Zoals ik al verwachtte is dit een vrij lange post geworden. Ik hoop dat het niet te onsamenhangend of oninteressant is!
De echte test was natuurlijk om een trip-dosering te nemen. Ik zal het report hierover opdelen in een gedeelte waarin ik min of meer objectief over de stof uitweid en een gedeelte waarin ik puur mijn subjectieve ervaring beschrijf. Dus zoals je wilt een perspectief vanuit het verstand en een perspectief vanuit het hart.
Het is me al eerder opgevallen, en hier was het ook weer duidelijk: een trip report van Mindless is deels een (semi-)wetenschappelijk verslag, deels een gedetailleerde omschrijving van zijn ervaringen, en deels een filosofische verhandeling over de zaken die hem op dat moment bezighouden. Dit alles verwordt door een logische structuur en uitstekend schrijfwerk tot een coherent, intrigerend geheel.
Hoewel anderen op soortgelijke wijze uitstekende reports leveren, of erg grappig schrijven, of zeer gedetailleerd verslag uitbrengen, vind ik reports van Mindless toch iets speciaals hebben.
Bij ALD konden de minieme verschillen (met LSD) makkelijk verklaard worden door variatie in set/setting. Sommige onderlinge LSD trips van mij verschilden namelijk meer van elkaar dan sommige ALD trips vergeleken met LSD trips. Bij 1P echter lijkt de stof zelf iets anders te werken. Echt objectief kan ik dat natuurlijk niet beweren, het blijft subjectief kijken en vergelijken, maar toch.
Goed om te weten voor degenen die wellicht minder makkelijk aan LSD kunnen komen.
Even later, ik schat rond 12:30 uur komen er subtiel visuals opzetten. Dezelfde soort visuals als met LSD/ALD: ...
Altijd interessant om te horen hoe andere mensen de wereld beleven onder invloed, zeker als het goed omschreven wordt.
Heb je wel eens gespeculeerd over de reden dat visuals voor mensen zo verschillend kunnen zijn? Dat hallucinaties vanuit de eigen psyche per persoon verschillend zijn is logisch; ieder heeft andere dingen te verwerken, en andere levenservaringen. Ik vraag me wel eens of hetzelfde principe op kan gaan voor (op het oog betekenisloze) visuals.
(Het vervolg in een volgend bericht, omdat ik blijkbaar over de 15000 woorden zit haha)
Goed bezig, ik hou van grote lappen tekst!
Vanaf hier gaat het wazig worden, zelfs voor mijn doen. Je bent gewaarschuwd.
Oei oei...
Meeuwen, kauwen, zwaluwen. En allemaal hebben ze een eigen manier van vliegen. Ik zie dat hun manier van vliegen letterlijk een patroon is. Zoals een visuele weergave van een geluidspatroon. Exact op die manier vliegen vogels ook door de lucht.
Een mooie waarneming, en nu je me erop gewezen hebt heb ik het ook even bewonderd. Zelfs in nuchtere toestand is het fascinerend om te zien.
We zoeken als ego's bevestiging van ons wezen in de wereld om ons heen. 'Ik weet niet wie ik ben, dus ik verzin een identiteit en jij moet die identiteit terug bevestigen aan mij, dan zal ik jouw identiteit terug bevestigen aan jou'. Dat is het spelletje dat we hier spelen. De meeste mensen die ik voorbij zie komen zijn neurotisch. Er is een patroon van gedrag die het werkelijke wezen heeft overgenomen.
Ik ben al jaren erg bezig met persoonlijkheid en gedrag, en de spiegeling hiervan met de maatschappij. Als je enigszins ingelezen bent in filosofie, psychologie en bewegingen zoals het feminisme, is het inderdaad duidelijk dat het ego een smorgasbord van externe invloeden is, bij elke gelegenheid subtiel getemperd door de huidige omgeving. Zoals Shakespeare reeds vier eeuwen geleden zei:
All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts
Al dit om te zeggen: volgens mij begrijp ik precies wat je hier bedoelt, en ik ben het er ook mee eens!
Ergens tijdens de trip (weet niet meer wanneer) volgde iets dat ik niet eerder heb meegemaakt tijdens eerdere trips. Op een gegeven moment ga ik naar de wc en stap daarna de douche in om mijn handen te wassen. Ik zie mezelf hierbij in de spiegel en bedenk me dat ik nog nooit echt lang in de spiegel heb gekeken tijdens trippen. Eerder vond ik dat een beangstigende gedachte en keek ik slechts even. Maar nu wilde ik toch eens weten hoe dat is. Kort gezegd: gestoord...
Dit is een hele goeie voor mijn volgende 2C-B of truffeltripje, bedankt voor het idee!
Er is een niet te negeren gevoel van significantie. Het is letterlijk het gevoel dat dÃt moment het meest significante moment ooit is. Maar we zijn gewend geraakt om de inhoud van dit moment te verwarren met het moment zelf.
Dit vind ik erg diep. Het concept is tegelijkertijd complex, en oersimpel. Hopelijk kom ik persoonlijk ook tot dit soort inzichten wanneer ik LSD (of aanverwante) gebruik.
Mijn aandacht is volledig bij het afwassen. Niets anders dan dat bestaat in dit moment. Zelfs het neerleggen van een vork gebeurd met uiterste aandacht. Mijn bewegingen zijn vaak mechanisch, maar niet nu. Nu beweegt mijn hand sierlijk en vloeiend. Normaal trillen mijn handen, maar nu is daar niets van te zien. Ik zie dat ook het afwassen, ook dit simpele moment het meeste significante moment ooit is.
Misschien moet ik elke avond na het eten maar LSD nemen... (grapje.) Prachtig dat zo'n banale bezigheid deze significantie aan kan nemen als je ervoor openstaat!
Ik weet meteen dat het is wat mensen bedoelen als ze het over engelen hebben. Het lijkt los van me te staan, maar er is ook een diep weten dat het mezelf is. Ook weer Nu: het meest significante moment ooit.
Eerlijk is eerlijk... hier ging mijn "zweverigheidsalarm" toch even af. Maar goed, wie ben ik om te beweren dat ik het leven en de spiritualiteit beter kan doorgronden dan anderen?
Hoewel ik mijn (toch vrij nihilistische) perceptie van deze zaken als waar en natuurlijk ervaar, probeer ik open te staan voor andere invullingen. Ik ben dan ook blij voor je dat je tot dit spirituele inzicht bent gekomen!