#1
Ik ontbreek veel te veel informatie in de originele post.@Sjappiewappie
Lees dit maar eens.
Dat de graad waarin je mdma gebruikt je serotonine uitput tot een bepaalde hoeveelheid en tijd nodig heeft om te herstellen is een feit dat ik helemaal nooit zou weerleggen. Hoe erg die uitputting is hangt af van de hoogte van de totale dosering, de tijdspanne waarin je blijft bijnemen en de lengte van de rusttijd tussen twee uit elkaar liggende sessies.
Er is over XTC beperkt onderzoek gedaan, maar wel is er duidelijk aan het licht gekomen dat deze drug zowel lichamelijk als geestelijk niet verslavend zou zijn. Mensen die een normaal, gezond en goed leven hebben zullen zo'n stof dus louter recreatief (met de aanbevolen rusttijd) nemen. Mensen die XTC veel repetitiever gebruiken (ergens tussen twee-wekelijks en dagelijks) zijn of overdreven fuifbeesten, of mensen die het gevoel hebben dat er een ding of meerdere dingen niet goed zitten in hun leven.
De definitie van depressie is namelijk niet: 'een laag serotonine gehalte'. Zelfs al zou door het misbruik van mdma, je serotonine gehalte beduidend lager zitten dan die van een niet-gebruiker, geloof ik er niet in dat enkel dit er voor kan zorgen dat je jezelf als 'depressief' kan bestempelen. Wanneer je in een dipje zit en beseft dat je leven eigenlijk goed loopt en daarbij je mindset goed zit, ben ik er zeker van dat het gebrek aan serotonine je niet in de weg staat.
Er zijn immers miljoenen mensen depressief die nooit een XTC-pil hebben aangeraakt. Je lichaam maakt maar een deeltje geluk en dat in de vorm van het hormoon 'serotonine', de rest van het geluk maak je zelf in de levenskeuzes die je maakt en een klein deel wordt natuurlijk bepaald door je omgeving
Voor ik reacties krijg van ''als serotonine volgens jou niet sterk gelinkt is aan een depressie, waarom zijn antidepressiva dan eveneens serotonineboosters?'' . Met hoe ik voel wat voor kracht een hoog serotonine gehalte heeft door het nemen van MDMA, weet ik ook wel dat dit van een vreselijke dag, de beste dag ooit kan maken. Maar uiteindelijk verbeterd dit je levenskwaliteit niet... een hoog serotonine gehalte verandert je mindset (bvb aanvankelijke gedachten: Ik heb geen relatie, geen diploma, geen vrienden ... gedachten na MDMA: Ik zie er wel goed uit, heb wel capaciteiten, alles gaat perfect op mezelf).
Wanneer je leven op zich zelf goed loopt en op nuchtere tijden overwegen de positieve elementen in je leven, de negatieve, dan zou zelfs het laagste serotoninegehalte je niet in een depressie mogen kunnen brengen.
Laat ook duidelijk zijn, want dit is iets wat veel mensen niet door hebben, depressief zijn en verdrietig zijn zijn geen synoniemen van elkaar!
Dus nog even kort wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen... als je al aanvankelijk de nood had zoveel XTC te gebruiken, waren er al te veel elementen in je leven die niet helemaal goed zaten. Door het XTC misbruik is je serotonine zo laag dat je steeds meer en meer gaat nadenken over die negatieve elementen in je leven en je je letterlijk hierdoor laat definieren. Zo gaan al die zaken psychologisch zo diep je geest doorboren dat je een zekerheid creeerd dat de dingen niet meer gaan beteren. Zo zet je je niet meer actief in om de dingen beter te maken en leg je je hier maar bij neer.
Hoewel ik sceptisch blijf tegenover de beweringen dat een heftig xtc misbruik ervoor kan zorgen dat je serotonine gehalte jarenlang tot zelfs nooit meer hetzelfde gaat zijn, ben ik er wel zeker van dat als je serotonine laag zit, je de moed zodanig laat zakken, dat je je leven nooit meer in handen wil nemen. Wanneer je dan de twee elementen bij elkaar optelt (laag serotonine gehalte + een leven met te veel negatieve aspecten of zorgen) dan ben je zonder twijfel inderdaad 'depressief'.
Vandaar dat antidepressiva (om je serotonine te boosten) voor werkelijk depressieve mensen er voor kan zorgen dat ze definitief uit hun depressie komen. Door hun iets beter te voelen kunnen ze weer helder denken en vinden ze oplossingen om de problemen in hun leven aan te pakken. Antidepressiva zelf is geen wonder middel dat je leven weer op orde zet, het geeft je tijdelijk de moed en kracht om te zoeken hoe je weer gelukkig kan worden!
Ik heb XTC al meerdere malen zodanig misbruikt dat iedereen me idioot gestoord zou noemen, ik weet wel hoe het voelt wanneer je serotonine niet meer aanwezig is.
Beste gebruikers,
Ik ben een oude bekende van dit forum, terug op een nieuw account.
Toen ik erg jong en onverstandig was (van mijn 14e tot mijn 16-17e ongeveer) heb ik erg veel (zie, wekelijks tot tweewekelijks) XTC/mdma gebruikt. (mede) Als gevolg daarvan ben ik een aantal jaar depressief geweest, naar aanleiding van dat en andere klachten ben ik toentertijd gestopt. Inmiddels ben ik 23 jaar oud (en al twee jaar niet meer depressief) en heb ik sinds ik gestopt ben drie keer XTC gebruikt, elke keer was ik zo'n 4-5 weken heel erg gevoelig voor alles en zou ik mezelf bijna als depressief omschrijven, na deze weken voel ik me weer als de vrolijke en zelfverzekerde oude. Zoals velen zich waarschijnlijk voor kunnen stellen is zo'n enkele leuke avond dat wekenlange nare gevoel niet waard.
Ik ben hier om me af te vragen of ik de enige ben die hier last van heeft of gehad heeft en hoe jullie hier mee om gaan.
Verder vraag ik me af welke drugs jullie me in dit geval zouden aanraden, zaterdag ga ik weer naar een festival en ik weet dat ik het daar lastig bij alcohol zal gaan houden (als ik dronken ben heb ik nogal de neiging om aan de drugs te gaan).
Mijn logische vermoeden is dat mijn brein de serotonine-invloeden van XTC niet zo goed kan handelen omdat de serotonine-balans in zijn groei zo'n enorme opdonder gekregen heeft.. dit is echter maar een vermoeden, als iemand een betere uitleg heeft, hoor ik dat graag!
Het grote probleem dat ik hier zie, toen je vroeger xtc gebruikte, is dat omdat je je door dit gebruik neerslachtiger voelde en uiteindelijk in een depressie tuimelde, je deze depressie toeschrijft aan je overmatig XTC-gebruik (al zie ik wel dat je 'mede als gevolg' schreef, waarbij je dus ook toegeeft dat er meer speelde). Je focus moet niet liggen op je afgelopen xtc gebruik/misbruik, maar op de redenen waarom je dit misbruikte of waarom je dacht dat je dit nodig had. Het 'je niet goed voelen' na XTC is ook deels te wijten omdat je je huidige gemoedstoestand VERGELIJKT aan die toen je je super goed voelde op XTC, je gaat namelijk bij frequent gebruik dit lekkere gevoel op XTC beginnen zien als de norm toestand. Alsof dat op en top perfect gevoel, het gevoel is dat je eigenlijk altijd zou moeten hebben.
Op dat vlak is XTC dan eigenlijk ook voor niemand goed, ook niet als je hele leven goed zit. Het laat namelijk zien hoe goed je je eigenlijk zou kunnen voelen, natuurlijk ga je dan reflecteren en beseffen dat je 'normaal' voelen niet optimaal is!
Gebruik nooit drugs om neerslachtige gevoelens tegen te gaan want het zal altijd een tegengestelde effect hebben dan dat wat je ervan verwacht. Wanneer je jezelf op nuchter denken kan beseffen als gelukkig en je, wanneer je reflecteerd over je leven, het gevoel hebt dat je de juiste paden bewandeld en keuzes maakt, is er niets mis met wat meer frequent mdma gebruik (al is het natuurlijk nooit aan te raden).
Wat je ook doet, of je nu de fout maakt en veel meer neemt dan veilig of verstandig wordt geacht. Moesten je neerslachtige gevoelens zodanig sterk worden (mede door overmatig gebruik in het verleden), maak dan nooit de fout om deze 'depressie' toe te schrijven aan 'een overdreven XTC gebruik'.
Moraal van het verhaal: WANNEER JE DE OORZAAK VAN PROBLEMEN BIJ JEZELF LEGT, BESEF JE DAT JE ALLES IN EIGEN HANDEN HEBT EN DINGEN BETER KAN MAKEN. WANNEER JE DE OORZAAK VAN PROBLEMEN GAAT TOESCHRIJVEN IETS OF IEMAND ANDERS (IN DIT GEVAL XTC), DAN LEG JE DE 'FOUT' BIJ IETS OF IEMAND ANDERS EN LEG JE JE ER BIJ NEER DAT DINGEN NOOIT BETER ZULLEN WORDEN.
Het langste bericht dat ik ooit ergens gepost heb... maar ik ben het eerlijk gezegd een beetje moe dat mensen de redenering dat XTC-misbruik en een overeenkomstig serotoninetekort als gevolg hiervan een RECHTSTREEKS verband hebben en zo ook de OORZAAK kunnen zijn van een depressie.
Dank voor het lezen en voor aleer iemand zijn vingers de vrije loop laat gaan en komt met een reactie hierop, laat deze redenering eerst goed zinderen in je hoofd en leg even je eigen redenering (die je ongeacht als waarheid ziet) even aan de kant om je open te stellen voor een andere denkpiste.
Iedereen heeft andere redeneringen en zo zijn er miljoenen denkpistes. In deze wereld geld dat datgene wat de meerderheid geloofd, aanzien wordt als de waarheid. Maar dat is niet de werkelijkheid, in ieders redenering zit een stukje waarheid al zit de ene persoon een lichtjaar van de waarheid af en de ander op enkele zandkorrels na, de waarheid ligt ergens tussenin