[ Trigger warning suïcidale gedachten ] De weg kwijt...

Thanx nu en ook de voorbije maanden. Misschien hebben zaken die hier gepasseerd zijn ook rol gespeeld, hoe klein ook.

De moeilijkste en zwaarste stappen zijn gezet, hulp aanvaarden, zowel vriendschappelijk als professioneel en voor 1 x echt volledig open kaart spelen en eerlijk zijn met jezelf en diegene die je willen helpen. Ik heb me zooo klein gevoeld, vol walging en schaamte, nu nog, maar in deze helse periode, is mijn band met mijn ma veel beter n echt intens en opener geworden, bijna dagelijks contact, daar waar ik daarvoor vaak zo koeltjes communiceerde, haar wegduwde, weken, zelfs maanden amper contact had. Ondanks dat ik haar zo hard heb teleurgesteld, verdriet en pijn gedaan, voorbije maanden, maar ook al jaaaaren voorheen, zij er zo zot hard is geweest vr mij, da's echt een godsgeschenk.

Ook heeft het de band met m'n beste vriendin, die ik zelf meermaals ferm aan diggelen heb geslagen (de band e😉), toch terug een levenslijn. Tuurlijk ist nog veeeerre van, hoe het was, maar hoe zij, ondanks haar eigen shit en mentale toestand, nam ze de tijd om soms uren aan de lijn te hangen en naar mijn ellende te luisteren enerzijds en anderzijds naar de stappen nr hulp die ik nam en waar zij mij raad, hulp en steun gaf. Hoe ik haar angst, verdriet n hopeloosheid voelde n merkte, wanneer ik geen uitweg meer zag, zij het ook totaal heavyer n concreter aanvoelde. Zo voelde ik evenzeer een enooorme opluchting en ongeëvenaarde blijdschap bij haar, toen ik nog hier was op 11/07 en deelde ik al mijn stappen, nodig om uit mn zwart gat n neerwaartse spiraal te kruipen, waarbij ze me echt die steun gaf en begrip toonde, als een echte vriendin, waarbij ze zelfs mijn zoveelste verbale uithaal vol hard gekwets, enkele dagen later zé, dat ze dat wel kon plaatsen en zo bleef ze echt dé vertrouwenspersoon doorheen deze periode.

Ook heb ik verschillende goei huidige collegaatjes, dit had ik vb totaal niet op m'n vorig werk, maar zeker ook op mn derde laatste job. En echt dat is ook zo reuuuuze belangrijk voor mij. Ik kan enerzijds heel serieuze n diepe gesprekken hebben en steun, hulp, raad vinden en anderzijds ferme lol maken en wat meer close contact met sommigen.

En neen ik ben nu niet plots de altijd, über sociale, empathische en non-impulsieve persoon...
Maar, van totale afsluiting vd buitenwereld en wegkwijnen in pure eenzaamheid...
Heb ik weer iet of wat gezonde relaties op 3 vlakken:
-Familie (ma en ook haar vriend)
-Vriendschappelijk (Tiff en zelfs enkele collega's)
-Collega's, met verschillende gradaties, van iemand die enorme hulp en steun bied en echt met je inzit, gewoon chille peopz, luchtig en small talk, tot iemand waar je gewoon wat meer close mee bent, vaak bewust samen optrekt, elkaar vaak doet lachen en ik me er soms op betrap, na jaren, mn charmes n flirty attitude expose😜

Ik besef dat, ondanks de nodige hulp (professioneel, familie en vriendschappelijk) en ik nog mr net uit zeer diep dal geklauterd ben en nu zo blij ben om hier nog te zijn, ik door mijn 'persoonlijkheid' het blijvend moeilijk zal hebben, met op kop mn impulsiviteit, ongecontroleerde emoties en gewoon andere denkpatronen, dan wat als 'normaal' gezien wordt en ik nog heel vaak in ferme dieptes zal afdalen, door tegenslagen, angsten,...

Maar nu is nu en dak toch uit deze uitzichtloze situatie, ben opgestaan en er met de nodige drang en bedachtzaamheid, volledig voor ging n ga. Ik al complimenten kreeg van oa mn raadsman (mbt het financiële), dat ik de koe bij de hoorns vat, ik snel en gedetailleerd communiceer en enorm schuldbesef heb. Ik wil gewoon, eens ik procedures heb opgestart, er schot in de zaak komt en zal er ook alles aan doen om het langs mijn kant vr de 1000% in orde te brengen. Zo ook op psychisch vlak, waar ik bij m'n huidige psychiater ook heel open ben n kan zijn, ie me vorig jaar al enorm geholpen heeft, heeft me door de hel van benzo's geholpen, heeft als eerste psy, eindelijk de juiste diagnose gesteld, waarbij ik, alsk nr mn verleden kijk, enkel bevestigend kon ja knikken. Zowel ADHD, waarvan ik door de jaren heen, vaker de vraag kreeg ofk geen ADHD had, alsook de persoonlijkheidsstoornis borderline of emotieregulatie stoornis, waarbij plots heel veel duidelijk werd, m'n intense en ongezonde relaties, bindings-en verlatingsangst, zwart-wit, alles of niks, automutilatie, über impulsief, abnormale emoties, van hevige emoties bij tminste n niet navenant de gebeurtenis, tot apathisch en koel, waar je juist gevoel van medeleven en verdriet hoort te hebben.
Heel veel kon/kan ik dus aanvinken qua symptomen borderline.
Verslaving is er echt heel laat bijgekomen, vooral na m'n laatste relatie, van vele vrienden rondom mij, nr een asociale eenzaat, die letterlijk de laatste enkele vrienden wegduwde. En dat zette echt de deur open voor verslaving, eerst Zolpidem, dan gokken (mijn ergste duivel, maar ligt achter mij), benzo rc's (echte sluipduivel) en als derde, stims, 4-FA, 4-FMA en 6-APB.

Voila dat zijn weer ff genoeg letters😂

(Gll ga nog spijt bb da diene hyper Vlaming terug is😂)

Ik begrijp je verhaal wel maar dat is een persoonlijke keus voor jezelf.
En als je het dan tog niet doet maar bij de gedachte blijft hangen is er altijd nog hoop dat je er overheen komt.
En je een positievere kijk op het leven krijg.
Mijn irritatie puntje was gewoon dat er ook mensen meelezen die wel echt op het punt staan om zelfmoord te plegen.
Maar misschien niet precies nog weten hoe het te doen ,als er dan cocktails beschreven worden wordt het voor hun een stuk makkelijker om de daad uit te voeren.
Vandaar vraag ik je netjes om dat soort dingen niet meer te schrijven.
denk niet dat je het leuk zou vinden dat er mensen zijn die misschien na hulp de zelfmoord gedachten uit hun hoofd krijgen .maar met cocktailtjes die vrij gemakkelijk te doen zijn tog de zelfmoord doorzetten,
Denk niet dat je daar graag aan meewerkt tog?


No hard feelings maar denk daar eens over na...


MVG
ricorieks.

Mevrouw Pløp zei:

Topreactie!

Overigens trots op meerdere reacties in dit (heftige) topic.

Ik heb bewust niet eerder gereageerd omdat ik zelf tijdens de start van dit topic in opname zat, waar o.a. suiciderisico heel dichtbij is geweest. Had dus even genoeg aan mezelf.

Mij valt hetzelfde op als @Boyman : je loopt in meerdere topics te koop met je plan en dat lijkt een schreeuw om hulp, maar tegen iedereen die probeert te helpen ga je regelrecht in.

We hebben als mods een tijd geleden uitgebreid overleg gehad over wat te doen met suïcidetopics/berichten, want enerzijds willen we juist de (vaak) noodkreten niet bannen, maar anderzijds willen we zoveel mogelijk mensen een safe space bieden. En suïcidetopics/berichten triggeren sommige mensen enorm. We hebben toen dus besloten bij zulke topics een triggerwarning in de titel te zetten, zodat het voor mensen die die trigger niet kunnen gebruiken duidelijk is waar een topic over gaat.

Verder waren we het erover eens dat zowel mods als leden nooit meer kunnen doen dan een luisterend oor en evt een helpende hand bieden: wij kunnen nooit verantwoordelijkheid dragen voor de actie die men wel of niet onderneemt. Ofwel: we kunnen proberen iemand te ondersteunen en er doorheen te helpen, maar we zijn er niet verantwoordelijk voor als iemand toch doorzet.

De helpende hand is je meermaals geboden en de triggerwarning staat in je topictitel. Mensen blijven je op een respectvolle manier proberen te helpen, ook al lijkt het zinloos. Als je door wil zetten kunnen wij dat niet tegenhouden, hoe machteloos dat van achter onze beeldschermen ook voelt.

We willen je de ruimte bieden je hart te luchten, maar ik zou je wel willen vragen dat te beperken tot dit topic. Zodat mensen die erdoor getriggerd worden in andere topics safe blijven. Tevens wil ik je vragen op te passen met het posten van bizarre/hoge dosissen en/of tricky combinaties van drugs: hoewel je van mening bent dat het voor jou niet meer uitmaakt, blijft harmreductie een belangrijk iets op Drugsforum.

Klik om te vergroten...

Allereerst dikke proficiat, dat je deels doorheen moeilijke periode bent geraakt.

Lees dit nu pas en als ik buiten dit topic reageer en mn plan ter sprake komt, zal ik dit voor mn resterende tijd beperken. Wat betreft, combo's of buitenproportionele doseringen, leg ik de link naar mn plannen en dat het niet aan te raden is als je nog mr beetje om je lichaam n leven geeft. Ik denk daarmee ook vrij correct te handelen, ik zelfs m'n huidig gebruik totaal afraad en mensen zelfs nu nog waarschuw vr oa benzo rc's, serotonineslurpers te vaak n snel achtereen nemen...

En waarom ik er de laatste weken zo over typ, vooral om de taboe, die er nog steeds rond hangt, te laten verdwijnen en het zeer bespreekbaar te maken. Maar je zal me hier niet anderen, in die richting zien duwen, integendeel, ik wens, zij die wel doorheen een zware periode heen zijn geraakt, dikke proficiat en zal mn advies (vr zolang er mij rest) nr anderen toe, altijd afstellen op m'n 'normaal' gebruik, waarbij de gezondheid nog wel primeert. Weet je, zie het als mn laatste stuiptrekken😉

ricorieks zei:

Mijn irritatie puntje was gewoon dat er ook mensen meelezen die wel echt op het punt staan om zelfmoord te plegen.
Maar misschien niet precies nog weten hoe het te doen ,als er dan cocktails beschreven worden wordt het voor hun een stuk makkelijker om de daad uit te voeren.

Klik om te vergroten...

Zo lijkt het of ik NIET echt op het punt sta om dit te doen. Maar dat doet er uiteindelijk niet toe, of mn mij gelooft of niet, ik weet hoe het zit voor mij en da blijft zeker ergens iets bevreemdend om nrtoe te leven. Voor de rest zet ik allesbehalve aan tot, geef zelfs vaak mee, dat het om ongebruikelijke dosissen/combo's gaat, omdat het vr mij finito is, mr als je nog mr beetje om je lichaam/leven geeft, ik juist nog veel afraad.

Voor de rest staat het meeste wat betreft de gevoeligheid rond dit onderwerp, in m'n reactie op @Mevrouw Pløp

*modactie: verplaatst naar dit topic in een poging deze zware thema's te bundelen in 1 topic zoals eerder aangegeven door @Mevrouw Pløp *

Ik heb wel meerdere, zeg maar vooral, 'abnormale' relaties gehad, in de liefde, vriendschap, collega's, familie...

Diegene die ik er uitpik, is de vriendschapsrelatie met Tiff, vlak na en jaren na een liefdesrelatie van dik 1,5j. Aanloop, verloop en erna. En dit omdat dit de enige is, die ik kan betrekken vr een belangrijk deel van mijn leven, de voorbije 11à12j, van wonderschoon tem pure crap, een mini-biochrafie of wathever...Alvast succes voor die ene lezer...of niet🙃

Naar het einde vd liefdesrelatie, maakten we meer ruzie dan wat anders, was er constanste stress en irriteerde we elkaar, waren beide zo labiel en ook maakte haar ma het onmogelijk en waar zij vond dat we er punt moesten achter zetten, ik wist diep van binnen, ja da's het enige juiste, maar, hetgeen mij bijna na elke breuk overmand, is extreme verlatingsangst en ontroostbaar verdriet, direct gevolgd door smeekbeden. Daar waar je zonet nog elkaars ergernis over elkaar deelde en de verwijten over en weer vlogen en er elke vorm v liefde en genegenheid zoek was en ik me zowat aan alles irriteerde en ik meerdere malen bikkelhard was met woorden...dit alles was ook extreem heavy, maar wat later, als mn extreemste emoties gaan liggen waren, konden we er vrij rustig en sereen over praten, met langs mijn kant nog duidelijk verdriet en pijn, maar het besef, dat deze relatie ons beide zieker n zieker maakte, nam de bovenhand. En kwamen we tot punt, dat we als vrienden uit elkaar gaan, ik ook diezelfde dag nog mee nr haar thuis, hebben we dat samen tegen haar ma gezegd, is Franstalig, dus communicatie was niet altijd evident, Tiff is perfect 2talig. Dus Tiff zé het, haar ma reageerde, int gebroken Nederlandse, ah ge zet de relatie op pauze, wij toen beide, in koor, nee nee, no no, we gaan uit elkaar, mr blijven vrienden...ik daar blijven eten zoals zo vaak, mr was wel bevreemdend, mr ik dacht ook, hoe het laatste weken, 2, 3 maand liep, ja slechter kon ni, dus accepteerde al snel de huidige situatie en, eigenlijk zagen we elkaar nog heel vaak, ca wekelijks of meer, zij was eerste dagen paar weekjes, pak terughoudender. Twas echt nog maar enkele dagen gedaan, eind oktober en hopla wij nr Halloween special (had haar echt ferm moeten overtuigen) in de ciné, van 22u-6u horrorfilms, (ons favo genre, de enige waarmee ik de ziekste horror n films tout court kon zien n waarbij zij soms nog sterker maag had als mij) n hapjes n drankjes. Zij was echt labgere tijd, echt afstandelijk, maja ik was msschn dan weer té chill, losjes, alsof ik het nu ni slechter had dan paar weken geleden...ma da's aftoetsen en in de loop vd avond/werd ze ook chiller en gaf blijk dat ze op haar gemak was en verder de nacht in, schrokken, vele lachbuien, omdat wij vaak hetzelfde zien en of denken over bepaalde mensen, dingen, gebeurtenissen en dan voelde sinds lang, terug ne lekkere vibe en da was blijkbaar startschot van zalige periode, waarin we zoveel samen deden en echt heel vaak enkel mé ons 2, en ast mé andere bekend volk was, alty in duo nr daar. Ook vierde we haar bday (eind nov) met ons 2, restaurant en daarna cinema, allé precies glek een koppel, waren ook precies meer koppel, dan ask ze terug zie in relaties daarna. En zo ging da weken en vele maanden verder, zaten ook plots beide vol energie en avontuur, ingeving vant moment, BM optredens ergens in JH aan de zee in Oostende, waar we niemand kende, eerst chill terraske, dan headbangen en twas rond 1u snachts en kdacht kom gaan nr strand en hopla midden in de nacht pootje baden in de zee, wat later nog volgde, heel veel optredens, pretparken (veel Walibi in Flevoland en Phantasialand), sauna, cinema, etentjes,... gedaan, ook vaak nr Nederland, voor zowel EBM, metaloptredens, chille ik de zomer in Vlissingen en Domburg, ook 2 zomers (periode waarin ze eerste x lief had en 2de x single) ook samen festivals in Duitsland gedaan en echt as ge die foto's terugzie, 99.9% zou ons als koppel aanduiden, hadden nul remmen. Da was ook voor ons beide iets zots en onbeschrijfelijk en gingen dan ook echt door tleven als BFF en soulmates. Maar het gevaar zatm erin, dat ik ondertussen al de rest of grootste deel had weg geduwd, ik deed letterlijk alles met Tiff, ook waren we best nog vrij tot zelfs kei intiem, deden sauna's met ons 2, bleven bij elkaar slapen, douchte samen, kwas ook constant geil n zij teasde me constant en soms bleef het ni bij knuffelen en zoenen, we hadden nul schaamte tegenover elkaar, allé ik vooral dan. Maar (allé dat was eigenlijk geen maar) na vele maanden, 7-8maand, gaat ze terug relatie aan, mr kei chille gast van Brugge (dus 1.5-2u op trein), gingen mé ons 3 nr de sauna en bleef haar gewoon zot veel zien...maande en jaren verstrijken, we zagen elkaar duidelijk minder en minder, vaak ook door mij, mr behielden die speciale band, want als we elkaar dan zagen, konde alles tegen elkaar kwijt, was da vaak ook alle emoties de vrije loop laten gaan, wij 2 konden echt alles kwijt en vele dingen die enkel wij v elkaar wisten...ik ging bewust geen relatie(s) meer aan en ook op vriendschappelijk vlak hoefde ik niks, want Tiff was zo über speciaal en ook werd ik zelf pak minder actiever en de feester, was meer een huismus geworden. Maar Tiff ging nog wel relaties aan, had ook vrienden, waaronder enkele heel goeie, daar had ze ook nood aan...maar door al die jaren heen, is ze zo vaak gekwetst geweest, door haar lief, door haar beste vriendin, ma echt smerig, bikkelhard en vals...en wie was er altijd en overal, den deze en kreeg en had zo'n grote voldoening van en ik was meer en meer een eenzaad aant worden, met mijn favo zin, hoe minder mensen er dicht bij u staan, hoe minder ge gekwetst kunt worden...en was daar ook zo v overtuigd, dat ik er ook volledig nr leefde
Na verloop v tijd...zij was al veel veranderd door zoveel hartzeer, bedrog, leugens, totaal verlies vh vertrouwen in de mens...ik was met momenten ne klootzak die, met woorden n mentaal bikkelhard uit de hoek kon komen...waardoor zelfs ik haar zeer zwaar had teleurgesteld en dar vertrouwen moest terug groeien, lukte vr groot stuk wel. Zij zat in ongelukkige relatie (voorlaatste), niks liefde, zé ze vaak, da was zo'n kille relatie, brrrr zagen elkaar weinig ondanks 15min stappen v elkaar, dat lag aan ons beide, sloten onszelf op, voelden ons slecht in ons vel, wilde geen mensen zien, nr de winkel gaan was vr ons beide ganse opgave...dan spraken we terug eens af, was Tim er vaak bij, en was er weer kortere periode dat wel terug meer afspraken. Vaak wast tussen mij n Tiff in de loop van de avond, vaak emotioneel, elkaar veel te zeggen, weten dat je vele zaken hetzelfde voelt, elkaar begrijpen, nog zeggen dat je elkaar soulmate bent...en door paar dingen die Tim dan te weten kwam, tijdens gesprekken onder licht beschonken toestand, waar ik dan onbewust en ook niet wetend, iets verklapte...en zo werd die relatie een waar Tim vooral vr Tiff moest zorgen, hij niks in de plaats kreeg...ik dacht heel vaak, allé hoe kan die da volhouden, Tiff was ook totaal ni meer die waar ik verliefd op was geworden, da was echt totaal gebroken iemand. En waar ik van netheid hou, ofk mij nu top of rot slecht voel, ik wil het echt graag fris en netjes, tikkeltje obsessief, lichte smetvrees, ik was al lang Mr proper en mr handgel vóór corona, vr mij was dat een makkelijke periode, weinig mensen, overal ontsmettingsgel, afstand houden, was wel confronterend, want kzé zo tegen mezelf n ook tegen Tiff, zo tijdens de strengere lockdowns, eigenlijk veranderd er ni echt iets vr mij, ik leef al enkele jaren zo. En ja waar ik me zelf dé waarheid vr ogen hield, dak alleen zijn perfect is, moest ik ook bekennen n toegeven, dat als we die paar keer afspraken, ook altijd tijdens kerst n nieuwjaar, ik zé, da deed wel deugd en zegt da ge da meer moet doen, mr ik kwam echt ni meer buiten, Tiff kwam nog wel is langs, na zoveel maanden en kwas zelfs vr haar aanwezigheid, zenuwachtig, hyper, ongemakkelijk en had ik, net zoals we daarvoor laatste jaren afspraken, echt alcohol, lachgas en nog eerder stim nodig, om los te komen en ja Tiff merkt da allemaal drect aan mij...dat was uiteindelijk nog gezellige avond...maar met de tijd die verstrijkt...Tiff nog is de echte liefde sinds jaaaaren voelde n daar snel bij was na breuk met Tim...ging onze band eigenlijk totaal den dieperik in...Ik zé al veel langer tegen haar, dak de Tiff waark zoveel vr voelde n zo nr opkeek, al lang dood is, wat ze ook steeds bevestigde...En kben blij vr haar dat ze gelukkig is op vlak vd liefde, mr zelfs de keren da ik daar kwam, zo vuil n rommelig, kdrufde me nergens zetten, pure horror n ongemakkelijk vr mij...ook binnen roken, echt stinken nr sigaretten en natte hond. Van da roken, weet ze kei hard dak daar totaal ni tegen kan en misselijk v word, mr ik, als verlegen, stille persoon toen, ts jullie huis, kan toch ni vragen da gll buiten ga roken n da was geboeg om constant binnen te roken, ook zo ask daar ben, letterlijk 45min met iemand vd buren, vanachter staan praten, eerst hem en daarna ook Tiff, zatk daar schoon alleen e. En ook met eten n drinken, ik zal makkelijk neen zeggen, of da ge vr mij geen moeite moet doen, oké daar stopt da dus ook letterlijk e, terwijl Tiff kent me zoveel beter n ik al zo afgezonderd, 2de x da ik haar lief zag, want 1ste keer dak daar kwam n hem ontmoete, ze elkaar aant aflebberen waren, dat echt marginaal was, toen waren Ann n Sonny er ook n gelukkig waren die er, ze vonden da er ook ferm over en onrespectvol nr mij toe, Ann zé da zo paar x, die keken is, van euh n deden verder...ik later ask thuis was, allé komk kennismaken me uwe nieuwe lover, hebk daar letterlijk niks mee kunnen praten, gll waart elkaar zo overdreven aant aflikken, Ann n Sonny vonden het er ook over n onrespectvol nr mij toe...haar reactie, awel met Tim vond ge ons altijd zo koel, awel nu toon ik mijn liefde, ist weer ni goe...

Komk, na al m'n moed te bb bijeengeraapt en 45min rijden daar aan, want op bezoek v hun bij mij, moetk ni op wachten...maar da zijn vr mij overduidelijke signalen, da ik nog van 0 waarde ben...ik ben met bezoek totaal tegenovergestelde, ben dag ervoor en dag zelf mee bezig, dak drank n hapjes heb, alles er netjes en gezellig bij ligt, kben diegene da ook, vraagt en blijft vragen of ze nog iets moeten bb, weet bij Tiff ook, dat een nee, ook vaak een ja is.

Na weer maanden verstreken, allé kgeef het nog is een kans, mr moest steeds v mijn kant komen, ik mocht steeds nr ginder rijden, terwijl hij ook auto had.
Twas met Halloween n zn kids uit vorige relatie waren er ook bij, was best onwennig, was ook met Tiff haar ma, die ik al jaaaaren ni meer gezien had n waar Tiff n iedereen in de buurt zo v afgezien é...Maja, puur vr het huis en het financiële, laat ze nog zo iemand toe, iemand die u, u pa, u oma, mij, zoveel anderen, gekweld heeft dat geen naam heeft, u nooit moest hebben, u oma wou stikken met kussen...gebt die zo verfoeid n ergste toegewenst...om daar nu gezellig 2wekelijks fzo mé rond de tafel te zitten...srry da kan er bij mij ni in, daar benk zeer principieel in...mn vader bestaat ni meer vr mij, heb die al 18j ni meer gezien, m'n redenen voor.
Dus tot op nu...dat er niks meer van onze band overblijft.

Hebben beide borderline. Dat wisten we lange tijd ni, ook al gingen we door de jaren nr dokters en psy's, kregen we pillen n half zn gat diagnoses (jaren met de diagnose bipolaire, daar kwam dan vorm vh autismespectrum en hoogsensitief bij en dat ik steeds in pieken en dalen denk en reageer...

Hoe onze zeer speciale band, jaren stand hield, mr herleidt is tot stof dat ge onder het tapijt veegt.
Het laatste besluit, doelt op de reeds mindere band en hoe ik deze nu terug bekijk.
Doordat we beide 2 sponsjes zijn, kunnen elkaar ferm oppeppen en troosten langs de ene kant, mr als 1 v beide in ferme down bui is, weerslaat zich da 9/10 op de andere, ook al was die persoon in eerste instantie positief en enthousiast, en wij voelen elkaars negativiteit, verdriet, pijn,...dan zo intens, dat het vaak zo zwaarmoedig kan worden. Ja kmoet er geen tekeningetje bij maken, wat da betekent als we beide enorm down zijn...dan heerst er een extreme golf v negativiteit, verdriet, woede, zelfbeklag, dat ge op den duur, zelfs onbewust, tegen elkaar aant opbieden zé, wie is er nu het ergst aan toe, waarbij je een depri verhaal, weerlegt met iets depri langs uw kant...momenten dat ge huilend in elkaars armen, de suïcidale gedachtengang opgaat, ge beurtelings elkaar zijn/haar uit de suïcidale gedachten probeert te verdrijven, nier zozeer met peptalk, maar eerder in de zin van, als gij gaat, ik ook, da moogt ge mij ni aandoen, dus de ander eerder met extra schuldgevoel opzadelen, ipv realistische peptalk, totaal onbewust denk ik.

En beide hebben we ons bepaald fuckedup kantjes in de omgang nr elkaar en veronderstel ook nr anderen.
zij zal nog sneller en in extreme vorm, de kaart trekken van, ik ben de meest hulpeloze, ik voel me het slechtst, waarbij een zoek nr helende troost en begrip vd ander, een reactie bevat, waarin ze meer haar eigen shit benadrukt, dan de troostende en helende woorden die je zocht.
Ik daartegen, ben iemand die op de foutste momenten, zeer sarcastisch, cynisch, beledigend, hard en kil kan zijn en leunde ik vaak tegen een liefde-haatrelatie aan met Tiff, als ik terugkijk, sjeez hoe fucking vermoeiend was me dat sech.

En nu na dak amper nog iets voorstelde, haar 10maand ni gezien, 8maand ni gehoord, wilt ze zich bemoeien en haar veto stellen mbt mijn plan, deze aardkloot achter mij te laten 🤷🙄 Snap de mensheid al heel lang niet en dergelijke zaken, bevestigen enkel de hypocrisie vd mens🤮

En zo is m'n cirkeltje rond 💀

ricorieks zei:

misschien iets voor de volgende vergadering @Eik praat niet graag over dingen ,maar dodelijke cocktails plaatsen vindt ik tog wel 10 keer erger dan iemand die na een verkoop punt van wat 3-mmc vraagt bv om een leuke avond te hebben...
waar je een permaatje voor krijgt

Klik om te vergroten...

Hoi @ricorieks , beetje trage reactie hier... drukke week met werk en gezin gehad. Dus weinig tijd voor het forum.
Ik praat trouwens best graag hoor

Voor wat betreft hoge doseringen is het duidelijk dat we "stoer doen" of "opscheppen" over hoge doseringen niet toestaan. Het is ook gebruikelelijk dat mods of andere leden waarschuwen als we (te) hoge doseringen voorbij zien komen. Een realistische beschreven ervaring over een te hoge dosering waarbij duidelijk is dat dit gevaarlijk is laten we wel vaak toe. Ook mensen die onverstandig omgaan met drugs zijn welkom op dit forum en mogen hun ervaringen delen. Ze moeten dan alleen niet vreemd staan te kijken dat mensen daar een opmerking over maken. Anyways... dat is een beetje hoe wij er als mods tegenaan kijken. Harm reduction combineren met het creeeren van een veilig omgeving waarbij iedereen zijn verhaal kan doen.

Dodelijke cocktails plaatsen is sowieso niet echt de bedoeling. Als iemand dat toch gedaan heeft en er over wilt praten kan dat maar dan is het wel belangrijk dat kraakhelder is dat het gaat om een levensgevaarlijke combinatie van drugs. Als iemand dit soort gevaarlijke combinaties aanraadt en je wilt er zelfs niets van zeggen dan kun je uiteraard altijd een melding van maken bij ons.

Echt peopz, ik functioneer ni in deze wereld/maatschappij...met al mn innerlijke pijn en een zeer onstabiele persoonlijkheid, die deze wereld ni snapt en mij hierdoor zo ontzettend slecht voel...ik ben het sprankeltje hoop echt verloren en heb het echt lang geprobeerd, mr ts op, vlammetje dooft uit Ik zie letterlijk nog dit weekend als mijn afscheid, ik zal *** modknip: drugscocktail verwijderd om te voorkomen dat dit anderen op ideeën brengt *** innemen om dan warm badj te nemen en het bloed te laten stromen...toen een vd voorbije nachten in bed lag en ik me voorstelde dat ik het deed, voelde dit echt als iets fijns, van ooh als da lukt, weg met deze zieke wereld en draaide me om en kon meteen wa geruster indommelen.
Ik hoop dat het me lukt🤞✨

Hoi Nihilist, ik vind dit heel verdrietig om te lezen. 😢 Niemand zou zoveel innerlijke pijn mogen hebben. Vertel je hulpverlening alsjeblieft dat je deze gedachtes en ook concrete plannen hebt. Is er niemand in de omgeving die je in vertrouwen kunt nemen hierover, die wil luisteren? Ik weet zeker dat er hier op het forum mensen zijn die willen luisteren, maar het beste licht je professionele hulpverleners in. Of neem contact op met tel. 0800-0113 (https://www.113.nl/), of heb je dat al gedaan?

Je bent op een heel donkere plek nu, en het lijkt alsof er nooit een einde aan komt, maar hoe onwaarschijnlijk het nu ook klinkt, er kunnen echt weer betere tijden komen, al hoor je mij alles behalve beweren dat het makkelijk zal zijn…

Bedenk ook dat een zelfmoordpoging niet hoeft te slagen en dan ben je (nog) verder van huis. Het is het niet waard…

Veel sterkte en take care. 😘

Ik plaats een trigger warning boven dit topic, omdat het onderwerp anderen zou kunnen triggeren.

Nihilist88 zei:

Echt peopz, ik functioneer ni in deze wereld/maatschappij...met al mn innerlijke pijn en een zeer onstabiele persoonlijkheid, die deze wereld ni snapt en mij hierdoor zo ontzettend slecht voel...ik ben het sprankeltje hoop echt verloren en heb het echt lang geprobeerd, mr ts op, vlammetje dooft uit Ik zie letterlijk nog dit weekend als mijn afscheid, ik zal 3gram Tramadol innemen, 20 pellets Flubromazepam, 16 pillen Bromazolam, alcohol, en alles stims in stock, om dan warm badj te nemen en het bloed te laten stromen...toen een vd voorbije nachten in bed lag en ik me voorstelde dat ik het deed, voelde dit echt als iets fijns, van ooh als da lukt, weg met deze zieke wereld en draaide me om en kon meteen wa geruster indommelen.
Ik hoop dat het me lukt🤞✨

Klik om te vergroten...

Ooh beste Nihilist😔 Ik zou je willen zeggen dat je meer waard bent dan dat, dat je alleen bent, maar dat we alleen met velen zijn. Dat er echt andere ervaringen kunnen komen, al geloof je dat nu even niet meer. Ik zou je willen vertellen dat ook ik daar ben geweest, m'n afscheidsbrief al klaar was, een euthanasiemiddel al bijna in huis had na twee jaar in isolement te hebben geleefd en jaren van zware depressies heb moeten doorstaan. Ik zou je dan ook vertellen dat ik inmiddels op scholen end. mijn verhaal deel om mensen te inspireren, jongeren inzicht te geven hoe het allemaal kan verlopen. De negatieve kanten, maar inmiddels ook de positieve.

Ik zou tegen je willen schreeuwen dat je moet blijven, maar ook fluisterend vriendelijk vragen om alsjeblieft hier te blijven, omdat je het gewoonweg waard bent. Dat je van waarde kan zijn voor jezelf, maar zeker ook voor anderen... Echt. Ik zou tegen je vertellen dat ik je even vast zou willen houden, ookal ken ik je niet, maar gewoon van mens tot mens even wat erkenning en begrip willen laten voelen. Het is met veel innerlijk verdriet minder moeiteloos door het leven te wandelen en je hebt alle recht, maar er kunnen ook echt mooie momenten langs jouw pad tevoorschijn komen. Er zijn mensen die met jou mee willen wandelen langs en op dat pad. Zoek en vind nog een beetje nieuwsgierigheid naar wat als... Heus er bestaan mensen die jou echt kunnen en willen zien.. Ik zou dit allemaal zo graag tegen je willen vertellen met alle begrip en erkenning voor je pijn... En bij deze heb ik dat toch een beetje gedaan... 🙏🏻

Een respectvolle lichte buiging voor jou, omdat je al zolang heel erg sterk bent, je bezit dus een enorme kracht.. Hervind 'm... En ik fluister als laatste nog een zacht..' alsjeblieft.' 🙏🏻

Roze Olifant zei:

Hoi Nihilist, ik vind dit heel verdrietig om te lezen. 😢 Niemand zou zoveel innerlijke pijn mogen hebben. Vertel je hulpverlening alsjeblieft dat je deze gedachtes en ook concrete plannen hebt. Is er niemand in de omgeving die je in vertrouwen kunt nemen hierover, die wil luisteren? Ik weet zeker dat er hier op het forum mensen zijn die willen luisteren, maar het beste licht je professionele hulpverleners in. Of neem contact op met 0800-0113 (https://www.113.nl/), of heb je dat al gedaan?

Je bent op een heel donkere plek nu, en het lijkt alsof er nooit een einde aan komt, maar hoe onwaarschijnlijk het nu ook klinkt, er kunnen echt weer betere tijden komen, al hoor je mij alles behalve beweren dat het makkelijk zal zijn…

Bedenk ook dat een zelfmoordpoging niet hoeft te slagen en dan ben je (nog) verder van huis. Het is het niet waard…

Veel sterkte en take care. 😘

Ik plaats een trigger warning boven dit topic, omdat het onderwerp anderen zou kunnen triggeren.

Klik om te vergroten...

Naah al allerhande psychiaters psychologen artebt (huisarts weet met nog 1 iemand zo goed als alles)
Laatste psychiater was zelfs nog een degelijke, geen pillenschrijver, mr luisteren....
Instellingen is uit den boze.

Ik zie n ervaar hoe ik functioneer en dit is geen momentopname, maar van mijn leven en dat ben ik echt niet zo plots beu, ik voel mij hier sinds 7jarig jongetje niet thuishoren op deze aardkloot vol gedrochten..

Ook heb ik iedereen de laatste jaren zo van me weggeduwd en dit vol leugens bedrog.

Men beste vriendin heb ik ondertussen al 6m niet meer gehoord, deels omdat ik me weee eens als klootzak gedragen heb ,..

Ik ben letterlijk elk puntje wit licht verloren, ik walg van mezelf en deze wereld. De gedachte dit hoopje ellende achter te laten geeft nog een sobere grijns op m'n gezicht
.
Tuurkijk kan her niet lopen hoe gewenst, maar heb nog nooit zulke goede voorbereiding genomen als deze keer.
.
Toch bedankt voor itijd

Ik wil alleen dit nog graag toevoegen aan m'n bericht van daarnet. Het heeft mij toen geraakt, vooral omdat ook ik al vanaf zo'n beetje dezelfde leeftijd moeite heb met het leven en vooral de slechte mens, maar godzijdank.. godzijdank zijn er ook heel veel goede. 🙏🏻 Het feit dat je geen "klootzak" had willen zijn tegen je beste vriendin, zegt meer dan voldoende over hoe je van binnen werkelijk bent.
Ik wens je al het goede toe en velen met mij hier.. (ben hier nog maar nieuw, maar als ik één ding zeker weet, is dat het in ieder geval wel. 🙂)

Hey lieve @Nihilist88

Ik voel niet zoals jij je voelt, maar lees de pijn in je bericht.
Hoe moeilijk het voor je is, is duidelijk te lezen. Vergeet alleen niet dat ook jij er toe doet, laat je niet naar beneden halen door situaties die misschien zijn gebeurt (met je beste vriendin bijvoorbeeld) of je onzekerheden. Iedereen maakt fouten, daar ben je absoluut niet de enige in.
Ik gun jou van harte dat jij jezelf een kans geeft en niet zo hard bent voor jezelf. ❤️

Jij mag er wezen, daar hoef je echt niet ‘perfect’ voor te zijn!

AlwaysTrying zei:

Ooh beste Nihilist😔 Ik zou je willen zeggen dat je meer waard bent dan dat, dat je alleen bent, maar dat we alleen met velen zijn. Dat er echt andere ervaringen kunnen komen, al geloof je dat nu even niet meer. Ik zou je willen vertellen dat ook ik daar ben geweest, m'n afscheidsbrief al klaar was, een euthanasiemiddel al bijna in huis had na twee jaar in isolement te hebben geleefd en jaren van zware depressies heb moeten doorstaan. Ik zou je dan ook vertellen dat ik inmiddels op scholen end. mijn verhaal deel om mensen te inspireren, jongeren inzicht te geven hoe het allemaal kan verlopen. De negatieve kanten, maar inmiddels ook de positieve.

Ik zou tegen je willen schreeuwen dat je moet blijven, maar ook fluisterend vriendelijk vragen om alsjeblieft hier te blijven, omdat je het gewoonweg waard bent. Dat je van waarde kan zijn voor jezelf, maar zeker ook voor anderen... Echt. Ik zou tegen je vertellen dat ik je even vast zou willen houden, ookal ken ik je niet, maar gewoon van mens tot mens even wat erkenning en begrip willen laten voelen. Het is met veel innerlijk verdriet minder moeiteloos door het leven te wandelen en je hebt alle recht, maar er kunnen ook echt mooie momenten langs jouw pad tevoorschijn komen. Er zijn mensen die met jou mee willen wandelen langs en op dat pad. Zoek en vind nog een beetje nieuwsgierigheid naar wat als... Heus er bestaan mensen die jou echt kunnen en willen zien.. Ik zou dit allemaal zo graag tegen je willen vertellen met alle begrip en erkenning voor je pijn... En bij deze heb ik dat toch een beetje gedaan... 🙏🏻

Een respectvolle lichte buiging voor jou, omdat je al zolang heel erg sterk bent, je bezit dus een enorme kracht.. Hervind 'm... En ik fluister als laatste nog een zacht..' alsjeblieft.' 🙏🏻

Klik om te vergroten...

Hoi @AlwaysTrying Dikke respect dat jij de sterkte toch gevonden hebt en er nu zelfs anderen mee kan helpen.
Maar elk psychisch leed, elke depressie, het verloop, is zo persoonlijk.

Ik neem deze pijn, die kwelling van dat rotmonster, mijn onkunde tov alle simpele dagdagelijkse dingen, die oncontroleerbare emoties, totale impulsiviteit, mezelf en anderen beliegen en bedriegen, verslavingen (oa gokken)dagdagelijks mee...nee srry ik zie het echt niet meer...ik ben nu is echt verloren....

Nihilist88 zei:

Hoi @AlwaysTrying Dikke respect dat jij de sterkte toch gevonden hebt en er nu zelfs anderen mee kan helpen.
Maar elk psychisch leed, elke depressie, het verloop, is zo persoonlijk.

Ik neem deze pijn, die kwelling van dat rotmonster, mijn onkunde tov alle simpele dagdagelijkse dingen, die oncontroleerbare emoties, totale impulsiviteit, mezelf en anderen beliegen en bedriegen, verslavingen (oa gokken)dagdagelijks mee...nee srry ik zie het echt niet meer...ik ben nu is echt verloren....

Klik om te vergroten...

Ieder psychisch leed is anders en persoonlijk. Maar feit is wel dat iemand zichzelf over het algemeen niet objectief kan beoordelen als diegene mentaal lijdt. Je beeld is vertekend. Dat zie je zelf niet, als je er middenin zit, zeker niet als het heel lang duurt. Je ziet niet meer dat je meer waard bent dan je zelf denkt. Het is moeilijk om iets te geloven als je het zelf niet ziet. Maar je moet het jezelf toch keer op keer opnieuw proberen te vertellen omdat het waar is. Je bent van waarde voor anderen om jou heen, op jouw manier, ben ik van overtuigd.

Roze Olifant zei:

Ieder psychisch leed is anders en persoonlijk. Maar feit is wel dat iemand zichzelf over het algemeen niet objectief kan beoordelen als diegene mentaal lijdt. Je beeld is vertekend. Dat zie je zelf niet, als je er middenin zit, zeker niet als het heel lang duurt. Je ziet niet meer dat je meer waard bent dan je zelf denkt. Het is moeilijk om iets te geloven als je het zelf niet ziet. Maar je moet het jezelf toch keer op keer opnieuw proberen te vertellen omdat het waar is. Je bent van waarde voor anderen om jou heen, op jouw manier, ben ik van overtuigd.

Klik om te vergroten...

Toch bedankt...maar ik weet hoe m'n mensen zoals ik, die duidelijk verlost willen worden...steeds dezelfde voorspelbare, oppeppende positieve talk talk voorgeschoteld krijgen, waarbij totaal onbekenden, me van waarde schatten n extreem lief zijn...srry ik geloof daat niet in, en zet dat in dezelfde categorie als 'over de doden niets dan goed'...de hypocrisie vd mens zet zich dan extra in de verf...

Nihilist88 zei:

Toch bedankt...maar ik weet hoe m'n mensen zoals ik, die duidelijk verlost willen worden...steeds dezelfde voorspelbare, oppeppende positieve talk talk voorgeschoteld krijgen, waarbij totaal onbekenden, me van waarde schatten n extreem lief zijn...srry ik geloof daat niet in, en zet dat in dezelfde categorie als 'over de doden niets dan goed'...de hypocrisie vd mens zet zich dan extra in de verf...

Klik om te vergroten...

Hm ja, ik kan je standpunt en je ergernis ergens wel begrijpen. Ik heb zelf ervaring met depressie en ik weet dat oppeppende en zoete woordjes op zo’n moment echt niet aankomen, zelfs enorm irritant kunnen zijn. Toch geloof ik wel echt dat het waar is dat bijna ieder mens op een bepaalde manier van waarde is. Ik zeg niet dat je lief bent, ik ken je niet. Ik doe geen uitspraken over jouw persoonlijkheid. Maar zeer vermoedelijk is het zo dat er meer mensen om je geven dan je zelf denkt. Denk je echt dat je zomaar kunt vertrekken zonder dat iemand je zal missen?

In ‘over de doden niets dan goeds’ heb ik nooit geloofd trouwens, heb een grafhekel (no pun intended ) aan begrafenissen waarop opeens wordt gedaan alsof de dode alleen maar fantastisch en heilig was in leven en waarbij iedere kritische noot volledig weg wordt gelaten.

PS: Zie nu dat ik waarschijnlijk verkeerd las. Je zegt niet dat wij je lief vinden maar dat we ‘extreem lief zijn’, als ik het goed begrijp. En daar geloof je niet in? Ik zou het eigenlijk niet perse lief noemen, maar eerder meelevend, en ik zie niet in waarom het ongeloofwaardig of hypocriet zou zijn. Het is niet omdat je iemand niet persoonlijk kent, dat je diegene niet veel meer positiefs zou willen wensen dan diegene nu ervaart.

Nihilist88 zei:

Toch bedankt...maar ik weet hoe m'n mensen zoals ik, die duidelijk verlost willen worden...steeds dezelfde voorspelbare, oppeppende positieve talk talk voorgeschoteld krijgen, waarbij totaal onbekenden, me van waarde schatten n extreem lief zijn...srry ik geloof daat niet in, en zet dat in dezelfde categorie als 'over de doden niets dan goed'...de hypocrisie vd mens zet zich dan extra in de verf...

Klik om te vergroten...

Ik snap dat het lastig is, maar ik vermoed dat als iemand naar jou toekomt met een verhaal zoals deze je niet zou zeggen: ja joh je hebt helemaal gelijk! Ik gok dat je, je dan ook zou afvragen wat zo iemand wel niet heeft moeten doorstaan op het punt te belanden dat het daar op aan is gekomen. Jij ziet van een afstandje wel dat iemand niet zo verschrikkelijk is, als diegene zichzelf ziet. Jij zit niet in die negatieve spiraal.

Ik hoor je, ik weet niet wat of hoe je, je voelt: kan het me ergens voorstellen, maar ik ben jou niet. Meer dan aanhoren en vertellen hoe j́íj́ op ons overkomt kunnen wij niet.

Ieder mens is waardevol.