#1
Dankje. ![:)]()
Benieuwd naar je reactie.
Nu. Het meest significante moment ooit
33 antwoorden
20 weergaven
18-5-2026
#2
Bedankt voor je uitgebreide post Fenrir! Erg leuk dat iemand zo diep op mijn report ingaat.mile: Maar je laat me wel een beetje blozen met je eerste alinea hoor.
Ik zal verder niet op álles ingaan, want dan blijven we bezig.
Tja, ik denk er zo over: het is verleidelijk om geen complimenten te geven, uit luiheid/gemakszucht of uit angst dat je een ongemakkelijke situatie kunt creëren. Zelf vind ik het echter heerlijk een (oprecht!) compliment te ontvangen, dus zie ik het als mijn plicht anderen niet van mijn positieve opmerkingen te onthouden
Hehe begrijpelijk dat je alarm af ging! Maar hier wil ik graag wat dieper op ingaan:
Ik vermoed dat bij vele mensen het zweverigheid alarm afgaat, omdat er een bepaald idee heerst van bepaalde dingen en het idee ervan aangezien wordt voor dat wat het echt is. We hebben door onze opvoeding een bepaald beeld meegekregen van bijvoorbeeld God, de duivel en ook engelen. Als iemand bijvoorbeeld beweerd een engel te hebben gezien, dan denken we logischerwijs "Ja hoor... hij heeft een engel gezien... tuuuuurlijk." Want we hebben een bepaalde voorstelling van wat een engel zou moeten zijn. Maar ik kan je verzekeren: Ik heb geen mensachtig wezen met lang haar en witte vleugels gezien.Dit is imo een compleet vertekend beeld van wat in de kern bedoeld wordt met een engel, uiteraard zijn engelen niet mensen met vleugels. Het is een interpretatie van iets dat anders lastig is voor te stellen. Maar ik wil best een poging wagen om mijn encounters met wat ik denk dat met engelen wordt bedoeld beter uit te leggen:
Ik heb meerdere ervaringen gehad waarin ik tijdens diepe meditatie tijdens trips 'doorbrak', door het persoonlijke ego heen en verder door het collectieve onderbewuste heen. Op een gegeven moment is er het gevoel in een soort brede tunnel of open ruimte te zijn en heeeel in de verte zijn een soort muzikale zingende "stemmen" te horen. Ze lijken voor mij wanneer ik ze begin te horen het meest op het geluid van hoorninstrumenten, maar later of "dichterbij" is het moeilijk te omschrijven. En de "stemmen" zijn niet van een persoon of entiteit, het zijn slechts de tonen/vibraties zelf. Wat bijzonder is, is dat je ze niet hoort met je oren, maar met je hele wezen. Wat het ook is dat je bent, want dat weet je op dat moment niet meer. Je weet alleen dat het gehoord wordt. En doordat je het niet met je oren hoort, zijn er geen restricties aan het geluid. Wat je hoort lijkt onmogelijk te zijn. Letterlijk onmogelijk. De diepte en detail van het geluid is van zo'n kwaliteit dat het je onmiddellijk wakker schudt. Je ziet op dat moment dat de kwaliteit van je ervaring samenvalt met hoe echt je ervaring ervaren wordt. Het is hyper-realistisch: als vele malen echter ervaren dan de normale dagelijkse wakende toestand. Naarmate het geluid gehoord wordt, wordt het meer en meer echt/gedetailleerd en het geluid leidt je vanzelf dieper en dieper. En je komt niet dichterbij de geluiden en zij niet bij jou, het is dat je bewustzijn meer en meer verfijnd wordt waardoor je steeds subtielere vibraties oppikt. En op een gegeven moment merk je dat het geluid een soort gejuich is. Een verwelkomend gejuich gericht naar jou. Het is alsof je familie je staat op te wachten met het meest liefdevolle warme welkom dat je je kunt voorstellen x een miljoen en 360 graden om je heen. Je weet zonder een spoor van twijfel dat je thuis daar is.
Voor mij is dat waar naar verwezen wordt met het idee van engelen. Het zijn geen entiteiten, maar specifieke vibraties/geluiden, die aanvankelijk ervaren lijken te worden als iets dat los/apart van jezelf is, maar later gezien wordt als vibraties van de substantie die je zelf bent. Nu ik dit zo typ besef ik me dat dit ook best 'out there' over komt waarschijnlijk.Maar ja, het is wat het is. You have to see/hear it to believe it.
![:wink:]()
Nu ik dit zo lees vind ik het juist een stuk logischer! Gek maar waar. Deze omschrijving verlegt (in mijn optiek!) de focus enigszins van spirituele ervaring, naar een diepe innerlijke vrede met jezelf en je omgeving. Dat vind ik een stuk makkelijker te doorgronden.
Ik heb zelf onder invloed van MDMA+wiet+lachgas wel eens soortgelijke "geluiden" mogen ervaren, hoewel binnen een iets andere context, en zonder emotionele/spirituele lading. Het is een te lang verhaal om hier te vertellen, maar ik zal er vast wel ooit iets over schrijven
#3
Zoals ik al verwachtte is dit een vrij lange post geworden. Ik hoop dat het niet te onsamenhangend of oninteressant is!
Het is me al eerder opgevallen, en hier was het ook weer duidelijk: een trip report van Mindless is deels een (semi-)wetenschappelijk verslag, deels een gedetailleerde omschrijving van zijn ervaringen, en deels een filosofische verhandeling over de zaken die hem op dat moment bezighouden. Dit alles verwordt door een logische structuur en uitstekend schrijfwerk tot een coherent, intrigerend geheel.
Hoewel anderen op soortgelijke wijze uitstekende reports leveren, of erg grappig schrijven, of zeer gedetailleerd verslag uitbrengen, vind ik reports van Mindless toch iets speciaals hebben.
Goed om te weten voor degenen die wellicht minder makkelijk aan LSD kunnen komen.
Altijd interessant om te horen hoe andere mensen de wereld beleven onder invloed, zeker als het goed omschreven wordt.
Heb je wel eens gespeculeerd over de reden dat visuals voor mensen zo verschillend kunnen zijn? Dat hallucinaties vanuit de eigen psyche per persoon verschillend zijn is logisch; ieder heeft andere dingen te verwerken, en andere levenservaringen. Ik vraag me wel eens of hetzelfde principe op kan gaan voor (op het oog betekenisloze) visuals.
Goed bezig, ik hou van grote lappen tekst!
Oei oei...
Een mooie waarneming, en nu je me erop gewezen hebt heb ik het ook even bewonderd. Zelfs in nuchtere toestand is het fascinerend om te zien.
Ik ben al jaren erg bezig met persoonlijkheid en gedrag, en de spiegeling hiervan met de maatschappij. Als je enigszins ingelezen bent in filosofie, psychologie en bewegingen zoals het feminisme, is het inderdaad duidelijk dat het ego een smorgasbord van externe invloeden is, bij elke gelegenheid subtiel getemperd door de huidige omgeving. Zoals Shakespeare reeds vier eeuwen geleden zei:
All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts
Al dit om te zeggen: volgens mij begrijp ik precies wat je hier bedoelt, en ik ben het er ook mee eens!
Dit is een hele goeie voor mijn volgende 2C-B of truffeltripje, bedankt voor het idee!
Dit vind ik erg diep. Het concept is tegelijkertijd complex, en oersimpel. Hopelijk kom ik persoonlijk ook tot dit soort inzichten wanneer ik LSD (of aanverwante) gebruik.
Misschien moet ik elke avond na het eten maar LSD nemen... (grapje.) Prachtig dat zo'n banale bezigheid deze significantie aan kan nemen als je ervoor openstaat!
Eerlijk is eerlijk... hier ging mijn "zweverigheidsalarm" toch even af. Maar goed, wie ben ik om te beweren dat ik het leven en de spiritualiteit beter kan doorgronden dan anderen?
Hoewel ik mijn (toch vrij nihilistische) perceptie van deze zaken als waar en natuurlijk ervaar, probeer ik open te staan voor andere invullingen. Ik ben dan ook blij voor je dat je tot dit spirituele inzicht bent gekomen!
De echte test was natuurlijk om een trip-dosering te nemen. Ik zal het report hierover opdelen in een gedeelte waarin ik min of meer objectief over de stof uitweid en een gedeelte waarin ik puur mijn subjectieve ervaring beschrijf. Dus zoals je wilt een perspectief vanuit het verstand en een perspectief vanuit het hart.
Het is me al eerder opgevallen, en hier was het ook weer duidelijk: een trip report van Mindless is deels een (semi-)wetenschappelijk verslag, deels een gedetailleerde omschrijving van zijn ervaringen, en deels een filosofische verhandeling over de zaken die hem op dat moment bezighouden. Dit alles verwordt door een logische structuur en uitstekend schrijfwerk tot een coherent, intrigerend geheel.
Hoewel anderen op soortgelijke wijze uitstekende reports leveren, of erg grappig schrijven, of zeer gedetailleerd verslag uitbrengen, vind ik reports van Mindless toch iets speciaals hebben.
Bij ALD konden de minieme verschillen (met LSD) makkelijk verklaard worden door variatie in set/setting. Sommige onderlinge LSD trips van mij verschilden namelijk meer van elkaar dan sommige ALD trips vergeleken met LSD trips. Bij 1P echter lijkt de stof zelf iets anders te werken. Echt objectief kan ik dat natuurlijk niet beweren, het blijft subjectief kijken en vergelijken, maar toch.
Goed om te weten voor degenen die wellicht minder makkelijk aan LSD kunnen komen.
Even later, ik schat rond 12:30 uur komen er subtiel visuals opzetten. Dezelfde soort visuals als met LSD/ALD: ...
Altijd interessant om te horen hoe andere mensen de wereld beleven onder invloed, zeker als het goed omschreven wordt.
Heb je wel eens gespeculeerd over de reden dat visuals voor mensen zo verschillend kunnen zijn? Dat hallucinaties vanuit de eigen psyche per persoon verschillend zijn is logisch; ieder heeft andere dingen te verwerken, en andere levenservaringen. Ik vraag me wel eens of hetzelfde principe op kan gaan voor (op het oog betekenisloze) visuals.
(Het vervolg in een volgend bericht, omdat ik blijkbaar over de 15000 woorden zit haha)
Goed bezig, ik hou van grote lappen tekst!
Vanaf hier gaat het wazig worden, zelfs voor mijn doen. Je bent gewaarschuwd.
Oei oei...
Meeuwen, kauwen, zwaluwen. En allemaal hebben ze een eigen manier van vliegen. Ik zie dat hun manier van vliegen letterlijk een patroon is. Zoals een visuele weergave van een geluidspatroon. Exact op die manier vliegen vogels ook door de lucht.
Een mooie waarneming, en nu je me erop gewezen hebt heb ik het ook even bewonderd. Zelfs in nuchtere toestand is het fascinerend om te zien.
We zoeken als ego's bevestiging van ons wezen in de wereld om ons heen. 'Ik weet niet wie ik ben, dus ik verzin een identiteit en jij moet die identiteit terug bevestigen aan mij, dan zal ik jouw identiteit terug bevestigen aan jou'. Dat is het spelletje dat we hier spelen. De meeste mensen die ik voorbij zie komen zijn neurotisch. Er is een patroon van gedrag die het werkelijke wezen heeft overgenomen.
Ik ben al jaren erg bezig met persoonlijkheid en gedrag, en de spiegeling hiervan met de maatschappij. Als je enigszins ingelezen bent in filosofie, psychologie en bewegingen zoals het feminisme, is het inderdaad duidelijk dat het ego een smorgasbord van externe invloeden is, bij elke gelegenheid subtiel getemperd door de huidige omgeving. Zoals Shakespeare reeds vier eeuwen geleden zei:
All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts
Al dit om te zeggen: volgens mij begrijp ik precies wat je hier bedoelt, en ik ben het er ook mee eens!
Ergens tijdens de trip (weet niet meer wanneer) volgde iets dat ik niet eerder heb meegemaakt tijdens eerdere trips. Op een gegeven moment ga ik naar de wc en stap daarna de douche in om mijn handen te wassen. Ik zie mezelf hierbij in de spiegel en bedenk me dat ik nog nooit echt lang in de spiegel heb gekeken tijdens trippen. Eerder vond ik dat een beangstigende gedachte en keek ik slechts even. Maar nu wilde ik toch eens weten hoe dat is. Kort gezegd: gestoord...
Dit is een hele goeie voor mijn volgende 2C-B of truffeltripje, bedankt voor het idee!
Er is een niet te negeren gevoel van significantie. Het is letterlijk het gevoel dat dít moment het meest significante moment ooit is. Maar we zijn gewend geraakt om de inhoud van dit moment te verwarren met het moment zelf.
Dit vind ik erg diep. Het concept is tegelijkertijd complex, en oersimpel. Hopelijk kom ik persoonlijk ook tot dit soort inzichten wanneer ik LSD (of aanverwante) gebruik.
Mijn aandacht is volledig bij het afwassen. Niets anders dan dat bestaat in dit moment. Zelfs het neerleggen van een vork gebeurd met uiterste aandacht. Mijn bewegingen zijn vaak mechanisch, maar niet nu. Nu beweegt mijn hand sierlijk en vloeiend. Normaal trillen mijn handen, maar nu is daar niets van te zien. Ik zie dat ook het afwassen, ook dit simpele moment het meeste significante moment ooit is.
Misschien moet ik elke avond na het eten maar LSD nemen... (grapje.) Prachtig dat zo'n banale bezigheid deze significantie aan kan nemen als je ervoor openstaat!
Ik weet meteen dat het is wat mensen bedoelen als ze het over engelen hebben. Het lijkt los van me te staan, maar er is ook een diep weten dat het mezelf is. Ook weer Nu: het meest significante moment ooit.
Eerlijk is eerlijk... hier ging mijn "zweverigheidsalarm" toch even af. Maar goed, wie ben ik om te beweren dat ik het leven en de spiritualiteit beter kan doorgronden dan anderen?
Hoewel ik mijn (toch vrij nihilistische) perceptie van deze zaken als waar en natuurlijk ervaar, probeer ik open te staan voor andere invullingen. Ik ben dan ook blij voor je dat je tot dit spirituele inzicht bent gekomen!
#4
Bedankt voor je uitgebreide post Fenrir! Erg leuk dat iemand zo diep op mijn report ingaat. ![:confused:]()
mile: Maar je laat me wel een beetje blozen met je eerste alinea hoor. ![:flushed:]()
![:wink:]()
Ik zal verder niet op álles ingaan, want dan blijven we bezig. Maar op enkele dingen wil ik graag even reageren:
![:confused:]()
mile: We hebben vele 'ik's'. Maar die je kunt zien zijn niet jezelf. ![:wink:]()
Ik vermoed dat bij vele mensen het zweverigheid alarm afgaat, omdat er een bepaald idee heerst van bepaalde dingen en het idee ervan aangezien wordt voor dat wat het echt is. We hebben door onze opvoeding een bepaald beeld meegekregen van bijvoorbeeld God, de duivel en ook engelen. Als iemand bijvoorbeeld beweerd een engel te hebben gezien, dan denken we logischerwijs "Ja hoor... hij heeft een engel gezien... tuuuuurlijk." Want we hebben een bepaalde voorstelling van wat een engel zou moeten zijn. Maar ik kan je verzekeren: Ik heb geen mensachtig wezen met lang haar en witte vleugels gezien.![:wink:]()
Dit is imo een compleet vertekend beeld van wat in de kern bedoeld wordt met een engel, uiteraard zijn engelen niet mensen met vleugels. Het is een interpretatie van iets dat anders lastig is voor te stellen. Maar ik wil best een poging wagen om mijn encounters met wat ik denk dat met engelen wordt bedoeld beter uit te leggen:
Ik heb meerdere ervaringen gehad waarin ik tijdens diepe meditatie tijdens trips 'doorbrak', door het persoonlijke ego heen en verder door het collectieve onderbewuste heen. Op een gegeven moment is er het gevoel in een soort brede tunnel of open ruimte te zijn en heeeel in de verte zijn een soort muzikale zingende "stemmen" te horen. Ze lijken voor mij wanneer ik ze begin te horen het meest op het geluid van hoorninstrumenten, maar later of "dichterbij" is het moeilijk te omschrijven. En de "stemmen" zijn niet van een persoon of entiteit, het zijn slechts de tonen/vibraties zelf. Wat bijzonder is, is dat je ze niet hoort met je oren, maar met je hele wezen. Wat het ook is dat je bent, want dat weet je op dat moment niet meer. Je weet alleen dat het gehoord wordt. En doordat je het niet met je oren hoort, zijn er geen restricties aan het geluid. Wat je hoort lijkt onmogelijk te zijn. Letterlijk onmogelijk. De diepte en detail van het geluid is van zo'n kwaliteit dat het je onmiddellijk wakker schudt. Je ziet op dat moment dat de kwaliteit van je ervaring samenvalt met hoe echt je ervaring ervaren wordt. Het is hyper-realistisch: als vele malen echter ervaren dan de normale dagelijkse wakende toestand. Naarmate het geluid gehoord wordt, wordt het meer en meer echt/gedetailleerd en het geluid leidt je vanzelf dieper en dieper. En je komt niet dichterbij de geluiden en zij niet bij jou, het is dat je bewustzijn meer en meer verfijnd wordt waardoor je steeds subtielere vibraties oppikt. En op een gegeven moment merk je dat het geluid een soort gejuich is. Een verwelkomend gejuich gericht naar jou. Het is alsof je familie je staat op te wachten met het meest liefdevolle warme welkom dat je je kunt voorstellen x een miljoen en 360 graden om je heen. Je weet zonder een spoor van twijfel dat je thuis daar is.
Voor mij is dat waar naar verwezen wordt met het idee van engelen. Het zijn geen entiteiten, maar specifieke vibraties/geluiden, die aanvankelijk ervaren lijken te worden als iets dat los/apart van jezelf is, maar later gezien wordt als vibraties van de substantie die je zelf bent. Nu ik dit zo typ besef ik me dat dit ook best 'out there' over komt waarschijnlijk.![:sweatsmile:]()
Maar ja, het is wat het is. You have to see/hear it to believe it. ![:wink:]()
Het valt me juist op dat omschrijvingen van visuals en psychedelische art zoveel op elkaar lijken. Dat ze ook weer veel kunnen verschillen heeft er naast verschillende psyches denk ik ook mee te maken dat de 'mind' zo onvoorstelbaar creatief en origineel is.Heb je wel eens gespeculeerd over de reden dat visuals voor mensen zo verschillend kunnen zijn? Dat hallucinaties vanuit de eigen psyche per persoon verschillend zijn is logisch; ieder heeft andere dingen te verwerken, en andere levenservaringen. Ik vraag me wel eens of hetzelfde principe op kan gaan voor (op het oog betekenisloze) visuals.
Ja mooi.Ik ben al jaren erg bezig met persoonlijkheid en gedrag, en de spiegeling hiervan met de maatschappij. Als je enigszins ingelezen bent in filosofie, psychologie en bewegingen zoals het feminisme, is het inderdaad duidelijk dat het ego een smorgasbord van externe invloeden is, bij elke gelegenheid subtiel getemperd door de huidige omgeving. Zoals Shakespeare reeds vier eeuwen geleden zei:
All the world's a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances,
And one man in his time plays many parts
De grap (en het terugkerende in deze en vele andere trips en meditaties) is dat dit letterlijk toepasbaar is op elk moment. Het nu is absoluut significant omdat het verleden en de toekomst alleen maar gedachten zijn, niet aanwezig in de daadwerkelijke "fysieke" realiteit als de daadwerkelijke tijd/ruimte die de gedachte claimt dat het is. De significantie komt niet van de invulling/vorm van het moment, maar van dat wat ervaring ziet/kent: dat wat je bent.Dit vind ik erg diep. Het concept is tegelijkertijd complex, en oersimpel. Hopelijk kom ik persoonlijk ook tot dit soort inzichten wanneer ik LSD (of aanverwante) gebruik.
Hehe begrijpelijk dat je alarm af ging! Maar hier wil ik graag wat dieper op ingaan:Eerlijk is eerlijk... hier ging mijn "zweverigheidsalarm" toch even af. Maar goed, wie ben ik om te beweren dat ik het leven en de spiritualiteit beter kan doorgronden dan anderen?
Hoewel ik mijn (toch vrij nihilistische) perceptie van deze zaken als waar en natuurlijk ervaar, probeer ik open te staan voor andere invullingen. Ik ben dan ook blij voor je dat je tot dit spirituele inzicht bent gekomen!
Ik vermoed dat bij vele mensen het zweverigheid alarm afgaat, omdat er een bepaald idee heerst van bepaalde dingen en het idee ervan aangezien wordt voor dat wat het echt is. We hebben door onze opvoeding een bepaald beeld meegekregen van bijvoorbeeld God, de duivel en ook engelen. Als iemand bijvoorbeeld beweerd een engel te hebben gezien, dan denken we logischerwijs "Ja hoor... hij heeft een engel gezien... tuuuuurlijk." Want we hebben een bepaalde voorstelling van wat een engel zou moeten zijn. Maar ik kan je verzekeren: Ik heb geen mensachtig wezen met lang haar en witte vleugels gezien.
Ik heb meerdere ervaringen gehad waarin ik tijdens diepe meditatie tijdens trips 'doorbrak', door het persoonlijke ego heen en verder door het collectieve onderbewuste heen. Op een gegeven moment is er het gevoel in een soort brede tunnel of open ruimte te zijn en heeeel in de verte zijn een soort muzikale zingende "stemmen" te horen. Ze lijken voor mij wanneer ik ze begin te horen het meest op het geluid van hoorninstrumenten, maar later of "dichterbij" is het moeilijk te omschrijven. En de "stemmen" zijn niet van een persoon of entiteit, het zijn slechts de tonen/vibraties zelf. Wat bijzonder is, is dat je ze niet hoort met je oren, maar met je hele wezen. Wat het ook is dat je bent, want dat weet je op dat moment niet meer. Je weet alleen dat het gehoord wordt. En doordat je het niet met je oren hoort, zijn er geen restricties aan het geluid. Wat je hoort lijkt onmogelijk te zijn. Letterlijk onmogelijk. De diepte en detail van het geluid is van zo'n kwaliteit dat het je onmiddellijk wakker schudt. Je ziet op dat moment dat de kwaliteit van je ervaring samenvalt met hoe echt je ervaring ervaren wordt. Het is hyper-realistisch: als vele malen echter ervaren dan de normale dagelijkse wakende toestand. Naarmate het geluid gehoord wordt, wordt het meer en meer echt/gedetailleerd en het geluid leidt je vanzelf dieper en dieper. En je komt niet dichterbij de geluiden en zij niet bij jou, het is dat je bewustzijn meer en meer verfijnd wordt waardoor je steeds subtielere vibraties oppikt. En op een gegeven moment merk je dat het geluid een soort gejuich is. Een verwelkomend gejuich gericht naar jou. Het is alsof je familie je staat op te wachten met het meest liefdevolle warme welkom dat je je kunt voorstellen x een miljoen en 360 graden om je heen. Je weet zonder een spoor van twijfel dat je thuis daar is.
Voor mij is dat waar naar verwezen wordt met het idee van engelen. Het zijn geen entiteiten, maar specifieke vibraties/geluiden, die aanvankelijk ervaren lijken te worden als iets dat los/apart van jezelf is, maar later gezien wordt als vibraties van de substantie die je zelf bent. Nu ik dit zo typ besef ik me dat dit ook best 'out there' over komt waarschijnlijk.
#5
Tja, ik denk er zo over: het is verleidelijk om geen complimenten te geven, uit luiheid/gemakszucht of uit angst dat je een ongemakkelijke situatie kunt creëren. Zelf vind ik het echter heerlijk een (oprecht!) compliment te ontvangen, dus zie ik het als mijn plicht anderen niet van mijn positieve opmerkingen te onthouden![:wink:]()
Mooi gesproken Fenrir. Helemaal mee eens! Laten we op dit forum maar eens proberen om onze cultureel aangeleerde "anti-complimenten" & "pro-gezeik" houding achter ons te laten. Oprechte complimenten zijn volgens super gezond om uit te delen en te ontvangen... lijkt me echt leuk als we een dergelijke positieve grondhouding hier op het forum kunnen ontwikkelen/vasthouden.
#6
Zo herkenbaar en daarom ze goed beschreven, een boek uitbrengen met de trips van Mindless misschien ![:wink:]()
#7
Idem. Lees je reports altijd graag Mindless. Reageer er soms op, maar vaak niet. Bij deze m'n complimenten ![:)]()
Ik sprak een kleine week geleden met iemand die veel verstand had van ceremonies met peyote. Hij vertelde me dat het naast communiceren met goden ook veel gebruikt werd in de jacht. Inderdaad om dezelfde redenen die jij vertelde, namelijk dat je de patronen van dieren veel beter kan voorspellen (naast de bak energie je van mescaline kan krijgen). Vond het een leuk punt van herkenning om in je report te lezen.
Ik sprak een kleine week geleden met iemand die veel verstand had van ceremonies met peyote. Hij vertelde me dat het naast communiceren met goden ook veel gebruikt werd in de jacht. Inderdaad om dezelfde redenen die jij vertelde, namelijk dat je de patronen van dieren veel beter kan voorspellen (naast de bak energie je van mescaline kan krijgen). Vond het een leuk punt van herkenning om in je report te lezen.
#8
Thanks! (dit report raakt zeker de juiste snaar bij mensen... ![:wink:]()
)
Dat wist ik niet dat ze Peyote daarvoor gebruikten, niet vreemd op zich als je erbij stilstaat. Ik heb weleens gelezen dat ze het weer voorspellen aan de hand van een Ayahuasca trip, of er in een trip achter komen wie iets gestolen heeft in het dorp bijvoorbeeld, of doorkrijgen welke vijandelijke stam gaat aanvallen en wanneer. Vrij zweverige zaken voor ons westerlingen, maar als ik af ga op wat ik tot nu toe heb gezien/meegemaakt, zal het me niets verbazen dat ook die dingen waar zijn.
Dat wist ik niet dat ze Peyote daarvoor gebruikten, niet vreemd op zich als je erbij stilstaat. Ik heb weleens gelezen dat ze het weer voorspellen aan de hand van een Ayahuasca trip, of er in een trip achter komen wie iets gestolen heeft in het dorp bijvoorbeeld, of doorkrijgen welke vijandelijke stam gaat aanvallen en wanneer. Vrij zweverige zaken voor ons westerlingen, maar als ik af ga op wat ik tot nu toe heb gezien/meegemaakt, zal het me niets verbazen dat ook die dingen waar zijn.
#9
Wow Mindless dat heb je echt heel mooi verwoord! Ik vind het ook heel gaaf om te lezen dat je dieper gaat. Veel dieper dan menig mens ooit zou gaan. Ik ben ook veel met het spirituele bezig maar heb deze door mijn voorouders met de paplepel erin gekregen. Het trekt iig onwijs, al kost het tijd om je daar echt in te verdiepen. En die heb ik momenteel nog te weinig. Maar ik vind het heel mooi zoals jij het allemaal omschrijft!
#10
Heerlijk dit. Voeding voor de ziel. Dankjulliewel Mindless en Fenrir. En wat dat 'wazig' betreft, Mindless,...ik heb zelden zoiets 'treffends' gelezen. (En ik heb al behoooorlijk wat gelezen ![:wink:]()
)
Dankbare groet,
Flynn, een versie van het Ene![:wink:]()
Dankbare groet,
Flynn, een versie van het Ene
#11
#12
Wow! Klinkt als een machtige ervaring, en wat kan jij beeldend schrijven zeg! O.o
#13
Wie? - Ik alleen. Man, 32 jaar. 188cm/~70KG
Wat? - ~100 µg 1P-LSD
Waar? - Thuis
Wanneer? - 27-5-2016 ~11:30 uur
Misschien een beetje kort op de vorige keer, maar gisteren kreeg ik weer de kriebels om te gaan trippen. Mede doordat het zulk mooi weer was natuurlijk en ook omdat ik benieuwd was naar hoe een normale dosering 1P-LSD zou bevallen. Een paar weken geleden heb ik 1P al voorzichtig afgetast om te kijken hoe ik erop zou reageren. 1x 1/4 zegel en een week later 1/8 zegel om een gepaste 'microdose' te ervaren. Deze ervaringen bevielen beide goed en ik merkte op dat 1P net zoals ALD-52 sterk op LSD lijkt, tenminste: op die lagere doseringen. De echte test was natuurlijk om een trip-dosering te nemen. Ik zal het report hierover opdelen in een gedeelte waarin ik min of meer objectief over de stof uitweid en een gedeelte waarin ik puur mijn subjectieve ervaring beschrijf. Dus zoals je wilt een perspectief vanuit het verstand en een perspectief vanuit het hart.
Verstand
Voor degenen die geïnteresseerd zijn in de "objectieve" werking van 1P-LSD, voornamelijk in vergelijking met LSD.
Ik kan alvast vertellen dat 1P-LSD ook met een normale dosering erg veel overeenkomsten heeft met LSD (en dus ook ALD-52). Toch ben ik niet helemaal in dezelfde mate als met ALD-52 overtuigd dat je in feite de LSD-ervaring krijgt met deze analoog. Er waren een paar opmerkelijke verschillen. Deze verschillen waren niet enorm. De ervaring leek nog steeds meer op die van LSD, dan op elke andere drug die ik ken (met uitzondering van ALD-52 dan natuurlijk). Bij ALD konden de minieme verschillen (met LSD) makkelijk verklaard worden door variatie in set/setting. Sommige onderlinge LSD trips van mij verschilden namelijk meer van elkaar dan sommige ALD trips vergeleken met LSD trips. Bij 1P echter lijkt de stof zelf iets anders te werken. Echt objectief kan ik dat natuurlijk niet beweren, het blijft subjectief kijken en vergelijken, maar toch.
Om ongeveer 11:30 uur neem ik de zegel in. Helemaal geen smaak te bekennen, niet eens een beetje. Dat is in ieder geval altijd al een goed teken. Ik laat de zegel zoals altijd ongeveer 20 - 30 minuten in mijn mond en beweeg hem wat heen en weer onder en boven mijn tong. Daarna slik ik hem door. Ongeveer een kwartier na doorslikken voel ik de bodyload opkomen. Net als met LSD en ALD een nerveuze lichamelijke spanning. Vrij ongemakkelijk, maar ik heb dit altijd met deze groep psychedelica en denk er dus verder niet teveel van. Als ik er me niet teveel op focus, dan stoort het niet echt. Het is niet echt sterker of minder sterk dan bij zijn aanverwanten. Ergens rond dit tijdstip ben ik op mijn balkon gaan zitten. De zon staat nog net op mijn balkon, dus ga ik lekker rustig op mijn bank zitten in het zonnetje, genieten van het mooie weer en alle bootjes die langs komen varen.
Even later, ik schat rond 12:30 uur komen er subtiel visuals opzetten. Dezelfde soort visuals als met LSD/ALD: veel paarse en groene kleuren, die zich als overlays vormen over mijn zicht. Patronen die zich als rasters over en om objecten heen vormen en daarop ronddraaien en 'morphen' naar andere patronen. Ook de al aanwezige objecten zoals bomen veranderen van vorm. Het is vaak alsof er een soort ruitjes of oogjes ontstaan in de takken van de bomen. Takken die dicht bij elkaar komen smelten aan elkaar vast en laten weer los als de takken verder van elkaar verwijderd zijn. Ik zit zo denk ik een uur lang deze visuals te bekijken, ondertussen ook rustig genietend van de zon die er nog over is op mijn balkon en het lekkere briesje die de hitte nog dragelijk maakt. Wat opvalt, is dat de visuals best subtiel blijven. Rond deze tijd had ik met ALD altijd al veel meer intense nadrukkelijk aanwezige visuals. Nu blijft het allemaal redelijk transparant. Ik merk ook op dat de bodyload tegen dit tijdstip zo goed als verdwenen is, iets wat bij mij bij LSD en ALD eigenlijk nooit echt gebeurd. Maar wat me het meeste opvalt, is dat ik nooit het gevoel krijg dat ik vanzelf de diepte in wordt geleid door de substantie. Bij LSD/ALD heb ik dat normaal ook niet zo heel erg sterk (in tegenstelling tot psilocybine), maar er is dan altijd wel iets van een gevoel dat ik vanzelf de diepte in ga als ik gewoon stil ga zitten. Nu zal alles van mezelf moeten komen, maar omdat ik trip om de diepte in te gaan, zal dat dus ook gebeuren.
(Het vervolg in een volgend bericht, omdat ik blijkbaar over de 15000 woorden zit haha)
Wat? - ~100 µg 1P-LSD
Waar? - Thuis
Wanneer? - 27-5-2016 ~11:30 uur
Misschien een beetje kort op de vorige keer, maar gisteren kreeg ik weer de kriebels om te gaan trippen. Mede doordat het zulk mooi weer was natuurlijk en ook omdat ik benieuwd was naar hoe een normale dosering 1P-LSD zou bevallen. Een paar weken geleden heb ik 1P al voorzichtig afgetast om te kijken hoe ik erop zou reageren. 1x 1/4 zegel en een week later 1/8 zegel om een gepaste 'microdose' te ervaren. Deze ervaringen bevielen beide goed en ik merkte op dat 1P net zoals ALD-52 sterk op LSD lijkt, tenminste: op die lagere doseringen. De echte test was natuurlijk om een trip-dosering te nemen. Ik zal het report hierover opdelen in een gedeelte waarin ik min of meer objectief over de stof uitweid en een gedeelte waarin ik puur mijn subjectieve ervaring beschrijf. Dus zoals je wilt een perspectief vanuit het verstand en een perspectief vanuit het hart.
Verstand
Voor degenen die geïnteresseerd zijn in de "objectieve" werking van 1P-LSD, voornamelijk in vergelijking met LSD.
Ik kan alvast vertellen dat 1P-LSD ook met een normale dosering erg veel overeenkomsten heeft met LSD (en dus ook ALD-52). Toch ben ik niet helemaal in dezelfde mate als met ALD-52 overtuigd dat je in feite de LSD-ervaring krijgt met deze analoog. Er waren een paar opmerkelijke verschillen. Deze verschillen waren niet enorm. De ervaring leek nog steeds meer op die van LSD, dan op elke andere drug die ik ken (met uitzondering van ALD-52 dan natuurlijk). Bij ALD konden de minieme verschillen (met LSD) makkelijk verklaard worden door variatie in set/setting. Sommige onderlinge LSD trips van mij verschilden namelijk meer van elkaar dan sommige ALD trips vergeleken met LSD trips. Bij 1P echter lijkt de stof zelf iets anders te werken. Echt objectief kan ik dat natuurlijk niet beweren, het blijft subjectief kijken en vergelijken, maar toch.
Om ongeveer 11:30 uur neem ik de zegel in. Helemaal geen smaak te bekennen, niet eens een beetje. Dat is in ieder geval altijd al een goed teken. Ik laat de zegel zoals altijd ongeveer 20 - 30 minuten in mijn mond en beweeg hem wat heen en weer onder en boven mijn tong. Daarna slik ik hem door. Ongeveer een kwartier na doorslikken voel ik de bodyload opkomen. Net als met LSD en ALD een nerveuze lichamelijke spanning. Vrij ongemakkelijk, maar ik heb dit altijd met deze groep psychedelica en denk er dus verder niet teveel van. Als ik er me niet teveel op focus, dan stoort het niet echt. Het is niet echt sterker of minder sterk dan bij zijn aanverwanten. Ergens rond dit tijdstip ben ik op mijn balkon gaan zitten. De zon staat nog net op mijn balkon, dus ga ik lekker rustig op mijn bank zitten in het zonnetje, genieten van het mooie weer en alle bootjes die langs komen varen.
Even later, ik schat rond 12:30 uur komen er subtiel visuals opzetten. Dezelfde soort visuals als met LSD/ALD: veel paarse en groene kleuren, die zich als overlays vormen over mijn zicht. Patronen die zich als rasters over en om objecten heen vormen en daarop ronddraaien en 'morphen' naar andere patronen. Ook de al aanwezige objecten zoals bomen veranderen van vorm. Het is vaak alsof er een soort ruitjes of oogjes ontstaan in de takken van de bomen. Takken die dicht bij elkaar komen smelten aan elkaar vast en laten weer los als de takken verder van elkaar verwijderd zijn. Ik zit zo denk ik een uur lang deze visuals te bekijken, ondertussen ook rustig genietend van de zon die er nog over is op mijn balkon en het lekkere briesje die de hitte nog dragelijk maakt. Wat opvalt, is dat de visuals best subtiel blijven. Rond deze tijd had ik met ALD altijd al veel meer intense nadrukkelijk aanwezige visuals. Nu blijft het allemaal redelijk transparant. Ik merk ook op dat de bodyload tegen dit tijdstip zo goed als verdwenen is, iets wat bij mij bij LSD en ALD eigenlijk nooit echt gebeurd. Maar wat me het meeste opvalt, is dat ik nooit het gevoel krijg dat ik vanzelf de diepte in wordt geleid door de substantie. Bij LSD/ALD heb ik dat normaal ook niet zo heel erg sterk (in tegenstelling tot psilocybine), maar er is dan altijd wel iets van een gevoel dat ik vanzelf de diepte in ga als ik gewoon stil ga zitten. Nu zal alles van mezelf moeten komen, maar omdat ik trip om de diepte in te gaan, zal dat dus ook gebeuren.
(Het vervolg in een volgend bericht, omdat ik blijkbaar over de 15000 woorden zit haha)
#14
Interessant rapport!
Vind je dat LSD en zijn analogen (op AL-LAD na misschien) tot de meest inzichtgevende/therapeutische middelen behoort?
Vind je dat LSD en zijn analogen (op AL-LAD na misschien) tot de meest inzichtgevende/therapeutische middelen behoort?