#1
Ik begrijp wat je bedoeld met party-mood bij LSD ja. Ik heb van tevoren ook altijd veel meer zin in de LSD ervaring dan in andere psychedelica, omwille van die enorme entertainment value en luchtigheid die het biedt. En dat is dan ook wat bij mij steeds domineert aan het begin van een LSD trip. Maar toch, de LSD ervaring slaat bij mij op een bepaald punt altijd om en heeft voor mij dan ook een enorme spirituele waarde/diepgang. En de helderheid en energie die LSD biedt zijn voor mij ook grote pluspunten, al slaat het bij mij qua energie wel altijd wat door (onrustig worden door teveel aan energie). Maar dan neem ik wat Amnesia Haze erbij en dan wordt dat perfect opgeheven (gouden combo LSD en wiet, maar dat had je vast al ontdekt?).
Maar op gebied van visuals ben ik absoluut geen fan van LSD. Eigenlijk vind ik de visuals bij LSD overkomen als een soort cheap knock off van the real deal. :P Het is té fel, té schreeuwerig, te gemaakt... vind ik dan. Niet dat ik trip voor de visuals, maar de ongelofelijke finesse die psilocybine bijvoorbeeld heeft qua visuals mist imo totaal bij LSD. Ik heb op LSD wel meegemaakt dat ik "doorbrak" (gedeeltelijke ego-oplossing of niet, wie zal het zeggen) en de wereld als on-ge-lofelijk mooi werd ervaren, maar ik zou dat niet visuals noemen. Dan zit je imo in een staat waarbij het moeilijk is te zeggen wat nou effect van zo'n drug is en wat er inherent in jezelf zit.
Nu dan de visuals van LSA. :P Ik herken eigenlijk alles wel wat je daar opnoemt (behalve het cartooneske) en met name het tot leven komen van het schilderij! En de visuals met LSA vind ik dus wél heel erg indrukwekkend, vergelijkbaar met die van psilocybine. Het is allemaal veel meer organisch/natuurlijk (dan LSD dus) en het maakt ook echt wel wat in me los.
Ik heb trouwens voor mezelf ontdekt dat hoge doseringen bij psychedelica niet zo heel (zeg maar: niet) nodig zijn. Tuurlijk, je hebt voldoende nodig. Maar er is bij mij bij alle psychedelica altijd een moment nodig waarbij ik in verwondering moet vallen. Het is dan dat de inzichten en ook visuals in overdrive gaan. Het is veel meer een kwestie van jij die als observator verandert, dan dat de wereld verandert. Als jij verandert, verandert de wereld direct met je mee. Ik heb ook hoge doseringen gedaan in het verleden, maar het is imo onnodig bij psychedelica. Ik heb (veel en veel) mooiere visuals gehad op 15 gram truffels (standaard dosis dus) dan op een dikke 70 gram paddo's. Maar ja, het experimenteren met doseringen is zeker ook wel interessant/leuk.![:)]()
Maar op gebied van visuals ben ik absoluut geen fan van LSD. Eigenlijk vind ik de visuals bij LSD overkomen als een soort cheap knock off van the real deal. :P Het is té fel, té schreeuwerig, te gemaakt... vind ik dan. Niet dat ik trip voor de visuals, maar de ongelofelijke finesse die psilocybine bijvoorbeeld heeft qua visuals mist imo totaal bij LSD. Ik heb op LSD wel meegemaakt dat ik "doorbrak" (gedeeltelijke ego-oplossing of niet, wie zal het zeggen) en de wereld als on-ge-lofelijk mooi werd ervaren, maar ik zou dat niet visuals noemen. Dan zit je imo in een staat waarbij het moeilijk is te zeggen wat nou effect van zo'n drug is en wat er inherent in jezelf zit.
Nu dan de visuals van LSA. :P Ik herken eigenlijk alles wel wat je daar opnoemt (behalve het cartooneske) en met name het tot leven komen van het schilderij! En de visuals met LSA vind ik dus wél heel erg indrukwekkend, vergelijkbaar met die van psilocybine. Het is allemaal veel meer organisch/natuurlijk (dan LSD dus) en het maakt ook echt wel wat in me los.
Ik heb trouwens voor mezelf ontdekt dat hoge doseringen bij psychedelica niet zo heel (zeg maar: niet) nodig zijn. Tuurlijk, je hebt voldoende nodig. Maar er is bij mij bij alle psychedelica altijd een moment nodig waarbij ik in verwondering moet vallen. Het is dan dat de inzichten en ook visuals in overdrive gaan. Het is veel meer een kwestie van jij die als observator verandert, dan dat de wereld verandert. Als jij verandert, verandert de wereld direct met je mee. Ik heb ook hoge doseringen gedaan in het verleden, maar het is imo onnodig bij psychedelica. Ik heb (veel en veel) mooiere visuals gehad op 15 gram truffels (standaard dosis dus) dan op een dikke 70 gram paddo's. Maar ja, het experimenteren met doseringen is zeker ook wel interessant/leuk.
