Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"De laatste keren dat ik een k-hole ervaarde beleefde ik extrematische dingen die ik graag met jullie wil delen. De dingen die ik meemaakte waren zodanig heftig dat ik twijfel of dit een k-hole was of gewoon een acute psychotische ervaring. Ik heb ook nog nooit van iemand gehoord die het zelfde heeft meegemaakt en mijn vrienden kijken ook altijd met verbazing en schrik over wat ik na de trip er over vertel. Normaliter krijg ik van de k-hole extreme hallucinaties en kan ik gewoon achterover liggen en voor me kijken en de hele kamer in elkaar zien vervomen totdat ik letter niks anders meer kan zien dan abstracte visuals. Geweldig dus. De laatste keren krijg ik dit niet meer, ik krijg daarvoor in de plaats enkel een vage gedachte in mijn hoofd wat ik niet kwijt kan raken. Jullie weten dat je van keta wazig gaat zien, maar op dit moment smelt alles weer samen en zie ik een half realistische en half hallucinerende wereld en krijg ik de gedachte dat alles en iedereen om me heen nep is. Ik zit in een simulatie als het ware. Deze gedachte schiet uit het niets in mijn hoofd zonder aanleiding. Ik kan me herrineren dat ik om me heen kijk en denk:"zelfs de stopcontacten zijn nagemaakt". Ik kan er totaal niet meer bij mezelf opkomen dat het gewoon een keta trip is, ik kan er niet eens lichtelijk aan denken. Ook de mensen die op dat moment om mij heen zitten vertrouw ik niet meer en beschouw ik ook als nep. Ook denk ik op dat moment dat de simulatie aan zijn einde is. Ik denk letterlijk dat ik dood ga of ben en dat ik in de hell ben of ga belanden. Op dit moment zit ik dus in totale terror en pure angst. Letterlijk de emotie die je krijgt als je vreest voor je leven. Ik heb deze emotie ook nog nooit gehad. Ik kan me de eerste keer herrinneren dat ik iedereen aankijk in de kamer en iedereen kijkt me met een blij gezicht aan niet wetend dat ik in een totale paniekaanval verkeer. Dit wakker de staat alleen maar erger aan. "Waarom zijn ze zo blij?" "Ze spelen allemaal het spelletje mee" Dit is ook het moment dat ik de kamer uit storm en naar beneden naar buiten de straat op loop. Vrienden hebben mij weer naar binnen moeten brengen. dit is me nu al 4 keer gebeurt en het eindigt altijd met dat ik de woning uit storm en de straat of achtertuin op ren. Op dat moment kom ik ook weer bij zinnen. de laatste keer was het hefstigst. Ik zag iedereen om mij heen dood gaan. Ze vielen als het ware uit elkaar. Ken je de film infinity war? Dat dus. Ik schreeuwde echt naar mensen van "nee!" En "asjeblieft nee!". Ik hield ze ook echt vast, ze vielen uit elkaar door mijn vingers. Op dat moment rende ik ook weer naar buiten. En later toen ik weer naar binnen kwam zat iedereen ook verbaast en vol schrik binnen. Ik moest zeggen dat als ik kon huilen dan was ik nu aan het huilen. (Had toen ook mdma op). Zijn er meer mensen die dit ook zo heftig hebben? Ik weet dat drugs een moment psychose kan veroorzaken, is dit dan gewoon zo'n psychose? Ik heb hier nog steeds last van, ik was vroeger nooit bang voor de dood, maar nu ben ik soms bang om gewoon de auto te pakken of om over straat te lopen. Hoop dat iemand mij wat verlichting kan bieden, bedankt voor het lezen. -Cooper"
"Bedankt voor alle berichten, heb alles gelezen, maar kan niet op iedereen antwoorden dan ben ik uren bezig haha. ik zag dat meer mensen dit hebben gehad. Mooi (als ik dat mag zeggen) ik ben dus niet de enige. ook las ik meerdere malen dat ik er gevoelig voor ben er beter even er mee kan stoppen. Met dat stoppen kan ik zeker begrijpen. Ik ben echter wel een grote gebruiker van keta gelijk van het begin al, ik gebruik al jaren zeker elke week keta. En ik kan met zekerheid zeggen ik ben er niet gevoelig voor. De wanen die ik de laatste keren kreeg kwamen ook spontaan en uit het niets zonder enige aanleiding. Voorheen tripte ik hem ook gewoon van ketamine, dan zie ik de hele kamer vervormen en is de kamer ineens 5x groter en delen van de kamer zijn gekopieerd en gedupliceerd in mijn gezichtsveld alsof ik in een kaleidoscoop kijk en het lijkt alsof ik door een tunnel sjees door dimensies heen (ik kan dan ook nog gewoon normaal denken, zovan "wow dat keta dit kan doen, n. Als ik er gevoelig voor was dan zou me dat veeel eerder zou moeten gebeuren. Vandaar dat ik denk dat dit ook een drugs-induced psychose is. het was ook geen derealisatie, dat is meer het idee dat alles nep is, dit ziektebeeld blijf je dan ook langer houden maar je kan je nog wel gedeeltelijk rustig blijven. Ik verkeer in seconden van rustige staat in een paniek pure chaotische terror. Een vriend van mij heeft dit, die kan gewoon normaal functioneren die heeft alleen continu in zijn hoofd dat alles nep is (en hijzelf ook, hij heeft ook depersonalisatie). Dit is medisch vastgesteld bij hem. Bij mij is het anders en is het van korte duur, ik letterlijk op de bank bijvoorbeeld en trip m van de keta. En zonder aanleiding zie ik ineens niet meer wazig (alles is dus weer helder en kan weer normaal zien) en er schiet in mijn hoofd: alles is een simulatie, iedereen wil je dood hebben, iedereen is nep en bestaat niet. Op dit moment kan ik ook niks anders meer denken. Dit is enigste wat in mijn hoofd rond gaat. Mijn hart klopt als een malle, ik zweet uit alle gaten. Dit is het einde denk ik ik sterf nu (of ik denk dat ik in de hell ben en dat ik dit oneindig moet meemaken). En ik ren als de wiedeweerga naar buiten. En wanneer ik buiten ben en autos zie rijden en mensen op straat denk ik eerst, dit is wel hele uitgebreide simulatie (wat is het doel van die autos die hier rijden en die mensen die hier lopen in deze simulatie). Daarna heb ik weer de mogelijkheid te kunnen denken dat ik keta heb gehad en ik weet dat het een "trip" was. Op dit moment zie ik dan ook weer wazig en heb ik weer van die keta-benen. En kan ik weer normaal binnen zitten en blijf ik van de keta af. heb het ook eens gehad liep ik door de kamer en iedereen stond daar maar en niemand zei wat, maar iedereen keek mij aan met een dode blik. Net zo'n horrorfilm. Ik draaide letterlijk rondjes en iedereen (wel 12 man) stond om me heen zei niks en keek mij aan. Toen rende ik uiteraard ook weer naar buiten. Heel raar ik kan niet denken dat het nep is, die gedachte kan niet door mijn hoofdschieten. Terwijl het logisch is dat het gewoon nep is, heb op dat moment veel keta op. Ik las dat sommigen zeiden dat het gewoon een heftige trip was, maar heb elke trip van keta wel gehad, gebruik dat echt al zovaak. Dat komt ook vaak meestal langzaam op en vaart rustig weer weg. Wat ik de laatste keren had was totaal anders en echt onvergelijkbaar met alles wat ik voorheen ervaarde bij keta. maar bedankt voor alle berichten ik waardeer jullie steun!"