast gehad, maar dat was toch lastig om te vinden. Dus de jaren erna heb ik af en toe met anderen gespeeld, maar door andere omstandigheden stond het toch op een laag pitje.
Na bijna 10 jaar een relatie gehad en veel dingen samen meegemaakt te hebben maakte hij het voor mij toch onverwachts uit. Na zo'n lange relatie weer vrijgezel zijn en een nieuw leven opbouwen in een andere stad vergde natuurlijk nogal wat. Dus het eerste jaar heb ik eigenlijk niks actiefs gedaan. Daarna begon het toch wel weer wat te kriebelen en ben ik weer naar munches en speelfeesten gegaan. (Zwaait naar
@NiandraLades)
Tijdens het uitgaan gewoon in de kroeg leerde ik vorig jaar oktober een man kennen met wie ik 4 maanden een relatie heb gehad. Hij bleek helaas toch minder kinky te zijn dan hij dacht (veel meer dan gewoon geile seks met een beetje spanken was toch genoeg voor hem) en ook op andere vlakken lag het ingewikkeld. Dus deze relatie heb ik zelf verbroken omdat het niet werkte en ik niet weer mezelf tekort wilde doen in mijn behoeftes.
2.5 Maand geleden ging ik weer eens naar een munch waar ik vorig jaar ook al een keer was geweest. Het klikte daar goed met een man en we wilden elkaar daarna wel beter leren kennen. Dus de week erop gewoon samen afgesproken. Ook dat beviel goed, maar we zijn niet verliefd op elkaar. Dus het is om het een naam te geven vooral een D/s relatie. We spreken wel bijna iedere week af om bij elkaar te zijn en te spelen en we doen ook wel gewoon leuke vanilla dingen samen. Maar we hebben geen romantische gevoelens voor elkaar.
Hij is Switch en heeft zelf nog andere Meesteressen ernaast met wie hij wel eens zelf als sub speelt. En pas op een speelfeest hebben we allebei tegelijkertijd voor 1 van die Meesteressen gesubt (in het topic over seksuele voorkeur zei ik dat ik heteroflexibel ben met een voorkeur voor mannen en dat geldt binnen de BDSM net zo. Dus meestal speel ik met mannen, maar soms ook wel met een vrouw).
M'n voorkeuren liggen nog steeds bij pijnspel, bondage, lust en dienstbaarheid. Dat is in al die jaren niet echt veranderd.
Dus eigenlijk heb ik het nu qua BDSM wel goed voor elkaar. Ik heb een vast iemand, maar heb ik ook de vrijheid om met anderen seks te hebben of te spelen.
Maar het ideale plaatje is toch wel gewoon 1 man met wie ik een vaste vanilla relatie heb met wie ik ook aan BDSM kan doen. En dus is het wel ingewikkeld, want die vanille relatie zit er met hem niet in. Voor nu is het allemaal nog leuk en vermaken we ons prima, maar wat als 1 van ons toch iemand anders tegenkomt waar die wel ook echt verliefd op wordt. Dan wordt het toch weer een ander verhaal natuurlijk. Maar goed, zo ver is het nog niet, dus nu dan maar gewoon genieten van wat we wel hebben.
Respect als je dit allemaal gelezen hebt haha.