#1
Het kan zijn dat het niks voor jou is, maar het kan ook zijn dat je eerste trip helaas gewoon wat tegenviel. Iedere LSD-trip die ik heb gehad (ik heb ze niet meer geteld, stuk of, wilde gok, 20, misschien zelfs meer, geen idee of ik nu overdrijf…?) was weer totaal anders! Sommige trips waren heel makkelijk en mild, sommige euforisch, sommige filosofisch, sommige sensueel, sommige ongemakkelijk of oncomfortabel (fysiek of/en mentaal), sommige bomvol emotie (lachen, maar ook verdriet, huilen als een klein kind), sommige bomvol inzichten, sommige fantastisch, sommige beetje ‘mweh’. En 1 of 2 keer echt vrij negatief, als in, richting - flink - duister. Toevallig (of nou ja minder toevallig, ik tripte toen met een vriendin ‘samen’ aan de telefoon en zij kreeg een bad trip), was mijn eerste LSD-trip de minst prettige. Dat lag niet aan die vriendin trouwens. Dat is gewoon een soort deal die je sluit; als je samen de reis maakt en de ander gaat niet zo lekker, dan ga jij grotendeels mee. (Althans; het zal vaak zo gaan.)
Ik ben blij dat ik die specifieke trip niet als verder referentiekader heb gebruikt en het daarna nooit meer heb gedaan. Ik heb in de jaren daarna dus namelijk ervaringen gehad die ofwel op zichzelf staand ofwel meer bij elkaar opgeteld letterlijk levensveranderend zijn geweest.
Komt geef ik toe ook omdat ik een heel prettige trip-mattie heb; ik vind LSD samen fijner dan alleen; solo duurt het me te lang en dat durf ik met m’n ietwat kwetsbare mentale staat toch niet echt meer aan.
Ik ben een grote LSD-enthousiasteling, ik vind het als iemand me met een pistool op m’n hoofd zou dwingen om een keuze te maken allround de meest complete en daarom beste drug die er bestaat. Het heeft me al zóveel geleerd. Ik had het nooit willen missen.
Maar niet iedere trip is even magisch. Zeker niet. Het blijft een gamble. Op hogere doseringen wordt die gamble beduidend meer riskant.
Zoals o.a. @Mindless heel mooi beschrijft hierboven is met de rivier mee stromen een véél beter idee dan je vastgrijpen aan rotsblokken en takken, maar zélfs als je je mee laat nemen, blíjft het een altijd een gok wat je precies krijgt. Veel meer dan bij middelen zoals MDMA; daarbij verschilt de werking weliswaar per keer in intensiteit maar dat is niet te vergelijken met de enorme variatie in psychedelische ervaringen.
Overigens: psychedelica geven op geen enkele manier garantie op ‘feel good’; maar geloof me, áls je dan een keer échte échte échte psychedelica-euforie meemaakt, dan weet je niet wat je overkomt. Dan gaat het echt om een euforisch gevoel op, tja, kosmisch niveau? Hier verbleekt de euforie van seroslurpers bij. Maar ja, die laatste zijn er gewoon veel consistenter in.![:)]()
Eigenlijk kun je deze middelen überhaupt niet tegen elkaar afzetten. Ze zijn te verschillend. En ik hou van beide. (Al ben ik de laatste jaren meer 6-APB fan dan MDMA-fan.) 😍
Ik ben blij dat ik die specifieke trip niet als verder referentiekader heb gebruikt en het daarna nooit meer heb gedaan. Ik heb in de jaren daarna dus namelijk ervaringen gehad die ofwel op zichzelf staand ofwel meer bij elkaar opgeteld letterlijk levensveranderend zijn geweest.
Komt geef ik toe ook omdat ik een heel prettige trip-mattie heb; ik vind LSD samen fijner dan alleen; solo duurt het me te lang en dat durf ik met m’n ietwat kwetsbare mentale staat toch niet echt meer aan.
Ik ben een grote LSD-enthousiasteling, ik vind het als iemand me met een pistool op m’n hoofd zou dwingen om een keuze te maken allround de meest complete en daarom beste drug die er bestaat. Het heeft me al zóveel geleerd. Ik had het nooit willen missen.
Maar niet iedere trip is even magisch. Zeker niet. Het blijft een gamble. Op hogere doseringen wordt die gamble beduidend meer riskant.
Zoals o.a. @Mindless heel mooi beschrijft hierboven is met de rivier mee stromen een véél beter idee dan je vastgrijpen aan rotsblokken en takken, maar zélfs als je je mee laat nemen, blíjft het een altijd een gok wat je precies krijgt. Veel meer dan bij middelen zoals MDMA; daarbij verschilt de werking weliswaar per keer in intensiteit maar dat is niet te vergelijken met de enorme variatie in psychedelische ervaringen.
Overigens: psychedelica geven op geen enkele manier garantie op ‘feel good’; maar geloof me, áls je dan een keer échte échte échte psychedelica-euforie meemaakt, dan weet je niet wat je overkomt. Dan gaat het echt om een euforisch gevoel op, tja, kosmisch niveau? Hier verbleekt de euforie van seroslurpers bij. Maar ja, die laatste zijn er gewoon veel consistenter in.
Eigenlijk kun je deze middelen überhaupt niet tegen elkaar afzetten. Ze zijn te verschillend. En ik hou van beide. (Al ben ik de laatste jaren meer 6-APB fan dan MDMA-fan.) 😍