geen zogenaamd euforisch gevoel

Er zijn geen domme vragen. Nou, die zijn er wel maar deze niet
Endorfines veroorzaken een euforisch gevoel dus het kan zijn dat jij het niet voelt door jou aandoening. Heb je dit ook bij mdma(xtc), want die stof werkt op je serotonine. Als je wel euforisch word van de mdma dan lijkt mij de kans groot dat het aan de dysthyme stoornis ligt.
Maar neem mijn woorden niet te serieus, ik ben geen dokter

Nope , kheb 1 keer xtc gebruikt en dat was niet echt een succes. Vlekken voor mn ogen, ijskoud worden, donkerblauw/paarse vlekken op mn knieen, en paarszwartevlekken op mijn voeten en handen. & mn hart ging iets te snel voor de rest van mn lichaam volgens mij. kdacht echt dat er elk moment een bloedpropje kon wegschieten, en ik in coma int ziekehuis.

Maar puur MDMA heb ik 4 x gebruikt ofzo, 2 keer was het wittig, en de andere keren was het geel ( kweet niet of dt verschil uitmaak) en dat zorgde ook niet voor dat euforische gevoel, maar ik werd wel heel steeds erg knuffelig, wilde alles aanraken wat ik zag op dat moment, t maakte echt niet uit waar ik was( goh hoe zou dat voelen, volgens mij net zoals een kussen! Bij een gewone bakstenen muur ;p )
En ik ben na elke keer gebruiken na ongeveer 20-40 minuten steeds nr mn vriendin gereden, omdat in ineens heel veel zin in sex had.
En de laaste keer dt k mdma gebruikte begonnen allemaal dingen te golven, maar dat was na 1 minuut al weer weg.

Dus ook bij mdma/xtc niet dat gevoel, wat ik nu best wel eens een keer zou willen ervaren.

van pep krijg ik geen euforisch gevoel, meer een gevoel van tevredenheid

Als je endorfines wilt zul je toch echt heroïne moeten nemen en geen speed. :P

Nee serieus, denk dat dat voor iedereen verschillend is. Een vriend van mij merkt naar eigen zeggen ook helemaal niks van euforie door speed, behalve het wakker worden/niet kunnen slapen/etc. Andere drug proberen zoals MDMA?

Edit: Oh. Nouja, wel vreemd..

heroine gebruiken gaat voor mij net iets te ver, hahaha

maar ja, idd vreemd, omdat ook al mn vrienden dat wel hebben bij de speed die ik ook gebruikte.
1 ervan is zelfs depressief, terwijl een dysthyme stoornis een soort van 'lichte' depressie is, maar die wel langer duurt.
arghhh. frustratie.

Met coke heb k ook ongeveer hetzelfde. lichamelijk voelt het wel als een kleine oppeper, en ik lul de oren van iedereen zn kop . Maar, ja daar komt tie alweer, geen superzelfverzekerheid, en geen 'goed' gevoel.

hmm. ik ben een lastige vragensteller volgens mij, of er is echt iets goed mis met me

bringmethehorizon zei:

Met coke heb k ook ongeveer hetzelfde. lichamelijk voelt het wel als een kleine oppeper, en ik lul de oren van iedereen zn kop .

Klik om te vergroten...

Misschien verwacht je er teveel van? Veel doet nuchter coke snuiven namelijk niet buiten een relaxt gevoel en trek in meer. :P

En als je de oren van iedereen zijn kop lult, dan ga ik er toch vanuit dat je je goed voelt? Dat doe je toch niet omdat je ongelukkig bent lijkt mij..

het is ook niet dat ik me me slechter er door ga voelen, of beter. maar ik begin gewoon met praten over een onderwerp, en dan vloeien er vanzelf 10000 dingen uit.
Op zo'n moment heb ik ook altijd veel behoefte aan sociaal contact, daar wordt ik altijd rustig van, omdat ik weet dat er dan iemand bij me is. & dan komen de verhalen vanzelf wel

& over het te veel er van verwachten ( van pep dan ) : gewoon nee. punt.
Ik geen waanvoorstelling dat als ik 1 lijntje neem, ik als een stuiterbal tegen het plafond stuiter van vrolijkheid en energie.
Maar als je mij vergelijkt met mijn vrienden ben ik toch een stuk minder opgewekt. En ik gebruikte de vorige keer even veel als hun, en t zijn allemaal jongens van rond de 25, en ik ben zelf een meisje van 17. Terwijl hun met redelijk grote doppen ineens de tuin aan t vegen waren, zat ik met een droog gezicht op de bank een sigaret te roken.

Maargoed, best lastig dus.
Volgens mij is er dus echt gewoon iets mis met mij.

Ik ook. Als ik het moet beschrijven aan iemand zeg ik altijd dit: "Stel je bent met vrienden chillen, alles is heel leuk maar je moet over een half uur werken. Plots belt je baas op en zegt dat je niet meer hoeft te komen vandaag" zo'n gevoel krijg ik er altijd van.

hmm okay.

dan geef ik het bij deze op om op de een of andere manier toch dat gevoel een beetje te krijgen met uppers

ooit zag ik in een docu dat dopamine de neurotransmitter was die gelijkstond aan 'plezier', dopa's zijn de neuro's die je nogal in grote hoeveelheden in je synapsen duwt als je aan de pep zit.
Niet iedereen blijkt een grote dosis dopamine gelijk te stellen aan 'plezier'...ikzelf voel me ook niet euforisch of blij ofzo, gewoon actief.
Zo zou je je ook moeten euforisch voelen bij een shitload (stel 200mg) cafeïne, of van die fatburners zoals stackers enzo, ik voel me ook helemaal niet euforisch van die spullen, enkel opgejaagd, wat energieker, maar ook bagger...
Dus, wsh is er nix mis met die pep van je, maar eerder is er ergens in je hersenen wat mis

hoe dit allemaal komt weet ik ook allemaal niet, ikzelf heb ADD, dus een mankement in mn dopamine regulatie, of het daardoor komt dat ik anders op stimulerende middelen reageer dan de meesten, nja, ik gok van wel, maar ik ben geen dokter.

Het zal inderdaad iets met neurotransmitters te maken hebben. De meeste psychische klachten vinden daarin hun oorpsrong en de meeste drugs en medecijnen grijpen juist daar op in. Er zijn vast legio reacties op die stoffen die nog niet zijn onderzocht of bekend zijn. Misschien reageer je ondanks dat je geen ADHD hebt toch op die manier.

Probeer eens wat anders. Iedereen is anders en smaken verschillen nu eenmaal.

Ik heb zelf veel research gedaan naar mensen depressie en hardlopen. Door hardlopen komen er veel endorfines vrij als je het minimaal 30min volhoudt. Als je dit vaak doet "veranderd" je neurotransmitterhuishouding ook. Er is gebleken dat dit in vergelijking met antidepresiva even goed uit de bus komt. Ik lichte gevallen als jij is het zeker aan te raden.

Ik zou je heil niet in speed zoeken maar in hardlopen, het heeft daarnaast ook veel voordelen zoals je wel weet.

Als je geïntereseerd ben kan ik wel een schema voor je samenstellen voor het hardlopen. Ben namelijk Fysiotherapeut in opleiding.

Succes met je situatie!

Wat staat er allemaal in zo'n schema dan

Haha, SM, ja dat is wel zo.

Het geeft ook psychologisch een efect. Je doet namelijk iets aan je situatie en geeft er veel energie voor. Dat geeft een gevoel van overwinning en maakt nog meer endorfines en dopamines vrij, KASSA!

clockcable zei:

Wat staat er allemaal in zo'n schema dan

Klik om te vergroten...

Redelijk simpel. Hij zou dan een hartslagmeter moeten kopen wat niet veel kost. Hij kan dan gegevens afnenemen van zijn lichaam. Rust hartslag, maximale hartslag, leeftijd. Zo kan ik procentueel de juiste hartslag adviseren om op te blijven. Ferquentie en totaal tijd. Niet echt moeilijk dus.

Helemaal mee eens. Ik ben er te lui voor. Maar het helpt wel. En je komt een soort spiraal naar boven toe. Je gaat het positieve gevcel verbinden met lopen, dus ga je meer lopen, je krijgt nog meer endorfines. En laten we eerlijk zijn sport is gezonder dan drugs......

Nog een alternatief: SM, pijn geeft je ook een aardige portie endorfines en is leuker dan hardlopen

Af en toe, echt heel af en toe moet ik voor mijn werk fysieke inspanning leveren. Ik voel me naar afloop bekaf maar het geeft wel een goed gevoel. Drugs geven het effect makkelijker, maar het effect van sport en dan vooral duursporten, zoals hardlopen, is het beloning op beloning.

Bij drugs is het vaak andersom. Zeker als je gebruikt als je je al rot voelt, je verbindt drugs aan een rotgevoel en dat wordt dan versterkt, zeker als je drugs gebruikt als zelfmedicatie.

Ik denk dat je ADHD/ADD hebt.
Vrienden van me met bovenstaande aandoening, reageren net hetzelfde op speed.

edit: Sorry als het al gezegd is, typen is leuker dan lezen op pep.

Die effecten van speed en coke die jij beschrijft klinken voor mij als de effecten van die drugs. ( niet kunnen slapen, geen hongergevoel, veel praten, gefocust zijn) Ik weet niet wat je verwacht van euforie, maar ik vind dat het meer een soort tevreden gevoel is icm de effecten die jij noemt. Het MDMA gevoel hoort wel echt euforisch te zijn, echt een intens gevoel van geluk.

Ik heb ongeveer hetzelfde ervaart als wat jij beschrijft. Het effect viel mij behoorlijk tegen maar behalve de unieke verschillen in werking heeft het ook wel te maken met je persoonlijke instelling denk ik. Ik had er onlangs ook een topic over gemaakt. Maar als ik jouw effecten zo lees heb ik nog niets te klagen. Ik had tenminste nog iets mogen ervaren van energie. En als ik thuis kom zo even uren en uren masturberen. Best wel bizar, ben helemaal niet zo'n heetgebakerd mannetje van nature dus de pep heeft zo wel zijn effecten.

Ik heb oa ook een dystieme stoornis, het grootste gedeelte van mijn leven al, vraag me nu af of dat ook een rol speelt. Ik ben erg afgevlakt kwa emotie door het dystieme, misschien komen de emoties wel gewoon niet zo los als bij 'normale' mensen wat de werking van pep dan zou kunnen beïnvloeden/beperken. Misschien geldt dit ook voor jou? Denk ik, kan het ook mis hebben. De nawerkingen merk ik des te beter helaas. Gisteravond en vannacht ook weer wat pep gehad wat nu behoorlijk uit is gewerkt. Ben instabiel nu, voel me dan even kut en vervolgens weer goed en weer terug enzovoorts. Erg on-ik. Moet bezig blijven nu, dan gaat het wel. Als jij geen echt effect voelt, voel je dan ook geen nawerkingen?