[LSD] de snuifbuis - een tantaluskwelling

drugs: lsd , shiva
dosis: 1,5 zegel p.p.
locatie : amsterdam , appartement van een vriend
datum : zomer 2008
tijd van inname : rond 21.00u
personen : 2, m en ik

wat weekjes terug hadden m en ik besloten aan de lsd te gaan
omdat ik had gelezen dat lsd en speed een leuke combinatie kon zijn besloot ik het laatst
genoemde goedje ook mee te nemen.ook 2 hasj sticks zaten in de pocket en omdat ik wist dat
m er nieuwsgierig naar was had ik ook een kleine hoeveelheid dmt mee,deze hebben we echter
uiteindelijk niet gerookt.

toen ik gearriveerd was bij m ( amsterdam ) besloten we na even wat gepraat te hebben
ieder 1,5 zegel te nemen.
na ongeveer een kwartier begon ik al wat getintel in mijn hoofd te voelen.
dit was voor mij een verassing want bij mijn 3 eerdere lsd ervaringen duurde het elke keer
zo'n anderhalf uur voordat ik ook maar iets voelde.ook m zei al iets te merken en ik wist
dat dit een voorbode was van een bijzondere avond.na een half uur begonnen ook de eerste
visuals te verschijnen.kleine fonkelende stipjes schoten uit mn ooghoeken en de gezichten
op de tv begonnen er anders uit te zien.
op dat moment zaten we het programma 'groeten uit de rimboe' te kijken. daarin was te zien
hoe een westerse familie ergens in afrika verkleed was als leden van de stam bij wie zij
tijdelijk woonden. de moeder was half kaalgeschoren met een soort klein toupetje op dr
hoofd wat het hoofdhaar moest voorstellen. zit zag er zeer belachelijk uit en ons eerste
lachsalvo was een feit. ik dacht hardop dat ze zich moest schamen zo op tv te durven
verschijnen, schande!...

langzaam begon het effect sterker te worden.alles in het huis fonkelde en bewoog. m en
zijn vriendin hebben een mooi modern ingericht huis maar het begon nu echt een paleisje te
worden.ik waande mij in een soort luxe penthouse en omdat ik een net overhemdje aan had
begon ik mij een beetje jetset-achtig te voelen.ook voelde ik mij wat breder en groter
(terwijl ik een redelijk klein mannetje ben ) en als een ster in wording liep ik over-
zelfverzekerd door de kamer te drafen terwijl ik m aan het uitleggen was hoe vet lsd wel
niet was,"ik hou van lsd" momelde ik nog... ik voelde me te goed op dat moment. ook de
visuals waren nu erg dominant aanwezig.eigenlijk overal waar ik keek krioelde het van de
bewegende puntjes en sterretjes met alle kleuren van de regenboog.
ik sloot mijn ogen even om de closed eyes visuals te ervaren. de typische lsd tekeningen
werden razendsnel vertoond op mijn netvlies en ik dacht nog dat ik eigenlijk nu pas alles
begreep van die typische lsd kunst die door de jaren heen zo talrijk is gemaakt.
eigenlijk had ik het idee van alles in het leven en van het universum wel iets te
begrijpen.dit was vreemd want het was niet alsof ik het echt bewust wist maar meer dat ik
een soort feeling had hoe alles in elkaar steekt,intuitief,gevoelsmatig.
dit terwijl deze informatie niet doorgecommuniceerd werd naar mijn brein of bewustzijn
waardoor ik eigenlijk niet kan zeggen waarom ik alles begreep en hoe dit 'alles' dan
precies in elkaar steekt....m.a.w.: wazig!

op de tv was inmiddels het programma 'dit was het nieuws'begonnen. jan jaap van der wal (
je weet wel die met die hazenlip ) is altijd wel een favo van me geweest maar onder
invloed van de lsd werden zijn grappen echt monsters,heerlijk! . de ene na de andere
gortdroge opmerking wis hij eruit te persen en m en ik gingen af en toe behoorlijk stuk.
tv kijken kan toch zo ontzettend vermakelijk zijn onder psychedelica.

ondanks de hevigheid van de visuals en het gevoel was de lsd nog steeds aan het opbouwen.
eigenlijk kon ik nauwelijks goed zien doordat de visuals een ruis voor mn zicht veroorzaakte.
ook begon ik flarden van chaos te ervaren.de gedachtes en visuals stormden door mn
belevingswereld wat me kwa gevoel soms desorienteerdde. de controle begon langzaam weg te
glippen maar daar had ik niet veel moeite mee. ik kwam tot de conclusie dat ik te
voorbarig gedacht had dat paddo's meer mindfucking dan lsd zijn; dat lsd meer
controleerbaar zou zijn.weer daaruit concludeerde ik dat ik tot deze avond geen goede of
een te kleine dosis lsd heb gehad.
ook m ging erg lekker en ik zag aan hem dat ie het ook niet allemaal meer op een rijtje
had.ik dacht dat dit wel een mooi moment was om een lijntje speed te nemen,ook wel met de
achterliggende gedachte dat de chaos in mn hoofd dan misschien wat minder zou worden. ook
m had er wel oren na en zo gedacht, zo ge-dikkiedaan... ik schepte wat speed op een cd
hoesje en maakte er met mn pinpas 2 lijntjes van. nu alleen nog een snuifbuisje nodig.....

wat er toen de komende anderhalf uur gebeurde was bizar.....
m en ik waren op dat moment namelijk alletwee zo van de wereld dat we niet echt snapten hoe
wij precies een snuifbuis konden fabriceren. normaal snuif je een lijntje natuurlijk met
een rietje, een stukje opgerold papier of briefgeld. dus ik vraag aan m of ie een rietje
heeft. hij loopt naar de keuken en begint de deurtjes en laatjes open te trekken. helaas
zonder het gewenste resultaat.
ook briefgeld denkt hij niet te hebben en ik graai wat in mn zak om te kijken of ik het
wel heb. ik voel wel van alles zitten maar ik associeer niks wat op briefgeld lijkt.m
loopt naar boven om te kijken of er in een andere kamer misschien iets ligt.ook nu komt
hij zonder iets naar beneden.waarop ik hem vraag of hij geen schaar en een stuk papier
heeft zodat we een snuifbuis kunnen maken. hij komt terug met een schaar en ik wil een
stuk papier van zn tafel pakken om een stuk af te knippen. op dat moment grist hij het uit mn handen en zegt dat ik dat papier niet mag gebruiken.ik vraag hem of hij een stuk minder belangerijk papier heeft waar wel wat van
afgeknipt mag worden. terwijl de hele tafel vol ligt met folders antwoord hij ontkennend.
vreemd genoeg komt het ook niet bij mij op om zo'n folder te gebruiken....

vanaf dit moment slaat een soort lichte paniek gecombineerd met dikke frustratie
toe.....we snappen er beiden erg weinig meer van maar hebben 1 doel voor ogen:die
snuifbuis fabriceren...
maar hoe,wat,waar?!...
ik begin wat rond te dwalen door de kamer op zoek naar iets waarmee we ons doel kunnen
bereiken.ik kijk zelfs buiten op het balkon of er niks bruikbaars ligt. ook m is op
jacht naar het kokertje. weer loopt hij naar boven, zoekt en graait in alle kastjes en
laatjes die maar in de kamer zijn...maar niks nakkes nada!... "ik snap er geen hout meer
van" zeg ik hem herhaaldelijk. hij vraagt me vertwijfeld wat we nu moeten doen.
even twijfel ik of ik voor zal stellen om zijn vriendin te bellen om die om raad te
vragen.achteraf blij dat ik dat niet gedaan heb!
we besluiten dat we gewoon maar door moeten blijven zoeken...

vanaf dit punt zijn we het spoort totaal bijster...we raken beiden 'gevangen' in een reeks
van dwangmatige handelingen...ik noem het voor het gemak maar een 'loop'
ik schuifel wat door het huis kijkend op tafels en kastjes,zoekend naar iets om mee te
snuiven. ik kniel voor de eettafel waar het cd-hoesje met de lijntjes speed klaar ligt
en mompel dat ik het echt niet meer snap,alle logica ontbrak mij op dat moment. waarna ik
het balkon op loop en daar wat tussen de plantjes begin te zoeken ( wat ik daar hoopte
tegen te komen,geen idee! )
dan ga ik weer naar binnen en begin de tafels en kastjes weer af te gaan, kniel even later
weer als een hongerige bezeten junk voor het cd-hoesje en loop vervolgens weer naar het
balkon om tussen de plantjes te zoeken....
ook m waggelt intussen door het huis, trekt de laatjes en kastjes tot vervelens aan toe
open,gaat de trap op en rommelt wat in een andere kamer waarna hij weer naar beneden
komt....daarna waggelt ie weer door het huis , trekt dezelfde laatjes en kastjes ook weer
open... etc etc....
ook hij zit dus compleet vast in een 'loop'. herhaaldelijk lopen we langs elkaar
heen,ieder ons eigen rondje door het huis makend, kijkend op steeds dezelfde plaatsen,
trekken dezelfde kastjes keer op keer open en lopen steeds dezelfde route door het
huis....compleet in ons eigen wereldje.....af en toe werpen we een blik naar elkaar als we
elkaar passeren....alles gaat dan in slowmotion....tis net een droom..... ik zie de
grauwe grimas op zn gezicht.het is me duidelijk dat hij net zo geirriteerd , gefrustreerd
en bijna wanhopig is als ik...maar we kunnen niks doen....ik voel me een robot dat door
hogere machten word aangezwengeld.....er valt niks tegen te beginnen...ik kan gewoon niks
anders op dat moment dan in die 'loop' te blijven hangen.....zuchtend,steunend vloekend
lopen we door het huis..."shit man" ,"pff ik snap er echt niks van" ,heb jij al wat
gevonden?" is het enige wat er zo'n beetje bij ons keer op keer uit komt....

tussendoor heb ik nog getracht de 'loop' te doorbreken door te vragen of m de dvd 'horton
hears a who' wilt afspelen. hierdoor kregen m en ik echter een soort
'mini-tussendoor-loop'. omdat we beiden te ver heen waren lukte het niet de dvd aan de
praat te krijgen.ook de tv zelf kregen we ineens niet meer op beeld...een extra frustratie
was geboren.....dit probeerde we tervergeefs wel tig keer opdezelfde manier op te lossen
dmv drukken op dezelfde knopjes van de afstandbediening en dvd-speler.maar het lukte
gewoon niet en even later legden we de focus weer op de snuifbuis. weer gingen alle
kastjes tig keer open,bekeek ik ieder plantje op het balkon en hing haast schuimbekkend
voor het cd-hoesje... dat we ook nu niks opschoten is onnodig om te zeggen natuurlijk...

deze 'loop' heeft ons zeker een dikke 1,5 uur bezig gehouden. toen de kracht van de lsd
eenmaal langzaam begon af te nemen kwamen we ook langzaam uit de 'loop'.het lukte m ineens
wonderbaarlijk genoeg om op de tv beeld te krijgen en we gingen beide voor pampus op de
bank liggen. langzaam begon het tot ons door te dringen wat er de afelopen 1,5 uur zich
af had gespeeld....de iritatie,frustratie,wanhoop en paniek begon plaats te maken voor
opluchting,euforie,blijdschap en vooral enorme lachbuien....
was het echt gebeurd?! hadden wij als 2 compleet doorgedraaide wannabee junks stad en land
afgezocht naar een snuifbuis? serieus?! fear and loathing @ amsterdam?! ik kon het bijna
niet geloven....m ook niet...dit was echt bizar! de rest van de avond was dit natuurlijk
het gespreksonderwerp nummer1.
het cd-hoesje met speed heeft vaak zo vlak voor me gelegen dat ik bij wijze van spreken
alleen mn neus had moeten op te halen om wat binnen te krijgen, ook een sleutelpuntje
nemen is nooit in ons op gekomen. in mn broekzak bleek uiteindelijk gewoon briefgeld te
zitten en ook de folders op tafel deed ons erg lachen, schaamtelijk lachen dat zeker....
uiteindelijk hebben we ook geen snuif meer genomen.hadden we ook totaal geen zin meer
in....tis echt troep! de ellende begint al voordat je het binnen hebt

uiteindelijk zijn we nadat de lsd flink wat power verloren had onder het genot van de
muziek van sphongle half ingedut voor de tv.met deze muziek en mn ogen dicht ben ik
overigens nog een tijd door de wereld van de sjamanen gevlogen. door oerwouden, over
hooggebergtes,woestijnen,kleuren universums,vreemde ruimtes...overal ben ik geweest,diep
verzonken in gedachtes en filosoferend over het leven... dat ik hier overigens in dit tripreport niet veel aandacht aan besteed wil niet zeggen dat
dit een onbelangerijk deel of nietszeggend iets van de trip was. ik heb er zeker
van genoten, als altijd. want soortgelijke werelden en het gefilosofeer kende ik al van de vele paddo en andere trips die ik heb meegemaakt en dit uitgebreid beschrijven het zou dit report wel erg lang maken.

rond half 7 s'ochtends had ik het idee dat de lsd zo goed als uit gewerkt was.er zat nog
wel een gloed om alles heen maar die leek verwaarloosbaar te zijn.bovendien voelde ik me
niet meer 'dronken' van het goedje. ik wekte m om te zeggen dat ik naar huis wilde
gaan.rijdend in een auto wel te verstaan,35 km afstand.dit was een zeer dom idee van mij.
wel had ik afgesproken met m dat mocht ik niet goed in staat zijn om te autorijden dan zou
ik meteen terugkeren.toen ik in de auto zat had echter ik geen twijfel dat ik gewoon
normaal naar huis kon rijden.ook toen ik de straat uit reed voelde ik me zeker en ik
besloot de snelweg op te gaan. daar aangekomen merkte ik pas dat ik eigenlijk nog
behoorlijk onder invloed was.het hele wegdek golfde heen en weer,alles resoneerde en
diepte kon ik erg lastig inschatten . als een andere auto mij inhaalde leek het soms of
hij dichterbij kwam ipv dat ie uit het zicht geraakte.ook zag alles er onherkenbaar
uit,terwijl ik daar al vele malen gereden heb. ik ben blij dat ik de borden wel goed kon
lezen want anders had ik echt een probleem gehad .ik had het gevoel dat er nu echt geen

weg meer terug was en ik besloot gewoon in 1 stuk door naar huis te rijden.voorover
gebogen turend naar de weg, met mn hartslag op tilt en een bezweet hoofd van de angst
hield ik krampachtig mn stuur vast. met een gangetje van 90 over de snelweg ben ik
uiteindelijk heelhuids thuis gekomen.
daar aangekomen heb ik nog in mijn tuintje onder het genot van een kopje thee en het
heerlijke warme ochtend zonnetje overdacht hoe bizar de avond was verlopen.en ook hoe dom
ik ben geweest door achter het stuur te kruipen in die toestand en zodoende mezelf en
andere weggebruikers in gevaar te brengen
maar ach ja dacht ik...niks gebeurd...goeie les geleerd.....eind goed al goed...
de grijns die op mn gezicht verscheen was in ieder geval niet te onderdrukken...
heerlijk,wat een nacht!

Hahhaa jaa die eindeloze zoektocht naar iets zonder dat je weet naar wat, heb ik dit weekend ook voor het eerst duidelijk ondervonden Je weet ergens wel dat het door de lsd komt, maar voor je gevoel is het zoooo belangrijk dat je je nergens anders op kan concentreren. Of misschien zoek je juist iets om te vinden omdat je je ergens op wil concentreren...
hmm misschien moet ik maar is een eigen reportje maken....
Klinkt goed iig! En idd oppassen met autorijden hee, je hebt geluk gehad! Gefeliciteerd

Haha, erg herkenbaar dat verwarde gevoel en eindeloze zoektochten naar iets onbelangrijks Als ik merk dat ik zo bezig ben in een loop ga ik meestal gewoon op bank of bed liggen met m'n ogen dicht en laat ik me meevoeren met whatever er op me afkomt. Logisch denken of eenvoudige handelingen verrichten zijn dan toch onmogelijk Erg vermakelijk reportje

Uiteindelijk goed dat je geen speed hebt genomen, dat heeft de lsd wel even goed duidelijk gemaakt!
De mindloops kunnen soms wel gek zijn ja, LSD kan hele gekke dingen doen.

Maar komt dat niet door de shivas, las hier laatst dat shivas meer mindfuck veroorzaken ofzo dan bijv. de mayas, omdat er verschil zit in de puurheid van de LSD???

Er zit verschil in de kwaliteit van de lsd. Aangezien er verschillende lsd kristallen worden gebruikt. Maar dit veroorzaakt niet meer of minder mindfuck. Wat wel zo is is dat de stof die op de zegels zit om de lsd op te nemen een beetje een vaagheid over je lsd trip heen legt. Daarom is lsd druppels ook veel helderder dan zegels. En aangezien shiva's 100ug zijn en maya's 200 moet je dus meer shiva's nemen wat er dus voor zorgt dat het sneller vager word doordat je meer 'bindingsstof' binnen krijgt.

Dumpy zei:

. Wat wel zo is is dat de stof die op de zegels zit om de lsd op te nemen een beetje een vaagheid over je lsd trip heen legt. .

Klik om te vergroten...

nooit geweten!
weet jij hoe die stof heet? misschien is het wel de moeite waard deze stof alleen te gebruiken

@Dumpy: Volgens mij is dat onzin wat je daar zegt. Misschien dat die inkt ongemakken in je buik veroorzaakt, maar ik betwijfel of het ook een actieve stof is zoals jij suggereert. In dat geval zou ik namelijk willen horen welke stof dit veroorzaakt, en welke effecten deze stof heeft.

Verder hoeft de oorzaak helemaal niet gezocht te worden in puurheid of bindstoffen. Set en setting maakt al zo ontzettend veel verschil dat ik op dezelfde batch op dezelfde dosis echt totaal andere ervaringen heb gehad. De ene is kraakhelder en vrolijk, terwijl de ander een verknoping van verwarde loopingen is.

Maar onzuivere LSD kan weldegelijk een oorzaak zijn voor de hoeveeleheid mindfuck, maar ik denk niet dat iemand van ons in deze tijd daar ook maar iets zinnigs over kan zeggen, aangezien vrijwel niemand aan een flesje van Sandoz kan komen. De meeste illegale bronnen zijn misschien wel goed, maar niet perfect. Er kunnen allerlei isomeren en andere kleine variaties in structuur nog achterblijven, die ook effect hebben, maar wel een ander effect dan LSD. Zo wordt van LSA vaak gezegd dat het een stuk dromeriger aanvoelt dan LSD. Allerlei andere mogelijke isomeren hebben weer andere effecten, zoals misschien mindfucks. Maar gezien het feit dat ik op precies dezelfde batch op dezelfde dosis totaal verschillende trips gehad heb, lijkt me dit allemaal maar bijzaak. Gezien de aard van een psychedelische ervaring is het niet zo gek dat de gebeurtenissen en de mensen waarmee je bent bepalend zijn welke richting jij opgeslingerd wordt, of dat je maar wat verward heen en weer blijft slingeren.

@trojan.exe: goed report, interessante ervaring! Mag ik je vragen in welke mate je doorgaans speed gebruikt? Hoe denk je dat dit verband houdt met je trip? Zal deze trip je er in de toekomst van weerhouden in dezelfde mate als voor je trip speed te gebruiken? Was deze trip een soort wakeup call om in te zien hoe je normale gebruik van dit middel ook een soort gedachte loop is van achterloos rondzoeken en niets vinden?

Hmm, dacht dat ik het ergens gelezen of gehoord had.. maar m'n geheugen laat me in de steek.
Zou inderdaad ook gewoon onzuivere lsd kristal kunnen zijn ja...

Zal binnenkort eens even aan iemand navragen hoe het zit, zoals ik zei mijn geheugen laat me nu even in de steek.

dit is zoo herkenbaar! hahahaha
ik had dit ook maar dan met een simpel sigaretje en een aansteker tijdens de paddo's.
of je was de aansteker kwijt of hij deed het niet of de peuken waren weg hahah daar kan je je uren mee bezighouden terwijl ze bv. in je zak zitten :P

dreadmanneke zei:

@trojan.exe: goed report, interessante ervaring! Mag ik je vragen in welke mate je doorgaans speed gebruikt? Hoe denk je dat dit verband houdt met je trip? Zal deze trip je er in de toekomst van weerhouden in dezelfde mate als voor je trip speed te gebruiken? Was deze trip een soort wakeup call om in te zien hoe je normale gebruik van dit middel ook een soort gedachte loop is van achterloos rondzoeken en niets vinden?

Klik om te vergroten...

speed gebruik ik gemiddeld genomen zo'n 1 keer in de maand ofzo voornamelijk tijdens het uitgaan,vooral op feesten. deze trip zal mijn speed gebruik niet echt beinvloeden aangezien ik niet het idee heb dat dit gebruik iets probleematisch is. wel zal ik het niet meer in mn hoofd halen dit poeder bij me te hebben als ik weer eens ga trippen

man man wat heerlijk beschreven zeg
en erg vermakelijk inderdaad , wat zullen jullie gelachen moeten hebben om jezelf
soms is de chaos zo groot dat je ergens helemaal in vast zit, herkenbaar!

very nice report

Henkfloyd zei:

Haha, erg herkenbaar dat verwarde gevoel en eindeloze zoektochten naar iets onbelangrijks Als ik merk dat ik zo bezig ben in een loop ga ik meestal gewoon op bank of bed liggen met m'n ogen dicht en laat ik me meevoeren met whatever er op me afkomt. Logisch denken of eenvoudige handelingen verrichten zijn dan toch onmogelijk Erg vermakelijk reportje

Klik om te vergroten...

zo denk ik er ook over

Dat rondjes lopen, en in wanhoop iets proberen te vinden is echt 100% typisch een LSD dingetje.

Ik heb wel is keihard moeten janken omdat ik me joint niet kon rollen.

Bonie

Oi Trojanowitsch! Ik heb met erg veel plezier je report gelezen. Een feest van herkenning!

Geweldig omschreven, en zoals gezegd erg herkenbaar die neurotische, dwangmatige 'loop' waarmee je soms tot in den treure kan blijven doorgaan totdat hij onderbroken wordt door een andere handeling die dan weer je volledige aandacht opeist. Op sommige van die momenten kan het goed frustrerend zijn en je erg onrustig maken. En in andere situaties is het soms keihard brullen.

Ik heb o.a. soortgelijke ervaringen gehad met LSD.
Na de lachsalvo's bij het opkomen van de trip, en het gevoel hebben dat je hysterisch wordt en moet lachen om ECHT alles en ook tegelijk nergens wat van snapt, in een soort aaneenschakeling van handelingen terechtkomen waarvan je niet bewust beseft dat je elke keer hetzelfde ritueel opnieuw uitvoert.

En op die momenten sta je dan ook totaal niet stil bij wat je doet, het enige wat ik dan vaak voor ogen had was 1 bepaald doel. En het lijkt ook wel of ik alles, wat me maar kon helpen bij het bereiken van mijn doel, ineens vergeten was. Niets was meer wat het leek of voelde zoals het volgens mij moest voelen. Een spijkerbroek voelde aan als een trainingsbroek, regenbogen en glitters kleurden mijn plasstraal in de wc. Een kinderspeeltuin buiten leek een enorm park van plezier waarin we uren konden 'spelen' [terwijl volgens mij al mijn vrienden de 30 gepasseerd zijn en de meesten ook al kids hebben].

Zo ook een keer bij een goeie vriend thuis, genaamd M.: 5 man aan de papers.
Na een uur of 3 bevonden we ons allemaal stevig in wonderland toen we tot onze schrik tot de ontdekking kwamen dat we ineens met zijn 4-en waren i.p.v. met z'n 5-en. We kwamen tot de conclusie dat we S. mistten. Na onze uitgebreide zoektocht [die zich, uiteraard, tot de huiskamer beperkte en natuurlijk niets opleverde ] kreeg ik ineens het gevoel, na het horen van vreemde geluiden uit de muur, dat ik een soort ontvanger/antenne moest zijn voor de groep om over ze te waken o.i.d..

Voor mij is dat tijdens een papertrip-trip bijzonder vreemd aangezien ik over het algemeen vooral visueel trip en eigenlijk nooit vreemde geluiden of stemmen hoor. Wel dat bestaande stemmen en geluiden vervormen en klinken als cartooneske figuren of niet herkenbare geluidsfragmenten.
Soms vervormen ze zelf zo erg dat ik mensen niet kan verstaan die vlak voor me staan. [1x zelfs in paniek geraakt omdat ik na het consumeren van 4 [!!! stom, stom, stom] uitgekookte porties Mexicaanse mushiez [waarvan vrienden thee hadden getrokken] 5 uur lang 'out' in een rotan ligstoel zweefde in een soort van vlaflipwereld, mijn ogen vervolgens open deed waarna ik de 3 vrienden in de kamer letterlijk niet meer kon verstaan. De gesproken zinnen waren compleet onverstaanbaar en klonken als buitenaards gebrabbel.

Anyway, ik meldde het voorval [geluiden en gebonk uit de muur] aan de groep die lacherig en niet-begrijpende gebaren makend reageerde maar zich toch allen op de bank voor de muur schaarden [ze snapten er natuurlijk niets van]. We vonden het wel erg spannend en op een gegeven moment hoorden we ineens een stem zeggen:'"hallo, hallo?" en vaag gemompel als "naja ik snap er niets van". Vooral die laatste zin werd erg vaak herhaald. We keken elkaar aan en de alleszeggende ghostbuster achtige blikken spraken boekdelen. We waren vastberaden helemaal uit te pluizen wat er aan de hand was.

Je snapt natuurlijk wel dat we op dat moment S. al lang alweer vergeten waren.

Niemand dacht meer aan de missende vriend. We waren nu vooral bezig met het spookachtige verschijnsel en met discussieren over of we hulp moesten inschakelen van buitenaf en hoe we dat dan gingen doen maar ook of de muur misschien wel niet goed geisoleerd was.

We wilden op een gegeven moment zelfs bijna de muur slopen omdat we het idee hadden dat iemand tijdens de bouw van het huis mee was gemetseld ookal waren we het wel snel met elkaar eens dat er een mogelijkheid bestond dat dat misschien wel niet helemaal het geval was. Voor mijn gevoel ging dit 'nadenken over het hoe en waarom' echt eeeeeiiiindeloos lang door. Iedereen verkeerde ook in een andere loop. De een was op zoek naar een telefoonnummer van iemand die ons kon helpen, en las daardoor meerdere keren het complete telefoonboek door totdat hij plots de ingeving kreeg dat ie toch echt een boek van een andere plaats moest hebben. Dat boek hadden we natuurlijk niet in huis maar de zoektocht begon. Een ander was z'n focus op de missende maat alweer kwijt en was een zoektocht gestart naar grote vloei voor een fakkel, die natuurlijk ineens op miraculeuze wijze verdwenen was [en later in z'n kontzak bleek te zitten].
Totdat de verschillende 'loops' van iedereen abrupt verstoord werden door M. die naar de wc ging in zijn eigen huis.

Wat bleek nou?

S. was naar de wc op de gang was gegaan en had daar een aardige tijd op gezeten. Nadat S. klaar was met whatever hij moest doen op de wc was hij de wc uitgelopen en de tegenover gelegen trap opgelopen die, je raad het al, zich achter een muur bevond.

Het probleem of liever gezegd de uitdaging ontstond toen hij de wc uitkwam en geen idee meer had waar hij was of waar hij vandaan kwam en wat hij uberhaupt daar deed. De deur in de muur waar hij doorheen was gekomen op weg naar de wc voelde voor hem vreemd aan, verklaarde hij later. Hij ontweek eigenlijk doelbewust de deur omdat hij niet [meer] wist wat hij zou vinden achter de deur en ook niet precies meer snapte hoe een deur werkt en dus het zogenaamde zekere voor het onzekere nam en een andere way out zocht.

Toen dat niet lukte is hij, na een fikse rondwandeling over de 1e en 2e verdieping, uit ellende maar op de trap gaan zitten en probeeerde door te klopppen op de muur en te roepen van iemand de aandacht te trekken en 'gered'te worden. Achteraf wederom, was het erg vermakelijk maar op dat moment voelde het voor hem als een penibele situatie. Hij zei ook dat hij op een gegeven moment bang was dat hij de hele trip moest uitzitten voordat hij weer dusdanig bij zijn positieven zou zijn om eruit te komen.

Maar goed, ik zit even terug te lezen en het is al met al een wel erg lange reply geworden haha.

Maar even kort afsluiten; ik ben benieuwd naar je volgende trip-report! Dmt wellicht?

Svyat! jij gekke Rus
ook zomaar op het forum? wat een gezelligheid!

en lollige anekdotes man. je zou zelf eens een tripreport moeten maken!

interessant om te lezen , wel beetje aan de lange kant misschien (net zoals sommige replies :P )

bump omdat het een geniaal report is.