Maar om even terug te komen op jmths ik zie het totaal plaatje denk ik veelste duidelijk. Ik kan je gelijk geven dat mijn impulscontrole is dat klopt (leef vanuit m'n impulsen) maar m'n concentratie is zeer goed en ik denk dat ik juist hierdoor het totaal plaatje TE duidelijk zie.. zoals ik al eerder zei heb ik bewust de keuze gemaakt door een doel in mijn leven af te schaffen en moet zeggen dat dat voor mij perfect werkt! Ik snap dat dit niet voor veel mensen werkt maar ik denk dat ik je kameraad wel begrijp alleen jammer dat hij het waarschijnlijk toch liever anders had gehad anders was die helaas niet zo aan z'n einde gekomen..maar ik vind het erg fijn om niks geen MOET om me heen te hebben. En begrijp dit goed ik zeg dat ik geen normaal leven kan leiden in deze maatschappij als ik nauw wel of niet ghb neem , dan maar liever met alleen stop ik zodra mijn lichaam er om blijft vragen
Mja, ik snap waar jij vandaan komt ook wel hoor, niets is zwart wit. Het liefst zou ik zelf ook iedere dag beetje opiaten gebruiken, beetje ontspannen, alleen de dingen doen die ik leuk vind, wie niet.
Al die middelen werken ook zeker, op de korte termijn. Alles dat naar boven gaat komt uiteindelijk ook weer naar beneden.
Het voorbeeld van die vriend is wat extreem maar soms moeten dingen uitvergroot worden voordat ze duidelijk worden. Je zult wellicht niet van de een op de andere dag dood neervallen zoals hem maar wanneer jij akkoord gaat met je verslaving ga je ook akkoord, in ieder geval tot op bepaalde hoogte, met stilstand in je leven.
Wanneer iemand zegt dat zichzelf betrekken in het leven niet meer hoeft, dat deze bereid is een betekenisvol leven te compenseren met rust, is die persoon dan niet tot bepaalde hoogte eveneens al dood? Wellicht niet fysiek, maar dan wel mentaal.
Wanneer mensen aangeven dat het leven wel zwaar genoeg is geweest, de moeite niet waard en ze wel content zijn met de roes waarin ze zich bevinden zie ik het meestal alleen nog maar bergafwaarts gaan.
Nu stel ik het wellicht in een vrij negatief daglicht, ik kan ook zeker wel begrijpen dat voor sommige mensen het vanwege psychisch leed en neerslachtigheid genoeg is geweest, dat deze wellicht niet perse dood hoeven maar gewoon rust willen. Het is gewoon niet makkelijk om aan te zien.
Mocht ik toe geven aan mijn opiaat/roes verslaving, die wel degelijk aanwezig is. Dan zou ik uiteindelijk mijn vriendin kwijt raken, mijn familie, mijn vrienden, mijn ambities, mijn dromen. Wellicht niet allemaal in 1 keer maar wel beetje bij beetje.
Ik hoop dat dat nooit gebeurt.