GHB maakt zijn naam waar.
Geniet van mijn eerste tripreport na zoveel tijd op DF!
Een avondje wat ik rustig wou houden.
Op een rustig avondje zat ik met 2 vrienden bij een van die vrienden thuis. Eerst gezellig een paar biertjes gedronken, shaggies gerookt, gewoon de standaard zaken. Na enige tijd wordt mij een GHBtje aangeboden. Ik denk er goed over na, bij pep had ik geen seconde getwijfeld maar ook dit besluit ik toch maar te nemen.
Op tafel staan de volgende dingen:
-GHB.
-Water.
-Limo.
-Leeg glaasje.
Mijn vriend heeft alvast een dosis GHB met wat limo in het lege glaasje gegoten. Het moet alleen even aangelengt worden met water om te zorgen dat het niet te goor is. Hier maakte ik de grote fout.
De mallotenactie:
In plaats van het te verdunnen met water goot ik het hele glaasje vol met GHB, op dit punt dacht ik nog dat het water was. Ik, terwijl ik normaal niet vies ben van de smaak van GHB giet het hele glaasje in een keer naar binnen en het valt me op dat het wel heel sterk smaakt. Ik besef me meteen wat er gebeurd is en vertel het meteen aan mijn vrienden. Ik heb dus net zo’n 20 dubbele dosis op. Ik ben als een gek naar de wc gerend om zoveel mogelijk te kotsen. Dit lukt aardig, en mijn maag lijkt aardig leeg. Het wordt me aangeraden een broodje te eten. Dit doe ik ook, voor zover het nog lukt. Ik druk mijn angst uit tegenover mijn vrienden en ik wordt gerust gestelt. Volgens mijn vriend, die er aardig wat vanaf weet, heb ik het hoogstwaarschijnlijk al uitgekotst en is er niks aan de hand. Dit bleek niet het geval te zijn want:
Mijn trip:
5 minuten na inname begin ik toch echt al harder te spacen dan mijn piek tijdens mijn vorige keer GHB. Het voelt als het heerlijke gevoel van XTC, maar het dan een downer, precies wat ik me altijd heb voorgesteld van heroine. Ik heb met mijn vrienden afgesproken dat zodra er ook maar iets fout gaat, dat de ambulance wordt gebelt. 5 minuten later ben ik weg, ver weg. Ik ben of nokkie, of ik lag te slapen maar alles wat vanaf nu geschreven wordt heb ik achteraf gehoord en kan ik me niets van herinneren.
Echt, heel erg nare zooi:
Ik lag een uurtje of 2 lekker rustig te slapen. Er was niks aan de hand en iedereen kon lekker lachen om het rare geluid dan mijn gesnurk maakt. Iedereen had het idee dat het wel goed zou komen. Alles ging goed tot ik op een gegeven moment begon te kotsen en ik had meteen de aandacht van iedereen in de kamer. Behalve normaal snurken maakte ik nu ook een raar gorgelend geluid, hier is er dus waarschijnlijk kots in mijn longen gekomen. Dit heeft een longontsteking als gevolg gehad. Ook begon ik mijn kaken op elkaar te klemmen en mijn tong kapot te bijten, ik bloedde ondertussen uit mijn mond. Gelukkig zijn mijn vrienden er niet vies van om kots uit mijn mond te halen en mijn kaken uit elkaar te trekken. Er is toen meteen een stuk bestek tussen mijn tanden gezet om te voorkomen dat ik niet doorbeet. Ik begon blauw en rood te worden, mijn hartslag was ontzettend laag. Er schijnen ongeveer 5 seconden geweest waarop ik geen hartslag of adem meer had maar op de een of andere manier besloot mijn hartje toch maar te gaan kloppen. Nu begonnen mijn vrienden toch flink in paniek te raken en is de ambulance gebelt. Er zijn meteen 3 politie auto’s gekomen en een ambulance.
PATS BOEM!
Lig ik opeens op de intensive care met allemaal buizen in mijn lichaam. Ik heb geen flauw idee waar ik ben. Het was allemaal zo onrealitisch, ik dacht dat ik aan het dromen was. De dokter vertelt me dat ik op het NIPPERTJE een GHB overdosis heb overleeft en dat mijn ouders er zo aankomen.
Een moraal of conclusies mag je zelf trekken. Maar pas alsjeblieft op met dit goedje
