#1
Contentheid? Zonder weerstand meegaan met waar het leven je heen wil hebben?Maar, is dit niet ergens wat zin aan mijn leven toevoegt? Wat volgt er als de strijd over is? Het klinkt haast als de anti-climax na een climax
Live trip report 22gr. Hawaiians
84 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
#2
Ayup, de basis, de vergeten herinnering.Contentheid? Zonder weerstand meegaan met waar het leven je heen wil hebben?
Hetgene waar ik naartoe werk, maar zo snel uit het oog kan verliezen zodra alles soepel en automatisch verloopt, tot in de puntjes geprogrammeerd in het onderbewustzijn. Eigenlijk kijk ik er altijd overheen, want hij is er al
#3
Geluk is.. vanuit het dropdown menu naar "Jouw inhoud" gaan en vanbinnen de klik voelen dat je inderdaad inhoud hebt ❤
#4
De piek zit erop, de werking is aan het afzakken. Het zal nog wel even duren voordat ik me weer nuchter voel en vertoon, maar ik ben weer aan het landen
#5
Geniet er nog maar even van… ik moet maar eens gaan koken voor mijn meisjes 😅De piek zit erop, de werking is aan het afzakken. Het zal nog wel even duren voordat ik me weer nuchter voel en vertoon, maar ik ben weer aan het landen
#6
Tijd voor een trekje van een joint? Of doe je dat niet?De piek zit erop, de werking is aan het afzakken. Het zal nog wel even duren voordat ik me weer nuchter voel en vertoon, maar ik ben weer aan het landen
#7
Hoop dat alles goed met je gaat @Nasch. 🪅 (Geen flauw idee wat dit desbetreffende ding moet voorstellen maar het zag er psychedelisch uit.) 😂
💃😍🥳
Ik ben benieuwd hoe je later op deze trip terugkijkt.
* Edit: Oh fuck, dat psychedelische ding (soort emoticon) werkt alleen op mijn telefoon en niet op mijn PC. Sorry voor de dode mus. :')
💃😍🥳
Ik ben benieuwd hoe je later op deze trip terugkijkt.
* Edit: Oh fuck, dat psychedelische ding (soort emoticon) werkt alleen op mijn telefoon en niet op mijn PC. Sorry voor de dode mus. :')
#8
Dit doet me aan de 4 'Laws of Creation' denken.Op deze voor mij vertrouwde manier wordt me ook ingegeven dat ik mijn eigen grens mag aangeven en dat ik het waard ben. Eigenlijk simpelweg door er te zijn, de lange gestreden strijd waar ik blijkbaar zelf waarde aan hecht even opzijgezet
Law Number 1: You Exist!
Law Number 2: The One is the All and the All are the One.
Law Number 3: “What you put out is what you get back”
Law Number 4: "Change is the only constant, except for the first three laws, which never change."
#9
Hey, bedankt voor je goede zorgen ❤Hoop dat alles goed met je gaat @Nasch. 🪅 (Geen flauw idee wat dit desbetreffende ding moet voorstellen maar het zag er psychedelisch uit.) 😂
💃😍🥳
Ik ben benieuwd hoe je later op deze trip terugkijkt.
* Edit: Oh fuck, dat psychedelische ding (soort emoticon) werkt alleen op mijn telefoon en niet op mijn PC. Sorry voor de dode mus. :')
Gisteravond nog wat uurtjes nagetript en daarna goed uitgerust. Nu laat ik het even zakken en dan kom ik later nog terug om te reflecteren op mijn tripje.
De "psychedelische ding" emoji is een piñata trouwens 🤣
#10
Wanneer ik terugblik, is mijn tripje vrij mild geweest. Aan het begin gaf ik aan me duizelig te voelen en dat de misselijkheid langzamerhand kwam opzetten. Normaal gesproken ben ik dan gedwongen even te gaan liggen, maar deze keer had ik er eigenlijk haast geen last van. Mogelijk kwam dit doordat mijn pakketje een dag vertraging had en de sterkte van de truffels afgenomen was door de hitte
Er zit een wanhopige toon in mijn citaat. Ik voelde me eenzaam en snakte naar contact. Er waren een aantal mensen aanwezig op dit topic, dus de mogelijkheid om een praatje te maken was er zeker, maar er speelde zich vanbinnen zoveel af dat ik me er niet op kon concentreren haha. Ach ja, het voelde al superfijn zo nu en dan wat tekstjes te plaatsen van wat er gebeurde. Ook had het wel handig geweest als ik van tevoren had geweten dat ik plotseling zin zou krijgen in rozijnen![:wink:]()
Daarnaast heb ik niet veel sociale contacten en leef ik vooral op mezelf. Omdat de mening/kijk van anderen in je omgeving dan mist, ga je sneller twijfelen aan je eigen overtuigingen en conclusies
Hoewel het idee van een innige relatie met mijzelf egocentrisch en in mezelf gekeerd kan overkomen, voelt het voor mij juist als zelfliefde in de meest pure vorm en helpt en motiveert het me om empathie te tonen naar anderen toe. We zijn en blijven gelijken, dus dan kan het niet anders dan dat er bij anderen vanbinnen ook zo'n pure versie van zichzelf te vinden is. Misschien verstopt, maar hij zit er zeker!
Ik probeer het leven te nemen zoals het komt, waardoor ik soms denk dat dat de reden is waarom ik vrijwel nooit die gave hallucinaties ervaar die ik in somme tripreports voorbij zie komen. Dit verschilt natuurlijk ook weer per persoon en ik weet verder niet wat visuals triggert, maar voor nu klopt het idee met mijn filosofie; alsof ik het leven inderdaad zie voor wat het me is en het me ook op die manier wordt voorgeschoteld
![:wink:]()
Dit stuk is langer geworden dan verwacht, oeps. Ik vond het in ieder geval erg leuk om een live reportje bij te houden en ik hoop dat jullie er ook een beetje van hebben genoten!
Een dikke knuffel voor jullie allemaal 🤗❤
Het betreden van mijn onderbewustzijnswereld lijkt iets te zijn wat steeds terugkomt in mijn tripjes, wat een zekere houvast biedt en een vertrouwd gevoel opbrengt. Ik houd er van tevoren wel altijd rekening mee dat de uitwerking onvoorspelbaar is en het alle kanten op kan gaan, maar als ik vervolgens weer word verwelkomd door het vertrouwde gevoel dat ook bij mijn vorige tripjes aanwezig was, word ik toch wel even overspoeld door euforie. Alsof ik keer op keer mag herontdekken hoe fijn het is om me in mijn onderbewustzijn te vertoeven. Door het vredige gevoel van contentheid dat een constante toon aanhoudt, voelt het letterlijk of er vanbinnen een vakantiestekje is gevestigd en ik mag genieten van hoe deze plek geconstrueerd en ontstaan isIk voel mijn binnenwereld zich geleidelijk aan openzetten. We gaan nu toch echt de diepte in hoor! Met de herinneringen aan voorgaande tripjes in mijn achterhoofd voel ik me toch ook een beetje nostalgisch. Alsof ik een eigen wereld heb gecreëerd die ik binnenloop, waarvan psychedelica de sleutel van de deur is
Na afloop voel ik mijn onderbewustzijn weer richting de diepte gaan, waardoor er weer een scheiding ontstaat met het bewustzijn, waardoor je bepaalde connecties die zich tijdens de trip voordeden ineens niet meer gemaakt kunnen worden of gewoonweg niet meer logisch lijken, omdat je je als het ware weer aan de oppervlakte bevindt. Voelde alles onder invloed nog echt en wilde ik niets liever dan het samen met anderen te delen, word ik naderhand overvallen door het gevoel dat ik mezelf maar voor de gek aan het houden benIk snap nu ook weer waarom ik ook alweer zo graag samen met anderen wil trippen, maar dat die behoefte weer vervaagt wanneer ik weer nuchter ben. Met het afsluiten van de trip gaat de zware deur weer op slot en lijken de opgedane herinneringen weer zo ver weg
Ik weet niet precies hoe het in zijn werking gaat, maar muziek weet ons als geen ander te raken tot diep in ons onderbewuste. Wanneer ik liedjes beluister, probeer ik de melodieën en de gezongen woorden te vertalen naar gevoelens en deze vervolgens te plaatsen in mijn lichaam, wat helend lijkt te werken.Ergens lijkt mijn onderbewustzijn het wel te begrijpen en zich door middel van muziek vast te klampen aan wat zich heeft afgespeeld. Is dit misschien de reden waarom ik het fijn vind specifieke liedjes urenlang op repeat te hebben staan? De liedjes die ik niet tijdens mijn trip heb afgespeeld komen de kop even opsteken. Het wordt druk in mijn hoofd, laat mij me concentreren op het typen van mijn tekstjes, de manier waarop ik me momenteel verbind met anderen. Ergens voel ik ook een sterk gemis. Ik word er letterlijk hongerig van
Er zit een wanhopige toon in mijn citaat. Ik voelde me eenzaam en snakte naar contact. Er waren een aantal mensen aanwezig op dit topic, dus de mogelijkheid om een praatje te maken was er zeker, maar er speelde zich vanbinnen zoveel af dat ik me er niet op kon concentreren haha. Ach ja, het voelde al superfijn zo nu en dan wat tekstjes te plaatsen van wat er gebeurde. Ook had het wel handig geweest als ik van tevoren had geweten dat ik plotseling zin zou krijgen in rozijnen
Tja, ik was aan het trippen en dan bevind je je toch even in een andere werkelijkheid. Vooral op hoge doseringen (30 - 50gr) had ik het gevoel in een tijdelijke psychose/droomwereld te belanden en ik mezelf en anderen voor de gek hield, maar andersom ook en dat ze sommige dingen achterhielden om me in die waan te laten, maar ergens wel beter wisten en ze -nu ik toch al zo ver heen was- toch maar voor de waarheid uitkwamen.Ik weet ook niet of ik mijn ervaring goed overbreng. Houd ik mezelf en anderen niet gewoon voor de gek en schaam ik me straksjes voor wat ik hier allemaal geplaatst heb?
Dat krijg je ervan als je teveel tijd doorbrengt binnenin jezelf, wordt me toegebeten!
Daarnaast heb ik niet veel sociale contacten en leef ik vooral op mezelf. Omdat de mening/kijk van anderen in je omgeving dan mist, ga je sneller twijfelen aan je eigen overtuigingen en conclusies
Op deze manier probeer ik toch mijn best te doen en verder te komen in het leven door aan zelfacceptatie te werken. Te onderzoeken waar mijn gedachten en gevoelens vandaan komen en dat alles, zowel positief als negatief, welkom is. Zo is mijn zelfbeeld zo compleet mogelijk en word ik daar naar mijn gevoel steeds voor beloond door bewust te worden gemaakt van de kleine details en dat die als puzzelstukjes in mijn persoonlijkheid lijken te passen en zo samen één geheel vormenHet voelt fijn om ook negatieve gevoelens binnen te kunnen laten en misschien wel mee te laten genieten van de fijne vibe die volop aanwezig is. Alles is welkom zonder te overheersen. Alles is verbonden
Eén van de dingen die ik opgedaan heb door mijn truffelgebruik is zelfliefde. Naarmate ik er steeds meer tripjes op had zitten, leek ik mijn eigen aanwezigheid steeds sterker aan te voelen en werd ik vervolgens verliefd op deze verfijnde versie van mezelf en voelt het alsof ik een relatie met mezelf ben aangegaan, maar dat die vervolgens wel weer losstaat van een liefdesrelatie met iemand anders. Naast het betreden van mijn bewustzijnswereld keert ook dit steeds terug in mijn tripjes.Ik voel mijn gedachten jaloers worden wanneer ik een gesprekje met je probeer aan te gaan en mijn keel wordt een beetje samengeknepen. Ze is van mij hoor!
Speels, maar ik voel ook een warme welkomheid. Dit gevoel is immers holistisch en alles mag toegelaten worden. Daar horen anderen toch ook zeker te weten bij!
Hoewel het idee van een innige relatie met mijzelf egocentrisch en in mezelf gekeerd kan overkomen, voelt het voor mij juist als zelfliefde in de meest pure vorm en helpt en motiveert het me om empathie te tonen naar anderen toe. We zijn en blijven gelijken, dus dan kan het niet anders dan dat er bij anderen vanbinnen ook zo'n pure versie van zichzelf te vinden is. Misschien verstopt, maar hij zit er zeker!
De gebruikelijke worsteling. Eenzaamheid, mijn veranderde bewustzijn, het ontbreken van de tweede opinie, ze komen weer even samen en ook al probeer ik me nog zo vaak in te prenten dat mijn beleving echt is, ergens weet ik dat het niet zal landen als ik geen balans vind. Mijn 'echt' komt misschien niet overeen met die van anderen en dat blijft op de achtergrond knagen.Ik speel voor eigen therapeut en probeer mezelf voor de zovéélste keer in te praten dat wat ik ervaar écht is.
Is dat ook de reden waarom mijn tripjes nooit echt visueel zijn? Ze zijn al mooi genoeg opzichzelfstaand
Ik probeer het leven te nemen zoals het komt, waardoor ik soms denk dat dat de reden is waarom ik vrijwel nooit die gave hallucinaties ervaar die ik in somme tripreports voorbij zie komen. Dit verschilt natuurlijk ook weer per persoon en ik weet verder niet wat visuals triggert, maar voor nu klopt het idee met mijn filosofie; alsof ik het leven inderdaad zie voor wat het me is en het me ook op die manier wordt voorgeschoteld
Ik denk dat ik hier de piek bereikte, omdat de zinnen niet meer helemaal kloppen. Waarschijnlijk raasden mijn gedachten sneller door mijn brein dan ik kon typen.Toch weet zich ergens een intens verdriet binnen te dringen en voel ik me aangevoelen door mijn eigen beperkingen, een monster geheel aan mij aangepast dat ook zijn aandacht opeist en altijd op de achtergrond aanwezig is. En ik zelf probeer te verslaan door de pijn in de meest letterlijke zin om te zetten in genot
Dit valt me ook op wanneer ik nuchter ben. Wanneer ik observeer, merk ik er op het moment zelf niet zoveel van, maar als ik eenmaal omschrijf welke gedachten en gevoelens er bij een gebeurtenis kwamen kijken, blijkt toch dat ik best veel oppikte en vanbinnen een plekje gaf. Soms heb ik het gevoel dat ik door te schrijven in contact kan komen met mijn onderbewustzijnEn zo openbaart zich ook de mogelijkheid om verder te groeien als persoon. Door zoveel mogelijk in detail toe te laten en te plaatsen, wordt ook mijn identiteit, mijn innerlijke wereld steeds een stukje vergroot en gedecoreerd
Ook dit komt meestal naar voren op hogere doseringen. Alsof ik steeds naar een climax toe werk, maar daar wat terughoudend in ben, omdat ik anders bang ben dat de climax die daar weer op volgt minder euforie met zich meebrengt dan de vorigeMaar, is dit niet ergens wat zin aan mijn leven toevoegt? Wat volgt er als de strijd over is? Het klinkt haast als de anti-climax na een climax
Tja, je moet toch zelf de slingers ophangen haha. Zeker als je zelf zowat je enige gezelschap bent. Ik ben hierdoor meer geneigd mezelf te verliezen in de kleine details om verveling te voorkomenOm deze gedachte meteen een halt toe te roepen, komt de confrontatie met mijn gebrek aan creativiteit, licht irriterend naar boven, zodat ik er iets mee moet doen. Weer terug naar de basis. Opnieuw proeven, voelen, ruiken, horen en zien. Er zal vast iets zijn dat me eerder niet opviel, misschien juist met die intentie, zodat er later ook nog wat te beleven blijft
Hier was ik bang dat ik het idee wekte dat ik bad zou gaan en meende jullie spanning te kunnen voelen. Ik heb echter geen flauw idee of dat in werkelijkheid ook zo was 😅Deze onbalans vanbinnen voelt ongezond. Al krijg ik nog zo vaak te horen dat ik het juist goed doe en meer ontwikkeling doormaak dan gemiddeld. Het blijft voelen als een achterstand en soms voel ik me genoodzaakt om er zelf de nodige ogen en haken aan vast te maken om duidelijk te maken dat er iets ernstig misgaat
Ik voelde me toch even verplicht om jullie eventuele zorgen weg te nemen en te laten weten dat het de goede kant opging hahahaIk nam even de rust, gewoon om de negativiteit er te laten zijn, genoeg om er niet in te blijven hangen. Hey, ik trip ook voor mijn plezier! 😉
En toen was het tijd om afscheid te nemen. Tijdens de trip was het tijdsbesef zoek, maar ik zie dat ik er in totaal ongeveer drie uur lekker in zat. Van mij had het wel iets langer gemogenDe piek zit erop, de werking is aan het afzakken. Het zal nog wel even duren voordat ik me weer nuchter voel en vertoon, maar ik ben weer aan het landen
Dit stuk is langer geworden dan verwacht, oeps. Ik vond het in ieder geval erg leuk om een live reportje bij te houden en ik hoop dat jullie er ook een beetje van hebben genoten!
Een dikke knuffel voor jullie allemaal 🤗❤
#11
Mooi te lezen zo de reflectie op je trip. Lijkt me best een uitdaging een live trip report maar je krijgt er wel wat voor terug ![:)]()
#12
Ik haal er zeker voldoening uit! Het omschrijven wat er in mijn binnenwereld gebeurt, voelt toch als uit mijn schulp kruipen. Vooral wanneer mijn onderbewustzijn opengezet wordt door psychedelica en twee werelden in elkaar lijken te versmelten. Dat is gewoon 💫💫💫Mooi te lezen zo de reflectie op je trip. Lijkt me best een uitdaging een live trip report maar je krijgt er wel wat voor terug![:)]()
#13
Veel plezier!!
#14
#15
Mijn hoofd wordt al een beetje zwaarder aan en ik voel me iet-wat duizelig, een teken dat de gebruikelijke misselijkheid opkomt en ik straks even moet liggen
#16
Woehoe! Let's go! See you on the other side stranger! ![:wink:]()
#17
Herkenbaar! Eerste 30-60 minuten lig ik altijd en beweeg ik niet haha
#18
Hij doet er ditmaal langer over. Wel voelt mijn lichaam wat lichter aan.
Ik heb een instrumentaal achtergrondmuziekje opgezet en laat me meevoeren naar een diepere trance door me erop te concentreren. Alsof er iemand aan het einde van een trap bij een open deur staat en me glimlachend met wijde armen verwelkomt. Dit warme gebaar is aanstekelijk en ik voel mijn lichaam warmer worden
Ik heb een instrumentaal achtergrondmuziekje opgezet en laat me meevoeren naar een diepere trance door me erop te concentreren. Alsof er iemand aan het einde van een trap bij een open deur staat en me glimlachend met wijde armen verwelkomt. Dit warme gebaar is aanstekelijk en ik voel mijn lichaam warmer worden
#19
Veel plezier @Nasch geniet lekker van je tripje. Ben benieuwd naar je ervaringen maar voel je niet verplicht om hier op het forum rond te hangen. Het is buiten ook heerlijk nu!
#20
Dat klinkt zalig man! Gaat een mooie trip wordenAlsof er iemand aan het einde van een trap bij een open deur staat en me glimlachend met wijde armen verwelkomt. Dit warme gebaar is aanstekelijk en ik voel mijn lichaam warmer worden