Sorry voor de dubbele post, maar citeren in een edit van een post gaat nogal wat lastig haha
De ene verslaving is bovendien de andere niet. Als je jouw redenatie net wat te ver doortrekt dan kom je al snel gevaarlijk dicht bij ‘verslaving is een keuze’ en dat is (vrijwel altijd) feitelijk onjuist.
Bij de meetings benadrukken we altijd: je bent niet verantwoordelijk voor je ziekte, wèl voor je herstel.
M.a.w. je kan ervoor kiezen om er iets aan te doen en te blijven doen.
Wanneer je tot aan je nek diep in actief gebruik zit, is er geen keuze meer over. Dan is het vrijwel altijd noodzakelijk om van je middel gescheiden te worden (lees detox; afgesloten van eigen keuzes en eigen omgeving).
Daarna komt de keuzevrijheid langzaam maar zeker terug. Keuzes die je richting voortdurend herstel houden of keuzes die richting terugval werken. Vanaf dat punt is er vaak steeds meer keuze, maar niet altijd.
Vaak is het ook een kwestie dat er wat te kiezen moet zijn. Door nieuwe coping skills aan te leren (niet alleen kennen, maar ook echt doen, keer op keer op keer)
Na verloop van tijd heb je dan ook echt wat te kiezen.
Vb. Moet ik wel naar dat feestje gaan of kies ik voor een avondje thuis of ergens braaf een bordspelletjes spelen?
Vb. Moet ik wel die extra dienst aannemen met de stress die daarbij komt of moet ik mijn grens aangeven t.o.v. mijn werkgever?
Vb. Moet ik zelf met [vul random probleem in] dealen of moet ik de telefoon oppakken of bij iemand langsgaan om me uit te spreken en om hulp te vragen?
Voor mij zijn dit nu keuzes geworden, maar aan het begin van mijn herstel waren het niet eens keuzes omdat ik die optie niet zag.
Ik werkte me kapot om te laten zien dat ik wat waard was, ik ging naar leipe feestjes omdat dat er nou eenmaal bij hoorde (work hard, party hard). En ik was gesloten omdat ik vond dat ik mijn shit alleen op moest lossen of alleen zelf op kon lossen.
Keuzevrijheid is een groeiproces denk ik dan maar.
Maar de ziekte verslaving is zeker geen keuze. Gezonde coping aanleren wèl.
(En dit is slechts mijn mening, gebaseerd op eigen ervaring en wat ik leer om me heen)