Keuzes maken. Je kiest. Of het nu is voor de drugs of voor een wandeling in een park, je kiest om iets te doen. Als ik lees hoe jij het hebt over Karma, lijkt alles je te overkomen. Ik denk echt dat je er voor kiest. Los van waarom en wat voor “baggage” je in je leven allemaal hebt mee gekregen om het tot hier te laten komen, heb je hier ook voor gekozen. Het klinkt heel hard, en ik kan me ook niet in jou situatie verplaatsen. Ik heb zelf een paar jaar lang psycho therapie gehad, met medicijnen. Een SSRI (fluoxetine) ter ondersteuning van mijn therapie process. Zonder deze medicijnen was het me niet gelukt om naar mezelf te kunnen kijken, kritiek te verdragen, en wat in mijn patroon van leven te veranderen.
“Bepaalde klachten in het leven” zijn niet met een wonder middel te bestrijden. Codeïne en methadon lijken mij bij uitstek geschikte “medicijnen” tegen lichamelijk klachten, maar verder eigenlijk alleen recreatief gebruik (ik kan er helemaal naast zitten sinds ik hier niet veel van weet). Tuurlijk hebben ze invloed op de geest, maar niet op een “stabiele” basis en tijds duur zoals b.v. anti-depressiva. Als je je eigen problemen verder onderzoekt kom je vaak uit bij dingen als angst, depressie, ptss, PM klachten, enz. Dit zijn concrete dingen waar je hulp/medicijnen bij kunt vragen.
“wat zou er dan mis zijn om vaak onder invloed te zijn van een opiaat?” Helemaal niks imo. Het is jou keuze om dit te doen, net zo goed als dat iemand iedere dag naar de Burger King kan gaan om te eten. Het feit dat je dit vraagt laat zien dat je je zelfbeeld spiegeld aan wat anderen van je vinden, zonder verantwoordelijkheid te nemen voor de keuze die je uiteindelijk maakt.
Ik hoop niet dat je dit als aanvallend ervaart, ik wil echt alleen mijn mening laten horen in de hoop dat iets je kan helpen. Ik weet dat je niet hebt gezegd dat je hulpt nodig hebt, maar als ik jou verhaal lees kan ik niet anders. Ik kan me niet verplaatsen in jou situatie mbt drugs en verslaving (een wiet verslaving lijkt me niet te vergelijken hiermee). Maar ik weet hoe het is om overal om je heen mensen te zien die schijnbaar iets in hun leven hebben gevonden wat hun gelukkig maakt. Je kan jezelf helemaal gek ermee maken, alsof iedereen om je heen met een masker rond loopt, en jij geen idee hebt waar ze die dingen verkopen.
Als ik dit nu terug lees voel ik me net mijn therapeut die iemand de les leest, maar ook wetend dat zijn woorden mij uiteindelijk verder hebben geholpen. Ik hoop dat jij steun kan krijgen uit jou omgeving, want dat is uiteindelijk het geen waar je het meest aan hebt, geen drugs, geen medelijden, geen schijn. Alleen steun en begrip. Heel veel sterkte de komende tijd
Groeten
Marklar
“Where ignorance is bliss, 'Tis folly to be wise.” – T. Gray
"Nobody is perfect!" - Caatje