Gisteren was het weer zover, er zou weer DMT op het menu staan. Dit keer zou ik het samen met Bobsacamano en zijn vriendin gaan doen. Bob en ik zijn al langer vrienden en spreken elkaar regelmatig buiten het forum om. Aangezien Bob ook een groot fan van psychedelica is en natuurlijk graag DMT wilde proberen hadden we een tijd geleden al besproken het eens samen te gaan doen, gisteren was het dus eindelijk zover.
Hoewel ik hiervoor al tien ervaringen met DMT heb gehad in de vorm van changa en pure DMT was ik toch wel weer gespannen merkte ik. Elke keer weer overvalt het me hoe heftig DMT eigenlijk is. Het is altijd op een fijne manier heftig, maar het maakt wel dat het niet iets is wat ik snel elke week zou doen bij wijze van spreken. Ik heb er diepe respect voor en dat zou alleen nog maar meer worden door deze ervaring, maar daar later meer over.
Aangezien ik een drukke week had gehad en niet helemaal fit was ben ik vrijdag avond redelijk op tijd gaan slapen en heb op zaterdag heerlijk uitgeslapen. Op zaterdag heb ik rustig wat klusjes gedaan die ik al langer had laten liggen en ben tot slot nog gaan mediteren voordat ik richting Bob zou rijden.
Eenmaal bij Bob aangekomen hebben we eerst even gezellig zitten kletsen met zijn drieën totdat het na zo'n anderhalf uur tijd werd voor de DMT. We zouden omstebeurt op reis gaan en daartussen konden we elkaar mooi vertellen wat we hadden meegemaakt. Althans, voor zover de ervaring in woorden te vatten is natuurlijk. Aangezien het de eerste keer voor Bob en zijn vriendin was heb ik voor hun 40mg afgewogen, genoeg om een erg indrukwekkende eerste ervaring te hebben in ieder geval. Ik zelf zou voor 60mg gaan, aangezien ik eerdere keren met 50mg het idee had net niet helemaal door te breken.
Klaar voor de lancering
Bob zijn vriendin zou eerst gaan, daarna Bob en daarna ik. Het was voor mij natuurlijk erg leuk om te zien en horen hoe zij hun eerste keer ervaarden. Uiteindelijk was het voor mij zover om ook richting DMT land te gaan. Ik merk meteen verschil tussen mijn eerdere keren op 50mg en nu 60mg, het voelt allemaal net iets intenser.
Ik ga achterover liggen met mijn ogen dicht en merk meteen dat ik ernorm de grond wordt ingeduwd, alsof er iemand op mij ging staan. Ik denk heel kort, 'blijf ademhalen', maar direct daarna denk ik eigenlijk meteen 'ademhalen is zo'n basisfunctie van je lichaam, dat zit wel goed, ga nou maar gewoon verder op in de ervaring.' Voor de zekerheid adem ik een paar keer diep in en uit, wat erg lekker voelt maar dat laat ik snel weer los. Er ontvouwd zich een gigantisch visueel spektakel voor mijn ogen, de meest bijzondere en onmogelijke geometrische patronen vormen zich in hoofdzakelijk groen, rood en geel. De patronen bewegen in hoge snelheid en turnen continu binnenste buiten. De patronen lijken onderdeel uit te maken van een groter plaatje, in de vorm van bijvoorbeeld een bloem of stad, allerlei verschillende dingen komen voorbij. De patronen zijn vaak echter zo complex dat er niet altijd perse iets van een groter plaatje in te ontdekken is en dat hoeft natuurlijk ook helemaal niet. Vol verwondering aanschouw ik het spektakel zoals ik dat eigenlijk altijd doe. Echter heb ik het idee dat er een boodschap achter de visuals zit, ik voel de aanwezigheid van een entiteit die mij doormiddel van de visuals en gevoel een boodschap probeert mee te geven. Wat die boodschap is wordt me helaas niet helemaal duidelijk. Geen moment zie of hoor ik de entiteit, maar het is onmiskenbaar dat die er wel degelijk is.
Voor ik het weet nemen de heftige visuals in complexiteit en snelheid af en is de piek weer voorbij. Voor mijn gevoel duurde de piek echt maar 1 minuut ofzo, later hoor ik dat het ongeveer 4 minuten waren. Terwijl ik mijn ogen weer open doe beweegt de hele kamer nog steeds en voelt alles een beetje cartoonachtig aan. Ik ben duidelijk nog niet terug, maar omdat het verschil met de piek zo groot is voelt het wel alsof ik weer helemaal terug ben. Ik probeer in woorden uit te leggen wat ik heb meegemaakt, maar alles wat ik zeg lijkt de ervaring geen eer aan te doen. Nou geldt dit natuurlijk altijd wel met psychedelica, maar met DMT is dit helemaal extreem. Het engelse woord ineffable lijkt wel voor DMT bedacht te zijn. Terwijl de DMT verder uitwerkt blijft er een heerlijke warme gloed in mijn lichaam hangen voor een half uur ongeveer.
Doorbraak
Na zo'n anderhalf uur besluiten we dat het tijd is voor een tweede lancering. Dit keer nemen we allemaal 60mg. Wederom weer erg leuk om te zien en horen hoe zij het ervaren. En nog veel belangrijker, Bob zijn vriendin blijkt een goede tip mee te geven voor Bob en mij. Zij verteld dat ze tijdens haar trip op een geven moment bewust dacht dat ze zich nog meer moest overgeven aan de ervaring. En doordat te doen zakt ze nog dieper in de trip weg.
Hoewel mijn eerdere ervaring op de avond weer heel erg bijzonder was, was ik deels ook wel enigszins teleurgesteld dat ik wederom niet heb kunnen doorbreken. Ik probeer deze keer dus nog dieper te inhaleren en nog meer hits te nemen. Dit lijkt te werken, want bij het nemen van mijn laatste hit merk ik dat het nog weer net een stapje intenser is allemaal. Waar ik voorheen al alles zag draaien tijdens mijn laatste hit, begint nu echt de kamer al te verdwijnen met ogen open. Snel geef ik de pijp door en ga ik achterover liggen, hopelijk komt die lang verwachte doorbraak er nu aan.
De visuals beginnen weer redelijk hetzelfde zoals normaal, echter merk ik dat het snel meer wordt dan dat. De entiteit is nu zo aanwezig dat ik het idee heb dat het om een vrouwelijk energie gaat. Ik kan haar nog steeds niet zien, maar het voelt alsof zij mij aan de hand neemt om haar boodschap duidelijk te maken. Ik zeg nog een keer tegen mezelf dat ik me er echt aan moet overgeven en kom nog dieper de ervaring in. Ik wordt langs een intrigerende wereld gebracht waarin de visuals nu ook echt onmiskenbaar een duidelijke betekenis hebben die gepaard gaan met gevoel. Ik zou de visuals graag willen omschrijven, maar eenmaal uit de piek ben ik ze alweer vergeten. Het enige wat ik me dus kan herinneren dat ze heel mooi waren, maar vooral erg belangrijk. Aan de hand van beelden en gevoel wordt de betekenis van het leven en het universum aan mij laten zien. Helaas heb ik het grootste deel van de ervaring en de boodschap niet kunnen onthouden, wat echter achterblijft is een gevoel van onvoorwaardelijke liefde en verbondenheid met het universum. Er was tijdens de piek duidelijk sprake van een volledige ego oplossing, het gevoel was vergelijkbaar aan mijn ego oplossing op LSD. Echter was het dit keer extreem visueel en de achterliggende boodschap leek veel urgenter te zijn op DMT.
Tijdens de piek was tijd dit keer echt totaal betekenisloos. Eenmaal bijgekomen van de piek lijkt het dan ook minstens een half uur geduurd te hebben, uiteraard was het wederom maar weer zo'n 4 minuten.
Nadat de piek is uitgewerkt doe ik langzaam mijn ogen weer open en het enige wat ik kan zeggen op dat moment is 'Wow'. Ik probeer te vertellen wat ik heb meegemaakt, wat voor boodschap ik meegekregen heb, maar ik ben het helaas grotendeels weer vergeten. Het enige wat achterblijft is een gevoel van onvoorwaardelijke liefde en verbondenheid. Dit gaat tevens gepaard met een gevoel van enorme nederigheid. Ik had al een diepe respect voor DMT, maar door deze doorbraak is die nog velen malen groter geworden. Ik heb veel meegemaakt met trippen, maar dit is echt van een totaal andere orde. Waar andere tripmiddelen je in staat stellen om je via gedachten inzichten over jezelf en het universum te geven, weet DMT die inzichten via visuals en gevoel af te geven. Op een manier die zo ontzettend indrukwekkend is. Voor een paar minuten na de piek ben ik letterlijk met stomheid geslagen door de enorme indruk die het op mij maakt.
Nawoord
Pas na een tijdje ben ik weer in staat om langzaam te vertellen wat ik nog wel heb kunnen onthouden. Zo praten we daarna nog een tijd na wat we nou allemaal ervaren hebben en wat de mogelijke betekenis hiervan is. Het heeft op ons alle drie enorme indruk gemaakt. Uiteraard hebben we alle drie onze eigen trips gemaakt, maar toch lijken er ook best een hoop overeenkomsten in te zitten. Zoals het zien of voelen van entiteiten en het gevoel dat er echt een boodschap in de ervaring zit.
Ik had graag in meer detail willen omschrijven wat ik allemaal gezien heb en wat precies de boodschap was van de entiteit die mij aan de hand mee nam. Maar helaas is er maar heel weinig blijven hangen. Ik denk dat ik nog veel vaker terug moet om het ooit een keer daadwerkelijk goed te kunnen omschrijven.
Het is uiteindelijk best een flink report geworden, maar ik wilde zo duidelijk mogelijk omschrijven wat ik heb meegemaakt. Tevens is het schrijven van een report altijd een goede manier voor mijzelf om alles te verwerken en het een plek te kunnen geven. Ik kijk ook erg uit naar het report van Bob!