#1
De laatste keren dat ik een k-hole ervaarde beleefde ik extrematische dingen die ik graag met jullie wil delen. De dingen die ik meemaakte waren zodanig heftig dat ik twijfel of dit een k-hole was of gewoon een acute psychotische ervaring. Ik heb ook nog nooit van iemand gehoord die het zelfde heeft meegemaakt en mijn vrienden kijken ook altijd met verbazing en schrik over wat ik na de trip er over vertel.
Normaliter krijg ik van de k-hole extreme hallucinaties en kan ik gewoon achterover liggen en voor me kijken en de hele kamer in elkaar zien vervomen totdat ik letter niks anders meer kan zien dan abstracte visuals. Geweldig dus.
De laatste keren krijg ik dit niet meer, ik krijg daarvoor in de plaats enkel een vage gedachte in mijn hoofd wat ik niet kwijt kan raken. Jullie weten dat je van keta wazig gaat zien, maar op dit moment smelt alles weer samen en zie ik een half realistische en half hallucinerende wereld en krijg ik de gedachte dat alles en iedereen om me heen nep is. Ik zit in een simulatie als het ware. Deze gedachte schiet uit het niets in mijn hoofd zonder aanleiding. Ik kan me herrineren dat ik om me heen kijk en denk:"zelfs de stopcontacten zijn nagemaakt". Ik kan er totaal niet meer bij mezelf opkomen dat het gewoon een keta trip is, ik kan er niet eens lichtelijk aan denken. Ook de mensen die op dat moment om mij heen zitten vertrouw ik niet meer en beschouw ik ook als nep. Ook denk ik op dat moment dat de simulatie aan zijn einde is. Ik denk letterlijk dat ik dood ga of ben en dat ik in de hell ben of ga belanden.
Op dit moment zit ik dus in totale terror en pure angst. Letterlijk de emotie die je krijgt als je vreest voor je leven. Ik heb deze emotie ook nog nooit gehad.
Ik kan me de eerste keer herrinneren dat ik iedereen aankijk in de kamer en iedereen kijkt me met een blij gezicht aan niet wetend dat ik in een totale paniekaanval verkeer. Dit wakker de staat alleen maar erger aan. "Waarom zijn ze zo blij?" "Ze spelen allemaal het spelletje mee"
Dit is ook het moment dat ik de kamer uit storm en naar beneden naar buiten de straat op loop. Vrienden hebben mij weer naar binnen moeten brengen.
dit is me nu al 4 keer gebeurt en het eindigt altijd met dat ik de woning uit storm en de straat of achtertuin op ren. Op dat moment kom ik ook weer bij zinnen.
de laatste keer was het hefstigst. Ik zag iedereen om mij heen dood gaan. Ze vielen als het ware uit elkaar. Ken je de film infinity war? Dat dus. Ik schreeuwde echt naar mensen van "nee!" En "asjeblieft nee!". Ik hield ze ook echt vast, ze vielen uit elkaar door mijn vingers. Op dat moment rende ik ook weer naar buiten. En later toen ik weer naar binnen kwam zat iedereen ook verbaast en vol schrik binnen. Ik moest zeggen dat als ik kon huilen dan was ik nu aan het huilen. (Had toen ook mdma op).
Zijn er meer mensen die dit ook zo heftig hebben? Ik weet dat drugs een moment psychose kan veroorzaken, is dit dan gewoon zo'n psychose? Ik heb hier nog steeds last van, ik was vroeger nooit bang voor de dood, maar nu ben ik soms bang om gewoon de auto te pakken of om over straat te lopen.
Hoop dat iemand mij wat verlichting kan bieden, bedankt voor het lezen.
-Cooper
Normaliter krijg ik van de k-hole extreme hallucinaties en kan ik gewoon achterover liggen en voor me kijken en de hele kamer in elkaar zien vervomen totdat ik letter niks anders meer kan zien dan abstracte visuals. Geweldig dus.
De laatste keren krijg ik dit niet meer, ik krijg daarvoor in de plaats enkel een vage gedachte in mijn hoofd wat ik niet kwijt kan raken. Jullie weten dat je van keta wazig gaat zien, maar op dit moment smelt alles weer samen en zie ik een half realistische en half hallucinerende wereld en krijg ik de gedachte dat alles en iedereen om me heen nep is. Ik zit in een simulatie als het ware. Deze gedachte schiet uit het niets in mijn hoofd zonder aanleiding. Ik kan me herrineren dat ik om me heen kijk en denk:"zelfs de stopcontacten zijn nagemaakt". Ik kan er totaal niet meer bij mezelf opkomen dat het gewoon een keta trip is, ik kan er niet eens lichtelijk aan denken. Ook de mensen die op dat moment om mij heen zitten vertrouw ik niet meer en beschouw ik ook als nep. Ook denk ik op dat moment dat de simulatie aan zijn einde is. Ik denk letterlijk dat ik dood ga of ben en dat ik in de hell ben of ga belanden.
Op dit moment zit ik dus in totale terror en pure angst. Letterlijk de emotie die je krijgt als je vreest voor je leven. Ik heb deze emotie ook nog nooit gehad.
Ik kan me de eerste keer herrinneren dat ik iedereen aankijk in de kamer en iedereen kijkt me met een blij gezicht aan niet wetend dat ik in een totale paniekaanval verkeer. Dit wakker de staat alleen maar erger aan. "Waarom zijn ze zo blij?" "Ze spelen allemaal het spelletje mee"
Dit is ook het moment dat ik de kamer uit storm en naar beneden naar buiten de straat op loop. Vrienden hebben mij weer naar binnen moeten brengen.
dit is me nu al 4 keer gebeurt en het eindigt altijd met dat ik de woning uit storm en de straat of achtertuin op ren. Op dat moment kom ik ook weer bij zinnen.
de laatste keer was het hefstigst. Ik zag iedereen om mij heen dood gaan. Ze vielen als het ware uit elkaar. Ken je de film infinity war? Dat dus. Ik schreeuwde echt naar mensen van "nee!" En "asjeblieft nee!". Ik hield ze ook echt vast, ze vielen uit elkaar door mijn vingers. Op dat moment rende ik ook weer naar buiten. En later toen ik weer naar binnen kwam zat iedereen ook verbaast en vol schrik binnen. Ik moest zeggen dat als ik kon huilen dan was ik nu aan het huilen. (Had toen ook mdma op).
Zijn er meer mensen die dit ook zo heftig hebben? Ik weet dat drugs een moment psychose kan veroorzaken, is dit dan gewoon zo'n psychose? Ik heb hier nog steeds last van, ik was vroeger nooit bang voor de dood, maar nu ben ik soms bang om gewoon de auto te pakken of om over straat te lopen.
Hoop dat iemand mij wat verlichting kan bieden, bedankt voor het lezen.
-Cooper