#1
Dat is een goede. Ik zou wat vaker koffie bij de buurman kunnen drinken. Die zitten altijd 8.30 buiten.Ritme houden, proberen elke dag er even uit te komen of iemand te zien.
Ik zit nu 2,5 jaar thuis en in het begin van mijn burn out kon ik niets. Douchen en bezoek op één dag was teveel, ik zat huilend op de wc omdat ik niet meer wist hoe ik op de bank moest komen, kon geen licht en geluid verdragen. Ben toen elke ochtend half 7 koffie blijven drinken met m'n ex, voor hij naar werk ging. Na een week of 3 merkte ik hoeveel energie online contact houden met mensen kostte: was daar bijna dwangmatig mee bezig nadat diverse mensen hadden gezegd dat je in een burnout mensen kwijtraakt. Sprak mensen wel, maarja, wat jij doet interesseert me niet want de energie niet voor, en ik maak niks mee. En ik zag nog steeds niemand, voelde me alsnog eenzaam. Maar waarom zou iemand langs komen, ik sprak ze toch vrijwel dagelijks? Ben abrupt gestopt met appen. 1,5 week later kwam bezoek op gang.
Heel laagdrempelig, ik heb echt moeten leren dat ik zelfs af mocht zeggen als ze al voor de deur stonden, of weg mocht sturen na 5 minuten. Dat het niemand interesseerde als ik in m'n pyjama zat.
Uiteraard was ik het grootste deel van de tijd alleen thuis, en dat vulde ik (wederom dwangmatig) op met breien. Daarmee kon ik mezelf rustig houden in drukte, en de stilte overstemmen als ik alleen was.
Heb je creatieve hobbies?
Mijn hobby's waren MMA, workaholic, dansenn als de kleintjes komen heb je daar een dagtaak aan. Alleen niet iets wat ik nu kan gebruiken.
Ik heb meer dan 10 jaar terug piano gespeeld. Als ik een goedkopere keyboard op de kop kan tikken, zal ik dan alles verleerd zijn?
![IMG_20211012_135458[14546].jpg](https://drugsforum.nl/data/attachments/31/31018-fbf51346b71a583145ef46975918687d.jpg)
