Ik heb wel eens het idee dat trips minder visueel worden als je meer met āandere zakenā bezig bent. Als je heel hard aan het filosoferen bent of bijvoorbeeld bezig bent met het concept tijd is de kans aanwezig dat je minder aandacht hebt voor de visuals...s dat ook de reden waarom mijn tripjes nooit echt visueel zijn? Ze zijn al mooi genoeg opzichzelfstaand
Wat een fijne balans! Genietze!Tegelijkertijd ben ik er bewust bij en kan ik de omgeving rondom me heen goed voelen. Het beste van twee werelden. Mijn eigen veilige basis die zich steeds meer uitbreidt en daarbij opgeteld de buitenwereld om te verkennen. Van elkaar gescheiden, maar toch ook met elkaar verbonden, in elkaar verwoven zelfs.
Een match made in heaven š
Die zijn er vrijwel nietKun je wat visuals beschrijven? Vind ik altijd mooi om te lezen/horen
Kun je wat visuals beschrijven? Vind ik altijd mooi om te lezen/horen
Poeh dat is een lastige... bij lsd heb ik meestal vooral visuals met mijn ogen dicht. Deze zijn vaak fel gekleurd, āhoekigā en sneller bewegend. Bij psilo zijn de visuals vaak slomer, meer aardse kleuren en langzaam āvloeiendā...
DMT voelt soms niet eens meer als āvisualsā maar meer alsof je in een compleet nieuwe dimensie gedonderd bent š
Ps en ja bij mij worden de visuals ook sterker met een hogere dosis
Die zijn er vrijwel niet
Absoluut eens!Ik vind visuals mooi, maar de headspace en wat dat me kan leren en laten zien vind ik eigenlijk nog veel mooier.
Precies!Soms lijkt het alsof het dikke lava is of iets dergelijks.
Er wordt me dus altijd de mogelijkheid gelaten om het gevoel tijdelijk negeren, maar zo stapelt het zich ook weer op, als een sneeuwbal die van een rots afdondert steeds groter wordt. Wat een heerlijk verfrissende gedachte in deze hitte trouwens! š„¶ā¤
Hell ya, see me naschin' this!Ja sneeuwbal lekker!
Mooi! Het omarmen van een stukje verdriet en even lekker huilen kan ook een fijne verademing zijn, linksom of rechtsom, niks mis mee!
You got this![:grin:]()
Ja mooi!Ik voel me tegelijkertijd ook geconfronteerd met mijn sterkste eigenschap: mijn flexibiliteit. Ik ben in staat -getraind zelfs- om al deze gevoelens hoe sterk ook, te verbergen in de diepste kerkers van mijn onderbewustzijn, zodat ze zo min mogelijk meespelen in alles wat er op de oppervlakte gebeurt, maar het ligt daar dus wel ergens te verrotten. Nee, ik laat je de ruimte niet dit om te zetten in genot
Om deze gedachte meteen een halt toe te roepen, komt de confrontatie met mijn gebrek aan creativiteit, licht irriterend naar boven, zodat ik er iets mee moet doen. Weer terug naar de basis. Opnieuw proeven, voelen, ruiken, horen en zien. Er zal vast iets zijn dat me eerder niet opviel, misschien juist met die intentie, zodat er later ook nog wat te beleven blijftMaar, is dit niet ergens wat zin aan mijn leven toevoegt? Wat volgt er als de strijd over is? Het klinkt haast als de anti-climax na een climax
Dat is nu net de meerwaarde van psychedelica; dat je iets kunt doen met alle weggestopte gevoelens en emoties. Beter dat je er wat mee doet dan dat ze daar maar wat liggen te rotten toch?!om al deze gevoelens hoe sterk ook, te verbergen in de diepste kerkers van mijn onderbewustzijn,
Uiteraard weet ik niet wat er in jouw gedachte of onderbewuste speelt. Maar veel mensen zijn veel te streng voor zichzelf... Niet iedereen hoeft creatief, sportief, intelligent en productief te zijn. Het is al heel wat als je jezelf bent en goed probeert te doen voor jezelf en de mensen om je heen.Deze onbalans vanbinnen voelt ongezond. Al krijg ik nog zo vaak te horen dat ik het juist goed doe en meer ontwikkeling doormaak dan gemiddeld. Het blijft voelen als een achterstand en soms voel ik me genoodzaakt om er zelf de nodige ogen en haken aan vast te maken om duidelijk te maken dat er iets ernstig misgaat
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."