Ik weet nog de eerste keer dat het zero-tolerance was ingevoerd. Twee jaar geleden bij Awakenings nam een vriendinnetje van mij een half pilletje midden op de dansvloer (eerst goed bekijken of ze wel een halve had enzo, even in het licht houden
![:)]()
) en ik sta naast haar. Worden we ineens door een kerel omarmd. Hij zegt: dames kijken jullie beetje uit er zijn over undercoverpolitie. Ik dacht eerst dat hij een geintje maakte, maar het bleek waar te zijn. Waren die avond iets van 150 man opgepakt ofzo...Ik ben zo blij dat die avond die meneer z'n armen om ons heen sloeg. Ik moet wel zeggen dat ik sindsdien mezelf heb aangeleerd om ook nuchter naar feestjes te kunnen gaan en er niet zo van te genieten. Het is gewoon jammer dat incidentele partygebruikers de dupe worden. Er zijn genoeg mensen die gewoon af en toe wat extra dimensie aan hun leven willen toevoegen en wel gewoon meedraaien deelnemen aan de maatschappij (of het onderdrukkende systeem voor sommigen).
Toen het beleid was ingevoerd was ik nog bezig met mijn andere opleiding waar er ruimte was voor politieke onderwerpen en heb ik ook twee onderzoeken gedaan naar het zero-tolerance beleid. De één ging over
In hoeverre hebben de verschillende kritieken invloed op het verdere verloop van het beleid omtrent zero tolerance controles?
Deze hoofdvraag leidt tot de volgende deelvragen:
-Welke rol speelt de samenleving hierin?
-Welke rol speelt governance hierin?
-Wat voor invloed heeft het beleidsarrangement rondom zero tolerance controles op de kwestie?
-Wat voor invloed heeft discourse?
De ander over:
In hoeverre is, gezien de geschetste Nederlandse situationele context, het zero tolerance beleid een effectief instrument om de criminaliteit te laten dalen?
Hierbij wordt door middel van een casestudie de vraag beantwoord. We kiezen de strenge zero tolerance controles tijdens dancefeesten, die onderdeel zijn van het zero tolerance beleid, als case. In het kader van de case leidt de volgende vraag en het antwoord erop tot beantwoording van de hoofdvraag.
Leiden strenge drugscontroles tijdens dancefeesten tot een afname van bezoekers die in het bezit zijn van drugs en/of hier in handelen?
Bij het eerste onderzoek kwam als conclusie eruit dat de politie, hulporganisaties en gebruikers praten vanuit hun eigen invalshoek. Bij de politie is dat het bestrijden van misdaad, bij hulporganisaties de volksgezondheid en bij gebruikers hun eigen vrijheid en genieten van drugs. Hierdoor praten de drie groepen langs elkaar heen en is er nooit eenstemmigheid over het beleid. Als de politie, hulporganisaties en gebruikers nu eens met elkaar rond de tafel zouden gaan zitten en in het zelfde kader zouden gaan praten zouden we een stuk verder komen...
Bij het tweede onderzoek gaat het om de effectiviteit van de zero-tolerance controles. Doordat het uitvoeren van zero-tolerance controles nooit is uitgevoerd met een controlegroep in NL weet men niet eens of de controles effectief zijn. In andere landen blijkt het beleid ook geen effect te hebben. De verwachte uitkomst is dan ook dat het hier geen effect zal hebben.
M'n papers hebben respectievelijk een 7 en een 7,5 gehad op WO niveau, heb het niet uit m'n duim gezogen laat ik het zo zeggen....
Conclusie: Zero-Tolerance m'n reet...drooglegging in de jaren '20 heeft ook niet gewerkt...
Mijn excuses voor het lange bericht...
op deze regering en hun Zero Tolorance 
