Ik heb een tijd gewoon niet geslapen in 't weekend. Op vrijdag ochtend wakker worden en op zondagnacht/maandagochtend in slaap vallen. Ik heb heel m'n lichaam ermee naar de klote geholpen. Mijn hart dat vroeger heel gezond was moet nu niet teveel stress hebben of ik voel 't al drukken.
De laatste keer dat ik meerdere dagen wakker bleef was vorig jaar ergens. Op donderdag ochtend opgestaan, 's avonds naar een metalcore/hardcore optreden, trippen, en daarna de nacht door op een feestje iets verder daar vandaan. De volgende dag thuisgekomen, in plaats van te gaan slapen wat op computer, en voor je 't weet was 't alweer 's avonds. Naar Luik gegaan, Producer en Bryan fury gaan zien. Geweldig, alleen kreeg ik toen al de helft niet meer mee. Zaterdag wat door Leuven en Gent heen gewandeld en voordat ik 't door had was 't alweer 's avonds. Opnieuw Bryan fury zien, 's ochtends nog naar een kraakpand gegaan afteren. En 's avonds rond 12u thuis. Paar uur later pas in slaap. Uiteindelijk kwam dat dus uit op meer dan 4 dagen.
Toen kreeg ik zelf ook wel door dat ik echt gewoon slecht bezig was. Ben toen met veel moeite gestopt
Toen ik gestopt ben heb ik 2 oorontstekingen gehad (die elk een maand duurde). Ik voelde me heel langzaam aan terug normaal worden. Dingen als emoties kwamen weer terug, wat ik heel lang niet heb gehad omdat ik te verdoofd was van de speed. En dat begint met heel simpele emoties zoals zenuwachtig (voor iets heel simpels). Dat je eigenlijk denkt, "waarvoor ben ik nu zo nerveus..."
Maar uiteindelijk was 't absoluut geen kwalijke zaak dat ik gestopt ben. Nu gebruik ik sinds kort weer wel, maar denk iets meer na. Ik kan nog altijd wel 3 dagen wakker blijven. Maar dat wil ik echt niet meer, al is het maar 1 uur slaap. Slaap is essentieel.
Als je nog een beetje normaal wilt leven, en later nog wat met je leven wilt moet je slapen.
plantenbak zei:
Oom Klaas zei:
Vast weleens ergens klein geschreven.
5 Nachten, dus 6 dagen, wakker.
Hel, dat is waar ik me bevond.
Complete kamers veranderde van formaat, diepte en dergelijke.
'k Kon niet normaal naar een deur lopen aangezien deze van minuscuul naar bizar groot vervormde en ook nog eens van plaats veranderde.
Mensen, ballonnen, kledinghaken ze lagen/stonden overal om me heen...ging wel fur.
Stemmen in m'n hoofd en rondom me, geluiden, muziek waarin ik uitgelachen werd...helemaal de weg kwijt.
Veel weet ik, gelukkig, niet meer.
Ik zou het traumatisch noemen, terwijl ik niet zo dramatisch ben.
klinkt idd aardig fucked, maar hoe kan je dan nog slapen? ik zou helemaal gek worden als ik stemmen blijf horen, of ben je dan ondertussen zo moe dat je gelijk om valt ?
Ik heb nog last gehad van slaapverlammingen gepaard met hallucinaties.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Slaapverlamming
*Overigens absoluut niet fijn*