"Bobsacamano zei:
Het lijkt vooral door stress in stand te worden gehouden maar goed dan komt er bij mij nog een vraag omhoog.
Derealisatie kan komen door een trauma en door extreme stress. Bij jou is het ontstaan door drug gebruik. Ik vraag me af of de bestrijding dan hetzelfde zou zijn of dat het compleet anders is.
Ik kan me voorstellen dat door drugs de derealisatie komt door schade en bij stress door trauma dit is een hele andere oorzaak.
Klik om te vergroten...
Ik heb ook wel last van lichte stress/ onrust, grotendeels van de dag. Die stress/onrust is altijd wel licht aanwezig geweest denk ik, maar door de derealisatie wel sterker geworden denk ik. Ik slaap ook zeer slecht, wordt iedere nacht minimaal 2x wakker. Dit is ook sinds de derealisatie gekomen, daarvoor sliep ik altijd perfect. Ik denk dat het dus vooral een samenhang van deze dingen is die het in stand houd/ verergert...
SmartieAndMe zei:
Vervelend verhaal, ik heb er zelf ook ervaring mee en het kan zeker wel even duren voordat het weer beter wordt. Gebruik in ieder geval geen drugs meer voor een aantal maanden anders zal het niet beter worden. Accepteer dat je er last van hebt. Stress, angst en druggebruik zijn toch wel de grootste veroorzakers en instandhouders hiervan.
Klik om te vergroten...
Drugs heb ik al 8 maanden niet meer gebruikt, en ga ik ook nooit meer in mijn leven gebruiken, dat is iets wat zeker is! Stress en angst zijn licht aanwezig, maar het is moeilijk om dit volledig weg te krijgen als dit in je zit denk ik...
GoedeWiet zei:
Hey, erg herkenbaar je verhaal. Bij mij werd derealisatie getriggerd door langdurige stress, maar ik zag later dat de kenmerken ervan ook aanwezig waren toen ik nog veel feestte (vooral na doorhalen en veel xtc).
De oplossing is simpel:
- de triggers vermijden
- gezond leven (sport en slaap)
- er niet teveel bij stilstaan (bv teveel erover lezen)
- doorgaan met je leven, dus je niet laten beperken
Met dat laatste bedoel ik dat je vooral door moet gaan. Ik was in dat jaar druk met universitair afstuderen, en ondanks dat ik heel wat kutmomentjes gehad heb, is het gewoon gelukt. Zogauw je eraan 'toegeeft', is het einde zoek.
Heb ook geduld. Ik heb er 2 jaar mee gelopen in grote mate, daarna 2 jaar maar af en toe, en nu nog maar heel soms. Het is kut, maar afleiding helpt, want het zit in je hoofd.
Klik om te vergroten...
Na doorhalen of /weinig/slecht slapen is het gevoel veel heftiger inderdaad! Ik wordt iedere nacht wel een paar keer wakker sinds ik het heb, en vroeger toen ik xtc gebruikte haalde ik iedere nacht door als ik gebruikt had... Dit zal dus zeker ook een rol spelen. Daarnaast heb ik het grotendeel van de dag last van lichte stress/onrust, maar het is lastig om hier van af te komen als dit in je zit denk ik... Ik probeer de triggers zoveel mogelijk te vermijden, sporten doe ik nu 4 x in de week, slapen gaat redelijk (zoals eerder gezegd wordt ik iedere nacht wel wakker, hiermee bedoel ik dat ik echt maar een seconde wakker ben, tijden verschillen, en daarna meestal weer direct in slaap val... Dit zal door de onrust/stress komen denk ik... Wel gebruik ik nu melatonine en een kruidencombinatie voor nachtrust. Dit werkt erg goed, ik kom snel in slaap, maar alsnog wordt ik iedere nacht wel minimaal 1 keer een seconde wakker.
Niet teveel bij stil staan is iets wat ik de afgelopen tijd ook zeker heb gedaan, gewoon doorgaan als het gevoel overheerst... Maar omdat het soms toch echt wel heel heftig kan voelen, is het moeilijk om er aan te ontkomen... Maar ik probeer het zeker zoveel mogelijk te negeren!
Ik zit momenteel op een HBO opleiding, en ondanks dat ik me heel de propedeuse suf en dood van binnen heb gevoeld, heb ik mijn propedeuse als een van de weinige wel weten te behalen... Dus er valt zeker mee om te gaan, maar het gevoel is gewoon echt heel beangstigend op sommige momenten... En afleiding helpt zeker inderdaad, maar is soms moeilijk te zoeken...
SmartieAndMe zei:
Vooral deze zijn heel belangrijk inderdaad. Als je er heel veel mee bezig gaat zijn, omdat je het wilt aanpakken, kan dat dus ook weer een averechts effect hebben.
Derealisatie ontstaat op het moment dat jij een ervaring hebt die te heftig en te intens is voor je brein. Op dat moment sluit je brein zich af voor de buitenwereld en zorgt dat prikkels geremd worden voor ze binnenkomen. Daarom lijkt het alsof er een soort afstand tussen jou en de wereld zit en alsof het als een film afspeelt. Dit gebeurt bijvoorbeeld ook bij mensen die een natuurramp meemaken of een oorlog.
Normaal gesproken trekt dat dus weg als de ramp voorbij is. Bij overmatig druggebruik, en dan vooral met blowen en XTC, blijft het vaak langer hangen.
Als je het accepteert en jezelf goed rust geeft, goed eet en genoeg beweegt, zal het vanzelf minder worden.
Klik om te vergroten...
Ik heb de afgelopen tijd inderdaad er zo min mogelijk aan gedacht, en als het gevoel heftig werd gewoon door gaan met wat ik deed en er niet aan denken. In zo'n situatie helpt dat inderdaad wel een beetje, want ik kan me herinneren dat ik 1x in de klas zat, het gevoel toen intenser werd, en toen een beetje in paniek raakte... Ik ben toen naar de wc gegaan in de hoop tot rust te komen, maar ik dacht er teveel aan, en kon het niet meer aan toen, dus ben toen maar naar huis gegaan... Maar als ik nu in zo'n situatie kom denk ik er inderdaad gewoon niet aan, dan heb je na een tijdje al niet meer in de gaten dat het gevoel zo overheerst...
Ik merk inderdaad dat het gevoel heftiger wordt in situaties met veel prikkelingen, bijvoorbeeld als er veel mensen op 1 plek zijn, bijv. als ik de kantine in loop op school, of een club met veel mensen enz.
Ik probeer mezelf goed rust te geven, ondanks de lichte onrust/stress die ik in me heb en het wakker worden iedere nacht zoals hierboven in dit bericht beschreven... Bewegen en eten zit zeker goed bij mij de laatste paar maanden.
Allemaal super bedankt voor de reacties!! Ik heb zeker wat aan jullie tips, en ook goed om te lezen dat de persoon hierboven er na 2 jaar bijna geen last meer van heeft, geeft goede hoop dus!!"
In: HELP!! Derealisatie door drugs..
1-1-2024