Aanhoudende problemen na XTC

MeejheM zei:

klinkt heftig, maar je verhaal is goed leesbaar, dus zo erg zal de hersenschade niet zijn.

ik heb zelf nooit zoiets ervaren, tenminste, nooit langer dan 2 dagen. ze zeggen dat je het beste 2 of 3 maanden tussen je mdma gebruik kan houden. ik denk dat dat ongeveer de maximale periode is voor je lichaam en geest om helemaal te herstellen.

je bent nu 1 maand verder, ik zou het nog even aankijken, maar ook weer geen 2 maanden wachten voordat je medisch advies gaat zoeken.

Klik om te vergroten...

Dat is het rare, ik voel me super onbewust, maar heb bijv. wel gewoon al mijn 9 tentamens gehaald 2 weken terug...
Bedankt iniedergeval

Het gevoel wat jij omschrijft ken ik wel een beetje, bij mij uit zich dit op de momenten dat ik even wat minder in mijn vel zit - of toen ik depressief was, was dat ongeveer een 'goede' dag... ik voelde me ook 'super onbewust' maar heb gewoon mijn VWO diploma gehaald destijds etc dus ik snap je verwarring wat dat betreft wel. Dan is het net of je een film zit te kijken van je eigen leven, redelijk passief. Natuurlijk heb je een goede opdonder gehad van je XTC misbruik, dus dan is dit niet zo'n gek gevolg. Gelukkig ben je zelf al o.a. bezig met gezond eten om je herstel te bevorderen.

Lijkt me dat het vanzelf over zou moeten gaan, maar duurt het te lang dan zou ik toch even aan de bel trekken. Je geeft aan dat je het gevoel hebt dat de huisarts je weinig kan helpen hierbij, misschien kun je dan met deze mensen contact opnemen.

Ik kan je in ieder geval geruststellen in de zin dat je nu niet lijd aan het serotoninesyndroom, dat is een acuut en levensbedreigend verschijnsel, niet iets dat dagen of weken aanhoud.

Daarnaast heb je zelf al de juiste maatregelen genomen en zou je met rust, regelmaat, voeding en sport (en natuurlijk geen drugs) jezelf wel beter moeten gaan voelen.

Merk je na nog een maand geen verbetering kan het vast geen kwaad om even langs je huisarts te gaan, succes ermee!

Narayani zei:

Het gevoel wat jij omschrijft ken ik wel een beetje, bij mij uit zich dit op de momenten dat ik even wat minder in mijn vel zit - of toen ik depressief was, was dat ongeveer een 'goede' dag... ik voelde me ook 'super onbewust' maar heb gewoon mijn VWO diploma gehaald destijds etc dus ik snap je verwarring wat dat betreft wel. Dan is het net of je een film zit te kijken van je eigen leven, redelijk passief. Natuurlijk heb je een goede opdonder gehad van je XTC misbruik, dus dan is dit niet zo'n gek gevolg. Gelukkig ben je zelf al o.a. bezig met gezond eten om je herstel te bevorderen.

Lijkt me dat het vanzelf over zou moeten gaan, maar duurt het te lang dan zou ik toch even aan de bel trekken. Je geeft aan dat je het gevoel hebt dat de huisarts je weinig kan helpen hierbij, misschien kun je dan met deze mensen contact opnemen.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je reactie.
Ik had dit gevoel vroeger ook heel soms als het even wat minder ging, of als ik bijv. zenuwachtig was voor een presentatie. Maar nu dus gewoon continu.
Ik hoop inderdaad dat het vanzelf over gaat door rust in combinatie met sport en gezonde voeding. Voor nu probeer ik er zo min mogelijk aan te denken, en zodra ik het besef krijg dat ik het gevoel heb gewoon die gedachtes meteen wegstoppen, dit helpt redelijk, maar uiteraard is het nog steeds geen fijn gevoel. De tijd die je nodig hebt om volledig te herstellen is 3 maanden, en dit heeft er een jaar lang nooit tussen gezeten (terwijl ik daarvoor nooit iets gebruikt had, dus dit zijn wel flinke klappen uit het niets), dus ik hoop echt dat ik me over 2 maanden een stuk beter voel. Uiteraard ga ik dan niet meteen weer gebruiken, heb me lesje zeker wel geleerd nu. Ik wacht liever nog een tijdje met medische hulp, mijn ouders weten er absoluut niks vanaf en ik denk/hoop dat het met een gezonde levensstijl ook op te lossen moeten zijn. Ik denk zelf dat er iedere dag wel een heeeel klein beetje verbetering in zit, maar dit is erg moeilijk te beoordelen, kan ook slechts de gedachte zijn...
Ik merk wel dat ik bijv. in het begin echt nergens zin/interesse in had, en nu toch wel weer dingen ga oppakken die ik lang teveel moeite vond, zoals bijv. sporten, maar ook dit kan weer slechts komen omdat ik mezelf nu bewust ben van het probleem...

Fool zei:

Ik kan je in ieder geval geruststellen in de zin dat je nu niet lijd aan het serotoninesyndroom, dat is een acuut en levensbedreigend verschijnsel, niet iets dat dagen of weken aanhoud.

Daarnaast heb je zelf al de juiste maatregelen genomen en zou je met rust, regelmaat, voeding en sport (en natuurlijk geen drugs) jezelf wel beter moeten gaan voelen.

Merk je na nog een maand geen verbetering kan het vast geen kwaad om even langs je huisarts te gaan, succes ermee!

Klik om te vergroten...

Super bedankt man!
Ik was toen straks aan het zoeken op soort gelijke symptomen, en moet eerlijk zeggen dat ik wel een beetje schrok toen ik vaak de term "serotoninesyndroom" voorbij zag komen.

Uiteindelijk zal ik er wel mee leren leven, alles went uiteindelijk, maar ik hoop natuurlijk dat dit niet de rest van mijn leven zo blijft...

Klinkt een beetje als derealisatie wat je beschrijft, dat gaat meestal wel weer over uiteindelijk.

Voorlopig even niks meer gebruiken in ieder geval. Maar ga nou ook niet direct weer gebruiken als je je weer ok voelt, geef je hersenen even wat langer rust dat heeft het wel even nodig zo te horen.

Ps, ik heb je topic even verplaatst.

Psychedelibee zei:

Klinkt een beetje als derealisatie wat je beschrijft, dat gaat meestal wel weer over uiteindelijk.

Voorlopig even niks meer gebruiken in ieder geval. Maar ga nou ook niet direct weer gebruiken als je je weer ok voelt, geef je hersenen even wat langer rust dat heeft het wel even nodig zo te horen.

Ps, ik heb je topic even verplaatst.

Klik om te vergroten...

Is dit een bekend fenomeen o.i.d.? 'Derealisatie' zo zou je het inderdaad goed kunnen verwoorden.
Ik heb niet eens zin meer op xtc te gaan gebruiken, en heb mijn lesje wel geleerd, dus ga zeker niet meteen weer gebruiken als het weer goed gaat inderdaad.

Edit: Heb het even snel op google ingetypt, wow dit zou het wel eens kunnen zijn ja...! Ga me er dit weekend eens wat in verdiepen, maar voor wat ik net snel heb gelezen komt het wel erg dicht in de buurt... Bedankt!

Zijn er mensen of kent iemand mensen waarbij dit is overgegaan? Hoop echt zo erg dat dit over gaat op termijn...

Frqz zei:

Ik denk zelf dat er iedere dag wel een heeeel klein beetje verbetering in zit, maar dit is erg moeilijk te beoordelen, kan ook slechts de gedachte zijn...
Ik merk wel dat ik bijv. in het begin echt nergens zin/interesse in had, en nu toch wel weer dingen ga oppakken die ik lang teveel moeite vond, zoals bijv. sporten, maar ook dit kan weer slechts komen omdat ik mezelf nu bewust ben van het probleem...

Klik om te vergroten...

Klinkt alsof je wel degelijk vooruitgang boekt door in ieder geval het eten, sporten etc. hoor, maak jezelf niet té druk, niet 'overthinken' zeg maar. Je hebt nu een globaal idee wat het kan zijn, je bent actief bezig met je herstel, en je zal na verloop van tijd vanzelf kunnen zien of het beter gaat. Het kan nog wel per dag verschillen, maar schrik er niet te veel van als je een mindere dag te pakken hebt. Wat je zou kunnen doen is een soort dagboekje bij houden waarin je heel kort opschrijft hoe elke dag ging. Wellicht kan je na verloop van tijd zelf zien hoe je toch vooruit bent gegaan, voor je eigen gemoedsrust. Hoe gaat het trouwens met slapen momenteel, nu je weer een beetje sport enzo?

Ik heb hier ook mensen voorbij zien komen op het forum, die zaten te 'wachten' tot hun klachten voorbij waren, zonder er zelf iets voor te ondernemen. En dan van ons geruststellende woordjes verwachten :P

Iedereen wie ik persoonlijk ken die daar last van gehad heeft, inclusief mijzelf voor korte periodes is er bovenop gekomen. Ook nog zonder blijvende schade.

Ik schat je kansen dus positief in, maar ik zou geen maanden wachten met hulp inschakelen. meestal duren deze periodes redelijk kort, meer in dagen dan in weken.

mocht er iets serieus aan de hand zijn is het wel zo handig dat je toch hulp inschakelt. zoals ik het verschijnsel ken gaat het altijd over. is het iets anders dan zal dat vanzelf blijken. het is moeilijk in te schatten aan de hand van wat regels tekst op een beeldscherm.

Narayani zei:

Frqz zei:

Ik denk zelf dat er iedere dag wel een heeeel klein beetje verbetering in zit, maar dit is erg moeilijk te beoordelen, kan ook slechts de gedachte zijn...
Ik merk wel dat ik bijv. in het begin echt nergens zin/interesse in had, en nu toch wel weer dingen ga oppakken die ik lang teveel moeite vond, zoals bijv. sporten, maar ook dit kan weer slechts komen omdat ik mezelf nu bewust ben van het probleem...

Klik om te vergroten...

Klinkt alsof je wel degelijk vooruitgang boekt door in ieder geval het eten, sporten etc. hoor, maak jezelf niet té druk, niet 'overthinken' zeg maar. Je hebt nu een globaal idee wat het kan zijn, je bent actief bezig met je herstel, en je zal na verloop van tijd vanzelf kunnen zien of het beter gaat. Het kan nog wel per dag verschillen, maar schrik er niet te veel van als je een mindere dag te pakken hebt. Wat je zou kunnen doen is een soort dagboekje bij houden waarin je heel kort opschrijft hoe elke dag ging. Wellicht kan je na verloop van tijd zelf zien hoe je toch vooruit bent gegaan, voor je eigen gemoedsrust. Hoe gaat het trouwens met slapen momenteel, nu je weer een beetje sport enzo?

Ik heb hier ook mensen voorbij zien komen op het forum, die zaten te 'wachten' tot hun klachten voorbij waren, zonder er zelf iets voor te ondernemen. En dan van ons geruststellende woordjes verwachten :P

Klik om te vergroten...

Mmh daar heb je gelijk in! Ik probeer er zeker ook niet teveel aan te denken inderdaad, ik denk dat positief blijven nu het verstandigste is...
Slapen gaat opzich niet heel slecht, gewoon wat "onrustiger" dan vroeger, in de zin van moeilijker in slaap komen (ook al ben ik moe) en bijna iedere nacht wel eventjes op een willekeurige tijd wakker worden en weer terug in slaap vallen.
Bedankt iniedergeval!

Kijk anders even of je met een of ander drugs/verslavings instelling contact kan krijgen voor wat concrete tips wat te doen en te laten.

ik zou het zo snel niet weten, behalve dat tijd alle wonden heelt, als ze niet infecteren...

het lijkt mij nog best vroeg daadwerkelijk naar je huisarts te gaan bijvoorbeeld, maar dat is ook afhakelijk van hoe je de situatie ervaart. als je wilt moet je gewoon gaan, ik denk alleen dat wat tijd, en gezonde gewoonten een hoop goed zullen maken.

Dat ben ik helemaal met je eens, en allemaal leuk en aardig, maar beloof je me dat als je over 2 weken nog steeds last hebt, of het idee hebt dat het niet volledig terugkomt naar het normale dat je hulp gaat zoeken?

succes, fijne vakantie.

MeejheM zei:

Kijk anders even of je met een of ander drugs/verslavings instelling contact kan krijgen voor wat concrete tips wat te doen en te laten.

ik zou het zo snel niet weten, behalve dat tijd alle wonden heelt, als ze niet infecteren...

het lijkt mij nog best vroeg daadwerkelijk naar je huisarts te gaan bijvoorbeeld, maar dat is ook afhakelijk van hoe je de situatie ervaart. als je wilt moet je gewoon gaan, ik denk alleen dat wat tijd, en gezonde gewoonten een hoop goed zullen maken.

Klik om te vergroten...

Ik denk zelf dat de huisarts vrij weinig voor me kan betekenen, en heb ook geen behoefte om naar de huisarts te gaan. Ik denk inderdaad dat een gezonde levensstijl + rust nodig is, iets waar ik momenteel dus mee bezig ben.

Ik heb het idee dat er al verbetering in zit, ik DENK dat ik het gevoel minder intens ervaar als eerst, en het besef dat ik me super suf voel komt de laatste paar dagen pas aan het eind van de middag wat heftiger op zetten. Maar zoals ik al zei denk ik dat dit erg te maken heeft met het feit dat ik nu een weekje vrij ben, en dus goed uit kan slapen en verder niks hoef te doen... Maar toch geeft het mij een klein beetje positieve moed...

hallo Frqz ik hoop dat je dit nog leest hoelang heb jij last gehad van deze klachten ik ben nu 6maande veder en ik heb de klachten nog steeds mij vraag is nu heb je er nog steeds last van of ben je al weer de oude ik ben namelijk bang dat het nooit meer weg gaat met vriendelijk de groetjes kevin

Kevin106 zei:

hallo Frqz ik hoop dat je dit nog leest hoelang heb jij last gehad van deze klachten ik ben nu 6maande veder en ik heb de klachten nog steeds mij vraag is nu heb je er nog steeds last van of ben je al weer de oude ik ben namelijk bang dat het nooit meer weg gaat met vriendelijk de groetjes kevin

Klik om te vergroten...

Ik las in je andere post dat je huisarts je niet meer kan helpen, probeer dit eens: https://www.brijder.nl/hoe-wij-helpen/p ... -spreekuur

Zij zijn gespecialiseerd in klachten nav drugsgebruik, dus zij zullen veel beter dan je huisarts weten wat de juiste behandeling is.

okee ik ga er zo op kijken maar kunnen deze klachten weg gaan of blijf ik er echt heel me leven last van houden ik ben daar echt bang voor namelijk elke dag wazig zien ooggruis elke dag hoofpijn me zelf niet voelen raar gevoel in me buik word er een beetje moe van pff lijkt wel of ik gek aan het worden ben veel nachtmeries en als het geen nacmeries zijn het wel normale vaage drommen en dat al 6maande lang pfff

Meestal gaan dit soort klachten na verloop van tijd wel weer over, maar aangezien het al zo lang duurt bij jou is het wel belangrijk goede medische hulp te zoeken.

Verder kan ik je alleen als tip meegeven er niet teveel over na te denken, door er de hele tijd aandacht aan te besteden houd je het namelijk ook in stand.

jaa ik weet het maar waar ik meer bang voor ben is dat ik ergens in blijf hangen of iets de klachten zijn wel erger geworden ik ben zo vaak bang dat ik me zelf kwijt raak of iets maar dat kan naturlijk niet op internet las ik ook zo veel dat het van zelf overging maar nee dus duurt al zo lang maar ik wil niet in een gekke huis komen of iets dat het alleen maar erger word vandaag had ik weer zo slechte dag heel erg wazig zien heel vaak moe slaap ik even word ik weer wakker net als nu nachtmeries raarste dromen maar denkt u dat dit zo heel me leven bijft groetjes kevin

@Kevin, dit blijft echt niet je hele leven. Ga naar de huisarts, vertel je verhaal en zij kunnen je doorverwijzen met deze klachten en d.m.v van therapie je helpen of medicijnen (ben zelf geen voorstander van medicijnen, maar als het helpt..) al zou ik eerst het met therapie proberen afhankelijk van de gestelde diagnose.