Dag lieve DFers
even een algemene, random vraag:
Wat doen jullie in het leven om zo positief mogelijk te blijven? hoe gaan jullie om met negatieve gedachten?
Ik ben nl. een overthinker (heel de dag door piekeren!) en zit met veel negatieve gedachten. Ben wat een pessimist en mn focus ligt vaak op het negatieve. Ook al probeer ik mezelf positieve gedachten in te praten, ik geloof ze niet. Of in mn onderbewustzijn komt het negatieve toch weer naar boven. Grote strijd wel hoor.
Heb schrik dat ik een beetje naar de depressieve kant aan het gaan ben. hoe pakken jullie zoiets aan? Hoe verander je jezelf een beetje?
Daar zijn veel verschillende manieren voor. Misschien wel de belangrijkste is mindfulness en/of NLP (neurolinguistic programming). Dat zijn gedachte-experimenten waarin je probeert je denken in een ander kader te plaatsen. Daarvan moet je geen wonderen verwachten, maar het kan wel geleidelijk helpen als je er steeds meer geoefend in hebt.
Persoonlijk focus ik me voornamelijk op de dingen die ik wel kan doen. Ik heb zelf ook wel de neiging om veel te denken en vooral te denken in grote structuren en problemen (denk aan economische extractie van natuurlijke hulpbronnen), maar ik ben ook maar één vrij machteloos persoon. Dus zijn er maar weinig mensen die er echt wat aan hebben als ik de hele dag mijn hoofd daarover ga zitten breken. Dat betekent niet dat ik binnen mijn eigen invloedssfeer geen veranderingen kan bewerkstelligen.
Maar ook daarin kan je te ver doorslaan: dat je veel te hoge eisen aan jezelf stelt en daardoor alsnog ongelukkig wordt. Het gaat dus om een balans vinden, wat liever voor jezelf zijn en jezelf ook eens wat gunnen hier en daar.
Persoonlijk heeft het het bij mij veel geholpen om een plek te vinden waar mijn kwaliteiten goed tot hun recht kwamen. Zo ontstond er echt een positieve spiraal waarin ik steeds meer zelfvertrouwen en passie ontwikkelde. Daardoor kon ik ook opeens veel beter omgaan met dingen die helemaal niet zo leuk zijn en best bedreigend (denk aan surveillance kapitalisme).
Als dat allemaal niet lukt dan kan cynische humor ook helpen. Dingen die heel erg kut zijn kunnen met duistere humor alsnog heel grappig gemaakt worden door de hypocrisie ervan in te zien (zoals een Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken die andere landen gaat beschuldigen van oorlogsmisdaden). Nou is cynisme ook een luie valkuil, omdat je uitgangspunt dan is dat alles toch wel kut is. Dan kan het vervolgens alleen nog maar meevallen, óf grappig zijn. Heel veilig allemaal, maar uiteindelijk schiet je er ook niet zoveel mee op (behalve je gelijk halen).
Ohja en ik vergeet: in extase geraken! Voor mij is dansen het moment dat ik allemaal niet zo bezig ben met die beslommeringen. Of als ik wel bezig ben met die beslommeringen dan is het meer alsof ik ze voorbij zie komen, in plaats van dat ik het zelf doormaak ofzo. Het schept dus afstand, rust, en daarmee ontspanning. Op dezelfde manier kan je in extase proberen te geraken met meditatie, sport, kunst (maken), seks en psychedelica. Met stimulanten lukt het ook wel, maar die geven juist het tegenovergestelde effect (piekergedachten en paranoia) als ze uitwerken. Dus dat kun je maar beter laten staan.