Ten eerste, bedankt voor je royale reactie
No prob man😉
Dit heb je juist geconstateerd. Helaas ben ik nu voor de derde keer afgewezen voor behandeling omdat zij een DD (dubbel diagnose: psychische/verlsavings problemen) niet zien zitten om te behandelen.
Euh, wat is dat voor vreemde en onlogische manier van werken mbt de behandeling van psychische aandoeningen en verslaving 🤔 Is dit gangbare zaak in Nederland?
Beide zaken apart en uit verschillende standpunten benaderen en daarop behandeling afstellen. Of is het specifiek die alcoholverslaving dat probleem vormt?
Mn beste vriendin, gediagnoseerd met borderline persoonlijkheidsstoornis (ik gek genoeg ook), ging hiervoor in behandeling en genaamd DGT, specifiek op borderline gericht. En zij was ondertussen enorm verslaafd aan benzodiazepines en zeker Xanax en bij opname/behandeling gingen ze haar eerst van haar Xanax verslaving afhelpen, om dan met de effectieve DGT behandeling te starten.
Ik zat op een gegeven moment op 2/4 flessen wijn per dag. Terwijl ik vrij lang 2/4 bier (500ml) kon houden jaren lang. Met tijdelijke uitschieters van speciaalbier. Maar sinds ik in een nieuwe omgeving woon, waar ik geen sociale kring heb ben ik een stuk meer gaan drinken.
Ik ben wel gediagnosticeerd met alcoholprobleem, maar dat nam ik zelf nooit serieus.
Ja die hoeveelheid is indd problematisch. Maar het besef dat je met verslaving kampt, laat soms heel lang op zich wachten.
Bij mij ist altijd net andersom geweest. Ik dronk/drink juist in gezelschap en ik vond zelfs lang bier ni lekker, was puur om de remloze effecten en ik ging v eerder bedeesd nr zeer los en sociaal en ook vaak emotioneel n verder kon het plezant blijven, andere keren pure drama.
Dit was meer mijn verslaving. De combinatie. Als ik een van de twee zou nemen, werkte dat ook nauwelijks. Altijd met elkaar, en ja ik weet dat dit word afgeraden. Toch al die tijd gedaan.
Oow tsjaa da's dan indd nog ne moeilijkere en zwaardere, een 2 in 1 verslaving. Ja tuurlijk, werken beide verdovend en versterken elkaar.
Ik heb vooral het moment dat ik moet slapen, en in bed ga liggen de meeste narigheid. Ik begrijp dat gewoon niet. Waarom dan pas? Ben ik verleerd hoe te slapen?
Omdat je dan juist totaal niks om handen en ter afleiding hebt, dus alle ruimte voor de narigheid.
Ik ben altijd al een lastige slaper geweest, omdat ik vroeger al heel jong piekerde, onrustig ben van nature (ADHD, toen was ASS nog niet geconstateerd) gevoelig voor elk geluid/licht dus ik moet echt moe/uitgeput zijn en dat had ik als kind sneller dan volwassen.
ADHD is toch totaal verschillend dan ASS (autisme spectrum syndroom).
Ik heb echt volwassenen ADHD, want als kind, tiener was ik juist tegenovergestelde van ADHD, ik was eerder de té brave, stille, dromerige en die uren kon spenderen aan creatieve dingen als tekenen, poëzie, tekeningen in hout graveren of extreem verdiepen in bepaald onderwerp en uren op m'n kamer met muziek vollebak en lyrics erbij. Iets als jeugd- en sportbeweging was totaal nix vr mij.
Qua slaper idem hier, het moet pikdonker en muisstil zijn, slaap daarom ook al jaar en dag met oordopjes en vaak slaapmasker. Ja als ik ni ferm moe en slaperig ben, kan ik me de moeite besparen mn bed in te kruipen. Té pieker gevoelig daarvoor.
Ik heb gisteren dus gesport, wat ik al meer dan een jaar niet gedaan heb. Was echt totaal moe en brak, heb wat gegeten even vi gekeken en ben daarna met m'n vriendin gaan "slapen" resultaat: om 3u nog wakker, laatste keer dat ik mn horloge keek.
Om wat uur gaan slapen toen je zag dat je om 3u nog steeds wakker was?
Ben zelfs nog naar de bank gegaan beneden om daar proberen te slapen. Daar ook ongeveer een uur wakker gelegen en toen werd ik 3 uur later wakker (ongeveer?) Vervolgens weer naar boven gegaan om naast m'n vriendin te gaan liggen en gelukkig nog 2 uur kunnen slapen.
Dus iets van 5u geslapen, maar het grote probleem is, met veel te lange wakkere periodes ervoor en tussen 2 kortere slaapfases. Da's giga frustrerend en hier speelt persoonlijkheid en/of genetische bepaling ook grote rol.
Ken da slaapprobleem zeker ook.
Als kind/tiener stond ik er om bekend een lange slaper te zijn, maar ik had tevens heel veel dromen en geregeld de ergste nachtmerries, met ouder worden meer en levendiger.
Is nog steeds zo, maar vooral dromen, waarbij ik bij het wakker schieten, echt enige tijd tot besef vd huidige realiteit nodig heb, maar ik experimenteer ook bewust met lucide dromen, vind dromen, het onderbewustzijn, reflectie lichaam-ziel zeer fascinerend.
Tsja. Dat is niet zo snel geregeld. Ik heb het eerst geprobeerd dat als eerste te regelen, helaas lukt dat niet. Dus ben ik zelf maar een deel van m'n problemen gaan aanpakken omdat ik het gewoon niet meer wilde. Dus de alcohol en benzo's gaan aanpakken.
De POH word ik weggestuurd omdat zij mij "niet kunnen helpen" ben daar 30min in discussie gegaan omdat ik er niet mee eens was, maar tevergeefs bleef ze vasthouden. Al is het even om met iemand te praten. Ik heb hier geen sociale kring. En dat heb ik ook gezegd, maar jammer dan werd er gezegd.
Het enige wat ze willen is mij meer pillen voorschrijven. 🖕🏼 Denk ik dan.
Da's u letterlijk in de steek gelaten voelen door de algehele gezondheidszorg. Zult ook geen uitzondering zijn, integendeel, triest en ongehoord eigenlijk.
Haha ja da gevoel ken ik, pilletjes, da's het makkelijkst en verdienen meerdere partijen nog ferm aan.
Ben ook geen fan van medicatie. Had zo eens psychiater, was er 4 x op consultatie geweest, kei kil, amper feedback, maar ging wel telkens met extra voorschrift voor pillen (benzo, antidepressiva en antipsychotica) nr buiten, dacht fuck this...
Maar mijn laatste psy was dus totaal tegenovergestelde, die zé na eerste consultatie, ik ga momenteel niks van medicatie aanpassen (nam toen enkel Mirtazapine), pas na minstens x aantal consultaties, als ikzelf een duidelijke lijn vd diagnose kan vasstellen, zal ik het over de medicatie hebben. Wat mij direct çva gevoel gaf en verder ook veel meer dialoog en het inpikken of mij ondebreken waar nodig en echt doorvragen en zeer hulp en oplossing gericht.
Het feit dat ik zijn advies, om voornamelijk mijn borderline te behandelen, na intake gesprek niet verder heb gezet, is mijn keuze. Was oftewel echt een opname, waarbij je na eerste week, dan paar uur of dag/weekend nr huis mocht en was 8km v mij thuis, mr echt mn vrijheid opgeven, never. Ik ben zelfs na avond bij vrienden of familie, kei blij en oef gevoel dak terug thuis ben.
De andere behandeling was dan weer dagopname, was 3, 4 of 5 dagen (ma-vr)/week en na intake gesprek van 2u, zag ik aan haar lichaamstaal dat ze het ne ganse boterham vond en ze zé da ook meteen, dat heel wat is maar we dat hier perfect kunnen aanpakken met de DGT behandeling. Legde uit wat het parcours vd therapie inhield en ze zé ook dat de 5 dagen/week echt nodig is. Dit zou 1 jaar duren, dat is letterlijk de vastgelegde duur voor die behandeling, wel vrij om eender wanneer te stoppen. Maar nope, was 45min rijden, dit ma-vr voor 1j. Ik zé tegen mezelf en vriendin, ik heb nu al alle moeite vd wereld om nr buiten te gaan vr te winkelen, gewoon al die mensen brrrr.
Seroquel ook gehad in het verleden, en andere diverse anti psychotica. Ik vind bijwerkingen net zo erg als wat ik nu heb.
Jua als je da echt als vaste medicatie neemt zeker, toen ik enkele maanden dagelijks Seroquel nam, heb ik op 250mg gezeten, ik had zeker nood aan rust, mr ik ging van extreem onrustig, impulsief, paranoïde, insomnia, nr flatline qua emoties, kwas precies ne kamerplant vr het raam. Dan periode 50mg XR overdag en 100mg savonds (nam dat toen samen met Mirtazapine en Zolpidem).
Maar toen bij mn benzo afkick, nam ik da ook maar 3 dagen achtereen (en was al jaar of langer geleden). Echt die totale rust was hemel op aard, zo'n opluchting, na die helse benzo afkick.
Bedankt ook voor het delen van jouw traject, ik denk dat ik nu ook even genoeg gezegd heb.
YW😉 Lol heb er ook weer genoeg text aan toegevoegd 😅
En al wat beterschap int vizier?