#1
Koios zei:Ik kan niet goed uitleggen waarom, maar ik heb er veel aan gehad.
...
Afijn, het is allemaal veel duidelijker als je het boek gelezen hebt.
Op tien pagina's na, heb ik het boek gelezen. Dat van die concentratiekampen wist ik al zo'n beetje. De wereld is oneindig mooi en oneindig gruwelijk. De psyche daarachter is (voor mij) te begrijpen en goed om eens over te lezen. In die zin vond ik het af en toe boeiend.
Op pagina 141 kwam ik (eindelijk) iets tegen waar ik wel wat mee kan. Niet geschreven door de schrijver, maar een verklaring van iemand over logotherapie. Dit doet eigenlijk niet ter zake, dus ik lul te veel. Hij heeft het er wel ingezet en is mij daardoor onder ogen gekomen.
In 't kort: Driewerf Hoera! voor beide schrijvers:
De traditionele psychotherapie heeft zich steeds ten doel gesteld de mens zijn arbeidsvermogen en levensvreugde te doen herwinnen, de logotherapie heeft eveneens deze doelstellingen voor ogen, maar tracht tevens het vermogen van de patiënt tot lijden, indien dit nodig mocht zijn, te activeren, door de betekenis van het leiden op te sporen. in dit verband verklaart mevrouw Huppeldepup in haar verhandeling omtrent de logotherapie, dat 'onze huidige mentale-gezondheidsfilosofie nadrukkelijk stelt, dat mensen gelukkig horen te zijn, dat ongelukkigheid een teken is van gebrek aan aanpassingsvermogen.'
...Vooral dat laatste legde bij mij een vinger op de zere plek.
Als ik op de laatste tien bladzijden nog iets tegenkom, meld ik mij weer.