Ben toch benieuwd welke grote veranderingen het op jullie (@Eik zei ook zoiets) leven gehad heeft.
Ik zie nu pas dat ik nog niet op deze vraag gereageerd heb. Ik merk dat ik het een hele lastige vraag vind om te beantwoorden. Ergens diep van binnen weet ik en voel ik dat psychedelica mij veranderd heeft. Een verandering die ik als positief beschouw. Maar het is blijkbaar lastig voor me om het onder woorden te brengen. Ik ga toch een poging wagen.
De maatschappij heeft niet altijd gelijk
Een van de meest opvallende elementen van psychedelica is dat het je "culturele vorming" afbreekt. Wat ik hiermee bedoel te zeggen is dat je met een verse blik gaat kijken naar wat er echt met jezelf en de maatschappij aan de hand is zonder dat je klakkeloos de heersende cultuur/ de maatschappij volgt. Door zelf na te denken kom je er achter dat de maatschappij lang niet altijd gelijk heeft. Alcohol is niet veilig, drugs zijn niet altijd slecht, meer economisch groei en meer consumeren is niet altijd de weg voorwaarts. "succesvol" zijn in het leven hoef je niet per se af te meten aan de omvang van je huis of de hoogte van je salaris.
Nu ik er zo over denk zou je psychedelicagebruik misschien kunnen zien als een soort puberteit. In de "normale puberteit" neem je afstand van je ouders om een eigen wereldbeeld op te bouwen. Door psychedelicagebruik neem je afstand van de maatschappij en bouw je een eigen wereldbeeld op los van de maatschappelijke conventies. Ik denk dat zowel de normale puberteit als deze 'metaforische puberteit' tekenen zijn van een gezonde ontwikkeling en van groei als persoon.
Deze meer autonome manier van kijken naar de wereld maakt je uiteindelijk dus meer "open" en "open-minded".
Er is meer!
Juist door deze meer open-minded manier van kijken naar de wereld was ik ook meer ontvankelijk voor spiritualiteit. Ik stond open voor het idee dat er naast onze waardevolle wetenschap meer is in de wereld. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat wij als mensen de werkelijkheid slechts beperkt waarnemen en begrijpen. Toch wilde ik blijven zoeken naar meer fundamentele "kennis" en "waarheid". Ik heb twee jaar lang een kennismaking met boeddhisme gedaan en heb tijdens reizen vaak over religie en spiritualiteit gesproken met mensen. Ik vind dit een mooie aanvulling op af en toe trippen.
Daarna heeft dit deel van mijn leven een tijdje "on hold" gestaan door de komst van twee kinderen. Nu zij wat ouder zijn begin ik me weer meer te verdiepen in spiritualiteit en trip ik ook weer vaker. Met name mijn DMT trip van 1,5 jaar geleden heeft me nog verder overtuigd van het idee dat wij als mensen lang niet alles weten en dat er echt meer is dan we nu vermoeden. Wat ik zelf super interessant vind is hoe je een goede balans kunt maken tussen wetenschap en spiritualiteit. Volgens mij zijn spiritualiteit en wetenschappelijk namelijk veel meer complementair dan strijdig met elkaar.
Anyways sorry dat het zo'n lang verhaal is geworden. Hopelijk kun je er nog wijs uit worden.