#1
Behalve Frits van Eerd, die is best hetzelfde.zo zie je maar iedereen is anders
MDMA, schizofrenie en slaperigheid
33 antwoorden
7 weergaven
18-5-2026
#2
wie?Behalve Frits van Eerd, die is best hetzelfde.
#3
Frits van Eerd, de gemiddelde Nederlander.
#4
Frits van Eerd - Wikipedia
#5
nooit van gehoordFrits van Eerd, de gemiddelde Nederlander.
#6
Is slaperigheid door MDMA een vaak voorkomend symptoom? Zo ja, in hoeverre speelt de setting hierin dan een rol?
Ik kan op je tweede vraag helaas geen antwoord geven, ik ben een totale idioot op het gebied van chemische werkingen en lichaamsinteractie en heb ook geen zicht op de literatuur hierover, dus daar kan ik helaas niks voor je betekenen.
Ik kan je wel vertellen dat slaperigheid door MDMA bij mij eigenlijk altijd voorkomt bij de come-up fase, althans, dat dacht ik vroeger. Ik dacht altijd dat ik erg slaperig werd, en dus in slaap kon vallen of gewoon vermoeid was. Na twee of drie ervaringen had ik pas door dat dit gevoel bij mij voelt als slaperigheid, maar eigenlijk een soort verzwakking van al m'n spieren is, die ik nu het beste omschrijf als "het loslaten van alle stress in mijn lichaam." Omdat MDMA/XTC voornamelijk set & setting is, was het probleem bij mij dat ik vaak in een verkeerd gedachtepatroon zat en deze verzwakking niet kon accepteren, maar na de eerste trips heb ik dat leren accepteren en ook sturen. Ik zou dan qua gevoel wel prima kunnen slapen, maar als ik dan aan iets anders denk, zoals praten, knuffelen, of dansen, dan heb ik ineens daar zin in en komt dit vermoeidheidsgevoel ook niet meer terug gedurende de trip. Wel merk ik bij mij persoonlijk dat een hogere dosis dit effect eerder laat terugkomen later in de trip, lichtere en/of kleinere doseringen zorgen er juist voor dat ik het niet krijg naar mate de MDMA/XTC uitwerkt.
Een van m'n goede vrienden heeft ernstige ADHD/ADD (als in, het zit hem in de weg om normaal te leven, studeren, en werken). Wanneer hij MDMA/XTC neemt wordt hij ook altijd slaperig precies zoals je vriendin dat ook heeft. Hij gebruikt dagelijks Concerta/Methylfenidaat en zegt dat wat ik als een MDMA/XTC beschrijf voor hem het gevoel is van z'n dagelijkse leven. Hij bescrhijft MDMA/XTC als een saaie versloming van de wereld, zou zo'n gevoel ook spelen bij je vriendin?
Heb je in ieder geval twee anderen die dit dus ook hebben tot op bepaalde hoogte. Maar echt iets nuttigs er over zeggen kan ik helaas niet.
#7
Heerlijk dat gevoel van totale ontspanning dat over je heen daalt van het topje van je hoofd tot in je tenen.Ik kan op je tweede vraag helaas geen antwoord geven, ik ben een totale idioot op het gebied van chemische werkingen en lichaamsinteractie en heb ook geen zicht op de literatuur hierover, dus daar kan ik helaas niks voor je betekenen.
Ik kan je wel vertellen dat slaperigheid door MDMA bij mij eigenlijk altijd voorkomt bij de come-up fase, althans, dat dacht ik vroeger. Ik dacht altijd dat ik erg slaperig werd, en dus in slaap kon vallen of gewoon vermoeid was. Na twee of drie ervaringen had ik pas door dat dit gevoel bij mij voelt als slaperigheid, maar eigenlijk een soort verzwakking van al m'n spieren is, die ik nu het beste omschrijf als "het loslaten van alle stress in mijn lichaam." Omdat MDMA/XTC voornamelijk set & setting is, was het probleem bij mij dat ik vaak in een verkeerd gedachtepatroon zat en deze verzwakking niet kon accepteren, maar na de eerste trips heb ik dat leren accepteren en ook sturen. Ik zou dan qua gevoel wel prima kunnen slapen, maar als ik dan aan iets anders denk, zoals praten, knuffelen, of dansen, dan heb ik ineens daar zin in en komt dit vermoeidheidsgevoel ook niet meer terug gedurende de trip. Wel merk ik bij mij persoonlijk dat een hogere dosis dit effect eerder laat terugkomen later in de trip, lichtere en/of kleinere doseringen zorgen er juist voor dat ik het niet krijg naar mate de MDMA/XTC uitwerkt.
Een van m'n goede vrienden heeft ernstige ADHD/ADD (als in, het zit hem in de weg om normaal te leven, studeren, en werken). Wanneer hij MDMA/XTC neemt wordt hij ook altijd slaperig precies zoals je vriendin dat ook heeft. Hij gebruikt dagelijks Concerta/Methylfenidaat en zegt dat wat ik als een MDMA/XTC beschrijf voor hem het gevoel is van z'n dagelijkse leven. Hij bescrhijft MDMA/XTC als een saaie versloming van de wereld, zou zo'n gevoel ook spelen bij je vriendin?
Heb je in ieder geval twee anderen die dit dus ook hebben tot op bepaalde hoogte. Maar echt iets nuttigs er over zeggen kan ik helaas niet.
Vind het nog steeds vreemd en jammer dat de meeste mensen dit nooit zullen ervaren in hun leven.
#8
TL;DR: vriendin heeft schizofrenie en iedere keer dat ze MDMA gebruikt, wordt ze er heel slaperig van en nadat het uitgewerkt is, slaapt ze ook echt als een roosje. Mijn vragen hierover staan onderaan.
CONTEXT: Een vriendin van mij heeft schizofrenie en gebruikt MDMA (helaas vrij vaak, denk dat ze het nu iets van 7 á 8 keer gedaan heeft in enkele maanden tijd), altijd in de vorm van XTC-pillen. Zij vertelde mij dat ze letterlijk iedere keer heel erg moe wordt als ze MDMA gebruikt. Ik heb het zelf ook iets van 5 á 6 keer gebruikt, maar de enige keer dat ik er ook moe van werd, was toen ik bommetjes maakte van pure MDMA-kristallen. De keer dat ik er moe van geworden was, zat er sowieso drie maanden tussen mijn gebruik ervoor en toen. Ik had toen driemaal mijn lichaamsgewicht in mg gedoseerd, omdat ik het eerste uur letterlijk niets voelde van 1,5x mijn lichaamsgewicht in mg. Ik heb MDMA driemaal in een rustige setting gebruikt, waarvan ik twee keer juist heel energiek was, ook al deed ik het in m'n eentje, maar de keer dat ik moe werd, was tijdens een huischillings met enkel goede vrienden van me. De andere keren dat ik MDMA gebruikt heb, was in een feestelijke setting of in een klein gezelschap tijdens LSD. Al die andere keren was ik wel gewoon energiek.
Met meerdere drugs heeft mijn vriendin vrij afwijkende ervaringen gehad, tenminste, als ik het vergelijk met mijn eigen ervaringen en het de ervaringen die anderen met me gedeeld hebben of waar ik over gelezen heb. O.a. doordat ze schizofreen is, is goed slapen bij haar een enorm moeilijke opgave. Ze heeft tig medicijnen geprobeerd, maar als het überhaupt werkt, dan werkt het sowieso maar tijdelijk, terwijl dit bij MDMA, een stimulerend middel, dit wel keer op keer voor haar werkt. Ik snap echt niet hoe dit kan, dus mijn vragen zijn:
- Is slaperigheid door MDMA een vaak voorkomend symptoom? Zo ja, in hoeverre speelt de setting hierin dan een rol?
- Heeft iemand enig idee hoe het komt dat MDMA bij sommige mensen uitsluitend vermoeidheid opwekt? Valt hier iets nuttigs over te zeggen op neurobiologisch of neuropsychiatrisch niveau, of is hier nagenoeg niets over bekend?
Ik word ook altijd moe van MDMA en 6-apb.
Wil ook liever niet met mensen zijn en ga meestal in mn hangmat liggen dan en wil niks liever dan slapen.
Altijd al gehad, op lage doseringen en hoge ook.
Heb altijd voldoende tijd er tussen gelaten, nooit misbruikt, altijd gedaan als ik fit en uitgerust was.
Euforisch word ik ook niet echt van. Het is zeker niet m'n favo drugs en doe het dan ook bijna nooit. Het heeft echt wel leuke kanten hoor, maar als ik lees hoe anderen het ervaren, voel ik me ook altijd een uitzondering.
Een verklaring waarom het bij mij of bij jou en je vriendin anders werkt? Ik weet het echt niet....
Iedereen is anders, elk lichaam werkt anders. Enige verklaring die ik kan bedenken.
Misschien dat @Neo-Shulginist meer weet hierover?!!
MDMA heeft een deels kalmerend effect. Dat komt doordat het molecuul affiniteit heeft voor de antihistamine-receptor (H1) in het brein, wat een kalmerend effect heeft, maar ook doordat de angstrespons op verschillende andere manieren wordt geremd.
Voor de meeste mensen geeft MDMA een paradoxaal stimulerend/kalmerend effect, omdat de drug ook dopamine en noradrenaline activeert. Daardoor gaat het orthosympathisch deel van het zenuwstelsel 'aan' staan: zeg maar vluchtstand (of jaagstand) van ons lichaam. Bloed gaat naar de spieren, de spijvertering wordt stilgelegd, pupilen worden groot zodat zoveel mogelijk licht kan worden opgevangen en de slaapfunctie wordt uitgesteld.
Mensen kunnen om allerlei redenen minder gevoelig zijn voor een van die effecten. Vaak is dat individueel niet goed te verklaren. Want dan zou je iemands brein in heel dunne plakjes moeten snijden om het onder de microscoop te leggen. En dat gaan we natuurlijk niet doen
In het geval van mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie is er wel een neurologische verklaring.
Schizofrenie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische factoren en omgevingsfactoren. Zo zijn mensen met schizofrenie vaak (uitzonderlijk) intelligent, creatief, en extravert. Het probleem is dat het brein van mensen met schizofrenie in de pubertijd te veel dopamine gaat produceren, waardoor tolerantie optreedt en het brein steeds ongevoeliger wordt voor dopamine. Dat heeft als backlash dat er hallucinaties kunnen optreden; een beetje zoals wanneer je een paar dagen wakker bent van de speed en shadow people begint te zien. Een van de theorieën is dat mensen met schizofrenie die dopamine-dip (onbewust) merken, en mede daardoor drugs gaan gebruiken. Onderzoeken tonen namelijk stelselmatig aan dat mensen met schizofrenie veel vaker drugs gebruiken dan controlegroepen. Het probleem is alleen dat die drugs de symptomen verergeren en ook kunnen leiden tot neurotoxiciteit wat verder kan bijdragen aan permanente veranderingen aan het brein; waardoor mensen met schizofrenie steeds terugkerende psychoses hebben. Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses. Hoewel er geen sprake is van een oorzakelijk verband tussen cannabis en schizofrenie en er ook mensen zijn met schizofrenie die nog nooit hebben geblowd. Sowieso is dit een versimpelde weergave aangezien er enkele tientallen genen een rol spelen, een stressvolle omgeving in de jeugd een belangrijke voorspeller is, en er ook nog zaken onduidelijk zijn over andere mogelijke oorzaken.
Maar dat stukje van de dopamine is wel duidelijk.
Mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie zijn relatief ongevoelig voor dopamine, waardoor de kalmerende effecten van antihistamine kunnen gaan overheersen.
Antihistamines werden in de jaren '50 ontdekt, en bleken al snel als medicijn te werken voor mensen met schizofrenie. Dat antihistamines een dempende werking hebben werd per ongeluk ontdekt door psychiaters die het middel aan hun patiënten gaven als kalmeringsmiddel zodat ze tijdens therapiesessies wat gemakkelijker openlijk konden spreken. Mensen met schizofrenie bleken daar extra gevoelig voor. Wat opmerkelijk was destijds. Uiteindelijk is daar veel onderzoek naar gedaan, en zo is gebleken dat er een sterke samenhang is tussen dopamine en psychoses. Zo werden ook de eerste antipsychotica ontdekt die dopamine-antagonist zijn en dus de werking van dopamine blokkeren. Helaas hebben de medicijnen daardoor ook een versuffend effect en kan je er zwaarlijvig van worden doordat de stofwisseling langzamer gaat werken.
In de tussentijd is er echter nog veel meer bekend, en er blijken allerlei andere fenomenen een rol mee te spelen. Zo speelt serotonine ook een rol, waarom nieuwere varianten van antipsychotica (zoals seroquel) ook affiniteit hebben voor serotonine.
Daarom zou ik wel met klem willen vragen of je vriendin alsjeblieft geen MDMA wil gebruiken. Want dat is echt niet goed voor haar. MDMA wordt in verder gezonde personen verband gebracht met het ontstaan van bijvoorbeeld derealisatie, wat ook een kenmerk kan zijn van een psychose. Sowieso verstoort MDMA de chemische balans in het brein voor dopamine en serotonine, waardoor de kans op een psychotische episode groter wordt. Antipsychotica helpen om zulke toestanden te voorkomen. En ik snap dat dat vervelend is, want zulke medicijnen hebben veel bijwerkingen, en juist de creatieve, en extraverte kant van de persoon die het neemt wordt gedempt, waardoor je het idee kan krijgen dat je niet meer echt jezelf bent. Maar psychotische episodes zijn nog veel vervelender omdat die allerlei (sociale, juridische en individuele) problemen opleveren.
#9
Dank voor je uitgebreide antwoord 😊🙏🏻MDMA heeft een deels kalmerend effect. Dat komt doordat het molecuul affiniteit heeft voor de antihistamine-receptor (H1) in het brein, wat een kalmerend effect heeft, maar ook doordat de angstrespons op verschillende andere manieren wordt geremd.
Voor de meeste mensen geeft MDMA een paradoxaal stimulerend/kalmerend effect, omdat de drug ook dopamine en noradrenaline activeert. Daardoor gaat het orthosympathisch deel van het zenuwstelsel 'aan' staan: zeg maar vluchtstand (of jaagstand) van ons lichaam. Bloed gaat naar de spieren, de spijvertering wordt stilgelegd, pupilen worden groot zodat zoveel mogelijk licht kan worden opgevangen en de slaapfunctie wordt uitgesteld.
Mensen kunnen om allerlei redenen minder gevoelig zijn voor een van die effecten. Vaak is dat individueel niet goed te verklaren. Want dan zou je iemands brein in heel dunne plakjes moeten snijden om het onder de microscoop te leggen. En dat gaan we natuurlijk niet doen
In het geval van mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie is er wel een neurologische verklaring.
Schizofrenie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische factoren en omgevingsfactoren. Zo zijn mensen met schizofrenie vaak (uitzonderlijk) intelligent, creatief, en extravert. Het probleem is dat het brein van mensen met schizofrenie in de pubertijd te veel dopamine gaat produceren, waardoor tolerantie optreedt en het brein steeds ongevoeliger wordt voor dopamine. Dat heeft als backlash dat er hallucinaties kunnen optreden; een beetje zoals wanneer je een paar dagen wakker bent van de speed en shadow people begint te zien. Een van de theorieën is dat mensen met schizofrenie die dopamine-dip (onbewust) merken, en mede daardoor drugs gaan gebruiken. Onderzoeken tonen namelijk stelselmatig aan dat mensen met schizofrenie veel vaker drugs gebruiken dan controlegroepen. Het probleem is alleen dat die drugs de symptomen verergeren en ook kunnen leiden tot neurotoxiciteit wat verder kan bijdragen aan permanente veranderingen aan het brein; waardoor mensen met schizofrenie steeds terugkerende psychoses hebben. Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses. Hoewel er geen sprake is van een oorzakelijk verband tussen cannabis en schizofrenie en er ook mensen zijn met schizofrenie die nog nooit hebben geblowd. Sowieso is dit een versimpelde weergave aangezien er enkele tientallen genen een rol spelen, een stressvolle omgeving in de jeugd een belangrijke voorspeller is, en er ook nog zaken onduidelijk zijn over andere mogelijke oorzaken.
Maar dat stukje van de dopamine is wel duidelijk.
Mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie zijn relatief ongevoelig voor dopamine, waardoor de kalmerende effecten van antihistamine kunnen gaan overheersen.
Antihistamines werden in de jaren '50 ontdekt, en bleken al snel als medicijn te werken voor mensen met schizofrenie. Dat antihistamines een dempende werking hebben werd per ongeluk ontdekt door psychiaters die het middel aan hun patiënten gaven als kalmeringsmiddel zodat ze tijdens therapiesessies wat gemakkelijker openlijk konden spreken. Mensen met schizofrenie bleken daar extra gevoelig voor. Wat opmerkelijk was destijds. Uiteindelijk is daar veel onderzoek naar gedaan, en zo is gebleken dat er een sterke samenhang is tussen dopamine en psychoses. Zo werden ook de eerste antipsychotica ontdekt die dopamine-antagonist zijn en dus de werking van dopamine blokkeren. Helaas hebben de medicijnen daardoor ook een versuffend effect en kan je er zwaarlijvig van worden doordat de stofwisseling langzamer gaat werken.
In de tussentijd is er echter nog veel meer bekend, en er blijken allerlei andere fenomenen een rol mee te spelen. Zo speelt serotonine ook een rol, waarom nieuwere varianten van antipsychotica (zoals seroquel) ook affiniteit hebben voor serotonine.
Daarom zou ik wel met klem willen vragen of je vriendin alsjeblieft geen MDMA wil gebruiken. Want dat is echt niet goed voor haar. MDMA wordt in verder gezonde personen verband gebracht met het ontstaan van bijvoorbeeld derealisatie, wat ook een kenmerk kan zijn van een psychose. Sowieso verstoort MDMA de chemische balans in het brein voor dopamine en serotonine, waardoor de kans op een psychotische episode groter wordt. Antipsychotica helpen om zulke toestanden te voorkomen. En ik snap dat dat vervelend is, want zulke medicijnen hebben veel bijwerkingen, en juist de creatieve, en extraverte kant van de persoon die het neemt wordt gedempt, waardoor je het idee kan krijgen dat je niet meer echt jezelf bent. Maar psychotische episodes zijn nog veel vervelender omdat die allerlei (sociale, juridische en individuele) problemen opleveren.
#10
Ik word niet moe van MDMA maar kan zeker zwoel wegdromen in een bed tijdens gebruik.
Ik slaap dan ook als een roos na MDMA sessie
Ik slaap dan ook als een roos na MDMA sessie
#11
Bedankt voor je uitgebreide respons, heel fijn!MDMA heeft een deels kalmerend effect. Dat komt doordat het molecuul affiniteit heeft voor de antihistamine-receptor (H1) in het brein, wat een kalmerend effect heeft, maar ook doordat de angstrespons op verschillende andere manieren wordt geremd.
Voor de meeste mensen geeft MDMA een paradoxaal stimulerend/kalmerend effect, omdat de drug ook dopamine en noradrenaline activeert. Daardoor gaat het orthosympathisch deel van het zenuwstelsel 'aan' staan: zeg maar vluchtstand (of jaagstand) van ons lichaam. Bloed gaat naar de spieren, de spijvertering wordt stilgelegd, pupilen worden groot zodat zoveel mogelijk licht kan worden opgevangen en de slaapfunctie wordt uitgesteld.
Mensen kunnen om allerlei redenen minder gevoelig zijn voor een van die effecten. Vaak is dat individueel niet goed te verklaren. Want dan zou je iemands brein in heel dunne plakjes moeten snijden om het onder de microscoop te leggen. En dat gaan we natuurlijk niet doen
In het geval van mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie is er wel een neurologische verklaring.
Schizofrenie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische factoren en omgevingsfactoren. Zo zijn mensen met schizofrenie vaak (uitzonderlijk) intelligent, creatief, en extravert. Het probleem is dat het brein van mensen met schizofrenie in de pubertijd te veel dopamine gaat produceren, waardoor tolerantie optreedt en het brein steeds ongevoeliger wordt voor dopamine. Dat heeft als backlash dat er hallucinaties kunnen optreden; een beetje zoals wanneer je een paar dagen wakker bent van de speed en shadow people begint te zien. Een van de theorieën is dat mensen met schizofrenie die dopamine-dip (onbewust) merken, en mede daardoor drugs gaan gebruiken. Onderzoeken tonen namelijk stelselmatig aan dat mensen met schizofrenie veel vaker drugs gebruiken dan controlegroepen. Het probleem is alleen dat die drugs de symptomen verergeren en ook kunnen leiden tot neurotoxiciteit wat verder kan bijdragen aan permanente veranderingen aan het brein; waardoor mensen met schizofrenie steeds terugkerende psychoses hebben. Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses. Hoewel er geen sprake is van een oorzakelijk verband tussen cannabis en schizofrenie en er ook mensen zijn met schizofrenie die nog nooit hebben geblowd. Sowieso is dit een versimpelde weergave aangezien er enkele tientallen genen een rol spelen, een stressvolle omgeving in de jeugd een belangrijke voorspeller is, en er ook nog zaken onduidelijk zijn over andere mogelijke oorzaken.
Maar dat stukje van de dopamine is wel duidelijk.
Mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie zijn relatief ongevoelig voor dopamine, waardoor de kalmerende effecten van antihistamine kunnen gaan overheersen.
Antihistamines werden in de jaren '50 ontdekt, en bleken al snel als medicijn te werken voor mensen met schizofrenie. Dat antihistamines een dempende werking hebben werd per ongeluk ontdekt door psychiaters die het middel aan hun patiënten gaven als kalmeringsmiddel zodat ze tijdens therapiesessies wat gemakkelijker openlijk konden spreken. Mensen met schizofrenie bleken daar extra gevoelig voor. Wat opmerkelijk was destijds. Uiteindelijk is daar veel onderzoek naar gedaan, en zo is gebleken dat er een sterke samenhang is tussen dopamine en psychoses. Zo werden ook de eerste antipsychotica ontdekt die dopamine-antagonist zijn en dus de werking van dopamine blokkeren. Helaas hebben de medicijnen daardoor ook een versuffend effect en kan je er zwaarlijvig van worden doordat de stofwisseling langzamer gaat werken.
In de tussentijd is er echter nog veel meer bekend, en er blijken allerlei andere fenomenen een rol mee te spelen. Zo speelt serotonine ook een rol, waarom nieuwere varianten van antipsychotica (zoals seroquel) ook affiniteit hebben voor serotonine.
Daarom zou ik wel met klem willen vragen of je vriendin alsjeblieft geen MDMA wil gebruiken. Want dat is echt niet goed voor haar. MDMA wordt in verder gezonde personen verband gebracht met het ontstaan van bijvoorbeeld derealisatie, wat ook een kenmerk kan zijn van een psychose. Sowieso verstoort MDMA de chemische balans in het brein voor dopamine en serotonine, waardoor de kans op een psychotische episode groter wordt. Antipsychotica helpen om zulke toestanden te voorkomen. En ik snap dat dat vervelend is, want zulke medicijnen hebben veel bijwerkingen, en juist de creatieve, en extraverte kant van de persoon die het neemt wordt gedempt, waardoor je het idee kan krijgen dat je niet meer echt jezelf bent. Maar psychotische episodes zijn nog veel vervelender omdat die allerlei (sociale, juridische en individuele) problemen opleveren.
#12
Ik word er ook moe van, sinds ik het een jaar of 8 geleden een keer of 6 in een paar maanden tijd gebruikte (en dan ook tussendoor heel veel 4-FA). Zelfs na ruim 2 jaar lang geen MDMA genomen te hebben, bleef ik dit hebben 😕 Alsof m’n receptoren voor altjd verpest zijn.
Welke informatie ik trouwens nog mis: gebruikt die vriendin medicatie? Bij mensen die anti-psychotica krijgen wordt, ff simpel gezegd, de chemie (neurotransmitters) in hun brein eigenlijk voor een deel ‘plat’ gelegd. De stoffen in de hersenen die door stimulanten als MDMA of coke (serotonine en vooral dopamine bijvoorbeeld) heel veel aangemaakt worden, zijn ook ‘betrokken’ bij schizofrenie. Anti-psychotica zorgen dus eigenlijk dat (bepaalde) drugs ook een averechts effect kunnen hebben.
Welke informatie ik trouwens nog mis: gebruikt die vriendin medicatie? Bij mensen die anti-psychotica krijgen wordt, ff simpel gezegd, de chemie (neurotransmitters) in hun brein eigenlijk voor een deel ‘plat’ gelegd. De stoffen in de hersenen die door stimulanten als MDMA of coke (serotonine en vooral dopamine bijvoorbeeld) heel veel aangemaakt worden, zijn ook ‘betrokken’ bij schizofrenie. Anti-psychotica zorgen dus eigenlijk dat (bepaalde) drugs ook een averechts effect kunnen hebben.
#13
Wauw, enorm goed uitgelegd/verwoord dit 👌MDMA heeft een deels kalmerend effect. Dat komt doordat het molecuul affiniteit heeft voor de antihistamine-receptor (H1) in het brein, wat een kalmerend effect heeft, maar ook doordat de angstrespons op verschillende andere manieren wordt geremd.
Voor de meeste mensen geeft MDMA een paradoxaal stimulerend/kalmerend effect, omdat de drug ook dopamine en noradrenaline activeert. Daardoor gaat het orthosympathisch deel van het zenuwstelsel 'aan' staan: zeg maar vluchtstand (of jaagstand) van ons lichaam. Bloed gaat naar de spieren, de spijvertering wordt stilgelegd, pupilen worden groot zodat zoveel mogelijk licht kan worden opgevangen en de slaapfunctie wordt uitgesteld.
Mensen kunnen om allerlei redenen minder gevoelig zijn voor een van die effecten. Vaak is dat individueel niet goed te verklaren. Want dan zou je iemands brein in heel dunne plakjes moeten snijden om het onder de microscoop te leggen. En dat gaan we natuurlijk niet doen
In het geval van mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie is er wel een neurologische verklaring.
Schizofrenie wordt veroorzaakt door een combinatie van verschillende genetische factoren en omgevingsfactoren. Zo zijn mensen met schizofrenie vaak (uitzonderlijk) intelligent, creatief, en extravert. Het probleem is dat het brein van mensen met schizofrenie in de pubertijd te veel dopamine gaat produceren, waardoor tolerantie optreedt en het brein steeds ongevoeliger wordt voor dopamine. Dat heeft als backlash dat er hallucinaties kunnen optreden; een beetje zoals wanneer je een paar dagen wakker bent van de speed en shadow people begint te zien. Een van de theorieën is dat mensen met schizofrenie die dopamine-dip (onbewust) merken, en mede daardoor drugs gaan gebruiken. Onderzoeken tonen namelijk stelselmatig aan dat mensen met schizofrenie veel vaker drugs gebruiken dan controlegroepen. Het probleem is alleen dat die drugs de symptomen verergeren en ook kunnen leiden tot neurotoxiciteit wat verder kan bijdragen aan permanente veranderingen aan het brein; waardoor mensen met schizofrenie steeds terugkerende psychoses hebben. Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses. Hoewel er geen sprake is van een oorzakelijk verband tussen cannabis en schizofrenie en er ook mensen zijn met schizofrenie die nog nooit hebben geblowd. Sowieso is dit een versimpelde weergave aangezien er enkele tientallen genen een rol spelen, een stressvolle omgeving in de jeugd een belangrijke voorspeller is, en er ook nog zaken onduidelijk zijn over andere mogelijke oorzaken.
Maar dat stukje van de dopamine is wel duidelijk.
Mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie zijn relatief ongevoelig voor dopamine, waardoor de kalmerende effecten van antihistamine kunnen gaan overheersen.
Antihistamines werden in de jaren '50 ontdekt, en bleken al snel als medicijn te werken voor mensen met schizofrenie. Dat antihistamines een dempende werking hebben werd per ongeluk ontdekt door psychiaters die het middel aan hun patiënten gaven als kalmeringsmiddel zodat ze tijdens therapiesessies wat gemakkelijker openlijk konden spreken. Mensen met schizofrenie bleken daar extra gevoelig voor. Wat opmerkelijk was destijds. Uiteindelijk is daar veel onderzoek naar gedaan, en zo is gebleken dat er een sterke samenhang is tussen dopamine en psychoses. Zo werden ook de eerste antipsychotica ontdekt die dopamine-antagonist zijn en dus de werking van dopamine blokkeren. Helaas hebben de medicijnen daardoor ook een versuffend effect en kan je er zwaarlijvig van worden doordat de stofwisseling langzamer gaat werken.
In de tussentijd is er echter nog veel meer bekend, en er blijken allerlei andere fenomenen een rol mee te spelen. Zo speelt serotonine ook een rol, waarom nieuwere varianten van antipsychotica (zoals seroquel) ook affiniteit hebben voor serotonine.
Daarom zou ik wel met klem willen vragen of je vriendin alsjeblieft geen MDMA wil gebruiken. Want dat is echt niet goed voor haar. MDMA wordt in verder gezonde personen verband gebracht met het ontstaan van bijvoorbeeld derealisatie, wat ook een kenmerk kan zijn van een psychose. Sowieso verstoort MDMA de chemische balans in het brein voor dopamine en serotonine, waardoor de kans op een psychotische episode groter wordt. Antipsychotica helpen om zulke toestanden te voorkomen. En ik snap dat dat vervelend is, want zulke medicijnen hebben veel bijwerkingen, en juist de creatieve, en extraverte kant van de persoon die het neemt wordt gedempt, waardoor je het idee kan krijgen dat je niet meer echt jezelf bent. Maar psychotische episodes zijn nog veel vervelender omdat die allerlei (sociale, juridische en individuele) problemen opleveren.
Als je hersenen al zwaar uit balans zijn (‘chemisch’ gezien) van nature moet je er inderdaad absoluut niet een nog ergere complete chaos van gaan maken in je hoofd door drugs te nemen die op diezelfde stoffen inwerken. En dan al helemaal niet als je OOK nog eens medicatie krijgt, die ook diezelfde neurotransmitters reguleert. Kun je nagaan wat voor volledige bende dat wordt. Een beetje alsof je 3 verkeersregelaars, 5 verkeersborden en 4 stoplichten ergens neerzet, die allemaal random en compleet tegenstrijdige aanwijzingen geven aan het verkeer.
Het is inderdaad triest dat zo’n vreselijke ziekte als
schizofrenie ook nog eens een soort zelfversterkend effect heeft, doordat mensen die die ziekte hebben, uit zichzelf ook nog eens sneller naar die middelen grijpen inderdaad. Is bij meer psychische ziektes zo, onlangs ruzie met een vriendin van me gehad die bipolair is, toen ik (voorzichtig) aangaf dat coke eigenlijk letterlijk hetzelfde doet met je brein als wanneer je een manie hebt. En dat de al grote disbalans in een bipolair brein door coke of MDMA alleen nog maar erger wordt. De manies en depressies zullen dus nog eerder getriggerd worden.
#14
Heeft dit ook te maken met dat er een ongevoeligheid voor dopamine gecreëerd wordt met cannabisgebruik, of zit dat anders in elkaar? Heb nooit begrepen hoe dat werkte. Ik heb vaak genoeg gelezen over dat fenomeen, maar ik dacht dat alleen maar dopaminerge middelen een psychose konden aanwakkeren (met de gedachte dat juist een overschot van dopamine in het brein dan voor de psychose zorgde, niet de ongevoeligheid die daarna optreedt), terwijl cannabis niet op dopaminereceptoren werkt (of dat is niet geheel bekend, dacht ik).Met name cannabisgebruik (in de adolescentie) lijkt een risicofactor te zijn voor het ontwikkelen van psychoses.
#15
Met dit soort complexe fenomenen kun je meestal niet één oorzaak aanwijzen. In dit geval schiet een focus op dopamine ook tekort als verklaring. Hoe dan precies (endo-)cannabinoïden, serotonine, en omgevingsfactoren op elkaar ingrijpen is eigenlijk niet te zeggen. Het gaat er meer om dat er een zekere samenhang vast te stellen is (via statistische analyse).Heeft dit ook te maken met dat er een ongevoeligheid voor dopamine gecreëerd wordt met cannabisgebruik, of zit dat anders in elkaar? Heb nooit begrepen hoe dat werkte. Ik heb vaak genoeg gelezen over dat fenomeen, maar ik dacht dat alleen maar dopaminerge middelen een psychose konden aanwakkeren (met de gedachte dat juist een overschot van dopamine in het brein dan voor de psychose zorgde, niet de ongevoeligheid die daarna optreedt), terwijl cannabis niet op dopaminereceptoren werkt (of dat is niet geheel bekend, dacht ik).
Dus wat dat betreft valt inderdaad weinig te snappen aan hoe cannabisgebruik een rol speelt.
Wel ken ik een neurowetenschapper die zegt dat cannabisgebruik eenzelfde soort patroon laat zien in de hersenen tijdens scans als mensen die een psychotische episode doormaken. Dat valt ook qua symptomen wel te herkennen; wat ik in het vorige topic zei over verwarde spraak en negatieve affect. Dat kan dus ook deels door cannabis worden veroorzaakt. Je ziet dat cannabisgebruikers vaak minder lange zinnen maken, dat emoties nauwelijks meer tot uiting komen, en dat ze soms wat katatonisch raken. Dat zijn dus ook kenmerken die bij een psychotische episode kunnen voorkomen.
#16
Dus het is eigenlijk gewoon de correlatie tussen cannabisgebruik en psychotische klachten waaruit de conclusie is getrokken dat je beter maakr kan uitkijken met cannabis, vooral als er reeds een psychosegevoeligheid vastgesteld is? Dat zou wel veel verklaren voor me. De denkfout die ik telkens maak is dat neuropsychologen alles al uitgevogeld hebben of zo, want anders leek het me onlogisch om zo stellig te zeggen dat het 't risico op een psychose kan verhogen, maar zo simpel is het dus niet.Het gaat er meer om dat er een zekere samenhang vast te stellen is (via statistische analyse).
#17
Er is wel een sterke associatie aangetoond in allerlei verschillende onderzoeken. Zoals bijvoorbeeld:Dus het is eigenlijk gewoon de correlatie tussen cannabisgebruik en psychotische klachten waaruit de conclusie is getrokken dat je beter maak kan uitkijken met cannabis, vooral als er reeds een psychosegevoeligheid vastgesteld is? Dat zou wel veel verklaren voor me. De denkfout die ik telkens maak is dat neuropsychologen alles al uitgevogeld hebben of zo, want anders leek het me onlogisch om zo stellig te zeggen dat het 't risico op een psychose kan verhogen, maar zo simpel is het dus niet.
Maar je kan natuurlijk niet zeggen dat cannabis psychoses veroorzaakt, want dat zou elke blower een psychose moeten krijgen, of dan zouden psychoses niet moeten voorkomen zonder dat mensen blowen. Er is gewoon een samenspel tussen allerlei factoren, waarbij cannabisgebruik en biologische predispositie in grote mate meespelen. Dat is dus ook wat doorgaans gezegd wordt: dat cannabisgebruik een risicofactor is voor een psychotische episode bij mensen die daar gevoelig voor zijn.
#18
Haha inderdaad🤣 totaal ontspannen maar slapen ho maar😂Ik kan me er niks bij voorstellen want hoewel ik super ontspannen ben op MDMA lijkt slaperig zijn onmogelijk door de stimulatie.
#19
WOW... dit was wel echt een eye-opener en heel herkenbaarIn het geval van mensen die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie is er wel een neurologische verklaring.
Je zou even na moeten gaan hoelang geleden ze psychotisch is geweest? Of dit bijvoorbeeld 10jaar geleden is of redelijk recent. Daarnaast zit er ook nog wel een nuance verschil tussen schizofrenie, schizo-affectief en schizo-typische stoornissen....
Het zou bijvoorbeeld kunnen dat haar psychoses samenhangen met een klinische depressie of bipolaire stoornis. Dat is vooral belangrijk (ook voor haar) om goed te leren begrijpen in hoeverre depressies een rol spelen in relatie tot haar huidige en toekomstige drugsgebruik.
Grappig genoeg herken ik dit heel erg.... het probleem bij je vriendin zit echt in de hoeveelheid /regelmaat dat ze gebruikt. Zelf heb ik ook wel eens wat vaker XTC gebruikt dan verantwoord is en dan krijg ik dus precies hetzelfde effect van XTC. Mijn hartslag gaat dan niet omhoog zoals normaal, ik word niet euforisch maar krijg het wel heerlijk warm en raak in een soort rustig roesje.... als ik dan ga liggen dan val ik als een blok in slaap.iedere keer dat ze MDMA gebruikt, wordt ze er heel slaperig van en nadat het uitgewerkt is, slaapt ze ook echt als een roosje
MAAR! dit is wel echt essentieel..... ze gebruikt nu dus XTC als slaapmedicatie?????
#20
Die slaperigheid zal vermoedelijk komen door combinatie anti psychotica medicatie die ze gebruikt. Goed slapen na mdma gebruik is bekend, specofiek voor mensen met PTSS. Lopen ook al langere tijden onderzoeken in meerdere landen, zelfs in de Verafschuwde Staten