eerst een dot keta’ dan neem je 2cb iets voor die inkickt nog wat keta of als de 2 is ingewerkt en dan je ogen dichtJa, met ogen dicht kun je je helemaal laten meezuigen door de Keta inderdaad. Op hogere dosissen heb je dat ook wel met open ogen, maar ik ben zelf ook meer van de ogen-dicht trips.
Wat lekker dat je er nog zo van kan genieten. 😍
Kun je die antwoorden of bevestigingen nadien dan ook meenemen in je nuchtere leven? Kun je er wat mee?Ik krijg haast altijd (ook in de trips) antwoorden of bevestigingen. Hoe maf dit ook klinkt.
Wat ik zelf soms heb na een gemiddelde tot hoge dosering disso’s, is dat ik tijdens de trip zelf het gevoel heb dat ik belangrijke inzichten krijg, maar dat het achteraf meer een illusie of een waan bleek te zijn. Terwijl de inzichten op psychedelica eigenlijk vrijwel altijd ‘echt’ voelen, ook nadien. Ik weet daarom nooit zo goed hoe ik disso ervaringen moet plaatsen... Ik heb er ook al eens juist een heel therapeutische ervaring op gehad, maar weet nooit echt precies hoe ik het kan interpreteren en integreren in mijn ideeën over ‘werkelijkheid’. Wat is droomwereld, en wat is realiteit? Ik denk dat ik er nog te weinig ervaring mee heb om dat goed te kunnen beoordelen…
Eens had ik het antwoord op alles, maar dan ook echt álles, nadat ik al enige tijd met bepaalde levensvragen worstelde. Het antwoord oversteeg echter alle vragen. Ik had vrij recent een ademwerkceremonie gedaan die had geresulteerd in een ervaring van totale eenwording in een alomvattend wit licht, in contact met de ultieme bron van goddelijke liefde. Noem alle clichés. Het was een ervaring waarbij mijn identiteit evenals tijd en ruimte volledig op waren gehouden te bestaan. Nog altijd is dit de meest memorabele ervaring die ik ooit heb gehad. Anyway, opeens tijdens een trip op 3-MeO-PCP wist ik het. Ik zou naar Bali af moeten reizen, daar waar de begeleiders van die ademwerkceremonie woonachtig zijn. Ik had mijn roeping gevonden. Ik zou bij hen in de leer gaan. Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Ik zag mezelf tussen de rijstvelden, in een adembenemend mooie, haast paradijselijke omgeving. Op Bali zou ik totale verlichting bereiken. Ik zag het scenario helemaal voor me. Ik doorleefde elk detail. Ik was volledig overtuigd van de keuze die ik moest maken. Toen de trip begon af te zwakken, begonnen toch twijfels in te dalen. 'Zou het écht...?' ... 'Hmm, ik weet het niet...' ... 'Toch niet...?' ... 'Nee...?' ... 'Eh, nee!' ... 'Kut!' Naarmate de trip afzwakte en de nuchterheid weer begon in te dalen besefte ik me dat het één grote mindfuck was geweest. Het voelde zó echt! Dit is niet de enige keer geweest dat ik dergelijke mindfucks heb gehad waar ik me tijdens de trip zelf geheel in verloor.Da's een goeie... Daar ben ik ook nog niet uit. Soms voelt het als een illusie, soms als een échte levensrichting. Ik weet niet of het echt of droom is, daarvoor heb ik er nog veel te weinig ervaring mee. Dus ik deel je mening.
Ik heb er ook prachtig mooie dingen op mogen ervaren. Disso's blijven me enorm fascineren, minstens zo als psychedelica. Tegelijkertijd kunnen disso's zó bedrieglijk zijn. Het heeft echt een duistere rand, een keerzijde. Het is het verboden fruit.Dit gezegd zijnde heb ik dingen mogen horen en zien die het spirituele benaderen. In die zin dat ze niet definiëerbaar zijn tussen alle aardse entiteiten. Nuja, ik heb mooie dingen ervaren. Op een heel andere manier dan bv psilocybine, maar minstens even krachtig, zoniet krachtiger. Maar dat is mijn mening...
Ja, precies dit! Het wezenlijke begrip is weg, maar het gevoel dat gepaard ging met het begrip op dat moment staat me nog altijd bij. De verrijking zit hem denk ik ook in dat voelen, niet per se in het weten. Dat gevoel probeer ik te koesteren.Het is nomaal dat je delen nmeeneemt, terwijl je andere dingen 'vergeet'. Mar het geveoel dat je eraan over houdt is vaak veel groter dan de wetenschap van het bestaan ervan. Vergeet dat niet. Je hébt het wel degelijk beleefd, en dat heeft je zeer waarschijnlijk wezenlijk verandert.
Ik zal je een PM sturen!Dat vergroten en verkleinen van dingen (zowel dingen als je ego), is zeer eigen aan disso's (met name Ketamine). Wat neem je meestal, en hoeveel? Je moet wel een rustige ziel hebben als je zo kan in- en uitzoomen van groot naar klein. Bij mij gaat dat allemaal veel meer in schokken en draaien. Maar ik ben er dan nog maar een paar maanden intensief mee bezig. "Ook hier was er geen 'ik' meer..." De bewuste ego-dood. Zeer bijzondere materie. PM me gerust als je er verder over door wil praten.
Nee, dat laat ik zeker niet links liggen! De hele situatie rondom die bewuste ademsessie was overigens wel bijzonder te noemen. Het was mijn allereerste kennismaking met ademwerk. Het was me tot dan toe totaal onbekend en ik was op het moment zelf totaal onvoorbereid op wat ging komen. Het is denk ik wel mede die onbevangenheid geweest die het mogelijk heeft gemaakt zo diep te kunnen gaan. Er was geen hoog verwachtingspatroon dat op wat voor manier dan ook in de weg had kunnen staan.Nogmaals, je hebt een zeer open ziel... Zoveel is duidelijk. Als je tijdens een ademhalingssessie zo diep geraakt, dan zegt dat heel veel over jou, en hoe dicht je bij je spirituele zelf staat. Laat die kant nooit links liggen, daarin liggen al je antwoorden klaar. Aan jou om ze te ontrafelen.
Hmm, interessant perspectief! Zit zeker wat in! Ik ga hier nog eens over nadenken! Vanuit deze gedachte heeft dat 'inzicht' wat Bali betreft zeker wel betekenis gehad, en wellicht nog steeds. In plaats van het letterlijk te nemen kan ik het zien als een metafoor. Het is achteraf denk ik ook wel een aansporing geweest om wat te gaan doen; om mijn eigen weg te gaan bewandelen en mijn roeping te gaan volgen, alleen niet letterlijk in de vorm die de 3-MeO-PCP me op dat moment liet zien. Ik moet nu opeens denken aan het kijken van een film of het lezen van een boek. Je laat jezelf meevoeren in het verhaal, een verzinsel, maar dat verzinsel kan natuurlijk wel lessen bieden.Dat van die twijfels is doodnormaal. Zo zijn er mensen die tijdens hun trip plots geloven dat de wereld uitsluitend door goedheid wordt geregeerd, tot ze het nieuws opzetten... Ikzelf heb ooit een trip meegemaakt waarbij ik de wereld heb gezien zoals deze geregeerd zou worden door vrouwen. Eén oppervrouw aanschouwde het geheel en liet me zien hoe vredig alles verliep. Het was de hemel op aarde. Naarmate ik daalde uit mijn trip werd dit ook een soort mindfuck. Maar dat hoeft het niet te zijn! Leer eruit en ga verder met de wetenschap die je meekreeg. Eén mens, één gedachtengang kan best veel veranderen hoor... Zie het nooit als 'slechts een mindfuck', zie het als een les. Want die reis naar Bali, wie weet maak je die ooit nog![:wink:]()
Ik kan er soms iets mee. Vaak is het allemaal te abstract, zoals toe ik de lente zag op moleculair vlak. Dat is mooi op zich, maar daar kan je verder weinig mee. Toch zag ik ook antwoorden rond mijn verslaving aan speed. Zeer concreet zeg maar. Materie zien en/of begrijpen komt wel vaker voor met disso's. Zo krijg ik van 3-ho-PCP haast geen visuals, maar blijft het wel mijn favoriete disso, doordat het zo'n warm dekentje euforie over me heen legt, en de space vooral in het hoofd plaatsheeft.Kun je die antwoorden of bevestigingen nadien dan ook meenemen in je nuchtere leven? Kun je er wat mee?
Zelf heb ik met disso's meermaals inzichten gekregen in de ultieme aard van materie. Niet louter inzichten als in gedachten, maar een werkelijk doorleefd begrip, een impliciet weten, waarbij alle mysteries waren ontrafeld. Ik was niet die begreep, maar ik wás het begrip, of, sterker nog, het te begrijpen concept zélf. Ik lééfde het concept. De ervaring ging gepaard met een begrip dat niet viel mee te nemen buiten de ervaring zelf, een begrip inherent aan de ervaring. Vandaag de dag heb ik alleen de herinnering aan de ervaring het te weten, maar het weten zélf is niet meer toegankelijk. In die zin kan ik het niet meenemen. Echter, alleen al de (vage) herinnering hoe het was om het te weten is er echter wel een die ik koester. Zo ook een andere herinnering, waarbij ik geheel voor ogen zag hoe ik tegelijkertijd een onmetelijk groot en onmetelijk klein onderdeel ben van het geheel, maar ongeacht mijn grootte in het geheel even onmisbaar ben dan welk onderdeel dan ook. Ik zoomde in naar nul en uit naar oneindig. Ik ben deel van het geheel. Het geheel bestaat niet zonder dit deel. Deel en geheel zijn onlosmakelijk verbonden. Daarom ben ik ook het geheel, of even essentieel als het geheel. Deel en geheel zijn één. Ook deze ervaring voelde meer dan louter een begrip. Ook hier was er geen 'ik' meer dat begreep, maar lééfde ik het concept zélf, een concept dat we vanuit onze normale bewustzijnstoestand nooit écht zullen begrijpen. Ook hierbij is het begrip zelf zoals ik het toen doorleefde weg, maar de herinnering aan deze ervaring is er een die het hebben van bijvoorbeeld zelftwijfel of een laag zelfbeeld in feite tot iets belachelijks maakt. Het is een herinnering die me helpt te relativeren.
Nogmaals, je hebt een zeer open ziel... Zoveel is duidelijk. Als je tijdens een ademhalingssessie zo diep geraakt, dan zegt dat heel veel over jou, en hoe dicht je bij je spirituele zelf staat. Laat die kant nooit links liggen, daarin liggen al je antwoorden klaar. Aan jou om ze te ontrafelen.Eens had ik het antwoord op alles, maar dan ook echt álles, nadat ik al enige tijd met bepaalde levensvragen worstelde. Het antwoord oversteeg echter alle vragen. Ik had vrij recent een ademwerkceremonie gedaan die had geresulteerd in een ervaring van totale eenwording in een alomvattend wit licht, in contact met de ultieme bron van goddelijke liefde. Noem alle clichés. Het was een ervaring waarbij mijn identiteit evenals tijd en ruimte volledig op waren gehouden te bestaan. Nog altijd is dit de meest memorabele ervaring die ik ooit heb gehad. Anyway, opeens tijdens een trip op 3-MeO-PCP wist ik het. Ik zou naar Bali af moeten reizen, daar waar de begeleiders van die ademwerkceremonie woonachtig zijn. Ik had mijn roeping gevonden. Ik zou bij hen in de leer gaan. Mijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Ik zag mezelf tussen de rijstvelden, in een adembenemend mooie, haast paradijselijke omgeving. Op Bali zou ik totale verlichting bereiken. Ik zag het scenario helemaal voor me. Ik doorleefde elk detail. Ik was volledig overtuigd van de keuze die ik moest maken. Toen de trip begon af te zwakken, begonnen toch twijfels in te dalen. 'Zou het écht...?' ... 'Hmm, ik weet het niet...' ... 'Toch niet...?' ... 'Nee...?' ... 'Eh, nee!' ... 'Kut!' Naarmate de trip afzwakte en de nuchterheid weer begon in te dalen besefte ik me dat het één grote mindfuck was geweest. Het voelde zó echt! Dit is niet de enige keer geweest dat ik dergelijke mindfucks heb gehad waar ik me tijdens de trip zelf geheel in verloor.
Zeer zeker. Je moet er ook mee opletten. Ik rook altijd een stickie in de staart, omdat dit altijd nog een extra dimensie geeft aan de trip. Maar ook dat kan gevaarlijk zijn. Je kan er mindloops en angstaanvallen aan over houden. Wees dus voorzichtig, maar space em lekker voort!! (goed uitgedrukt trouwens allemaal)Ik heb er ook prachtig mooie dingen op mogen ervaren. Disso's blijven me enorm fascineren, minstens zo als psychedelica. Tegelijkertijd kunnen disso's zó bedrieglijk zijn. Het heeft echt een duistere rand, een keerzijde. Het is het verboden fruit.
Niet meer aanraken voor een paar jaar denk ikKreeg ik maar met 200mg ketamine nog effect
Bedankt!Heerlijk tripreport.
Wel een vraagje, je hebt in het begin CEV's, hoe eraar je die? Laatste maal dat ik aan het trippen was ( wel op truffels ) vroeg ik mij steeds : bestaat een CEV eigenlijk?
Wat is het verschil met gedachten die je zelf kiest ?
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."