SSRI en hoesttabletje

Van 1 keer een foute combinatie heb je niet veel kans op serotonine syndroom.
Ik ken wel een paar mensen die aan de anti depressiva zitten , en dan nog MDMA gaan nemer erop , en ze lijken nog perfect in orde te zijn.

Nu wat mijn persoonlijk probleem is , dat ik anti psychotica neem (risperdal)
En als ik die genomen heb , en daarna drugs neem , merk ik er echt wel bijna niets van.
Maar ok , dit staat los van het topic.

endor zei:

Van 1 keer een foute combinatie heb je niet veel kans op serotonine syndroom.
Ik ken wel een paar mensen die aan de anti depressiva zitten , en dan nog MDMA gaan nemer erop , en ze lijken nog perfect in orde te zijn.

Nu wat mijn persoonlijk probleem is , dat ik anti psychotica neem (risperdal)
En als ik die genomen heb , en daarna drugs neem , merk ik er echt wel bijna niets van.
Maar ok , dit staat los van het topic.

Klik om te vergroten...

Ad werkt toch helemaal niet met mdma? Mdma zorgt ervoor dat de serotonine tijdelijk sterk verhoogd wordt afgegeven, en citalopram zorgt ervoor dat de serotonine juist langer in de hersenen blijft. Merkte die mensen er toen wel iets van? Maar mdma is natuurlijk een heel ander soort drug dan dxm. DXM blokkeert de serotonine juist helemaal. Maar ik weet niet hoe groot de kans op het serotoninesyndroom is?

Ik heb trouwens ook een maand of twee risperdal gehad, maar dat werkte niet goed, ik voelde me op het laatst net een wandelend lijk. Nootmuskaat werkte toen wel trouwens, dxm heb ik niet geprobeerd. Nouja toen was ik maar met de risperdal gestopt. Werkt het bij jou wel naar behoren?

bier zei:

Als ik een tijdje zou stoppen met de ad, is het risico dan minder groot? En hoelang moet ik dan stoppen als dat het geval zou zijn?

Klik om te vergroten...

Ja, maar ik weet niet hoe lang je moet stoppen, dat is echt een vraag voor je psychiater.

bier zei:

endor zei:

Van 1 keer een foute combinatie heb je niet veel kans op serotonine syndroom.
Ik ken wel een paar mensen die aan de anti depressiva zitten , en dan nog MDMA gaan nemer erop , en ze lijken nog perfect in orde te zijn.

Nu wat mijn persoonlijk probleem is , dat ik anti psychotica neem (risperdal)
En als ik die genomen heb , en daarna drugs neem , merk ik er echt wel bijna niets van.
Maar ok , dit staat los van het topic.

Klik om te vergroten...

Ad werkt toch helemaal niet met mdma? Mdma zorgt ervoor dat de serotonine tijdelijk sterk verhoogd wordt afgegeven, en citalopram zorgt ervoor dat de serotonine juist langer in de hersenen blijft. Merkte die mensen er toen wel iets van? Maar mdma is natuurlijk een heel ander soort drug dan dxm. DXM blokkeert de serotonine juist helemaal. Maar ik weet niet hoe groot de kans op het serotoninesyndroom is?

Ik heb trouwens ook een maand of twee risperdal gehad, maar dat werkte niet goed, ik voelde me op het laatst net een wandelend lijk. Nootmuskaat werkte toen wel trouwens, dxm heb ik niet geprobeerd. Nouja toen was ik maar met de risperdal gestopt. Werkt het bij jou wel naar behoren?

Klik om te vergroten...

In het begin was ik ook een lijk , maar toen kreeg ik er nog een hoop andere medicatie bij.

DXM is ook een (volgens mij matige) serotonine heropname blokker. Het versterkt dus het effect van anti-depressiva. Ik heb nooit problemen gehad met de combinatie van SSRI/SNRI en DXM. MDMA met SSRI's combineren is wel levensgevaarlijk.

Roseta Stoned zei:

DXM is ook een (volgens mij matige) serotonine heropname blokker. Het versterkt dus het effect van anti-depressiva. Ik heb nooit problemen gehad met de combinatie van SSRI/SNRI en DXM. MDMA met SSRI's combineren is wel levensgevaarlijk.

Klik om te vergroten...

Ook zou DXM moeten worden vermeden als je een van de volgende kalmeringsmiddelen neemt, SSRI (Prozac, enz. Als je kalmerend neemt en weet niet of is het een SSRI, vraag uw apotheker.) Dit riskeert serotoninesyndroom. Tricyclic kalmeringsmiddelen (opnieuw, vraag een apotheker of kalmerend gebruiken), lithium, of de dieetdrugs phentermine en fenfluramine van dieetdrugs die met DXM wordt gebruikt riskeren ook het serotoninesyndroom. Vermijdt het gebruik dextromethorphan als je een van de bovenstaande middelen neemt.

Klik om te vergroten...

Is het nou wel of niet gevaarlijk? Op de ene site lees ik dat het niet zoveel kwaad kan, en op de ander dat het levensgevaarlijk is. Maar jij hebt dus nooit problemen met deze combinatie gehad?

SSRI een kalmeringsmiddel?

Ik heb zowel met duloxetine als met venlafaxine geen problemen gehad met DXM. Een keer zelfs 750mg DXM op. Wel veel bijwerkingen als jeuk en zo, maar dat is volgens mij normaal met DXM. Overigens zal ik niemand aanraden om hetzelfde te doen.

DXM is trouwens een serotonine receptor agonist lees ik net op wikipedia. Ik zal binnenkort wel ff op web of science zoeken hoe het precies werkt.

Roseta Stoned zei:

SSRI een kalmeringsmiddel?

Ik heb zowel met duloxetine als met venlafaxine geen problemen gehad met DXM. Een keer zelfs 750mg DXM op. Wel veel bijwerkingen als jeuk en zo, maar dat is volgens mij normaal met DXM. Overigens zal ik niemand aanraden om hetzelfde te doen.

DXM is trouwens een serotonine receptor agonist lees ik net op wikipedia. Ik zal binnenkort wel ff op web of science zoeken hoe het precies werkt.

Klik om te vergroten...

Ben je er al uit?

Is de combinatie met citalopram echt wel zo schadelijk? Kleven er wel zulke grote risico's aan?

bier zei:

endor zei:

Van 1 keer een foute combinatie heb je niet veel kans op serotonine syndroom.
Ik ken wel een paar mensen die aan de anti depressiva zitten , en dan nog MDMA gaan nemer erop , en ze lijken nog perfect in orde te zijn.

Nu wat mijn persoonlijk probleem is , dat ik anti psychotica neem (risperdal)
En als ik die genomen heb , en daarna drugs neem , merk ik er echt wel bijna niets van.
Maar ok , dit staat los van het topic.

Klik om te vergroten...

Ad werkt toch helemaal niet met mdma? Mdma zorgt ervoor dat de serotonine tijdelijk sterk verhoogd wordt afgegeven, en citalopram zorgt ervoor dat de serotonine juist langer in de hersenen blijft. Merkte die mensen er toen wel iets van? Maar mdma is natuurlijk een heel ander soort drug dan dxm. DXM blokkeert de serotonine juist helemaal. Maar ik weet niet hoe groot de kans op het serotoninesyndroom is?

Klik om te vergroten...

Het kan twee kanten op gaan met de combi mdma & ssri's; of het werkt niet/nauwelijks of het werkt veel heftiger dan jij van te voren in kunt schatten. Kans op serotoninesyndroom is groot en het is gewoon ontzettend dom om t toch te gaan proberen, dat is letterlijk spelen met je leven. En zelfs als je er niet aan dood gaat, kom je er zoveel slechter uit, dat wil je ECHT niet.

Wat de oorspronkelijke vraag betreft, de enige die hierover uitsluitsel kan geven is je arts of apotheker. Anti depressiva's zijn geen speelgoed, als je dit slikt blijf dan ver weg van iedere vorm van drugs als je serieus wilt werken aan het verbeteren van je levenskwaliteit. Je slikt niet voor niets een anti depressiva, als je ook maar 1 hersencel in je hoofd hebt zitten blijf je gewoon van drugs af zolang je anti depressiva slikt. Nadat je daarmee gestopt bent kun je eventueel wel weer een keer drugs nemen, hoewel je dat niet direct moet doen. Maar zo tussendoor even op eigen houtje stoppen om drugs te nemen is fakking dom, dan slik je de ad voor niets en kun je weer helemaal opnieuw beginnen..

[SF] Safiertje zei:

Ben je in therapie of krijg je je medicijnen van een huisarts? Als je niet in therapie bent laat je dan alsjeblieft doorverwijzen naar het GGZ. Is er bij jou een psychische stoornis vastgesteld? Ik bedoel t niet lullig, maar als ik je posts zo lees kan ik maar twee conclusies trekken; een psychische stoornis of aandachtstrekkerij (wat ook weer onderdeel kan zijn van een stoornis). Ik ben natuurlijk geen psychiater en ik 'ken' je alleen van je posts, dus misschien zit ik er gigantisch naast. Maar hoe dan ook lijkt t me heel erg de moeite waard om hulp te zoeken als je dat nog niet gedaan hebt. Ik herken heel veel in jou. Toen ik jouw leeftijd had zag ik t ook allemaal niet meer zitten, ik had ook geen echte vrienden, voelde me heel erg eenzaam, werd op school genegeerd en zocht afleiding in alles wat ik maar kon vinden wat verdoofde inclusief automutilatie. Gelukkig had ik toen geen toegang tot drugs, anders had ik hier misschien niet meer gezeten. In tegenstelling tot wat sommige mensen hier zeggen gaat dat niet altijd over als je ouder wordt en is t niet altijd 'maar' de puberteit. Achteraf gezien begon in die tijd mijn bipolaire stoornis tot uiting te komen. Ik heb op latere leeftijd heel hard geprobeerd om al die gevoelens en emoties en die eenzaamheid weg te drukken met heel veel drugs, excessief geld uitgeven etc. Maar geloof me, het helpt niet. Het haalt tijdelijk de scherpe randjes van je pijn, maar uiteindelijk maakt het t alleen maar erger dan t al was. Ik heb er ruim 10 jaar voor nodig gehad om tot die conclusie te komen en heb voor t eerst serieuze hulp gezocht. Of althans, die heb ik al veelvuldig gehad, maar je moet wel bereid zijn om aan jezelf te werken wil die prof zorg daadwerkelijk helpen. En nu kan ik eindelijk zeggen dat ik de toekomst positief tegemoet kan zien, ook al is t nog een heel erg lange weg. Ik weet niet waarom ik dit alles typ, ik heb t idee dat je er niets mee zult doen, maar als er ook maar een heel kleine kans is dat je hierdoor na gaat denken en eens verstandige beslissingen gaat maken dan heb ik bereikt wat ik wilde. Het leven is een heel mooi iets. Je kunt je tijd verdoen met nadenken over hoe kut het is, maar je kunt ook alles doen wat in je macht ligt om te proberen er toch iets van te maken. Als je positief denkt en anderen positief benaderd zul je merken dat je ook meer positieve dingen overkomen en anderen jou ook positiever benaderen. Jij bent degene die bepaalt of je leven mooi is of een hel en niemand anders. Oh en @ alle andere forumers; ga haar nou alsjeblieft geen drugs of wat dan ook aanraden, ze slikt medicijnen en wat voor jou veilig kan zijn kan voor haar misschien wel dodelijk zijn. Wil je dat op je geweten hebben??

Klik om te vergroten...

Ik zit in therapie bij een behandelcentrum voor jongeren met autisme (Ik heb pdd-nos). Ik heb nou gesprekken en daarnaast zit ik ook bij een psychiater, van dezelfde organisatie. Maar die wil de citalopram niet verhogen aangezien de bijwerkingen die ik op het begin had, en wil ook niets sterkers als oxazepam voorschrijven. Over een tijdje krijg ik ook nog sociale vaardigheidstraining, maar dat zou nog best een hele tijd kunnen duren voordat dat begint, dat weet ik niet. Ik weet niet of ik behalve pdd-nos en depressie nog een andere psychische stoornis heb. Ik heb vorig jaar wel een periode gahad dat ik bijna in een psychose zat, toen zat ik nog bij een andere psychiater, en die had me gelijk risperdal voorgeschreven. Volgens hem had ik een beginnende psychose. Toen ik op het begin de risperdal slikten werkten het wel, ik werd wat rustiger in mijn hoofd. Maar na een maand voelde ik mij 'leeg'. Op een gegeven moment had ik nog amper de kracht om mijn tanden te poetsen. Iedere avond zat ik te huilen op de bank, dus toen heb ik samen met mijn moeder besloten om te stoppen met de risperdal, omdat het echt niet langer ging. Later bleek dus dat de psychiater mijn moeder de schuld gaf dat ze me van de risperdal 'afgepraat' zou hebben. Dat is dus niet zo. Als je bij die psychiater binnenkomt word je gewoon depressief, ookal was je het daarvoor nog niet. Ik ga daar nooit meer heen. Lul. Ik heb het idee dat de psychiater die ik nu heb een stuk beter is, ik heb echt het idee dat hij me ongeveer wel begrijpt. Hij werkt ook alleen maar met jongeren met autisme. Maar toch heb ik het idee dat ik hier nog weinig tot niets mee opgeschoten ben. Maar wat kan hij nog meer doen dan praten en die medicijnen voorschrijven? Niets toch? Ik zie op dit moment helemaal geen uitweg, ik leef van dag tot dag. Ik praat ook eens in de zoveel tijd met een vertrouwenspersoon op school, dat zijn altijd heel bijzondere gesprekken. Zij had het ookal over men gedachtes opschrijven, gaan hardlopen enz. Ze zei dat ze hoopt dat ik de juiste weg kies, de juiste beslissing neem. En dat als ik thuis kom en helemaal zou willen stoppen met denken, dat ik er dan aan denk wat zei gezegd heeft. Dat is fijn. Ik zou vaak helemaal willen stoppen met om me heen te kijken naar wat er allemaal gebeurd. Maar toch weet ik van binnen dat het verkeerd is, maar toch doe ik het vaak. Ik zou gewoon niet weten wat ik anders moet... Ik heb zoveel stress elke dag... Ik wil even weg zijn...

[SF] Safiertje zei:

Je slikt niet voor niets een anti depressiva, als je ook maar 1 hersencel in je hoofd hebt zitten blijf je gewoon van drugs af zolang je anti depressiva slikt.

Klik om te vergroten...

Nou bier, die kun je in je zak steken.

Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.

bier zei:

Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.

Klik om te vergroten...

Willen is geen oplossing.
Verzet jouw gedachten en pak geen dope meer , als je er al zo van af hangt.

endor zei:

bier zei:

Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.

Klik om te vergroten...

Willen is geen oplossing.
Verzet jouw gedachten en pak geen dope meer , als je er al zo van af hangt.

Klik om te vergroten...

Wat moet ik dan? De hele avond kanker onrustig voor me uit zitten staren? Niet meer proberen te denken? Dissociëren?

bier zei:

endor zei:

bier zei:

Maar ik heb gewoon fucking zin om even helemaal weg te zijn. Is er echt geen andere manier? Hardlopen niet, dat heb ik vanmiddag nog gedaan totdat ik bijna moest kotsen, maar ik voel me geen ruk beter. Ik wil weer trippe.

Klik om te vergroten...

Willen is geen oplossing.
Verzet jouw gedachten en pak geen dope meer , als je er al zo van af hangt.

Klik om te vergroten...

Wat moet ik dan? De hele avond kanker onrustig voor me uit zitten staren? Niet meer proberen te denken? Dissociëren?

Klik om te vergroten...

Denk je nu zelf niet dat dat jouw eigen fout is?
En denk je niet dat dat vanzelf voorbij gaat?
Grow up , life's a bitch if you are one to.

bier zei:

Ik zit in therapie bij een behandelcentrum voor jongeren met autisme (Ik heb pdd-nos). Ik heb nou gesprekken en daarnaast zit ik ook bij een psychiater, van dezelfde organisatie. Maar die wil de citalopram niet verhogen aangezien de bijwerkingen die ik op het begin had, en wil ook niets sterkers als oxazepam voorschrijven. Over een tijdje krijg ik ook nog sociale vaardigheidstraining, maar dat zou nog best een hele tijd kunnen duren voordat dat begint, dat weet ik niet. Ik weet niet of ik behalve pdd-nos en depressie nog een andere psychische stoornis heb. Ik heb vorig jaar wel een periode gahad dat ik bijna in een psychose zat, toen zat ik nog bij een andere psychiater, en die had me gelijk risperdal voorgeschreven. Volgens hem had ik een beginnende psychose. Toen ik op het begin de risperdal slikten werkten het wel, ik werd wat rustiger in mijn hoofd. Maar na een maand voelde ik mij 'leeg'. Op een gegeven moment had ik nog amper de kracht om mijn tanden te poetsen. Iedere avond zat ik te huilen op de bank, dus toen heb ik samen met mijn moeder besloten om te stoppen met de risperdal, omdat het echt niet langer ging. Later bleek dus dat de psychiater mijn moeder de schuld gaf dat ze me van de risperdal 'afgepraat' zou hebben. Dat is dus niet zo. Als je bij die psychiater binnenkomt word je gewoon depressief, ookal was je het daarvoor nog niet. Ik ga daar nooit meer heen. Lul. Ik heb het idee dat de psychiater die ik nu heb een stuk beter is, ik heb echt het idee dat hij me ongeveer wel begrijpt. Hij werkt ook alleen maar met jongeren met autisme. Maar toch heb ik het idee dat ik hier nog weinig tot niets mee opgeschoten ben. Maar wat kan hij nog meer doen dan praten en die medicijnen voorschrijven? Niets toch? Ik zie op dit moment helemaal geen uitweg, ik leef van dag tot dag. Ik praat ook eens in de zoveel tijd met een vertrouwenspersoon op school, dat zijn altijd heel bijzondere gesprekken. Zij had het ookal over men gedachtes opschrijven, gaan hardlopen enz. Ze zei dat ze hoopt dat ik de juiste weg kies, de juiste beslissing neem. En dat als ik thuis kom en helemaal zou willen stoppen met denken, dat ik er dan aan denk wat zei gezegd heeft. Dat is fijn. Ik zou vaak helemaal willen stoppen met om me heen te kijken naar wat er allemaal gebeurd. Maar toch weet ik van binnen dat het verkeerd is, maar toch doe ik het vaak. Ik zou gewoon niet weten wat ik anders moet... Ik heb zoveel stress elke dag... Ik wil even weg zijn...

Klik om te vergroten...

Wat naar dat je zo'n slechte ervaring hebt gehad met die psychiater. Medicatie is een lastig iets, het kan heel lang (soms wel jaren) duren voor je de juiste medicijnen hebt gevonden die voor jou goed werken. Risperdal werkte voor jou dus duidelijk niet. Dat hij daar zo op reageert is belachelijk en heel onprofessioneel. Ik ben niet heel goed bekend met pdd-nos, maar als ik het me goed herinner horen daar toch geen psychoses bij? Ik kan je aanraden om nog een second opinion aan te vragen bij een andere psychiater. Ik heb zelf heel veel psychiaters en psychologen versleten en er is nu eindelijk na een paar jaar een duidelijker beeld van wat ik heb. De onderzoeken zijn nog niet geheel afgerond (duurt al een paar maanden en word door 4 mensen onderzocht om zekerheid te krijgen) maar ik heb sowieso een dubbele diagnose en waarschijnlijk zelfs een drievoudige diagnose (bipolaire stoornis, borderline persoonlijkheid en heel waarschijnlijk add). Nou hoeft dat bij jou natuurlijk niet t geval te zijn, maar het kan nooit kwaad om het door iemand anders nogmaals te laten beoordelen. Heel veel psychische stoornissen overlappen elkaar en lijken op elkaar. Daarom is t vaak heel lastig om direct een juiste diagnose te stellen. Als die diagnose er eenmaal is kun je er echt wat aan gaan doen. Ik heb er voor gekozen om medicatie en therapie te combineren (hoewel het nog niet duidelijk is of dat deeltijd therapie of meer is) en heb net het eerste medicijn van t lijstje geprobeerd. Voor mij werkte dat niet en dus begin ik over een maand met een ander medicijn. Net zolang totdat het medicijn gevonden is wat voor mij het beste werkt. Want medicijnen werken voor iedereen anders, ook al hebben al die mensen dezelfde stoornis. Dat je citalopram niet verhoogd wordt vanwege de bijwerkingen kan ik goed snappen. Om dezelfde reden ben ik gestopt met lithium. Met een lage dosis had ik al enorme bijwerkingen en dan is t gewoon niet verstandig. Zijn er geen andere medicijnen die je kunt proberen? Wat je op t einde zegt begrijp ik heel erg goed. Ik herken dat gevoel ontzettend. Het enige wat ik je aan kan raden is afleiding zoeken in iets leuks, bijvoorbeeld tekenen of muziek maken of wat je dan ook maar leuk vind en vooral heel veel praten. Al is t maar op een lotgenoten website. Eén van mijn beste vriendinnen heeft dezelfde diagnose als ik en t is zo ontzettend fijn om met iemand te kunnen praten die je t niet uit hoeft te leggen allemaal. Wellicht dat jij ook zo'n iemand kunt vinden op een website of bij bijvoorbeeld groepstherapie. Ik weet niet of je nu therapie hebt in je eentje of in een groep, maar als je het in je eentje hebt is t misschien een idee om aan te kaarten dat je graag daarnaast ook groepstherapie wilt. Werkt heel verhelderend en je voelt je vaak veel minder alleen staan.

Nee, het gaat niet voorbij, het word alleen maar erger.

bier zei:

Nee, het gaat niet voorbij, het word alleen maar erger.

Klik om te vergroten...

Dat maak je jezelf wijs.
Of je bent overgevoelig ervoor.
Dan zou je echt moeten stoppen.
Probeer toch eens tot dat besef te komen.
Ik word er ziek van.
En vooral voor jouw onrespectvol gedrag tegenover jouw ouders.
Is dit allemaal niet door een bepaalde frustratie? die je uitoefent op andere mensen?

Ik denk dat je dan het beste een crackdealer kan zoeken waar je op de pof kan halen. Die doen tenminste niet moeilijk over leeftijd enzo.