#1
Er zal ongetwijfeld kennis zijn bij verslavingsartsen. Maar volgens mij valt het vies tegen hoeveel verslavingsartsen we hebben in Nederland. Ik heb die van mij 30 minuten gesproken in mijn gehele behandeltraject van 1 week detox, 6 weken Zuid Afrika, 3 weken overbrugging, 12 weken ambulant en 10 weken nazorg.Verslavingsartsen hebben wel degelijk specialistische kennis over benzodiazepine afbouw, dus het zegt wel iets dat verslavingsartsen niet met het Ashton Manual werken.
Wat ik me ook goed kan voorstellen is dat geld een grote factor is in de keuze van hoe lang je iemand wilt behandelen. En dat zorgverzekeraars daar (helaas) een grote, hele grote vinger in de pap hebben.
True...Hoe weet je dat? PAWS is niet eens een medisch erkend syndroom.
Daar gaan we inderdaad niet aan uit komen.Ja, ik ook. We hebben gewoon te weinig informatie, dus we gaan er nu ook niet uitkomen vermoed ik 😅
Het enige dat ik hierover verder nog meekrijg is van mijn moeder, die al sinds jaar en dag op een pijnpoli werkt. Heeft weinig te maken met benzo's dus, wel met opiaten.
Als ik soms hoor hoe dat allemaal loopt. Eigenlijk pas sinds de laatste jaren wordt er gekeken naar het verslavingsstuk. Ze hadden enkele weken geleden voor het eerst een bijscholing hierover. Die ook nog eens echt slappe hap was.
En als ik dan hoor wat er allemaal wegonderhandeld wordt door verzekeraars....
Lang niet alle keuzes worden gemaakt omdat dit voor de patiënt beter is.
Anyway... Tot zover mijn rant over de gezondheidszorg. Soms is het zorgwekkend imho.