#1
Shit man, heftig. En nee, ik kan inderdaad geen advies geven omdat als ik met mijn goedbedoelde wijze hoofd zeg “kap gewoon met die medicijnen” ik geen idee heb wat je doormaakt.ik heb even een zwak moment en weet het even niet meer.
Allereerst. Ik heb een huisarts die als ik hem iets vraag gewoon doet wat ik wil. En daar ben ik best wel blij mee. Laatst mijn Risperidon verlaagt en dat heeft ie gelijk voor me veranderd toen ik het hem vroeg. De 3 mg lorazepam wordt keurig netjes elke keer uitgegeven en laatst zat ik beetje te beven want ik had geen 0,5 mg tabletten lorazepam meer. Hem gevraagd of ik het ook kon krijgen en die heeft hij keurig gegeven.
Dat zie ik niet als iets negatiefs. Maar ik probeer wel mijn best te doen om niet aan de lorazepam verslaafd te raken en dat het effect uitwerkt (tolerantie). Dus wanneer het niet hoeft probeer ik het niet te slikken. Maar de afgelopen tijd merk ik dat het echt veel uitmaakt of ik lorazepam slik of niet. De afgelopen dagen heb ik het niet genomen (tot net) en mijn stress was best wel hoog. Ik probeerde allerlei dingen om ermee te dealen. Het werkt allemaal maar wel even. Ik voel dat de stress gedempt wordt maar echt weg is het niet. Het helpt om de lorazepam uit te stellen of een dag het niet te nemen. Maar de rust die lorazepam geeft is echt heerlijk. Hiervoor voordat ik even ermee was gestopt voelde ik me echt goed. En toen gebruikte ik elke dag lorazepam. De dosis verschilde per dag maar ik had er veel aan.
Ik kan het maar moeilijk accepteren. Ik kan dus elke dag 3 mg lorazepam nemen. No questions asked. Heb een dossier dat het wat rechtvaardigd en bij regelmatig gebruik kan ik de verplichtingen en ook wat rust in mijn leven aan.
Ik ben gewoon bang om eraan verslaafd te raken. Dat het niet meer werkt. En ook dat mijn huisarts of in de toekomst iemand anders het van me af gaat pakken. Dat het wel welletjes is geweest. Afbouwen die hap. Terwijl ik sinds ik lorazepam neem niet zonder kan. Ja, periodes dat ik even zonder kan, maar soms ook een periode wel flink verknocht eraan zit.
Ik voel dat ik speel met iets wat niet goed is. I love it too much. Ik misbruik het 9 van de 10 keer niet maar het is wel heel aantrekkelijk om het te blijven nemen. De momenten dat ik het nodig heb en dat ik het toch niet neem zijn moeilijk. Ik wou het vol blijven houden met er niet meer aanzitten maar nu toch gebruikt. Nu heb ik zo’n gevoel van “ik kom er nooit meer vanaf” terwijl ik er eigenlijk ook helemaal niet vanaf wil.
Het maakt me ook onzeker. Ik google dagelijks heel veel. Lees me graag in over van alles en nog wat. Dan lees je dus vaak dat je benzo’s tijdelijk moet nemen. Op dit forum wordt geopperd om het niet te nemen. Ik maak soms ook plannetjes om iets anders ervoor te zoeken maar blijf erop terugkomen.
Maar als ik met iemand spreek, een arts bijvoorbeeld, dan vinden ze dat dit gewoon kan. Ik begin er dan wel over dat ik er niet afhankelijk van wil worden en in het verleden verlaagde ze dan de dosis en wordt er ingespeeld op acceptatie van mijn autisme. Als ik daar niet over begin dan blijft het zoals het is. En dat ga ik dan ook deze keer doen. Wil dit niet zo maar met mijn huisarts bespreken tot het moment dat ik benzo verslaafd ben. (Meer gebruiken dan voorgeschreven bijvoorbeeld)
Dus ik weet het gewoon even niet meer. Ga ik gewoon dit bijna dagelijks slikken? Dat blijven doen of af en toe een kut periode accepteren om de tolerantie te kunnen vermijden?
Ik word echt onzeker van mensen die ook angst, overprikkelend en drukte ziektebeelden hebben en dan kunnen zweren bij meditatie, sporten, geloof of andere dingen in het leven die niet middelengebruik omhelst. Aan de ene kant probeer ik me niks aan te trekken van goedbedoelde adviezen van mensen die geen idee hebben wat ik doormaak en met lichte adviezen komen. Maar de mensen waar ik hun levensverhaal inlees en vergelijkbare dingen zie die dan wel medicatieloos door het leven kunnen gaan. Het lukt me niet. Ja, even. Maar niet voor altijd. Maar als dit voor me werkt, en de GGZ zegt dat ik hiermee gewoon mee moet leven. Dan zit er weinig anders op, toch?
Maar kap met die medicijnen.