#1
Sorry, ik heb het niet over intelligentie etc. Eerder gewoon een straatschoffie blijven en dealen, kids in de steek laten etc. ..
Op die manier ja, dat zijn geen vrienden. Dat zijn vage bekenden.
Sorry, ik heb het niet over intelligentie etc. Eerder gewoon een straatschoffie blijven en dealen, kids in de steek laten etc. ..
Ik ben in best wel een arme buurt opgegroeid. Alleen maar sociale huur, werkloze ouders, geen diploma's etc. Bij ons in de buurt was het gewoon het recht van de sterkste. Wij vochten regelmatig tegen andere straten.Op die manier ja, dat zijn geen vrienden. Dat zijn vage bekenden.
Ik ben in best wel een arme buurt opgegroeid. Alleen maar sociale huur, werkloze ouders, geen diploma's etc. Bij ons in de buurt was het gewoon het recht van de sterkste. Wij vochten regelmatig tegen andere straten.
Zo herkenbaar dit allemaal! En dat net mdma herken ik inderdaad ook, dit heb ik trouwens ook met andere stims dat het contact maken makkelijker voor mij word daarom hou ik ook zo van stims. Het is net of alles dan in mijn hoofd klopt ofzo. Ik ben open over dingen, praat alsof ik voor het eerst in mijn leven kan praten.Ik herken een aantal dingen die je schrijft. Ik wil ook heel graag contact, ik vind het altijd heel leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Alleen de eerste stap zetten om een praatje te maken met een vreemde is voor mij moeilijk. Daarom was mdma zo'n openbaring voor mij, het heeft me laten ervaren hoe makkelijk het kan zijn. Toch vind ik het nuchter nog lastig.
Dit heb ik ook wel. Bij mij is het denk ik vooral dat het soms echt niet lukt, dan blokker ik gewoon. En daardoor denken mensen dat ik niet geinteresseerd ben..Ik heb altijd het idee dat ik niet goed ben in small talk, dat mensen me raar vinden, dat ik niet goed aansluit, dat ik me niet zo openstel en mensen dat voelen. Zo blijven mensen op een afstand en lukt het me niet om echt connectie te maken.
Ik verwacht wel bepaalde dingen van mensen ja, maar of dat teveel zijn? In mijn ogen zijn dat gewoon normen en waarden. Zo verwacht ik in een vriendschap dat er van allebeide kanten interesse moet zijn om te willen afspreken, en dat iemand niet alleen wil afspreken als ie drugs nodig heeft en dan maar blijft doordrammen. Dat is een voorbeeld van andere dingen die er gebeurt zijn. Maar het komt erop neer dat mensen genoeg vrienden hebben en geen tijd in mij willen steken. En ik verwacht inderdaad dat mensen wel wat tijd in mij willen steken en ik vind dat dat wel een normale verwachting is van een vriendschap. En heb je daar geen zin in? Oke, maar dan is het voor mij wel klaar. Tegenwoordig geen zin om energie in mensen te steken..Maar over die teleurstellingen, verwacht je misschien teveel van mensen? Als je verwachtingen hoog zijn, word je ook eerder teleurgesteld. Dat heb ik vaak meegemaakt.
Zit met het zelfde , door de ziektewet is het net of de dagelijkse sleur nog erger is geworden. Sta iedere ochtend op met frisse moed. Vandaag gaat het echt waardevol zijn. Een uur later heb ik de hele dag nog voor me maar zie ik het alweer niet meer zitten. Voel me eenzaam leeg alsof ik er niet toe doe, of mijn leven niet meer waardevol is. Heb veel beperkingen door mijn ziekte dus kan niet zomaar even dit of dat doen. Mijn hele gezin werkt fulltime. Meestal Zit ik de tijd maar uit. Veel verdriet veel leegte hoop heb ik bijna niet meer. Begrijp me niet verkeerd ik zal en ga er zeker geen eind aan maken dat is niet wat speelt. Wilde gewoon wat meer inhoud in mijn leven. Nu is het ook al weer zo vroeg donker so hello winterbluess ook nog erbij.Ik heb het hier niet over een gewoon verveelmomentje.
Maar mensen met depressieve klachten, wegvallen van huisz baan relatie.
Wegvallen van vrienden.
Ik heb een niet zo tof leven geleid. En nu is het rustig.
Rib gebroken en gekneusd.kan niet sporten.
Wat ik eigenlijk vooral mis is dat enthousiasme..of je nou de allernieuwste game gaat spelen of een schilderij.maken.
Samen Zijn met mensen kan heerlijk zijn, maar als je 'op visite bent trekt het mij helemaal leeg.
Waar houden jullie je mee bezig. Zijn er ook afleidingen geweest die je van een trauma afkick hebt ingezet.
Ik ga niet tegen de arts zeggen dat ik 'm ogen open doe en denk shit weet zo'n lege dag maar als ik een afspraak heb op 9.00,huis schoon, haren gedaan voel.ik me alsnog zoveel beter.
Hebben jullie adviezen of ervaringen?
De dagen dat ik de deur niet uit hoef.Voor wat specifiek, als je je depressief voelt?
Dat is een goede. Ik zou wat vaker koffie bij de buurman kunnen drinken. Die zitten altijd 8.30 buiten.Ritme houden, proberen elke dag er even uit te komen of iemand te zien.
Ik zit nu 2,5 jaar thuis en in het begin van mijn burn out kon ik niets. Douchen en bezoek op één dag was teveel, ik zat huilend op de wc omdat ik niet meer wist hoe ik op de bank moest komen, kon geen licht en geluid verdragen. Ben toen elke ochtend half 7 koffie blijven drinken met m'n ex, voor hij naar werk ging. Na een week of 3 merkte ik hoeveel energie online contact houden met mensen kostte: was daar bijna dwangmatig mee bezig nadat diverse mensen hadden gezegd dat je in een burnout mensen kwijtraakt. Sprak mensen wel, maarja, wat jij doet interesseert me niet want de energie niet voor, en ik maak niks mee. En ik zag nog steeds niemand, voelde me alsnog eenzaam. Maar waarom zou iemand langs komen, ik sprak ze toch vrijwel dagelijks? Ben abrupt gestopt met appen. 1,5 week later kwam bezoek op gang.
Heel laagdrempelig, ik heb echt moeten leren dat ik zelfs af mocht zeggen als ze al voor de deur stonden, of weg mocht sturen na 5 minuten. Dat het niemand interesseerde als ik in m'n pyjama zat.
Uiteraard was ik het grootste deel van de tijd alleen thuis, en dat vulde ik (wederom dwangmatig) op met breien. Daarmee kon ik mezelf rustig houden in drukte, en de stilte overstemmen als ik alleen was.
Heb je creatieve hobbies?
Of je het verkeerd bent kom je maar op één manier achter! Probeer het!Dat is een goede. Ik zou wat vaker koffie bij de buurman kunnen drinken. Die zitten altijd 8.30 buiten.
Mijn hobby's waren MMA, workaholic, dansenn als de kleintjes komen heb je daar een dagtaak aan. Alleen niet iets wat ik nu kan gebruiken.
Ik heb meer dan 10 jaar terug piano gespeeld. Als ik een goedkopere keyboard op de kop kan tikken, zal ik dan alles verleerd zijn?
Ik heb meer dan 10 jaar terug piano gespeeld. Als ik een goedkopere keyboard op de kop kan tikken, zal ik dan alles verleerd zijn?
Dat is ook leuk, doe ik ook! Maar al een tijdje niet gedaan 🙈No offenc4 Maar kleurboeken in kleuren nooit meer.
Dit lijkt me wel watmet een foto van kinder(s) van die diamond steentjes
Ik heb me heel lang eenzaam gevoelt, vooral toen ik net op mezelf woonde. Ik kende niemand in dit dorp (zit nog niet veel verschil in trouwens). Ik was veel alleen en dan kwam daar ook nog corona bij.. gelukkig heb ik mijn manieren gevonden om toch wat sociale contacten te krijgen , tenminste online contacten want in het echt nieuwe contacten maken is te moeilijk voor mij. Ik had wel wat vrienden gemaakt hier in de buurt, maar ik heb dit jaar helaas besloten om geen contact meer te willen met bepaalde "vrienden".
En wat voor dingen ik zelf leuk vind om te doen is af en toe creatief bezig zijn, gitaar spelen. Gamen kan ook leuk zijn maar heb ik al een tijdje niet gedaan. En misschien is een huisdier nemen een idee? Heeft mij best veel geholpen bij eenzaamheid.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."