#1
J86 zei:Niet lullig bedoeld..
Maar ik snap dat echt niet he..
Je wordt je hele jeugd lang al gewaarschuwd voor drugs.
Op de basisschool, op de middelbare, op het nieuws, met reclame spotjes, door je ouders.
Hoe kan je dan alsnog zonder enige voorbereiding of kennis van wat je doet beginnen aan XTC en er zo fucked up door raken?...
Ik bedoel het wordt door de hele wereld gebracht alsof je van 1 XTC pil al doodgaat en dat drugs vreselijk gevaarlijk zijn. Als je dan voor het eerst de kans krijgt XTC te nemen doe je dat dan toch niet zomaar? Door al die waarschuwingen en propaganda tegen drugs had ik mezelf er al van overtuigd er nooit aan te beginnen. Tot ik het voor het eerst aangeboden kreeg en zelf onderzoek ging doen naar de effecten gevaren en voorzorgsmaatregelen die je kon nemen.
Daarna koos ik er bewust voor om het wel te gaan proberen maar wel op een zo min mogelijk gevaarlijke manier.
Hoe is dat bij jullie gegaan dan...
Wel, al die waarschuwingen hebben de nieuwsgierigheid aangewakkerd bij mij. XTC was de 2de drug die ik ooit geprobeerd heb, de eerste was speed. In die tijd had ik rotzooispeed van ik gok 10-15% amfetamine, waardoor ik merkte dat ik veel meer moest nemen dan de meeste aangegeven hoeveelheden op drugssites om het goed te voelen. Hierdoor ging ik elke drug zwaar onderschatten, ik dacht niet dat het zoveel kwaad kon als ik meer nam dan normale hoeveelheden en frequentie. Al die propaganda zag ik ook als propaganda, ik geloofde er niks van. Het begon met 1 pilletje, de dag daarna 2, de dag daarna 4, na een tijd zat ik aan ~8 per dag ofzo. Ik merkte op dat moment ook nog niet echt dat het schadelijk was. Toen de negatieve verschijnselen begonnen, was het al te laat, ik had geen serotonine meer over en dat was het begin van de oorsuizingen.