Steevast wekenlange (4-5 weken na gebruik) depressie na XTC, wat te doen?

Betreft de drug waar ik naar zoek: ik zoek dan dus iets dat mijn serotoninehuishouding niet te veel opfokt maar toch enige emotionele en stimulerende euforie geeft (en makkelijk, op korte termijn, te regelen is).. bestaat dit wondermiddel or am i chasing a ghost?

Beste gebruikers,

Ik ben een oude bekende van dit forum, terug op een nieuw account.

Toen ik erg jong en onverstandig was (van mijn 14e tot mijn 16-17e ongeveer) heb ik erg veel (zie, wekelijks tot tweewekelijks) XTC/mdma gebruikt. (mede) Als gevolg daarvan ben ik een aantal jaar depressief geweest, naar aanleiding van dat en andere klachten ben ik toentertijd gestopt. Inmiddels ben ik 23 jaar oud (en al twee jaar niet meer depressief) en heb ik sinds ik gestopt ben drie keer XTC gebruikt, elke keer was ik zo'n 4-5 weken heel erg gevoelig voor alles en zou ik mezelf bijna als depressief omschrijven, na deze weken voel ik me weer als de vrolijke en zelfverzekerde oude. Zoals velen zich waarschijnlijk voor kunnen stellen is zo'n enkele leuke avond dat wekenlange nare gevoel niet waard.

Ik ben hier om me af te vragen of ik de enige ben die hier last van heeft of gehad heeft en hoe jullie hier mee om gaan.

Verder vraag ik me af welke drugs jullie me in dit geval zouden aanraden, zaterdag ga ik weer naar een festival en ik weet dat ik het daar lastig bij alcohol zal gaan houden (als ik dronken ben heb ik nogal de neiging om aan de drugs te gaan).

Mijn logische vermoeden is dat mijn brein de serotonine-invloeden van XTC niet zo goed kan handelen omdat de serotonine-balans in zijn groei zo'n enorme opdonder gekregen heeft.. dit is echter maar een vermoeden, als iemand een betere uitleg heeft, hoor ik dat graag!

Ik heb dit vluchtig op werk geschreven dus als er onduidelijkheden zijn of mensen meer info behoeven, vraag het gerust.

Bedankt!

Welke dosering gebruik je?
Hoeveel pauze laat je tussen gebruik?

Je zegt zelf dat je een depressie hebt verkregen door MDMA misbruik, dit zie je vaker als iemand dramatisch is omgegaan met MDMA. De hersenen krijgen constant niet genoeg tijd om de serotonine aan te vullen, waardoor je telkens je reserves aan het opmaken bent. Gevolg? Een permanente depressie, gewoonweg omdat de hersenen niet meer in staat zijn om de benodigde serotonine aan te vullen die je nodig hebt om je lekker in je vel te laten zitten.
In jouw geval heb ik het idee dat je hersenen wel dermate zijn hersteld dat je niet meer kan spreken van een echte depressie (zoals je zelf zegt) maar de hoeveelheid serotonine die je voorheen had zul je hoogstwaarschijnlijk niet meer hebben helaas. Wanneer je nu dus MDMA gebruikt, gebruik je dat laatste restje aan serotonine die je hersenen hebben kunnen aanmaken verder op waardoor je je inderdaad een behoorlijke tijd niet goed kunt voelen. Bij een gezond persoon met een normale inhoud aan serotonine in de hersenen, heeft het lichaam zo'n 2 tot 3 maanden nodig om dat weer goed op peil te krijgen. Moet je nagaan hoe dat is bij jou.
Mijn advies is om geheel te stoppen met MDMA gebruik, en daarbij bedoel ik permanent. Althans, als je niet weer terug wilt vallen in een depressie die misschien ook niet meer overgaat. Met zulk misbruik mag je nog van geluk spreken dat je nu over je depressie bent heen gekomen, er zitten mensen bij die minder geluk hebben gehad als jij.

Geen XTC meer gebruiken.

Ik had hetzelfde eind jaren 90, na een pauze van maar liefst 15 jaar ging het wel weer (geen wekenlange dips meer), ik denk dat je serotoninehuishouding gewoon langer nodig heeft om te herstellen van het misbruik.

Rosie zei:

Welke dosering gebruik je?
Hoeveel pauze laat je tussen gebruik?

Klik om te vergroten...

De laatste drie keren echt heel erg weinig. de eerste keer iets meer, twee pillen denk ik, de tweede keer een paar likken M en de laatste keer slechts een halve pil.

Daartussen zaten altijd meerdere jaren.

Rupsen God ❤ zei:

Je zegt zelf dat je een depressie hebt verkregen door MDMA misbruik, dit zie je vaker als iemand dramatisch is omgegaan met MDMA. De hersenen krijgen constant niet genoeg tijd om de serotonine aan te vullen, waardoor je telkens je reserves aan het opmaken bent. Gevolg? Een permanente depressie, gewoonweg omdat de hersenen niet meer in staat zijn om de benodigde serotonine aan te vullen die je nodig hebt om je lekker in je vel te laten zitten.
In jouw geval heb ik het idee dat je hersenen wel dermate zijn hersteld dat je niet meer kan spreken van een echte depressie (zoals je zelf zegt) maar de hoeveelheid serotonine die je voorheen had zul je hoogstwaarschijnlijk niet meer hebben helaas. Wanneer je nu dus MDMA gebruikt, gebruik je dat laatste restje aan serotonine die je hersenen hebben kunnen aanmaken verder op waardoor je je inderdaad een behoorlijke tijd niet goed kunt voelen. Bij een gezond persoon met een normale inhoud aan serotonine in de hersenen, heeft het lichaam zo'n 2 tot 3 maanden nodig om dat weer goed op peil te krijgen. Moet je nagaan hoe dat is bij jou.
Mijn advies is om geheel te stoppen met MDMA gebruik, en daarbij bedoel ik permanent. Althans, als je niet weer terug wilt vallen in een depressie die misschien ook niet meer overgaat. Met zulk misbruik mag je nog van geluk spreken dat je nu over je depressie bent heen gekomen, er zitten mensen bij die minder geluk hebben gehad als jij.

Klik om te vergroten...

Duidelijke taal. Kortom: van alles dat met de serotonine-huishouding fokt afblijven. Wat zou je me wel aanraden voor bijvoorbeeld festivals? Pep lijkt geen langdurige invloed te hebben op mijn psyche

acht.zes zei:

Geen XTC meer gebruiken.

Ik had hetzelfde eind jaren 90, na een pauze van maar liefst 15 jaar ging het wel weer (geen wekenlange dips meer), ik denk dat je serotoninehuishouding gewoon langer nodig heeft om te herstellen van het misbruik.

Klik om te vergroten...

Jammer.. Kon ik de tijd maar terugdraaien, he..

@Sjappiewappie
Lees dit maar eens.

Ik had hetzelfde met mdma. Duurde vaak twee weken tot ik weer mijzelf was. Dit zonder echt lange termijn misbruik. Misschien een jaar lang 1 keer per maand. Toen ook permanent in de psychiatrie belandt alhoewel dat niet alleen of zelfs vooral door de pilletjes kwam. Inmiddels langzaam weer aan het herstellen gelukkig. Het was voor mij die weken ook echt niet waard. Maar toch deed ik het weer omdat ik na een maand dan weer vergeten was hoe kut dat voelde. Best wel stom.

Ikbeneenfiets zei:

Oh en alvast gefeliciteerd met je master! Ik zal je niet vragen wat je doet want dat is vast teveel persoonlijk info. Ik vind het knap, ben pas in mijn bachelor.

Fiets

Klik om te vergroten...

Bedankt, Fiets!

Ik zal niet de exacte noemen, maar in het wetenschapsveld psychologie, nog een reden dat ik pseudo-psychologie niet kan waarderen, haha. Alles op z'n tijd toch, ik weet niet hoe oud je bent maar mits je niet 50+ bent heb je nog tijd genoeg! Daarnaast, school is ook niet alles! Zolang je uiteindelijk kunt doen waar je gelukkig van wordt..

Roze Olifant zei:

Pep vind ik één van de meest linke middelen die er zijn met het oog op verslavingspotentieel. Het is over het algemeen veel en veel verslavender dan MDMA. Na al eerder met een MDMA-verslaving te kampen te hebben gehad zou ik vooral lekker ver van pep vandaan blijven.

Zelfde geldt voor cocaïne.

Klik om te vergroten...

Dat begrijp ik, ik ben hier wel bekend mee. Dit wordt de eerste keer pep sinds 7 jaar denk ik, en voorlopig de laatste keer. Ik ben tegenwoordig ook te druk om regelmatig aan de pep te gaan, over verslaving maak ik me dus geen zorgen.. maar bedankt voor de headsup!

CunninlynguistHolland zei:

Jezus christus, ik heb hier vluchtig zes regels over mezelf geschreven en je denkt dat je alle hoeken van mijn psyche kent.

Wat betreft het antwoord op de "vraagstukken": Over rationaliteit gesproken.... geheelonthouding is geen controle. Ondanks dat mijn vroegere XTC-gebruik mogelijk de trigger was voor mijn depressie, betekent dat niet dat ik nooit meer iets zou kunnen gebruiken. de drie betreffende momenten dat ik weer gebruikte, wilde ik graag nogmaals een moment met mijn vrienden delen; wat ik gedaan heb. Dit was ongelofelijk leuk maar de aftermath was dit niet, so be it. Ik ben niet bang voor een depressie omdat ik op een compleet ander punt in mijn leven dat ik dat ik toen was. Toen deed ik niets op school, waren drugs en slechte vrienden mijn enige interesse, kreeg ik emotioneel nog al wat te verduren en had ik geen greintje zelfvertrouwen. Nu ben ik binnekort klaar met mijn master, heb ik me gepositioneerd in groepen mensen waar ik ongelofelijk veel van hou en ben ik heel blij met wie ik ben en waar ik sta in het leven. Ik gebruik dan ook geen drugs omdat ik vind dat ik het nodig heb, ik gebruik drugs omdat ik dat leuk vind. Wat doe je in godsnaam op dit forum als je dit concept niet kunt begrijpen? Je bent behoorlijk oordelend over dingen die je klaarblijkelijk totaal niet begrijpt. Ik geniet van het leven, als ik daar eens in de zoveel maanden een drug bij wil betrekken dan heb ik dat goedrecht. Ik vraag men om advies om drugs, niet om pseudo-psychologische help. Voor psychologische hulp zou ik wel naar een professional gaan, iemand die de plank niet compleet mis slaat, bijvoorbeeld. Dat je nog durft te zeggen dat je voorzichtig wilt zijn met je uitspraken en informatief, analyserend wil zijn is minstens zo lachwekkend als je conclusie. Daarnaast zou meneer de psycholoog zelf ook wel weten dat als ik zo ben zoals jij me omschrijft, dat jouw comment geen enkele impact op mijn leven of drugsgebruik zal hebben: waarom heb je in godsnaam de gedachte om dit hoopje aannames op papier te zetten?

Ik ga al helemaal geen woorden vuil maken aan de constatering dat ik nooit depressief geweest ben, wie denk je in godsnaam dat je bent? Het is natuurlijk lekker basic om er vanuit te gaan dat ik neerslachtig was omdat ik op zoek was naar mijn identiteit.. een lekker makkelijk cliché natuurlijk. Wat ook een optie is, is dat ik me al op een slecht punt bevond gezien mijn uitgeputte serotonine-voorraad.. en dat het overleden van mijn opa en oma en het feit dat mijn vader kanker kreeg niet goed hielp. Maar goed, het zal het identiteitspuntje wel zijn, want SjappieWappie weet dit. Als iemand wat knopen in z'n brein heeft ben jij dat wel, deze mate van grootheidswaanzin is gevaarlijk, en niet zo'n beetje ook.

En was jij niet die gast die een routine aan het promoten was om XTC te bingen en dit af te sluiten met wat pep? En gaf je niet aan verslaafd aan XTC te zijn door een aantal nare gebeurtenissen? Pot.. Ketel..?

Klik om te vergroten...

Nu heb ik het volledig doorgelezen. Best een rare uitspraak waarin je vertelt dat ik oordelend ben over zaken die ik klaarblijkelijk niet zou begrijpen en jij in deze tekst hetzelfde doet. Ik taste maar aan waar je probleem zou kunnen liggen om zo wat meer over je verhaal te weten te komen en in de hoop een redelijk antwoord te krijgen met wat er echt speelt. Dit was dus blijkbaar een tast in het duister en je kan daadwerkelijk bevestigen dat het goed met je gaat en dat is mooi, ben blij voor je, dat is natuurlijk ook alles wat ik wil horen .

Maar er zijn een aantal zaken die je vertelt die me gewoon echt niet logisch lijken... inderdaad je depressie zal voortgekomen zijn uit de negatieve herinneringen die je net beschreef in combinatie met een XTC misbruik. Maar vergelijk XTC nu met een echt snoepje, en stel dat je als kind dit snoepje eet en je dit het lekkerste snoepje ooit eet. Echter blijk je hier allergisch voor, zwel je helemaal op en werd je met gevaar voor leven naar het ziekenhuis gebracht. Ik kan me niet voorstellen dat je dit snoepje ooit weer een kans zou willen geven in de hoop dat je allergie weg zou zijn.
Dit is natuurlijk maar hoe ik er naar kijk en iedereen is inderdaad anders... maar het lijkt me niet gezond dat je die knop hebt kunnen omdraaien en alles daarbij op het spel zette.

Weinig mensen gaan ooit toegeven dat ze drugs nodig hebben (die dit echt nodig hebben om te functioneren) en zeggen allemaal dat ze het alleen nemen omdat ze het leuk vinden... . Maar alle beweringen hier opzij, ik geloof je daadwerkelijk op je woord dat je dit niet nodig hebt. Maar maak me wel zorgen dat je dit soms wil gebruiken om met je vrienden toch even extra te genieten. Mensen die ooit in een depressie zijn geweest en misschien jaren erna doodongelukkig zijn, kunnen bij kleine triggers weer enorm omslaan.

Op basis van je originele tekst kon ik inderdaad niet vele over je weten en heb ik mijn verbeelding te diep de vrije loop laten gaan, mijn excuses hiervoor. Ik probeer niet 'interessant' te doen of proberen je hele leven te raden, ik probeerde duidelijk te maken dat bepaalde zaken in je verhaal zo contrasterend aanvoelen dat het niet gezond klinkt en ik me zorgen maakte. Waarom zou ik het anders waard vinden hier zoveel tijd in te steken?

Verder ga ik na deze post geen woord meer vertellen over jou (mogelijk) leven. Gefeliciteerd met wat je bereikt hebt en hoe je er bovenop ben gekomen, ik wens je het beste toe.

CunninlynguistHolland zei:

En was jij niet die gast die een routine aan het promoten was om XTC te bingen en dit af te sluiten met wat pep? En gaf je niet aan verslaafd aan XTC te zijn door een aantal nare gebeurtenissen? Pot.. Ketel..?

Klik om te vergroten...

Dit daarentegen is echt wel een persoonlijke aanval wat me niet zo goed doet. Maar gezien je je gefrustreerd voelde laat ik dit maar los. Ik promoot niets over drugs... ik vertel mijn ervaringen op dit forum, maar die blijken voor de meesten inderdaad iets te dubieus en controversieel en daar ga ik vanaf nu verder mee oppassen.
Inderdaad ik koos ook voor XTC om nare gebeurtenissen aan de kant te schuiven, vele mensen doen wel iets wat niet hoort om zo zaken tijdelijk aan de kant te schuiven. Maar dit heeft mij nooit depressief gemaakt. Ik had al een jarenlange depressie doorstaan en die heeft mijn mindset zodanig verandert dat ik hier nooit nog in terecht zal komen.

Uiteindelijk voor te vermelden dat ik te oordelend over kom was jij in deze post ook behoorlijk oordelend over mij . Maar maakt niet uit, door onverwachte reacties te krijgen op mijn posts op dit forum leer ik wel voorzichtiger te zijn met wat ik zeg.

Speed en coke werken niet over serotoninekanaal, maar over dopamine. Die kun je gebruiken, maar pas op ivm verslaving want daar ga je aan onderdoor.


Serotonine wordt in verband gebracht met depressie. Welk mechanisme optreedt, blijft gokken. Of de voorraad is op of de axon en dendrieten zijn vernietigd of beschadigd (de uitlopers op de hersencel waar serotonine op rust) of de transporters en receptoren schakelen zichzelf uit op moment van xtc gebruik om balans te herstellen maar het lichaam zet ze niet snel genoeg weer aan voor gebruik. Hoe dan ook kunnen je hersenen niet communiceren en het hersengebied dat je emotie regelt ligt nu eenmaal in een serotoninerijk gebied. Het feit dat de doorbloeding na xtc serieus minder is en daarmee minder zuurstof door de hersenen stroomt helpt ook niet mee. Herstel van kapotte axonen zit tussen de 3 en 18 maanden. Zeg maar beginnende reparatie tot veel reparatie en dus communicatie. Daarom duren die depressies altijd zo lang. En dan uiteraard niet gebruiken in die tijd he

Misschien omdat je je FUCKING serotonine systeem permanent naar de typhus hebt gewerkt?

benzzzy zei:

Misschien omdat je je FUCKING serotonine systeem permanent naar de typhus hebt gewerkt?

Klik om te vergroten...

Je kunt niet permanent je serotonine systeem naar de klote helpen. Je hebt 100 miljard neuronen in je hoofd. En uit studies bij apen blijkt bovenmatige regeneratie plaats te vinden bij de belangrijkste hersengebieden waaronder de hypothalamus als belangrijkste aanstuurder van hormonen. Alleen de hippocampus blijft achter met herstel, volgens mij omdat dit hersengebied wat verder weg ligt. Na 7 jaar is pas 60% hersteld van de aanwezige serotonine. Daarom lees je vaak over problemen met geheugen en verbale woordenschat. Dat regelt dit hersengebied.

Na 7 haar is pad 60% hersteld.

Zecht het zelf dat is permanente schade.

benzzzy zei:

Na 7 haar is pad 60% hersteld.

Zecht het zelf dat is permanente schade.

Klik om te vergroten...

OK, nja je kunt het idd zo opvatten. Ik bedoelde meer als in de zin van je kunt niet 100% vernietigen en dus is iets prima leefbaar. Als iemand ernstige problemen heeft voor de rest van zijn leven zijn vaak ook de hersencellen zelf beschadigd. Dat heeft niks meer met serotonine te maken.