Geaardheid: Ik ben al zo lang als ik me bewust kan herinneren aangetrokken tot vrouwen. Overigens vind ik androgyne vrouwen het mooist, dus de kans is zeker aanwezig dat er op deze aarde ook een paar feminiene mannen rondlopen waar ik wel een beschuitje mee zou willen eten.
Qua genderidentiteit (en dan specifiek persoonlijkheid en gedrag) vind ik eigenlijk alles wel prima, behalve overdreven, stereoptiep mannelijk machogedrag. Of je nou een vrouw of een man of intersekse of trans bent, als je je gedraagt alsof je in de film American Pie speelt dan vind ik je onaantrekkelijk.
Is je geaardheid door jezelf en je omgeving geaccepteerd?
Niet echt; door een combinatie van factoren (ik praat geanimeerd en gebaar terwijl ik spreek, ik kleed me met veel zorg, ik probeer actief niet mysogyn of chauvinistisch te zijn, ik heb geen vriendin en doe niet aan flings, ...) denken veel mensen dat ik homo ben. Het wordt na een poosje aardig vervelend als mensen, vaak niet voor de eerste keer, aankomen met: "Ben je homo? Mij kun je het best vertellen hoor, ik geef er niets om." #irony
Serieus, dat gesprek heb ik al één of meerdere keren gehad met onder meer allebei mijn ouders, allebei mijn zussen, verschillende tantes en een oom, twee verschillende werkgevers, vele collega's en een aantal (oud)klasgenoten. Ik geef kennelijk serieuze campy vibes af
Seriously though. Ik zou liever gewoon homo zijn. Iedereen om wiens mening ik geef denkt toch al dat ik op mannen val en geeft er niets om; ik word op straat en in de kroeg toch al vaak zat nageroepen door stoere gastjes; en mannen zijn volgens mij een stuk makkelijker het hof te maken dan vrouwen. Enfin.
Mijn genderidentiteit is iets messier dan mijn geaardheid: ik ben man maar ik heb geen idee wat mij nu mannelijk maakt en vrouwen vrouwelijk. Afgezien van wat minieme fysieke verschillen zijn de verschillen vooral psychologisch, en in bijna alle gevallen cultureel en aangeleerd.
Volgens het klassieke Westerse gendermodel is de distinctie heel makkelijk... en dan bedenk ik me dat ik lang haar heb, maar ook een baard, maar ook (voor een deel) dameskleding draag, maar ook van colberts en dassen hou, maar ook goed met kinderen ben, maar ook van horrorfilms en wapentuig hou, maar ook goed kan koken en poetsen, maar ook graag dagen doorbreng met houthakken of huizen verbouwen...
Dan wordt het lastig om te zeggen wat mij nou mannelijk maakt. Ik denk vooral het feit dat ik me heel mijn leven geïdentificeerd heb met deze sekse en er geen beter hokje is waar ik me naar kan verplaatsen.
Dat dus
![:)]()