Stoppen

Nouja maar ff beginnen hoe mij speedgebruik eruit zag. toen ik een jaar of 15 was ofzo deed ik voor het eerst speed, ik kan me er nog van herrineren dat het met 2 goeie vrienden van me was en we hadden afgesproken ja jongens dit is 1 malig he, we hebben ons toen erg goed geamusseerd op een of ander feest van een school waar we helemaal niet op zaten. Maar het was een mooie memorable avond.

Een 2 weken later ofzo was een andere vriend van me nieuwsgierig erheen dus ik weer meedoen en zo is dat toen een paar keer voorgevallen.ik vond eigenlijk alleen men eerste keer echt leuk de keren erna vond ik niet bijzonder voelde niete cht veel ervan.

Toen ben ik vanaf men 16e zo ongeveer een 6 en half jaar gekapt met de pep
Maar toen kwam een avondje waarop een goeie vriendin van me (men kleine zus). Zin had om een lijntje te snuiven en ik zei nog zo van laat het bij me uit de buurt want ik weet hoe ik ben nou de pep komt op tafel en ik zeg ja leg me ook nu maar een lijn dan . Na die lekker opgesnoven te hebben zijn we toen naar een hakkefeestje gegaan was erg leuk kon er flink hard stampen En heb die nacht dus haar hele ceal leeggesnoven ongeveer een anderhalve gram . Ook nam ik me na deze keer weer voor dat het eenmalig was.
Ongeveer een 2 weken later leerde ik een meid kennen die blijkbaar ook wel es pep gebruikte en ook nog wel meer gebruikt had ( Ikzelf heb ook al aardig wat middelen m,ijn bloedbaan laten passeren) . Maar de pep die zij dus snoof was niet van die troep die we hier in limburg hebben 6 keer versneden ofzo. Dus dat wilde ik wel es proberen en ja hoor nu snaptte ik het meteen wat ze bedoelde dat spul was echt dynamite. Ik voelde me echt vet lekker door het spul en kon erg lang wakkker blijven en me zo goed focussen op dingen.
Een week later op naar schiedam daar beetje chillen ook weer snuiven en daar heb ik me dus geamusseerd op een drumcomputer(check men mc505 post in muziek ofzo).
Ik bestelde steeds genoeg zal ik maar zeggen zodat ik nog over had en vanaf die tijd snoof ik dus bijna ieder weekend. Ook moet ik voor men werk soms nachtdiensten draaien en toen is het wel voorgekomen dat ik de derde nacht ff voor het werk snoof om door te komen. Ik zag dat speed langzaam aan toch wel een rol ging spelen in men leven en dit is iets wat ik absoluut nooit wilde.
Nu heb ik al bijna een maand geen pep meer aangeraakt en voel me er veel en veel beter onder. Speed heeft veel leuke voordelen maar de dingen zo als stemmen in me kop horen, Denken dat mensen over je zitten te lullen enzo. vermageren door dat je niks eet, De mensen om je heen die om je geven die niks van je moeten hebben, dat vind ik veel negatiever.
Nu heb ik dus al een maand niet gesnoven en ben ook echt moe als ik hard gewerkt heb en kan me er ook zelf voor belonen,
Voor mij dus geen speed meer voor een hele lange tijd. Het liefst nooit meer omdat het voor mij dus erg verslavend werkt. Maar ik zeg nooit meer nooit.
Blowen blijft natuurlijk een standaard ritueel van de dag, en een pilletje op zen tijd als ik naar een feestje ga ofzo dat zekers (ik heb nog anderhalf pilletje op men kamer liggen al 2 weken ofzo heb ook niet de behoefte dat gaan te nemen). Maar ik wil gewoon geen drugs meer aanraken die verslavend voor me werken.

Oh ja ik lees net terug en bericht boven mijn post is idd erg waar. Voor men werk heb ik dus ook moeten werken in de verslaafdenopvang. Dat doet je ogen ook wel open idd !!!

@Siets: Ik heb het al eens met je gehad hierover, dus ik beperk me nu even tot: RESPECT. Je bent een baas en ik bewonder jouw instelling.

Nou beter dat je eraf bent. Ik heb er ook nog steeds moeite mee, en ben vrolijk weer aan t terugvallen door vrije tijd teveel. En t vervelende is dat de reden waarom ik gestopt was niet meer van toepassing is/was, namelijk teveel, tevaak en je verplichtingen niet nakomen.

Dus nu ik weer ben begonnen is t alsof ik pep opnieuw aan t ontdekken ben, ik zie weer waarom het zo leuk is en waarom je je er zo makkelijk in laat gaan. En ik weet dit van mezelf dat dit niet de juiste weg is, maar toch doe ik het. Ik heb het naar mijn eigen mening nog wel "onder controle" maar merk wel weer hier en daar een slippertje gepaard met een slap excuusje. Ik merk weer aan mezelf dat de pep steeds meer grip krijgt op mn leven. Denk aan het volgende ritme: Donderdag is t weekend voor mij, dus dan als de avond begint een mooie lijn leggen en op mn gemakje doorzitten tot het ongeveer zaterdag is, en ik besluit te gaan slapen. Echter ben ik een enorme uitsteller dus ondanks dat k niet meer bijneem slaap ik toch pas zondagochtend. Vervolgens word ik 5 uur later wakker vanwege mijn biologische klok die me verteld op te staan. Compleet wasted en stiekem nog kats vaag ga ik dan maar de rest van de zondag uitzitten achter mn pctje, tot vervolgens de avond aanbreekt en ik een vroege vlucht richting dromeland in de planning had. Maar waarempel, nu breekt mijn klomp! Ik ben over mn slaap heen... Dus ga ik verder met niets doen tot een uurtje of 3 en ik dan toch mijn nest opzoek. Vervolgens evolueer jij tot een slaapmonster waar doornroosje nog een stijve van zou krijgen en lig je maandag, dinsdag, woensdag en donderdag tot in de middag in je bed te stinken. Ik heb immers een chronisch slaaptekort. Als gevolg hiervan, hoeveel wekkers, alarmen en toeters je ook zet, school kun je vergeten. En aangezien het winkelend publiek het ook al voor gezien houdt tegen die tijd dat jij net je ontbijt achter de kiezen. Gedouched heb je nog niet, het is immers toch alweer bijna avond.

En dan, wat is er verder dan nog? Jah inderdaad! Het is weer donderdag, hops mannen, we moeten weer. We hebben immers nog een heel "welverdiend" weekend voor de boeg.

En nee, dit is niet overdreven. En bij deze ben ik het zat, spuugzat! Niet de pep, niet de katers en ook niet je moeder. Nee ik ben het zat constant achter de feiten aan te lopen en constant weer in diezelfde spiraal te raken. Ik heb t nog in de hand, gelukkig wel, maar ik zit er dicht tegenaan. Ik weet wat pep met je kan doen, been there done that, maar blijkbaar was dat niet genoeg. Nee, ik heb nog school, huisgenoten en vrienden. Eind van het schooljaar in zicht en knopen die doorgehakt moeten worden. De speed zal dat niet voor me doen, integendeel. Dus vandaar dat ik de eerste knop heb doorgehakt:

Vandaag was mijn laatste dag speed in een hele lange tijd!

Succes vlieg, recht uit mijn hart want ik weet wat je doormaakt. Been there done that...

Supervlieg zei:

Nou beter dat je eraf bent. Ik heb er ook nog steeds moeite mee, en ben vrolijk weer aan t terugvallen door vrije tijd teveel. En t vervelende is dat de reden waarom ik gestopt was niet meer van toepassing is/was, namelijk teveel, tevaak en je verplichtingen niet nakomen.

Dus nu ik weer ben begonnen is t alsof ik pep opnieuw aan t ontdekken ben, ik zie weer waarom het zo leuk is en waarom je je er zo makkelijk in laat gaan. En ik weet dit van mezelf dat dit niet de juiste weg is, maar toch doe ik het. Ik heb het naar mijn eigen mening nog wel "onder controle" maar merk wel weer hier en daar een slippertje gepaard met een slap excuusje. Ik merk weer aan mezelf dat de pep steeds meer grip krijgt op mn leven. Denk aan het volgende ritme: Donderdag is t weekend voor mij, dus dan als de avond begint een mooie lijn leggen en op mn gemakje doorzitten tot het ongeveer zaterdag is, en ik besluit te gaan slapen. Echter ben ik een enorme uitsteller dus ondanks dat k niet meer bijneem slaap ik toch pas zondagochtend. Vervolgens word ik 5 uur later wakker vanwege mijn biologische klok die me verteld op te staan. Compleet wasted en stiekem nog kats vaag ga ik dan maar de rest van de zondag uitzitten achter mn pctje, tot vervolgens de avond aanbreekt en ik een vroege vlucht richting dromeland in de planning had. Maar waarempel, nu breekt mijn klomp! Ik ben over mn slaap heen... Dus ga ik verder met niets doen tot een uurtje of 3 en ik dan toch mijn nest opzoek. Vervolgens evolueer jij tot een slaapmonster waar doornroosje nog een stijve van zou krijgen en lig je maandag, dinsdag, woensdag en donderdag tot in de middag in je bed te stinken. Ik heb immers een chronisch slaaptekort. Als gevolg hiervan, hoeveel wekkers, alarmen en toeters je ook zet, school kun je vergeten. En aangezien het winkelend publiek het ook al voor gezien houdt tegen die tijd dat jij net je ontbijt achter de kiezen. Gedouched heb je nog niet, het is immers toch alweer bijna avond.

En dan, wat is er verder dan nog? Jah inderdaad! Het is weer donderdag, hops mannen, we moeten weer. We hebben immers nog een heel "welverdiend" weekend voor de boeg.

En nee, dit is niet overdreven. En bij deze ben ik het zat, spuugzat! Niet de pep, niet de katers en ook niet je moeder. Nee ik ben het zat constant achter de feiten aan te lopen en constant weer in diezelfde spiraal te raken. Ik heb t nog in de hand, gelukkig wel, maar ik zit er dicht tegenaan. Ik weet wat pep met je kan doen, been there done that, maar blijkbaar was dat niet genoeg. Nee, ik heb nog school, huisgenoten en vrienden. Eind van het schooljaar in zicht en knopen die doorgehakt moeten worden. De speed zal dat niet voor me doen, integendeel. Dus vandaar dat ik de eerste knop heb doorgehakt:

Vandaag was mijn laatste dag speed in een hele lange tijd!

Klik om te vergroten...

Ik dacht bijna dat ik het zelf geschreven had?

PRECIES meegemaakt ( soms meemaak, maar ik was er al achter inmiddels ) wat jij bedoeld.

Inderdaad, drie nachten overslaan is geen uitzondering meer. Het kan ook gewoon, tot de nacht komt waarin je lichaam echt kapot is en je weer moet slapen. Leuk, maar vergeet het maar, die wekker, school, of werk, je wordt niet wakker dus vergeet het maar. Of je valt in slaap midden met waar je mee bezig bent.

Het sluipt er zo snel in met pep, en dan is het op een gegeven moment niet leuk meer. Hier ook al het wijze besluit genomen om niet meer te kopen als nodig is, puur voor de feestjes, of als je even vakantie hebt.

Gewoon jezelf blijven wijsmaken dat het leuke gevoel niet opweegt tegen de nare consequenties afterwards. Na een weekje ben je weer de oude, laat het lekker liggen voor speciale momenten zo nu en dan, en zorg dan ook dat het gelijk ook op gaat .. zodat je doordeweeks niets meer hebt liggen. ( want dat "beetje" kan geen kwaad, totdat je er weer een week aanzit ).

Succes ermee man!

Phreakingout zei:

Supervlieg zei:

Nou beter dat je eraf bent. Ik heb er ook nog steeds moeite mee, en ben vrolijk weer aan t terugvallen door vrije tijd teveel. En t vervelende is dat de reden waarom ik gestopt was niet meer van toepassing is/was, namelijk teveel, tevaak en je verplichtingen niet nakomen.

Dus nu ik weer ben begonnen is t alsof ik pep opnieuw aan t ontdekken ben, ik zie weer waarom het zo leuk is en waarom je je er zo makkelijk in laat gaan. En ik weet dit van mezelf dat dit niet de juiste weg is, maar toch doe ik het. Ik heb het naar mijn eigen mening nog wel "onder controle" maar merk wel weer hier en daar een slippertje gepaard met een slap excuusje. Ik merk weer aan mezelf dat de pep steeds meer grip krijgt op mn leven. Denk aan het volgende ritme: Donderdag is t weekend voor mij, dus dan als de avond begint een mooie lijn leggen en op mn gemakje doorzitten tot het ongeveer zaterdag is, en ik besluit te gaan slapen. Echter ben ik een enorme uitsteller dus ondanks dat k niet meer bijneem slaap ik toch pas zondagochtend. Vervolgens word ik 5 uur later wakker vanwege mijn biologische klok die me verteld op te staan. Compleet wasted en stiekem nog kats vaag ga ik dan maar de rest van de zondag uitzitten achter mn pctje, tot vervolgens de avond aanbreekt en ik een vroege vlucht richting dromeland in de planning had. Maar waarempel, nu breekt mijn klomp! Ik ben over mn slaap heen... Dus ga ik verder met niets doen tot een uurtje of 3 en ik dan toch mijn nest opzoek. Vervolgens evolueer jij tot een slaapmonster waar doornroosje nog een stijve van zou krijgen en lig je maandag, dinsdag, woensdag en donderdag tot in de middag in je bed te stinken. Ik heb immers een chronisch slaaptekort. Als gevolg hiervan, hoeveel wekkers, alarmen en toeters je ook zet, school kun je vergeten. En aangezien het winkelend publiek het ook al voor gezien houdt tegen die tijd dat jij net je ontbijt achter de kiezen. Gedouched heb je nog niet, het is immers toch alweer bijna avond.

En dan, wat is er verder dan nog? Jah inderdaad! Het is weer donderdag, hops mannen, we moeten weer. We hebben immers nog een heel "welverdiend" weekend voor de boeg.

En nee, dit is niet overdreven. En bij deze ben ik het zat, spuugzat! Niet de pep, niet de katers en ook niet je moeder. Nee ik ben het zat constant achter de feiten aan te lopen en constant weer in diezelfde spiraal te raken. Ik heb t nog in de hand, gelukkig wel, maar ik zit er dicht tegenaan. Ik weet wat pep met je kan doen, been there done that, maar blijkbaar was dat niet genoeg. Nee, ik heb nog school, huisgenoten en vrienden. Eind van het schooljaar in zicht en knopen die doorgehakt moeten worden. De speed zal dat niet voor me doen, integendeel. Dus vandaar dat ik de eerste knop heb doorgehakt:

Vandaag was mijn laatste dag speed in een hele lange tijd!

Klik om te vergroten...

Ik dacht bijna dat ik het zelf geschreven had?

PRECIES meegemaakt ( soms meemaak, maar ik was er al achter inmiddels ) wat jij bedoeld.

Klik om te vergroten...

ach wie niet... bijna iedereen die speed neemt heeft dat meegemaakt..

PePhenkie___// zei:

dr. pepper als het een keer tegenzit denk dan 10 x achterelkaar wat ben ik een debiel dat ik zo zwak ben makkelijk gezegt weet ik maar het help mentaal wel een beetje.

succes...

Klik om te vergroten...

Sterker nog, het houdt mij persoonlijk gemotiveerd mijn doelen te bereiken. Vroeger schoof ik altijd alles heel makkelijk van me af. Gezeik deed me niks en ik voelde me om die reden een gelukkig mens.

Ervaring heeft me echter geleerd dat ik streng moet zijn voor mezelf. Ik heb constant zelfkritiek, er zijn zoveel punten die ik verbeterd wil hebben. Maar de fouten die ik vroeger keer op keer maakte, zonder er wat van te leren zijn zo goed als verdwenen. Schop jezelf maar eens 100x de grond in, probeer eens iets niet altijd maar positief in te zien maar wees eens realistisch. Niet dat ik een negatief persoon ben, ik heb gewoon geleerd de zaken te nemen zoals ze zijn en als ik ergens onvrede over heb, wil ik daar duidelijkheid over. Ik wil weten wat de oorzaak is van deze onvrede en ik wil kunnen werken aan een oplossing.

Denk bijvoorbeeld aan drugs. Ik heb een gevoel van onvrede over mijn gebruik, op wat voor manier dan ook. Maar door eerlijk te zijn tegen mezelf schets ik dit niet weg met 1 of ander smoesje en erken ik het als een zwakte. Maar door deze zwakte te begrijpen kan ik ermee leren omgaan, mezelf erin corrigeren en uiteindelijk zelfs van je zwakte je sterkte maken.

Mensen vinden mij soms direct, bot of sommige voelen zich gekwetst. Ik zie het meer praktisch in en zeg duidelijk waar t op staat. De waarheid is soms keihard, maar daarom niet minder waar. Wees daarom altijd eerlijk tegenover jezelf en tegenover mekaar. Ik ben er zelf een enorm sterk mens door geworden, want ik heb geleerd om te leren van mijn eigen fouten en die van anderen. Het is moeilijk je zwak op te stellen en je fouten te erkennen, I know. Maar vergeet niet dat je dan aan je zwakte kan werken en deze kan overwinnen.

Ik zal nog even uitleggen waarom ik ben gaan denken zoals ik nu doe. Vroeger was ik een lamlul, een mislukkeling en overal waar ik kwam ging er wel iets mis. Je kon me vergelijken met Donald Duck. Deed geen fuck op school, was de meest gehate leerling van elke leraar die ooit mijn pad kruisde (op 1 na, ander verhaal) en had thuis ook problemen met mijn ouders. Jaar in jaar uit dezelfde teleurstellingen, telkens weer blijven zitten of van school getrapt. En gvd elk jaar weer die kutfamilie die komt vragen hoe het nou met mij op school gaat.
Maargoed, dan heb je nog verkeerde vrienden, dat ook nog. Mn beste maat met wie ik ben opgegroeid, en 2 maten die die ik de brugklas heb leren kennen. Ieder met zn plus en minpunten (op mn beste maat na, hart van goud) maar we vulden elkaar perfect aan. Vanaf het begin had ieder onbewust zn eigen rol/rang in de groep. Bij de groep kwamen al snel nieuwe toevoegingen, vrienden van boksen, school of buurjongens. Uiteindelijk waren we een hechte groep van 8 man die wekelijks compleet was. De groep was alles, we hadden het dan ook over "de groep". Geweldige tijden beleeft en veel gezien, maar vanaf het begin al liet de groep enkele scheuren zien. Status was in deze groep erg belangrijk. Met uitgaan waren we bijvoorbeeld strontvervelend naar anderen toe, en zorgden de meest asociale acties voor aanzien binnen de groep. Ondertussen kende ik persoonlijk iedereen door en door. Sterker nog we kenden elkaar te goed. Er was nog steeds de drang bij sommigen zichzelf te bewijzen, daar waar dit zinloos was. Er ontstonden 2 campen, zij die zichzelf constant probeerden te bewijzen ten koste van een ander, zelfs je beste vriend, en er was de groep die hier geen zin in had en daardoor juist vaak het doelwit was.
Om het zo maar te zeggen, ik gaf gaf geregeld feestjes thuis. Vond t altijd wel vet en me ouders waren vaak weg. Echter staan dit soort feestjes garant voor ellende, ondanks dat ik elke keer weer goede moed had. Het ging zelfs zo ver dat de buren met knikkende knieen thuis zaten zodra mijn ouders het rijk weer verlieten.

Naja lang verhaal kort, ik was t spuug en spuugzat. Ondertussen had het irritante gedeelte van de groep zich alweer uitgebreid met nieuwe leden, bekend bij ieder lid, maar daarom niet minder gehaat. Uiteindelijk na een mislukte vakantie en wat escalaties is de bom gebarsten en heb ik ze uit mijn leven verbannen.

In die periode heb ik het erg moeilijk gehad. Ik was niet eerlijk tegen mezelf over die gasten. Ik nam ze constant in bescherming, zelfs naar mijn eigen ouders die precies wisten hoe de fork in de steel zat. Ik heb jaren verspeeld aan een stel waardeloze gasten (ik heb ook veel goeie vrienden aan overgehouden natuurlijk) die nu, 3/4 jaar verder nog steeds geen stap vooruit zijn gekomen. Kom ze heeel af en toe nog wel eens tegen, en het is bijna meelijwekkend.

Sindsdien heb ik nog nooit meer verkeerde vrienden gehad, enkel een groep vaste collegas en tevens beste vrienden. Dankzij de oude groep, heb ik kunnen inzien wat een echte, oprechte vriendschap betekend en inhoud.

Maargoed, tijdens diezelfde periode dat mijn sociale leven uit elkaar dreigde te vallen werd ik van school gekicked, had ik problemen in de omgang met mijn ouders en zat ik zelf in een identiteitscrisis. Logisch gevolg dat ik mijn geluk ging zoeken in andere zaken. Ik leerde het casino kennen en natuurlijk was ik meteeen helemaal hooked. Lekker al die shit vergeten en je concentreren op een spelletje roulette. Gezellige mensen, heel aardig en sociaal en tevens gokschulden waar je oren van beginnen te wapperen. Maar dat laatste was taboe in t casino, dat was niet belangrijk genoeg. Nee, alles draaide om winnen, de kick die je kreeg als het supergoed ging en je met recordbedragen naar huis ging. Recordbedragen die er of dezelfde dag in een ander casino net zo hard weer doorheen gingen, of die gebruikt werden om grote mooie dingen te kopen. Wow een nieuwe flatscreen, plasmatv, armanikleertjes.

Ik dacht mijn geluk gevonden te hebben, helaas.. Ik was veranderd in een materialistisch monster. Een monster met 2 gezichten, thuis, op werk en bij vrienden was ik gewoon Sietse, altijd relaxed en doet nooit moeilijk. Alleen had Sietse nooit geld. Jah soms, heel soms kwam hij binnenlopen met een gekochte spelcomputer voor zijn maat bij wie hij regelmatig zat te chillen. Zo maakte Sietse het dan weer goed. Maar waarom moet ie nou altijd geld lenen? Hij heeft toch een fulltime baan? Hij woont zelfs nog bij zn ouders.. Raar.......

Nee niet raar, want het andere gezicht van Sietse was het razendpopulaire 18/19 jarige jochie bij wie altijd wat te beleven was. Vaak veel punten op zijn kast (zo niet dan was Sietse in 1x helemaal niet meer zo populair) en altijd vriendelijk en lachen.

Maargoed "lang verhaal kort": Ik zakte er dieper en dieper in tot ik zo ver in de schulden liep, ik me geen raad meer wist en mn eigen ouders heb bedrogen. Dit heb ik ze later verteld en een zware periode volgde. Echter was dit wel het eind van de last die ik droeg op mijn schouders. Ik had alles en iedereen bedrogen en bedonderd, en heb constant in een web van leugens geleefd.

Gelukkig hebben mijn ouders mij gesteund in de situatie en ben ik er dankzij hen zo goed als helemaal vanaf (hier en daar kleine terugval). Sterker nog, ik haalde compleet onverwachts mn HAVO diploma in datzelfde jaar en heb mijn ouders nog nooit zo gelukkig gezien. Ze waren na een periode van 6 jaar eindelijk weer eens trots op me, en sindsdien doen ze er alles voor om mijn ontwikkeling zo soepel mogelijk te laten verlopen.

Maargoed, waarom ik dit vertel? Omdat ik a) aan de speed zit en b) het belangrijk vind dat mensen horen wat ik heb meegemaakt. Dat mensen inzien dat niet alles is als het lijkt of dat men wil dat het lijkt. Dat mensen realistisch blijven en daadwerkelijk de juiste keuzes maken. Dat mensen zichzelf leren kennen en leren over hun geluk.

Ik koos de verkeerde weg, ik koos ervoor mijn problemen te negeren en te gaan voor het tijdelijke geluk. Natuurlijk speelden bepaalde factoren een rol, maar hoe diep ik ook in de shit raak, mij krijgen ze niet meer. Verslavingen zullen altijd mijn grootste vijand blijven. Maar sinds hij me te pakken heeft genomen, heb ik hem leren kennen. Ik weet precies wat zijn tactieken zijn en mijn reactie hierop. Nu resteert enkel de vraag, wat doe je met deze informatie? En die vraag kan alleen jij persoonlijk beantwoorden!

Amen

Wow Sietse, wat een schrijfkwaliteiten ontdek ik bij jou.
En je hebt gewoon helemaal gelijk. Serieuze stof, No Nonsens, maar wel op een grappige manier a la Sietse style.
Ik vind het erg knap van je hoe je het allemaal toch maar mooi geflikt heb en ook al heb je je ouders even een tijd teleur moeten stellen, weet dat dat het leven is. Zij en jij hebben hiervan geleerd. Jij hebt de tijd gehad om je te ontplooien en je bent erachter gekomen, dat dat ontplooien tussen de verkeerde mensen plaats vierde. Wijselijk besluit heb JIJZELF genomen.
Ook betreft je gokverslaving vind ik het gigantisch goed, dat je dat hoofdstuk ook hebt kunnen afsluiten.
En zie je, hoe moeilijk je het ook hebt, je ouders kwamen daarin toch om je te steunen en ook voor hen was het een moeilijke tijd, maar ze hebben je meegeholpen.
En zie daar, je beloont ze nog door dat felbegeerde examenpapiertje te behalen.
Sommige dingen in het leven houd je niet tegen, daarmee moet je eerst gruwelijk op je bek gaan, om erachter te komen dat je goed fout bezig bent.

Door schade en schande wordt men wijs, zegt een oud gezegde, maar het is zo ontzettend verschrikkelijk waar.

Maar weet dat je echt een coole gast bent , die me gruwelijke verhalen verteld, die me echt dubbel laat liggen van het lachen. En eerlijk er alles uit gooien, komt hard over, maar het is het beste wat je kunt! Ik heb je ook paar keer serieus gesproken en nu ontdek ik hier ook nog een heus schrijftalent!
pepschrijftalent :P

Respect voor Vliegje!

Eerste weekend weer zonder pep, ik heb zelfs nog gewerkt ook. Nu weer motivatie zoeken voor school en we zijn op de goede weg

ik gebruik nu ongeveer 5-6 gram p/week en slaap erg onregelmatig....de ene nacht slaap ik 5-6 uur, maar soms ook helemaal niet...
voorderest ga ik gewoon naar school en doe m'n ding, maar altijd onder de speed...

Daar kan niemand zo één twee drie een antwoord op geven. Zonder extra informatie kan het om een tijdje dagelijks een aantal kleine lijntjes gaan of om iemand die de laatste 4 jaar gemiddeld 2 uur slaap gehad heeft, daar zit een enorm verschil in als dan wil stoppen.. Met de antwoorden op vragen zoals hieronder is een antwoord op jou vraag ook te beantwoorden..


Hoe lang gebruik je dagelijks?
Hoeveel slaap je gemiddeld per nacht?
Hoe zit je verder in je vel? (Dus buiten je verslaving maar gewoon bij alledaagse dingen)
Gebruik je normale speed of dextro-amfetamine?

Succes ermee iig.

Mozes... ... 5 à 6 gram

Sterkte :P

ja ik weet 't...das erg veel daarom wil ik er mee stoppen...'k val ook gemiddeld dat in kilo's per week af...

Hoe lang doe je dat nu al?

Ik denk dat het het verstandigst is om eerst bij te slapen, slapen slapen slapen. Wel speed gebruiken als je wakker bent, maar maak een periode echt lange nachten. Let er wel op dat je hoe meer je bij slaapt hoe minder speed je nodig hebt voor 'hetzelfde' effect. Pas dus op dat je niet doordat je minder vermoeidheid weg-snuift gewoonweg weer lange avonden maakt omdat je nog teveel speed in je mik hebt. Het grootste probleem word de gewoonte om niet of heel even te slapen te breken. Mijn ervaring is, als je echt het ritme begint te krijgen of eventueel hebt om enorm laat of niet te slapen, in plaats van elke avond netjes om 10 uur naar bed en om 8 uur dr weer uit om naar je werk te gaan, dan is, hoe sterk je ook van plan was op tijd naar bed te gaan, het gewoon onmogelijk om naar bed te gaan. Bewust weet je 'ik MOET naar bed' maar onbewust vinden je hersenen het nog lang geen tijd om naar bed te gaan, waarna het gewoon weer een latertje word... Waarschijnlijk herken je het wel..? De beste manier hiertegen is geen of zo min mogelijk speed gebruiken die dag, je hersenen willen maar wat graag onder wol!
Als je normale speed gebruikt is veel slapen echt het belangrijkste, je lichaam zal behoorlijk uitgeput zijn.

Veel vitamines, mineralen, groente en fruit vezels, suiker en ander voedsel eten. Na zo'n periode smaakt eten opeens onvoorstelbaar lekker! Ik heb nog nooit zo genoten van eten als de eerste paar dagen na stoppen..


Wat je kan verwachten als je stopt is afhankelijk van de hoeveelheid van gebruik en je persoonlijke verzorging tijdens deze periode. Natuurlijk vermoeidheid, eigenlijk beter gezegt oververmoeid. Het gevaar is dat je hiervoor besluit weer te gebruiken, terwijl dat echt niet nodig is vaak. De eerste dag (2de eigenlijk, eerste dag teer je nog redelijk door op de speed van gister) dat je helemaal geen invloed meer hebt van speed is gelijk de zwaarste. Volkomen lusteloos, nergens zin in en totaal geen energie, het liefste slaap je de hele dag. De dag hierna is het al stukken beter en dag naar dag knap je verder op. Hoe meer je bij slaapt hoe sneller je opknapt.
De speed heeft een flinke klap aan je dopamine systeem gegeven, eigenlijk heeft de speed tijdens die periode het werk van je dopamine systeem over genomen. Dit neemt vaak een 'emotionele dip' met zich mee. De periode na het stoppen moeten je dopamine receptoren opeens zelf alles weer regelen. Net als ieder mens na een vakantie weer even op gang moet komen op het werk of sport moet je dopamine systeem ook weer even op gang komen. Dit is de oorzaak van de lusteloosheid / nergens zin aan hebben. Dit word met de dag beter, het tempo waarin dit zich herstelt is afhankelijk van je gebruik etc. Als je zoveel mogelijk toch je normale leven weer op pakt dan merk je al snel dat het steeds beter en gemakkelijker gaat.
Ik raad je verder aan om vanaf de eerste dag meteen te beginnen met een ritme op te bouwen. Je hele biologische klok, je dagelijkse routines (ritmes) en gewoontes zijn waarschijnlijk verstoort (weg?). De reden dat je zoveel bent gaan gebruiken zijn gewoontes en ritmes, dit zijn ook de dingen die je hier weer uit kunnen halen.

Ik moet ff weg dus tot zo ver.. Ik hoop dat je er wat aan hebt..

Mocht je nog iets willen vragen, een toevoeging aan deze tekst willen of iets anders PM maar ofzo.


Nogmaals succes ermee!

Nasty, gewoon kappen met die shit. Alles wat je nog hebt door de plee spoelen, en niks meer kopen. Verder veel bezig gaan met andere dingen (hobby's en werk enzo) om de drang naar drugs te onderdrukken

Delirium zei:

Mozes... ... 5 à 6 gram

Sterkte :P

Klik om te vergroten...

5 à 6 Gram per week is nog best te overzien. Je kunt een dagelijks gebruiker totaal niet vergelijken met een weekend gebruiker, dagelijks gebruik is totaal iets anders als sporadisch gebruik. 5-6 Gram geeft wel aan dat het tijd is om te stoppen, maar als je het bekijkt vanuit een dagelijks gebruiker is 1-2 gram per dag vaak al aan de 'lage' kant. Je hebt ze er ook tussen zitten die zo een gram of 5 per dag weg werken.

Delirium zei:

Nasty, gewoon kappen met die shit. Alles wat je nog hebt door de plee spoelen, en niks meer kopen. Verder veel bezig gaan met andere dingen (hobby's en werk enzo) om de drang naar drugs te onderdrukken

Klik om te vergroten...

Zo gemakkelijk ligt het niet. Op deze manier (willen) stoppen met drugs zal (bij een serieuzere verslaving iig) leiden tot een terugval en daarmee een hervatting van het gebruik. Dit is ook weer het verschil tussen weekend gebruik en dagelijks gebruik. Speed is een onderdeel geworden van z'n dagelijkse routine, een dagelijkse gewoonte dus. Ëéntje die onmisbaar is omdat je anders de hele dag niet eens wakker zou kunnen blijven..

Een voorbeeld om een idee te geven van een situatie als deze:

Stel: Je hebt 2 jaar lang iedere dag je tanden gepoestst voordat je naar bed gaat. Vandaag heb je het enorm druk gehad op je werk. Je zit op je kamer om naar bed te gaan, je besluit om meteen naar bed te gaan zonder je tanden te poetsen, omdat echt totaal geen zin en puf meer hebt om naar beneden te lopen en je tanden te poetsen..

Toch slaap je niet voordat je je tanden gepoetst hebt. Vanaf dat je in bed ligt begint het te knagen dat je je tanden nog moet poetsen. Dit blijft net zo lang in je hoofd rondspoken tot je uit bed gekomen bent en je tanden hebt gepoetst. Als je dat gedaan hebt dan slaap je in mum van tijd....

Je hersenen zorgen er op deze manier voor dat de gewoontes die ze zich aangeleerd hebben ook gewoontes blijven.


Als je zo'n gewoonte bewust breekt dan neemt de waarde die je hersenen eraan koppelen ook snel weer af, na een aantal dagen slecht slapen althans.. xP

ok...ik weet niet echt goed wat ik ervan moet zeggen..
maar iig bedankt voor je tips, en ik hoop dat 't gaat lukken

re

hey hey iedereen na alles even doorgelezn te hebben en na veel tobben en denken zou ik toch even mijn situatie willen schetsen aan jullie om er even toch tegen iemand erover even te praten.Ik heb dus de leeftijd van 29 en ben op weg naar de 30.Mijn verleden houd niet zoveel in dan gebruiken en crapuul zijn zeg maar.Gelukkig is het een beetje zoals ze zeggen verstand komt met de jaren ma goed ik gebruik al sedert mijn 16 jaar en ben nu al een 3 tal jaar dagelijks gebruiker van de speed.Speed is tot nu toe mijn leven geweest door de speed ben ik van beschaamde jongen uitgegroeid tot een buitenwipper van 110kg.Nu zal je mischien denken hmm niet slecht toch ?? wel ja zo denk ik nu ook eenmaal magoed na vele relaties te hebben gehad en een poging tot huisje tuintje boompje enz ben ik nu terug sedert 2 weken mijn vriendin verloren door de pep.Ik heb mijn dagelijkse snuif ritme opgenomen toen ik zelfstandige was als pizzeria echter begonnen met mijn ex vriendin maar 2 maand later was ze het bos in tarara dus ik stond er aleen voor en het gebruik kwam natuurlijk goed uit want ik moest alles aleen doen en een dag uit 24u was voor mij tekort.Na een nogmaal zovele faling in mijn leven heb ik moeten stoppen met mijn zaak en ben ik geeindigd met een hoop schulden enz echter mijn job als portier/bewakingsagent heb ik gelukkig vlug kunnen hervatten en zit ik tot op heden nog steeds in .Mijn probleem nu echter is en was ook met mijn ex dat ik dus aleen woon en telkens de gedachten heb slapen ??? ja waarom zou ik ?? voor wie??maar jullie weten ook dat een mens moet slapen want anders gaje eraan kapot.Ik durf dit eerlijk bekennen dat ik een haat heb gekregen tot slapen mijn bed staat daar in de kamer maar ik kan mij niet meer herinneren waneer ik er het laatst in geslapen heb.Slapen doe ik waneer het echt moet en dan wel in mijn sofa.Na aandringen van mijn ex heb ik natuurlijk wel pogingen gedaan om te stoppen maar dan het alles of niks systeem waardoor je natuurlijk in een zak valt tot en met en zeker danog als je dan een teef van een vriendin hebt die speciaal op deze eerste dagen wilt naar zee gaan of wandelen enz nu mijn vraag tot jullie is aangezien ik telkens s'nachts werk hoe ik het best zou aanpakken om er redelijk door te geraken?? minderen in hoeveelheid ja ok al goed en wel maar zoals al eerder werd vermeld is het vlug van 1 word 2 enz Zou ik best een paar dagen verlof nemen want zonder geraak ik de nacht niet door en angezien ik zo een 300 kilometer per nacht afleg is het niet zo aan te raden even je oogjes te sluiten geloof mij maar.Ook zit ik nu wat in een deprimoment omdat ik juist verhuisd ben en mijn ex er vandoor is enz ge kent dawel e je denkt aha een nieuwe start jaja maar terug overal herinneringen eraan wie kan mij wat raad geven aub want ik ben echt teneinde raad.Mijn gedachten waren altijd "aleen een relatie kan mij redden" omdat je zo terug wat in het normale systeem kan geraken slapen opstaan eten werken enz wat zijn jullie ervaringen hierin en alvast bedankt voor de raad thx