#1
Dank voor je uitgebreide reactie. Het doet me goed om ook eens iets positiefs te horen over methadon.en dat jij ook van mening bent dat het zou kunnen helpen. Ze willen mij in de psychiatrie aan de Antipsychotica hebben.Ik ben niet psychotisch,manisch of iets dergelijks.het schijnt ook slecht voor het lichaam te zijn,vooral als je tegen de 40 loopt.dikke nee dus.het enige wat me nog hoop geeft is een eventuele behandeling met ketamine.ik las op andere fora dat er mensen mee doen aan onderzoeken of gaan meedoen.ik ga mijn psychiater vragen.mocht dit niet kunnen,of id dan toch methadon. Wat mij beangstigd aan methadon is dat het bijvoorbeeld je gevoelsleven op allerlei gebieden platlegt.ik ben relatief jong,bijna 40, vrouw,gezond,en om nu ook nooit meer verlangens te hebben naar intimiteit lijkt mij moeilijk.ik ben best eenzaam en heb eu en relatie gehad van.tien jaar met een man die mij vernederde.geef ik met methadon niet ook dat stuk gevoelsleven op? Hoe zit dat precies met dat spul.heroine vind ik juist niet afvlakken.ik kies uiteindelijk voor de methadon,wat het antwoord hierop ook mag zijn.want ik wil niet weer zover komen dat ik impulsieve suïcidale acties onderneem.maar ik wil alles weten over methadon.kan ik het bijvoorbeeld een week proberen of heb ik dan.al last van afkickverschijnselen? Een vriend van mij wil zijn dosis gedeeltelijk afstaan eerst,gezien hij het niet neemt omdat hij morfine krijgt van de arts ivm kanker.hoeveel kan ik nemen zo'n week per dag? Toch blijft het voor mij een hele zware stap.ondanks de loodzware dagen.ben altijd blij dat het avond is en de dag voorbij.ik ben ook best wanhopig en bang voor mijn eigen gedachten.en toch is de stap naar methadon niet zomaar iets.ga ik daar wel weer door genieten van het leven? Of verandert de werking op Den duur en heb je net als bij heroine steeds meer nodig? Ben ik objectief genoeg en denk ik niet heel dom.in die zin twee weken heroine max,is steeds weer een beginfase.wat ik lees is,dat dat gevoel uiteindelijk veranderd.dat je heroine alleen nog slikt om niet ziek te worden.de fijne gevoelens, het overal zin in hebben,de energie verandert in emotieloosheid.mensen die lang gebruiken tonen tranen,maar voelen het verdriet niet.klopt dat? Geldt dit ook voor methadon?. Zelfs mijn familie (ik heb een keurige,degelijke en slimme familie) weet inmiddels dat ik goed op opiaten reageer.zij hebben van dichtbij gezien wat een lijdensweg psychische problemen geven.voor hun is het ook zwaar te zien hoe verder ik het aan het opgeven ben.zelfs zij zeggen,anders ga je gewoon aan de tramadol.( een familielid krijgt dit voor pijn). Haha.ja jezus,sorry voor mijn geleuter. Maar ik praat niet veel meer.wil familie niet teveel belasten en zit momenteel in een gesloten inrichting.soms is t dan wel even fijn om van alles neer te zetten.
