#1
Vriend van me doet ook wel eens een oogmaskertje op tijdens tripjes wat ik altijd maar een raar gezicht vond/vindt. Wellicht moet ik mijn perspectief ook eens verschuiven en het eens een kans geven.
Geblinddoekte truffeltrip
21 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Ik heb dit ook ooit geprobeerd in een comfortabele stoel met m'n handen voor mijn ogen. Dit was echt een hele nieuwe manier van trippen voor mij, voelde me heel veilig en kon ook heel helder in gebeurtenissen springen. Ik kon ze als het waren aanraken en echt elk gevoel weer oproepen, deze ervaring blijft mij nog altijd bij.
De blinddoek methode doen ze ook in academisch onderzoek zodat je helemaal geen input meer van buiten krijgt, buiten een vertrouwde stem en gidsen je je zo door vervelende maar ook mooie ervaringen. Dit gebeurd bij zowel MDMA therapie als Psilocybine.
Ik zou het iedereen een keer aanraden, veel mensen trippen altijd in sociale recreatieve setting, maar dit kan ook iets ergs moois brengen.
De blinddoek methode doen ze ook in academisch onderzoek zodat je helemaal geen input meer van buiten krijgt, buiten een vertrouwde stem en gidsen je je zo door vervelende maar ook mooie ervaringen. Dit gebeurd bij zowel MDMA therapie als Psilocybine.
Ik zou het iedereen een keer aanraden, veel mensen trippen altijd in sociale recreatieve setting, maar dit kan ook iets ergs moois brengen.
#3
Jmths zei:Wellicht moet ik mijn perspectief ook eens verschuiven en het eens een kans geven.
Geloof mij, dat moet je echt een keer doen. Sterker nog, ik ga jou ervan overtuigen (of iig een poging doen!). Ik heb nog een reportje liggen van begin vorige maand (paddo trip). Zal deze komende week ff vertalen in het Nederlands en hierzo posten.
#4
Het gaat ook meer om het zo donker mogelijk te maken, niet om hoe goed het je staat.Jmths zei:Vriend van me doet ook wel eens een oogmaskertje op tijdens tripjes wat ik altijd maar een raar gezicht vond/vindt. Wellicht moet ik mijn perspectief ook eens verschuiven en het eens een kans geven.
Ik heb zelf een zogenaamde mindfold. Met dat ding kun je het echt pikdonker krijgen. Als je into visuals bent is zo'n ding echt aan te raden, de visuals worden er erg intens door en worden na een tijdje je hele wereld.
#5
In veel onderzoeken wordt het ook wel op deze manier gedaan. Is wel vanuit een wetenschappelijk perspectief goed te verklaren maar ben zelf ook wel benieuwd. Heb wel vaak m'n ogen gesloten als ik trip, maar nog nooit zoiets.
Leuk rapport, bedankt voor het schrijven![:)]()
Leuk rapport, bedankt voor het schrijven
#6
Goed idee inderdaad! Ga ik zeker onthouden voor een volgende trip, heb thuis nog wel zo'n oogmaskertje liggen voor het slapen in een vliegtuig bijvoorbeeld.
#7
Ik raad het iedereen die zich interesseert in trips aan. Door je zintuigen te blokkeren (waarvan je ogen de belangrijkste zijn) is er ruimte voor een ervaring die los staat van je omgeving. En inderdaad, hoe je eruit ziet doet er niet toe. Daar ben je ook niet echt meer mee bezig :P
Dit is wat ik heb geschreven net na de trip - in de nagolven. Het heeft mij erg geholpen om de dagen na de trip nog meer diepgang en inspiratie uit de trip te halen.
Dit is wat ik heb geschreven net na de trip - in de nagolven. Het heeft mij erg geholpen om de dagen na de trip nog meer diepgang en inspiratie uit de trip te halen.
#8
Op de achterkant van dit papier staat iets waarvan ik ongeveer nog weet hoe de gedachte op dat moment was, maar die is lastig compleet terug te halen.
Het komt er op neer dat migraine (iets waar ik veel last van heb gehad) een waarschuwing is. Je gedachtensysteem begint vormen aan te nemen die doorbroken moeten worden. Psylocibine kan dat voor je doen.
Het komt er op neer dat migraine (iets waar ik veel last van heb gehad) een waarschuwing is. Je gedachtensysteem begint vormen aan te nemen die doorbroken moeten worden. Psylocibine kan dat voor je doen.
#9
Mooi dat je dit opschrijft. ![:)]()
Ik heb zelf vaak ook dergelijke inzichten tijdens trips, die daarna soms complete onzin lijken. Ik denk echter dat het helemaal geen onzin is, maar dat je dan niet meer op dat niveau van inzicht zit. Je bent dan weer neergedaald in lineair denken waar simpelweg dat inzichtelijk denken en die intelligentie niet is. En ja, bepaalde compulsieve gedachtenpatronen leiden tot allerlei ellende, tot aan fysieke aandoeningen toe. Die patronen moeten inderdaad ingezien worden en doorbroken worden om het probleem op te lossen. Psilocybine is een van de tools om dat genezingsproces in gang te zetten, maar het genezingproces/mechanisme zelf is ten alle tijden beschikbaar, ook zonder drugs. Het is niet dat de psilocybine zelf geneest. Het is altijd jezelf die de heling doet.
Ik kan het trouwens niet goed lezen. Migraine is een ? aan stress.
Ik kan het trouwens niet goed lezen. Migraine is een ? aan stress.
#10
En ja, bepaalde compulsieve gedachtenpatronen leiden tot allerlei ellende, tot aan fysieke aandoeningen toe. Die patronen moeten inderdaad ingezien worden en doorbroken worden om het probleem op te lossen. Psilocybine is een van de tools om dat genezingsproces in gang te zetten, maar het genezingproces/mechanisme zelf is ten alle tijden beschikbaar, ook zonder drugs. Het is niet dat de psilocybine zelf geneest. Het is altijd jezelf die de heling doet.
Ja. Helemaal mee eens. Het proces begint bij bewustwording van de gedachtenpatronen en de genezing begint bij het doorbreken van de patronen die je liever niet meer in je leven wil. Dit inzicht kan je nuchter prima krijgen door 100% eerlijk te zijn met jezelf, maar het kan moeilijk zijn om de reflectie van je onderbewustzijn zo helder te zien als psilocybine kan uitvergroten. Je wordt gedwongen om te dealen met dingen die je wegstopt in je onderbewustzijn.
Ik kan het trouwens niet goed lezen. Migraine is een ? aan stress.
Herinnering. Ik kon dat woord niet schrijven, dus iets van gemaakt dat er genoeg op leek :P
#11
Ah herinnering! Dat had ik er met de beste wil van de wereld niet uit kunnen opmaken. ![:tearsofjoy:]()
Maar inderdaad. Geestelijke (en de meeste fysieke) problemen/kwalen zijn allemaal alarmsignalen dat er iets niet goed zit op het gebied van gedachtepatronen. Het probleem is, dat we in de "normale" staat niet de stap terug hebben gezet naar de plek waar dergelijke patronen te herkennen zijn en dus verzanden we in onze waan in allerlei nonsens theorieën over hoe deze klachten op te lossen door middel van praattherapie en dergelijke. Dit zal niet werken en dit kan niet werken. De patronen moeten eerst in hun geheel herkend worden en dan wordt het genezingsproces pas (volledig automatisch) uitgevoerd. Omdat dit een oncomfortabel proces is, trekken we ons echter snel weer terug naar de "normale" staat waarin deze oncomfortabele sensaties in het onderbewuste wegzakken en het lijkt alsof ze er niet zitten. Maar ze zitten er en ze wachten gewoon op het juiste moment om weer boven te komen en te manifesteren tot allerlei soorten ellende. Het is een regelrechte ontkenning van het probleem.
Maar inderdaad. Geestelijke (en de meeste fysieke) problemen/kwalen zijn allemaal alarmsignalen dat er iets niet goed zit op het gebied van gedachtepatronen. Het probleem is, dat we in de "normale" staat niet de stap terug hebben gezet naar de plek waar dergelijke patronen te herkennen zijn en dus verzanden we in onze waan in allerlei nonsens theorieën over hoe deze klachten op te lossen door middel van praattherapie en dergelijke. Dit zal niet werken en dit kan niet werken. De patronen moeten eerst in hun geheel herkend worden en dan wordt het genezingsproces pas (volledig automatisch) uitgevoerd. Omdat dit een oncomfortabel proces is, trekken we ons echter snel weer terug naar de "normale" staat waarin deze oncomfortabele sensaties in het onderbewuste wegzakken en het lijkt alsof ze er niet zitten. Maar ze zitten er en ze wachten gewoon op het juiste moment om weer boven te komen en te manifesteren tot allerlei soorten ellende. Het is een regelrechte ontkenning van het probleem.
#12
Mooi uitgelegd. Wij snappen elkaar wel ![:)]()
#13
Dat denk ik ook wel ja. ![:)]()
#14
De meeste van mijn negatieve gedachtepatronen zijn anders prima weggewerkt met 'praattherapie'...?Mindless zei:Het probleem is, dat we in de "normale" staat niet de stap terug hebben gezet naar de plek waar dergelijke patronen te herkennen zijn en dus verzanden we in onze waan in allerlei nonsens theorieën over hoe deze klachten op te lossen door middel van praattherapie en dergelijke. Dit zal niet werken en dit kan niet werken.
OT: Leuk report zeg!
#15
Ik ben blij voor je dat het je wel geholpen heeft tot nu toe. Zoals vaak breng ik dingen weer veel te stellig en stel ik het te zwart/wit. Excuses daarvoor. Dat is een vervelende eigenschap van me.ZERO- zei:De meeste van mijn negatieve gedachtepatronen zijn anders prima weggewerkt met 'praattherapie'...?Mindless zei:Het probleem is, dat we in de "normale" staat niet de stap terug hebben gezet naar de plek waar dergelijke patronen te herkennen zijn en dus verzanden we in onze waan in allerlei nonsens theorieën over hoe deze klachten op te lossen door middel van praattherapie en dergelijke. Dit zal niet werken en dit kan niet werken.
OT: Leuk report zeg!
Waar ik wel achter sta, is dat voordat gedachtepatronen tot stand komen, daar een heel complex proces aan ten grondslag ligt. En dat proces vindt plaats in wat we normaal het onderbewuste noemen. De gedachten/gedachtepatronen die uiteindelijk in ons opkomen zijn het resultaat van dit proces. Er vinden complete "veldslagen" tussen gedachtevormen plaats in het onderbewuste en de "sterkste" wint. Pas wanneer je dat proces echt ziet, kun je imo zeggen dat het probleem wordt aangepakt en zelfs dan volgt er nog een erg intens proces van deze knoop te laten 'ontrafelen' als het ware. Erover praten kan simpelweg niet tot die kern reiken, omdat je dan al een stap te ver bent. Je bent dan aan het dweilen met de kraan open. Het echte probleem is die knoop van weerstand die we in ons voelen wanneer we ons aangevallen voelen in onze mening. Het is die knoop die constant uiting zoekt in negatieve gedachtepatronen en uiteindelijk leidt tot kwalen. Je kan met praten en 'positief denken' tijdelijk die knoop in het onderbewuste terug drukken, maar het zit er en zal onvermijdelijk boven komen wanneer het de kans krijgt. Zolang er een onderbewuste is, zullen uiteindelijk negatieve gedachtepatronen de kop opsteken. Niet dat iemand dit van mij aan moet nemen, ik raad alleen aan om niet tevreden te zijn zolang je zelf geen inzicht hebt in deze processen.
#16
Maw: jij denkt dat mensen alleen echt beter kunnen worden als ze een keertje gaan trippen?
#17
Zeker niet. Ik denk dat de enige echte genezing liefde is. Liefde is er wanneer bewustzijn bewust van zichzelf wordt. Tripmiddelen/trippen zijn slechts dat: middelen/ervaringen. Ze kunnen helpen bij het bewustwordingsproces. En ja, ik weet hoe hippie dat klinkt. :PZERO- zei:Maw: jij denkt dat mensen alleen echt beter kunnen worden als ze een keertje gaan trippen?
#18
Maar met liefde word ik niet opeens niet meer depressief. Ik geloof echt wel dat meditatie en mindfulness en dergelijke hartstikke goed zijn, doe ik niet voor niets zelf ook, maar ik ben er niet van overtuigd dat dat één enkele goede oplossing is voor (ernstige) (psychische) problemen.Mindless zei:Zeker niet. Ik denk dat de enige echte genezing liefde is. Liefde is er wanneer bewustzijn bewust van zichzelf wordt. Tripmiddelen/trippen zijn slechts dat: middelen/ervaringen. Ze kunnen helpen bij het bewustwordingsproces. En ja, ik weet hoe hippie dat klinkt. :PZERO- zei:Maw: jij denkt dat mensen alleen echt beter kunnen worden als ze een keertje gaan trippen?
#19
Maar liefde is een diep iets wat niet ophoudt bij wat we normaal kennen als menselijke liefde. Als je diep genoeg gaat in jezelf/meditatie, wordt het steeds duidelijker dat liefde iets heel anders is wanneer het niet geconditioneerd is. Dan blijkt het ineens een onhoudbare onpersoonlijke energie te zijn die zich met explosieve kracht manifesteert tot wat je tot dusver had gekend als de wereld.
Dus nee, romantische liefde (de gebruikelijke vorm ervan die meestal bedoeld wordt wanneer er over liefde gepraat wordt) is niet in staat een echte genezing te brengen. Zelfs de liefde van een moeder voor haar kind, hoewel dat een diepere liefde is, is daar niet echt tot in staat, want het ego wordt juist gevormd (als een soort verdedigingsmechanisme) omdat liefde zelf geen echte onvoorwaardelijke liefde (zichzelf) lijkt te ervaren. Maar de onvoorwaardelijke liefde die één en dieper is in het nu kan met gemak echte genezing brengen. Als je hebt gezien dat alles waar je naar kijkt, wat je hoort, voelt, enzovoort, daar van gemaakt is, dan is dit niet meer zo'n vergezocht iets.![:wink:]()
En aangezien alles daar van blijkt gemaakt te zijn ben je dat zelf ook en ben je dus werkelijk zelf dat wat in staat is om jezelf te genezen. Al het andere is slechts tijdelijk totdat het niet meer voldoet en het verlangen naar de liefde die één is weer bovenkomt. Het is heel simpel: genezing is de éénwording in jezelf. En uiteindelijk werkt die genezing zelfs door op fysiek niveau.
Tenminste, dit is mijn overtuiging uit inmiddels flink wat ervaringen die steeds ditzelfde bevestigen. Wil niet zeggen dat iemand dit moet aannemen. Maar ik zelf geloof er helemaal niets meer van dat echte genezing door iets anders dan jezelf kan komen.
O, en als je doorbreekt tot die eenheid is het zelfs niet eens mogelijk om depressief te zijn omdat er daar niemand is om depressief te zijn. :P De persoon die je denkt te zijn, die depressief is, is daar simpelweg niet aanwezig. Psychische problemen zijn er alleen voor de persoon/ego, niet voor de liefde/eenheid die compleet wakker (bewust) is in het moment, vrij van dergelijke illusies.
Dus nee, romantische liefde (de gebruikelijke vorm ervan die meestal bedoeld wordt wanneer er over liefde gepraat wordt) is niet in staat een echte genezing te brengen. Zelfs de liefde van een moeder voor haar kind, hoewel dat een diepere liefde is, is daar niet echt tot in staat, want het ego wordt juist gevormd (als een soort verdedigingsmechanisme) omdat liefde zelf geen echte onvoorwaardelijke liefde (zichzelf) lijkt te ervaren. Maar de onvoorwaardelijke liefde die één en dieper is in het nu kan met gemak echte genezing brengen. Als je hebt gezien dat alles waar je naar kijkt, wat je hoort, voelt, enzovoort, daar van gemaakt is, dan is dit niet meer zo'n vergezocht iets.
En aangezien alles daar van blijkt gemaakt te zijn ben je dat zelf ook en ben je dus werkelijk zelf dat wat in staat is om jezelf te genezen. Al het andere is slechts tijdelijk totdat het niet meer voldoet en het verlangen naar de liefde die één is weer bovenkomt. Het is heel simpel: genezing is de éénwording in jezelf. En uiteindelijk werkt die genezing zelfs door op fysiek niveau.
Tenminste, dit is mijn overtuiging uit inmiddels flink wat ervaringen die steeds ditzelfde bevestigen. Wil niet zeggen dat iemand dit moet aannemen. Maar ik zelf geloof er helemaal niets meer van dat echte genezing door iets anders dan jezelf kan komen.
O, en als je doorbreekt tot die eenheid is het zelfs niet eens mogelijk om depressief te zijn omdat er daar niemand is om depressief te zijn. :P De persoon die je denkt te zijn, die depressief is, is daar simpelweg niet aanwezig. Psychische problemen zijn er alleen voor de persoon/ego, niet voor de liefde/eenheid die compleet wakker (bewust) is in het moment, vrij van dergelijke illusies.
#20
Afgelopen dinsdag heb ik van een halve portie Atlantis truffels (7,5 gram) thee gemaakt.
- truffels klein snijden
- filtertje in een theekop en hier de truffels op gelegd
- kop met net gekookt water tot de truffels gevuld
- kop ernaast voor de helft gevuld met net gekookt water en een theezakje
- 15 minuten laten trekken
- filter met truffels eruit
- goeie lepel honing en de kop thee erbij, goed roeren
Dit is een erg smakelijke manier om ze te nemen. Je proeft niks van de truffels. Ik vind de zure smaak niet erg, het hoort erbij. Maar dit kopje thee kon ik in 1 keer leeg drinken.
Ik ben op mijn bed gaan liggen. Ik had lekkere chillout muziek opstaan. Ik heb naar mijn screensaver gestaard tot de eerste trip sensaties zich voordeden. Een tinteling onder de huid en een geur die ik het beste kan omschrijven alsof er oud zand in je neus zit. Alles werd langzaam aan platter.
De computer uitgezet. Ogen dicht. Ik zag erg mooi gekriebel, maar er was nog teveel licht. Blinddoek opgedaan en mijn hoofd in een kussen geperst. Het gekriebel werd duidelijker, het beste te omschrijven als bloeiende organische vormen.
Naar mate de trip aansterkte werd er met mijn gedachten gespeeld. De bloeiende vormen bestonden uit kleine oogjes waarmee ik gedachten kon uitwisselen. Ik (noujah, "ik" als in de observant) ging naar verschillende plaatsen van mijn lichaam waar de truffel 1 met mij was. Er werden vragen bedacht die ik niet kon beantwoorden. De vragen bleven zich herhalen tot ik dat wel kon. Dat zorgde voor een ontlading aan emotie. Ik heb erg veel onbewuste frustraties kunnen weglachen. Als beloning vertelde ik ze hoe mooi ze waren. Dat zorgde ervoor dat ik weer naar een ander deel van de trip ging waar weer nieuwe interactie tussen gedachten en emoties te vinden was.
In je eentje geblinddoekt trippen is erg mooi. Niet te vergelijken met de oppervlakkige truffeltrips die ik hiervoor heb gedaan, waarbij 1 vol doosje niet eens in de buurt van deze ervaring kwam.
Na de trip heb ik wat gedachten uitgeschreven en de leukste is: "De wereld bestaat uit ogen, het is maar net door welke je kijkt"
- truffels klein snijden
- filtertje in een theekop en hier de truffels op gelegd
- kop met net gekookt water tot de truffels gevuld
- kop ernaast voor de helft gevuld met net gekookt water en een theezakje
- 15 minuten laten trekken
- filter met truffels eruit
- goeie lepel honing en de kop thee erbij, goed roeren
Dit is een erg smakelijke manier om ze te nemen. Je proeft niks van de truffels. Ik vind de zure smaak niet erg, het hoort erbij. Maar dit kopje thee kon ik in 1 keer leeg drinken.
Ik ben op mijn bed gaan liggen. Ik had lekkere chillout muziek opstaan. Ik heb naar mijn screensaver gestaard tot de eerste trip sensaties zich voordeden. Een tinteling onder de huid en een geur die ik het beste kan omschrijven alsof er oud zand in je neus zit. Alles werd langzaam aan platter.
De computer uitgezet. Ogen dicht. Ik zag erg mooi gekriebel, maar er was nog teveel licht. Blinddoek opgedaan en mijn hoofd in een kussen geperst. Het gekriebel werd duidelijker, het beste te omschrijven als bloeiende organische vormen.
Naar mate de trip aansterkte werd er met mijn gedachten gespeeld. De bloeiende vormen bestonden uit kleine oogjes waarmee ik gedachten kon uitwisselen. Ik (noujah, "ik" als in de observant) ging naar verschillende plaatsen van mijn lichaam waar de truffel 1 met mij was. Er werden vragen bedacht die ik niet kon beantwoorden. De vragen bleven zich herhalen tot ik dat wel kon. Dat zorgde voor een ontlading aan emotie. Ik heb erg veel onbewuste frustraties kunnen weglachen. Als beloning vertelde ik ze hoe mooi ze waren. Dat zorgde ervoor dat ik weer naar een ander deel van de trip ging waar weer nieuwe interactie tussen gedachten en emoties te vinden was.
In je eentje geblinddoekt trippen is erg mooi. Niet te vergelijken met de oppervlakkige truffeltrips die ik hiervoor heb gedaan, waarbij 1 vol doosje niet eens in de buurt van deze ervaring kwam.
Na de trip heb ik wat gedachten uitgeschreven en de leukste is: "De wereld bestaat uit ogen, het is maar net door welke je kijkt"