Heb je wel eens geblowd?
Geeft de combo regelmatig blowen en Ritalin samen geen derpessieve klachten? Dat het elkaar tegenwerkt of iets?
Als je het samen zou gebruiken zal het waarschijnlijk elkaar versterken. Maar als je wiet rookt hoef je geen ritalin te nemen en vice versa,
Wat @acht.zes zegt is het beste. Druk jou mening door! Vertel ze over je gedachtes en dat je het echt niet meer wilt. Jij bent de baas over je lichaam en niemand anders.
Hoi. Bij mij hebben ze nu pas ADHD vastgesteld. Ik ben nog steeds niet zeker of het daadwerkelijk ADHD is. Mijn psychiater gaaf mij Methylfenidaat. Methylfenidaat is het zelfde als concert en Ritalin is eigenlijk ook het zelfde, alleen de werking is niet zo lang. Ik voelde me qua ADHD klachten veel beter methylfenidaat. Dan begon ik depressief te worden. Dus weer naar de arts. Hij zei dat de depressie niet door methylfenidaat komt, maar depressies versterken kan. Ik geloof dat niet. In mijn leven heb ik zo veel meegemaakt (mijn ouders verslaafd, geweld in de relatie, zoon overleden aan wiegdood, echtgenote overleden en en en) toch ben ik nooit depressief geweest. Ik kreeg welbutrin, werkt ook bij ADHD en werkt tegen depressie. Het werkte ook, maar twee maanden later begon het opnieuw, en nog veel erger Dus nog een andere Antidepressiva bij gekregen. Nu ben ik niet meer depressief, maar ik voel helemaal niets meer. Geen geluksgevoel, niet trots als ik iets goed gedaan heb, ik kan niet meer lachen. Bij toeval zag ik foto's van een jaar geleden, ben erg geschrokken.Ik Was mooi opgemaakt, beetje zonnebank, mooie kapsel, make up, leuke kleding met (meestal) hoge hakken. Nu altijd sneakers, staart, geen make-up, geen zonnebank en geen lachen. Ik ben gestopt met Methylfenidaat, maar nog geen verandering. De Antidepressiva neem ik nog.
Ik raad je aan open met je ouders te spreken Je kunt ook therapie krijgen om beter met ADHD om te gaan.
Zelf heb ik enkele jaren geblowt, maar ik raad je aan beter niet met blowen te beginnen.
Mijn zoon (8 jaar) heeft ook last van ADHD, nog niet officieel vastgesteld, maar de psycholoog vroeg me wat ik van medicijnen houdt. Ik weet zeker dat hij NOOIT medicijnen tegen ADHD gaat slikken. En zal hij het eens zelf willen, dan ga ik alles eraan zetten om hem te overtuigen het niet te doen. Ik heb liever een gelukkig druk bezig zoon, dan een depressieve zoon met zelfmoord gedachten. Van de artsen hoor ik alleen dat het heel zelden is dat iemand depressief wordt. Ik geloof er niets van.
Als ik jou was zou ik nog eens heel eerlijk met je ouders spreken en duidelijk zeggen dat je GEEN medicijnen wilt slikken. Misschien zoek je een andere arts? Of kijk naar psycho therapie? Misschien helpt dat om je ouders te overtuigen, dat je wel weet om je ADHD en dat je ook iets eraan wilt doen.
Je ouders kunnen je niet dwingen om de medicijnen te slikken. Ik vind het zo erg te lezen dat niemand je mening wil accepteren.
Laat mij maar eens weten hoe dat verder gaat
Nu weet ik dat ik niet mag zijn wie ik ben. Ik word gedrogeerd omdat ik te druk, vrolijk en enthousiast ben. Ik word gewoon kapot gemaakt. Puur omdat mijn omgeving me niet accepteert.
Wat zou je graag willen dat er verandert? Deze mensen denken dat jij beter gaat presteren op school door het gebruik van medicatie. Wellicht ontbreekt deze mensen de inspiratie voor een andere oplossing, uiteindelijk kan ook alleen jij aangeven wat voor jou werkt.En ik heb er met mensen over gepraat. De kinderarts, mijn vertrouwenspersoon op school en zelfs mijn eigen ouders. Maar uiteindelijk komt het er allemaal opneer dat er maar weer een nieuwe pil ingestopt moet worden.
Een jaar blijven zitten was naar mijn ervaring best ingrijpend. Het heeft grote invloed op de sociale kring waarin je je bevindt. Het vooruitzicht hetzelfde jaar nog eens moeten doen is zwaar demotiverend, iets waarvoor ik voor mijn gevoel moeilijk motivatie kon opbrengen. Het hakt ook in op je zelfbeeld, ik ging hierdoor jammer genoeg heel erg aan mijzelf twijfelen. In de praktijk en in de literatuur vind je ook vaak terug dat scholieren een jaar laten zitten in de meeste gevallen een sterk negatief effect hebben op schoolprestaties.En ik ben dit jaar blijven zitten en moet dus nog 2 jaar naar school.
Ritalin is een van de vele merknamen waaronder methylfenidaat (de scheikundige naam) wordt verkocht. Je hebt ook nog veel andere merknamen voor methylfenidaat zoals Medikinet. De inhoud van is echter altijd hetzelfde, namelijk methylfenidaat. Ritalin is echter bij verre het duurst ondanks dat deze qua actief bestandsdeel/inhoud identiek is aan goedkopere merken.
Concerta is eveneens methylfenidaat maar dan met vertraagde afgifte.
Toen ik op de middelbare zat werd mij ook methylfenidaat (vooral vanuit school) opgedrongen ondanks dat ik dit niet wou. Het hoort niet dat dit tegen je wil wordt opgedrongen. In de praktijk is dit echter denk ik vrij vaak het geval. Het wordt al door acht.zes aangegeven maar jij bent baas over je eigen lichaam, als jij geen methylfenidaat wilt slikken hoeft dat gewoon niet. Dat jij je opgejaagd voelt door de stimulerende werking van deze medicatie komt vaker voor.
Wat zou je graag willen dat er verandert? Deze mensen denken dat jij beter gaat presteren op school door het gebruik van medicatie. Wellicht ontbreekt deze mensen de inspiratie voor een andere oplossing, uiteindelijk kan ook alleen jij aangeven wat voor jou werkt.
Leerkrachten werken vaak onder slechte omstandigheden en hebben geen tijd of ruimte om extra aandacht te geven aan leerlingen, dit mede vanwege bezuinigingen in het onderwijs. Als leerkrachten extra tijd investeren aan begeleiding van een leerling vertaalt zich standaard in dat een leerkracht pas later naar huis kan, wat dus waarschijnlijk niet zal gebeuren. De makkelijke optie is dan al snel een pilletje er in gooien. Omdat het voor andere mensen een makkelijke oplossing is lijkt mij echter niet de juiste motivatie.
Een jaar blijven zitten was naar mijn ervaring best ingrijpend. Het heeft grote invloed op de sociale kring waarin je je bevindt. Het vooruitzicht hetzelfde jaar nog eens moeten doen is zwaar demotiverend, iets waarvoor ik voor mijn gevoel moeilijk motivatie kon opbrengen. Het hakt ook in op je zelfbeeld, ik ging hierdoor jammer genoeg heel erg aan mijzelf twijfelen. In de praktijk en in de literatuur vind je ook vaak terug dat scholieren een jaar laten zitten in de meeste gevallen een sterk negatief effect hebben op schoolprestaties.
Persoonlijk vond ik het destijds op de middelbare ook een erg vervelende gedachte dat ik pillen kreeg omdat sommige mensen mij zonder medicatie maar een lastig persoon vonden. En dan kreeg ik eveneens een diagnose ADHD, wat houdt dat in, en wat zegt dat over mij? Ondertussen heb ik 4x in mijn leven een ADHD diagnose gekregen en uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat ik deze ADHD diagnose eigenlijk gewoon onzin vind.
De reden dat ik een ADHD diagnose kreeg was voornamelijk omdat ik achterstand op school had opgelopen en de onderwijsinstelling hier verantwoording voor moet afleggen. Zodra een leerling achterstand oploopt op school om welke reden dan ook krijgt deze structureel een diagnose toegeschreven. Hierbij hebben schoolinstanties ook aanzienlijke belangen waaronder financieel belang. Toename van diagnoses zoals ADHD zijn grotendeels ook een gevolg van bezuinigingen in het onderwijs.
https://www.npostart.nl/de-monitor/14-02-2016/KN_1676826
Een gerelateerde NPO documentaire die de moeite waard is.
Ik wou graag nieuwe dingen leren en mijzelf ontwikkelen, maar de hele dag stilzitten op school vond ik nou eenmaal gewoon erg saai. Dat mensen het mij aanrekende dat ik mij van half 9 's ochtends tot half 4 's middags stilzitten en naar vermoeide leerkrachten luisteren moeilijk kon opbrengen vind ik eigenlijk nog altijd onzinnig.
Het had niets met mijn kunnen te maken maar door andere mensen ging ik wel mijzelf twijfelen. Uiteindelijk was het ook grotendeels die twijfel aan mijzelf dat mij aanzienlijk belemmerde in mijn presteren op school. In plaats van naar de mogelijkheden te kijken werden structureel de negatieve dingen onder een vergrootglas gezet.
Omdat school voor mij een sterke negatieve associatie had gekregen was ik zelf ook niet bepaald meer de gezelligste in de klas. Deels uit irritatie, frustratie en verveling werd ik vrij tegenstrijdig en ging ik vaak net dat beetje verder waar anderen zich wel koest hielden. De laatste twee jaar van mijn middelbare school heb ik meer dan de helft van de lessen gespijbeld. School had voor mijn gevoel geen meerwaarde en ondanks mijn hoge afwezigheid behaalde ik nog steeds voldoendes.
Ondertussen stonden mensen van de onderwijsinstelling met de handen in het haar, ik had namelijk leerplicht en blijkbaar waren zij hier verantwoordelijk voor. De leerplichtambtenaar kwam er bij kijken en blijkbaar werden ze door deze op de vingers getikt. Ondertussen bevond ik mij voornamelijk bij de zwemplas en andere plaatsen die ik interessanter vond.
Uiteindelijk had een extern ingehuurd persoon een observatie van mij gemaakt terwijl ik in de klas zat waaruit een diagnose ADHD rolde. Vervolgens is mij lange tijd medicatie opgedrongen vanuit de school. Kort hierop volgend werd ik geschorst omdat ik geen medicatie wou slikken. Vanuit de school werd gemeld dat dit in het groter belang van de klas was. De diagnose stelling waarmee ik nooit akkoord ben gegaan destijds werd dus voornamelijk gebruikt om mij tegen mijn wil medicatie op te dringen en toen ik dat niet wou vervolgens over te gaan op schorsing.
Na de schorsing kwam ik terecht op een andere onderwijsinstelling die volwasseneonderwijs aanbood. Op deze school ging het wel allemaal goed en behaalde ik uiteindelijk een havo diploma. Het was een school zoals een school hoorde te wezen, leerkrachten die wel gemotiveerd voor de klas stonden en op een respectvolle wijze met leerlingen om gingen. Een dag en nacht verandering waarvan ik nog steeds niet begrijp waarom dit op andere onderwijsinstellingen niet mogelijk is.
De gemiddelde huismoeder kan mij waarschijnlijk wel aan de vlaggenmast knopen. Maar ik heb geen spijt gehad van de keuzes die ik destijds heb gemaakt. In de uren dat ik spijbelde, meestal met schoolgenoten, heb ik heel veel plezier beleefd. Dat ik uiteindelijk op de sprinthavo volwasseneonderwijs uit kwam voelde voor mij als een beloning en op school zijn voelde voor mij sindsdien weer als plezierig aan.
Voor mij voelt wat je beschrijft vooral als andermans probleem aan dat wordt afgeschoven op leerlingen. Jij hoeft je niet slecht te voelen omdat hun geen tijd en energie hebben om onderwijs te voorzien. Je hoeft niet akkoord te gaan met waar hun jou mee opzadelen en als er niet geluisterd wordt naar wat je tegen ze zegt kan het soms best lonen om lekker dwars te wezen.
Ik ben nog steeds een onuitstaanbaar dwars persoon en als ik terug kijk naar mijn middelbare school periode voel ik nog steeds wel wrok. Ik kan best begrijpen dat niet iedereen zoals mij wilt worden. Ik maak het hiermee soms ook best lastig voor mijzelf maar dat is het waard voor mij.
Ik heb tijdens mij middelbare schoolperiode veel getwijfeld over mijzelf en of ik ooit een diploma zou halen. Heel veel getwijfeld over mijn toekomst, of ik ooit iets zou bereiken in mijn leven. En wanneer ik dan mijn diploma haalde was het vooral een gevoel van wrok dat overheerste, ik kon er eigenlijk niet van genieten, het had voor mijn gevoel teveel negatieve energie gekost. Ik vind het oprecht jammer dat ik het zo beladen zag.
Ik zou dat vooral niet doen indien mogelijk voor je. Uiteindelijk stelt zo'n flutdiploma op zichzelf weinig voor, het is grotendeels bepaald door de gunfactor, het is nauwelijks een indicatie van kennis of potentieel en het is voornamelijk zodat je met een vervolg opleiding kunt beginnen. Zoals mijn leerkracht biologie zei, je kunt net zo slim worden als dat je zelf wilt. Je bent niet afhankelijk van je school om iets zinnigs te leren. Een website leren bouwen, een laboratorium opzetten, houtbewerking, wat dan ook, ik noem maar iets, dat kun je allemaal zelf.
Op jou leeftijd zou ik mij er vooral niet al teveel druk om maken ook en vooral genieten van een zorgeloos leventje. Uiteindelijk valt het allemaal reuze mee en is de catastrofe nog mijlen ver weg, uiteindelijk is het zelfs met mij goed gekomen ondanks dat mij meermaals is verteld dat dit nooit het geval zou wezen. Laat je vooral niets wijs maken door anderen. Beetje meisjes zoenen en feestjes bouwen is wat je op de middelbare school hoort te doen.
Volgende keer dat je huisarts, school of ouders beginnen over pillen slikken moet je ze vertellen dat methylfenidaat een amfetamine basisskelet heeft en dus een amfetamine analoog is en dat je de pillen kunt fijn stampen en snuiven voor recreationeel effect. Dat zou genoeg moeten wezen om ze te motiveren die pillen weg te gooien.
Maar even zonder gekkigheid, enkele jaren na mijn middelbare school was ik met een HBO opleiding begonnen en had ik op eigen initiatief Methylfenidaat (/Ritalin) opgepikt en deze een poging gegeven omdat ik gewoon alle opties overwogen wou hebben en ik simpelweg heel graag een opleiding wou afronden. Dit heeft mij geholpen met schoolresultaten in mijn eerste HBO jaar en heeft mij ook wel zelfvertrouwen gegeven. Maar dat is andere context, dat is heel anders dan dat andere mensen je pillen door de strot proberen te dauwen omdat dit makkelijk voor hun is.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."